It is the ear that determines wheth

It is the ear that determines whether the song is common or divine, "Rune" or "none." The awareness comes from within. Something like this is meant in some of Biblical teachings: don't cast your pearls before swine; "He who has ears, let him hear." Song and melody can be explained in terms of sound waves and vibrations, nerve endings and brain process. The sense of beauty and mystery come from something deeper within the human experience.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นหูที่กำหนดว่าเพลงทั่วไป หรือพระเจ้า "Rune" หรือ "ไม่" การรับรู้ที่มาจากภายใน เหมือนตั้งใจในบางคัมภีร์ธรรม: อย่าควายของคุณ "ผู้ที่มีหู ให้เขาฟัง" สามารถอธิบายเพลงและเมโลดี้ในรูปแบบของคลื่นเสียง และการสั่นสะเทือน ประสาท และกระบวนการของสมอง ความสวยงามและลึกลับมาจากบางสิ่งบางอย่างที่ลึกซึ้งในประสบการณ์มนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นหูที่กำหนดว่าเพลงเป็นเรื่องธรรมดาหรือพระเจ้า "คาถา" หรือ "ไม่มี". การรับรู้มาจากภายใน บางอย่างเช่นนี้มีความหมายในบางส่วนของคำสอนในพระคัมภีร์ไบเบิล: ไม่ต้องโยนไข่มุกของคุณก่อนที่หมู; "ใครมีหูก็ให้ฟัง." ทำนองเพลงและสามารถอธิบายได้ในแง่ของคลื่นเสียงและการสั่นสะเทือน, ปลายประสาทและขั้นตอนการทำงานของสมอง ความรู้สึกของความงามและความลึกลับมาจากสิ่งที่ลึกในประสบการณ์ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นหูที่กำหนดว่าเพลงทั่วไปหรือศักดิ์สิทธิ์ " รูน " หรือ " ไม่มี " การรับรู้เกิดขึ้นจากภายใน อะไรแบบนี้ หมายความว่า ในบางส่วนของคำสอนในพระคัมภีร์ไบเบิล : อย่าโยนไข่มุกก่อนสุกร ; " ใครมีหูก็ให้ฟัง " เพลงที่สามารถอธิบายในแง่ของคลื่นเสียงและการสั่นสะเทือน , ปลายประสาท และกระบวนการทางสมองความรู้สึกของความงามและความลึกลับ มาจากสิ่งที่ลึกในประสบการณ์ของมนุษย์