There are natural processes of eros

There are natural processes of erosion leveling and moving of substances controlled by
physical factors. However, soil and water losses do not result from natural processes
alone but also from human activities. When natural erosion is intensified by human
activities it is called accelerated erosion. Soil and water loss on the Loess Plateau is
a combination of natural erosion and accelerated erosion. The accelerated erosion arises
from cultivation, uncontrolled development, overgrazing, mining, road construction and
other human activities.
According to historical records, the Loess Plateau was formerly an area with a wide
flat Yuan, few gullies, luscious grasslands, and forests (Shi Nianhai, 1981). With
population increases large areas of forest and grassland were destroyed by poor land
utilization. Soil and water loss was accelerated and this can be verified from the records
of the flooding of the Yellow River. Before the Sui dynasty (A.D. 581 to 618), the
Yellow River flooded only 1)1 times per century, while in the Ming dynasty (A.D. 1368
to 1644) it flooded 155 times per century. During the 25 years from 1912 to 1936,
flooding occurred 103 times (Committee of Flood and Drought of the Yellow River
Basin and North-western China, 1996). For several decades of the 20th century, the
population increased faster than ever before. During the 33 years from 1953 to 1985, the
total population of the Loess Plateau increased from 38,374,300 to 81,392,200 and the
natural increase rate of the population was 33)93% per year. In some areas, it even
reached 65)23% per year (Comprehensive Investigation Group of Guyuan County,
1996). Hence, in order to satisfy the requirement of food for the increasing population,
there was a destruction of natural vegetation and an increase in arable land. Table 3
shows this tendency with an example in Xiji, Haiyuan, and Guyuan counties in the
Ningxia Autonomous area.
Zheng Fenli et al. (1993) studied the characteristics of natural erosion in woodlands
and accelerated erosion after development of the Ziwuling forest area (Table 4). They
found that in woodlands, soil erosion was 1)0 to 14)4 t km~2 year~1 but after development
associated with human activities, it increased to 9700}21,700 t km~2 year~1
.
The cultivation of slope land is a major factor associated with serious soil and water
erosion. For the Loess Plateau, 50% of the total arable land is on slopes and up to 70%
of arable land is on slopes in the loess hilly and gully areas. Research indicates that
erosion rises greatly when the slope is steeper than 253 (Tang Keli et al., 1998).
Therefore, slopes greater than 253 should be returned to forest and grassland.
Recently, with the development of the oil, coal and natural gas industries on the
Loess Plateau, along with the construction of an energy industry, unregulated accumulation
of large amounts of discharged stones and waste has increased erosion intensity
in some areas. During industrial development large amounts of soil, stones and rocks
are removed, piled up and disturbed, thus their stability under the natural state is
destroyed. Meanwhile, as mine construction has taken large areas of agriculture and
forest land, forest and grass vegetation is destroyed, and production activities like
traffic, construction and mining may result in landslides and soil collapse, which
may lead to serious soil and water loss. If rational conservation measures are not
implemented, the annual erosive amount will reach 120,765,000 t, an increase of 230%
of the current value (Comprehensive Investigation Group of Chinese Academy of
Sciences, 1990).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีกระบวนการธรรมชาติของการกัดเซาะระดับ และเคลื่อนย้ายของสารที่ควบคุมโดยปัจจัยทางกายภาพ อย่างไรก็ตาม การสูญเสียดินและน้ำเป็นผลมาจากกระบวนการธรรมชาติเพียงอย่างเดียว แต่ จากกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ เมื่อ intensified พังทลายตามธรรมชาติ โดยมนุษย์กิจกรรมที่เรียกว่าพังทลายเร็วขึ้น การสูญเสียดินและน้ำบนราบสูงดินเหลืองสามารถการรวมกันของธรรมชาติกัดเซาะและพังทลายเร็วขึ้น เกิดพังทลายเร็วขึ้นจากการเพาะปลูก พัฒนาทาง overgrazing ทำเหมือง ก่อสร้างถนน และกิจกรรมที่มนุษย์อื่น ๆตามระเบียนประวัติศาสตร์ ราบสูงดินเหลืองเดิมพื้นที่ด้วยแบนหยวน gullies น้อย grasslands ฉ่ำ และป่า (Shi Nianhai, 1981) มีประชากรเพิ่มพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ และกราสแลนด์ถูกทำลาย โดยที่ดินไม่ดีใช้ประโยชน์ มีเร่งการสูญเสียดินและน้ำ และนี้สามารถตรวจสอบจากข้อมูลของการอุทกภัยแม่น้ำเหลือง ก่อนราชวงศ์สุย (คศ. 581 การ 618), การแม่น้ำเหลืองน้ำท่วมเท่านั้น) 1 ครั้งต่อศตวรรษ ในราชวงศ์หมิ (คศ. 1368การ 1644) มันน้ำท่วม 155 ครั้งต่อศตวรรษ ในระหว่างปี 25 จากซาวน่า 1936น้ำท่วมเกิดขึ้นครั้งที่ 103 (กรรมการอุทกภัยและภัยแล้งของแม่น้ำเหลืองอ่างล้างหน้าและจีนเหนือตะวันตก 1996) สำหรับทศวรรษที่ผ่านมาหลายศตวรรษที่ผ่านมา การประชากรเพิ่มขึ้นเร็วกว่าเดิม ในช่วงปี 33 จาก 1953-1985 การประชากรของราบสูงดินเหลืองเพิ่มขึ้นจาก 38,374,300 81,392,200 และอัตราเพิ่มตามธรรมชาติของประชากรมี 33) 93% ต่อปี ในบางพื้นที่ มันได้ถึง 65) 23% ต่อปี (ครอบคลุมสอบสวน กลุ่ม Guyuan เขตปี 1996) . Hence เพื่อตอบสนองความต้องการของประชากรเพิ่มขึ้น อาหารมีการทำลายธรรมชาติและการเพิ่มขึ้นของที่ดินเพาะปลูก ตาราง 3แสดงแนวโน้มนี้ มีตัวอย่างในเขต Xiji, Haiyuan และ Guyuan ในการพื้นที่ปกครองนิงเซียเจิ้ง Fenli et al. (1993) ศึกษาลักษณะของธรรมชาติกัดเซาะในวู้ดแลนด์และพังทลายเร็วขึ้นหลังจากการพัฒนาของพื้นที่ป่า Ziwuling (ตาราง 4) พวกเขาพบว่า ในวู้ดแลนด์ ดินพังทลายเป็น 1) 0-14) t 4 กม. ~ ปี 2 ~ 1 แต่หลังจากการพัฒนาเกี่ยวข้องกับกิจกรรมมนุษย์ มันเพิ่มขึ้น 9700 } 21,700 t km ~ ปี 2 ~ 1.เพาะปลูกของลาดดินเป็นปัจจัยสำคัญที่เกี่ยวข้องกับน้ำและดินที่ร้ายแรงพังทลาย สำหรับราบสูงดินเหลือง 50% ของที่ดินเพาะปลูกรวมอยู่ ในลาด และถึง 70%ของที่ดินเพาะปลูกอยู่ในดินเหลืองฮิลลีและพื้นที่ห้วยลาด การวิจัยหมายถึงกัดเซาะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อลาดชันมากกว่า 253 (ถัง Keli et al., 1998)ดังนั้น ลาดมากกว่า 253 ควรกลับไปป่าและกราสแลนด์ล่าสุด กับการพัฒนาของอุตสาหกรรมน้ำมัน ถ่านหิน และก๊าซธรรมชาติในการดินเหลืองที่ราบสูง พร้อมกับการก่อสร้างอุตสาหกรรมพลังงาน รวบรวมขนบหินออกและเสียจำนวนมากได้เพิ่มความรุนแรงกัดเซาะในบางพื้นที่ ในระหว่างการพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ดิน หิน และหินจะถูกเอาออก ชั้นขึ้น และ กระวนกระวายใจ จึง มีความเสถียรภายใต้สภาวะธรรมชาติทำลาย ในขณะเดียวกัน เป็นเหมืองก่อสร้างได้ดำเนินการด้านการเกษตรขนาดใหญ่ และทำลายพืชพรรณป่าหญ้า และป่า ที่ดิน และกิจกรรมการผลิตเช่นจราจร ก่อสร้าง และเหมืองแร่อาจทำให้เกิดแผ่นดินถล่ม และดิน ยุบ ซึ่งอาจทำให้สูญเสียดินและน้ำอย่างรุนแรง ถ้าไม่มีมาตรการอนุรักษ์เชือดดำเนินการ สัญญา erosive จะถึง 120,765,000 t เพิ่มขึ้น 230%มูลค่าปัจจุบัน (ครอบคลุมสอบสวน กลุ่มสถาบันจีนวิทยาศาสตร์ 1990)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีกระบวนการทางธรรมชาติของการปรับระดับการกัดเซาะและการเคลื่อนย้ายของสารที่ควบคุมโดย
ปัจจัยทางกายภาพ แต่การสูญเสียดินและน้ำไม่ได้เป็นผลมาจากกระบวนการทางธรรมชาติ
เพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากกิจกรรมของมนุษย์ เมื่อการพังทลายของธรรมชาติที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นโดยมนุษย์
กิจกรรมจะเรียกว่าการกัดเซาะเร่ง ดินและการสูญเสียน้ำบนที่ราบสูงดินเหลืองคือ
การรวมกันของการกัดเซาะพังทลายของธรรมชาติและเร่ง การกัดเซาะเร่งที่เกิดขึ้น
จากการเพาะปลูกการพัฒนาที่ไม่สามารถควบคุมกินหญ้ามากเกินไป, การทำเหมืองแร่การก่อสร้างถนนและ
กิจกรรมอื่น ๆ ของมนุษย์.
ตามบันทึกประวัติศาสตร์, ที่ราบสูงดินเหลืองเคยเป็นพื้นที่ที่มีความกว้าง
หยวนแบนลำห้วยน้อยทุ่งหญ้าฉ่ำและป่าไม้ (ชิ Nianhai , 1981) ด้วย
ประชากรเพิ่มพื้นที่ขนาดใหญ่ของป่าไม้และทุ่งหญ้าที่ถูกทำลายโดยที่ดินที่ไม่ดี
การใช้ประโยชน์ ดินและการสูญเสียน้ำถูกเร่งและสามารถตรวจสอบได้จากบันทึก
ของน้ำท่วมของแม่น้ำเหลือง ก่อนที่ราชวงศ์สุย (ค.ศ. 581-618)
แม่น้ำเหลืองที่ถูกน้ำท่วมเพียง 1) 1 ครั้งต่อศตวรรษที่ในขณะที่ในราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368
เพื่อ 1644) มันถูกน้ำท่วม 155 ครั้งต่อศตวรรษ ในช่วง 25 ปี 1912-1936,
น้ำท่วมที่เกิดขึ้น 103 ครั้ง (คณะกรรมการน้ำท่วมและภัยแล้งของแม่น้ำเหลือง
ลุ่มน้ำและทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน, 1996) สำหรับทศวรรษที่ผ่านมาหลายศตวรรษที่ 20
ประชากรเพิ่มขึ้นเร็วขึ้นกว่าเดิม ในช่วง 33 ปี 1953-1985,
ประชากรทั้งหมดของที่ราบสูงดินเหลืองเพิ่มขึ้นจาก 38,374,300 81,392,200 การและ
อัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติของประชากร 33) 93% ต่อปี ในบางพื้นที่ก็ยัง
ถึง 65) 23% ต่อปี (ที่ครอบคลุมการสืบสวนกลุ่ม Guyuan County,
1996) ดังนั้นเพื่อที่จะตอบสนองความต้องการของอาหารสำหรับประชากรที่เพิ่มขึ้น
มีการทำลายของพืชพรรณธรรมชาติและเพิ่มขึ้นในที่ดินทำกิน ตารางที่ 3
แสดงให้เห็นถึงแนวโน้มที่นี้ด้วยเช่นใน Xiji, Haiyuan และมณฑล Guyuan ใน
หนิงเซี่ยตนเองในพื้นที่.
เจิ้งเหอ Fenli et al, (1993) ศึกษาลักษณะของการกัดเซาะตามธรรมชาติในป่า
และเร่งการชะล้างพังทลายหลังจากการพัฒนาพื้นที่ป่า Ziwuling (ตารางที่ 4) พวกเขา
พบว่าในป่าพังทลายของดินเป็น 1) 0-14) 4 กม. เสื้อ ~ 2 ~ 1 ปี แต่หลังจากการพัฒนา
ที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของมนุษย์ก็เพิ่มขึ้นเป็น 9,700 ตัน} 21,700 กม. ~ 2 ปี ~ 1
.
การเพาะปลูกที่ดินลาดชัน เป็นปัจจัยสำคัญที่เกี่ยวข้องกับดินอย่างรุนแรงและน้ำ
กัดเซาะ สำหรับดินเหลืองราบ 50% ของพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดอยู่บนเนินเขาขึ้นไปถึง 70%
ของที่ดินทำกินเป็นอยู่บนเนินเขาในดินเหลืองที่เป็นภูเขาและพื้นที่น้ำ การวิจัยพบว่า
การกัดเซาะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อลาดชันกว่า 253 (Tang Keli et al., 1998).
ดังนั้นลาดมากกว่า 253 ควรจะกลับไปป่าไม้และทุ่งหญ้า.
เมื่อเร็ว ๆ นี้กับการพัฒนาของน้ำมันถ่านหินและก๊าซธรรมชาติ อุตสาหกรรมใน
ที่ราบสูงดินเหลืองพร้อมกับการก่อสร้างอุตสาหกรรมพลังงานสะสมอลหม่าน
ในปริมาณมากของหินและของเสียออกจากโรงพยาบาลได้มีการเพิ่มความเข้มของการกัดเซาะ
ในบางพื้นที่ ในระหว่างการพัฒนาอุตสาหกรรมจำนวนมากของดินหินและก้อนหิน
จะถูกลบออกซ้อนขึ้นและรบกวนจึงมีความมั่นคงของตนภายใต้สภาพธรรมชาติที่ถูก
ทำลาย ในขณะเดียวกันการก่อสร้างได้ดำเนินการเหมืองพื้นที่ขนาดใหญ่ของการเกษตรและ
พื้นที่ป่าไม้ป่าและพืชผักหญ้าถูกทำลายและกิจกรรมการผลิตเช่น
การจราจรการก่อสร้างและเหมืองแร่อาจส่งผลให้ดินถล่มและการล่มสลายของดินซึ่ง
อาจนำไปสู่ดินร้ายแรงและการสูญเสียน้ำ หากมาตรการอนุรักษ์เหตุผลที่ไม่ได้
นำมาใช้ในปริมาณที่กัดกร่อนประจำปีจะถึง 120,765,000 ตันเพิ่มขึ้น 230%
ของมูลค่าปัจจุบัน (ที่ครอบคลุมการสืบสวนกลุ่มจีน Academy of
Sciences, 1990)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีกระบวนการทางธรรมชาติของการปรับระดับและเคลื่อนย้ายสารควบคุมโดย
ปัจจัยทางกายภาพ อย่างไรก็ตาม การสูญเสียดินและน้ำไม่ได้ ผลจากกระบวนการธรรมชาติ
เพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากกิจกรรมของมนุษย์ เมื่อการกัดเซาะตามธรรมชาติ คือ ปณิธาน โดยกิจกรรมของมนุษย์
เรียกว่าเร่งการกัดกร่อน การสูญเสียดินและน้ำบนที่ราบสูงดินเหลืองคือ
การรวมกันของการกัดเซาะตามธรรมชาติ และเร่งการกัดกร่อน เร่งการกัดกร่อนที่เกิดจากการเพาะปลูก
, พัฒนาการ , ควบคุม overgrazing เหมืองแร่และการก่อสร้างถนน

กิจกรรมของมนุษย์อื่น ๆ ตามประวัติ เป็นที่ราบสูงดินเหลืองเดิมพื้นที่ที่มีความกว้าง
แบนไม่กี่หยวน เส้นทางทุ่งหญ้าฉ่ำ และป่าไม้ ( ซือ nianhai , 1981 ) กับ
ประชากรเพิ่มขึ้นพื้นที่ขนาดใหญ่ของป่าและทุ่งหญ้าถูกทำลายโดยการใช้ประโยชน์ที่ดิน
ที่น่าสงสาร การสูญเสียดินและน้ำจากนี้สามารถตรวจสอบได้จากบันทึก
ของน้ำท่วมของแม่น้ำสีเหลือง ก่อนราชวงศ์สุย ( ค.ศ. 581 ถึง 600 ) ,
แม่น้ำท่วมเพียง 1 ครั้งต่อศตวรรษ ในขณะที่ในราชวงศ์หมิง ( ค.ศ. 1368
เพื่อ 1644 ) มันท่วม 155 ครั้งต่อศตวรรษในช่วง 25 ปี 1912 จาก 1936
น้ำท่วมเกิดขึ้น 103 ครั้ง ( คณะกรรมการอุทกภัยและภัยแล้งของลุ่มน้ำเหนือแม่น้ำ
สีเหลืองและจีนตะวันตก , 1996 ) สำหรับหลายทศวรรษของศตวรรษที่ 20 ,
ประชากรเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่เคย ระหว่าง 33 ปีจาก 2496 ถึง 1985
ประชากรทั้งหมดของที่ราบสูงดินเหลืองเพิ่มขึ้นจาก 38374300 เพื่อ 81392200 และ
อัตราเพิ่มตามธรรมชาติของจำนวน 33 ) 93 % ต่อปี ในบางพื้นที่ แม้
ถึง 65 ) 23 % ต่อปี ( กลุ่มการตรวจสอบที่ครอบคลุมของกุ้ย วนมณฑล
1996 ) ดังนั้น เพื่อตอบสนองความต้องการของอาหารเพื่อเพิ่มประชากร
มีการทำลายล้างของพืชพรรณธรรมชาติ และมีการเพิ่มพื้นที่เพาะปลูกได้ ตารางที่ 3 แสดงแนวโน้ม
ด้วยตัวอย่างใน xiji Haiyuan , ,และมณฑลกุ้ย วนในพื้นที่เขตปกครองตนเอง Ningxia
.
เจิ้ง fenli et al . ( 1993 ) ศึกษาลักษณะของการกัดเซาะตามธรรมชาติในป่าและเร่งการกัดกร่อน
หลังจากการพัฒนาของ ziwuling พื้นที่ป่า ( ตารางที่ 4 ) พวกเขา
พบว่าในป่า การพังทลายของดิน คือ 1 ) 0 - 14 ) 4 t km ~ ~ 1 2 ปีแต่หลังจากการพัฒนา
เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของมนุษย์ก็เพิ่มขึ้นมีประตูเชื่อมระหว่าง 9700 } t km ~ 2 ปี ~ 1

การเพาะปลูกของดิน ความลาดชัน เป็นปัจจัยหลักที่เกี่ยวข้องกับดินที่ร้ายแรง และการกัดเซาะน้ำ

สำหรับที่ราบสูงดินเหลือง , 50% ของที่ดินเพาะปลูกทั้งหมดบนเนินเขาและถึง 70 %
ของที่ดินเพาะปลูกเป็นเนินเขาและบนเนินเขาในดินลมหอบแบบพื้นที่ จากการวิจัยพบว่า การเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อ
ลาดชันกว่า 253 ( ถัง keli et al . , 1998 ) .
ดังนั้นลาดมากกว่าจึงควรกลับคืนสู่ป่าและทุ่งหญ้า .
เมื่อเร็ว ๆนี้กับการพัฒนาของน้ำมัน ถ่านหิน และก๊าซธรรมชาติอุตสาหกรรมบน
ที่ราบสูงดินเหลือง พร้อมกับการก่อสร้างอุตสาหกรรมพลังงาน
สะสมอลหม่านปริมาณมากออกหินและของเสียได้เพิ่มขึ้นการกัดเซาะความเข้ม
ในบางพื้นที่ ในระหว่างการพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ปริมาณของดินหินและหิน
จะถูกลบออก , ซ้อนขึ้นและรบกวน ดังนั้น ความมั่นคงของพวกเขาภายใต้สภาวะธรรมชาติ
ทำลาย ในขณะที่การก่อสร้างเหมืองมีขนาดใหญ่พื้นที่การเกษตรและ
ที่ดินป่าไม้ , ป่าและหญ้าพืชถูกทำลาย และผลิตกิจกรรมต่างๆเช่น
จราจร การก่อสร้างและเหมืองแร่ อาจส่งผลให้ดินถล่ม ดินยุบ ซึ่งอาจทำให้ดิน
ร้ายแรงและการสูญเสียน้ำถ้าเหตุผลไม่ใช้มาตรการอนุรักษ์
, ปริมาณการกัดกร่อนประจำปีจะถึง 120765000 ตัน เพิ่มขึ้น 230 %
ของมูลค่าปัจจุบัน ( กลุ่มการตรวจสอบที่ครอบคลุมของภาษาจีน

วิทยาศาสตร์ , 1990 )