I. Caring for and Educating Y Carin

I. Caring for and Educating Y Caring for and Educating Young Thai Childr oung Thai Children Today
Thai Families as Caregivers: Coping with Change
Childcare in Thailand today – whether in the bustling urban centres, the southern coastal regions
or upland rural communities of the north and northeast – reflects the country’s heterogeneous
history, containing an interesting blend of deeply-rooted, indigenous child-rearing practices and
influences from other cultures. The Thai family is clearly still the primary caregiver during the early
childhood years and many adhere to age-old traditions and local child-rearing practices. Thus,
indigenous Thai culture is firmly embedded within the socialization processes of young children and
as a nation they have been able to retain their cultural identity.
So even if the elite and their children have been freely exposed to, even immersed in, foreign
cultures, either western or within the region through travel or in the pursuit of higher education
abroad, they have retained their sense of nationhood and have always learned and valued their own
language. Today, almost every Thai, whether rich or poor, young or old, is exposed to much that is
foreign, largely because in the last two decades Thailand has become one of the region’s most
popular tourist destinations. At the same time, the growing economy and favourable investment
opportunities have also attracted many foreign multinationals, which continue to add to the already
fairly large expatriate community. However, despite the intensity of their exposure to “foreign”
influences, particularly western (i.e. North American and European) cultures and lifestyles, Thai
culture remains a solid influence within family life and early childhood.
This can, in part, be explained by the fact that Thailand is the only South-East Asian nation to have
avoided colonization, and has retained its independence since the first free Thai city was founded in
1238, which led to the early Thai Kingdom of Sukhothai. Thus, the people of Thailand have been
able to develop and preserve their own social, political and economic systems that have deep and
rich cultural and historical roots.
In terms of ethnicity and religion, Thailand is relatively homogeneous: 80 per cent of the population
are ethnic Thai and 95 per cent are Theravada Buddhist. Ten per cent of Thais are of Chinese
descent, including some of the hill tribe groups. There are 10 major hill tribes living in the
northeastern provinces, most of whom are Thais of Lao origin. There are then Malay and Muslim
communities who live mainly in the southernmost states, and thus there remain a number of minority
cultural influences within Thailand.
From birth, Thai children are still much more deeply immersed in Thai culture than they are exposed
to foreign influences, despite the fast-paced changes that have been affecting the daily lives of every
Thai family. It is true that a young Thai child in Bangkok has access to the same fixtures and props
5
Chapter1. Early Childho Childho Childho od Care
and Education
in Thailand in Thailand in Thailand
Working for Access, Quality and Inclusion
6
of contemporary childhood that his or her peers in many other highly-developed urban centres can
also take for granted. However, his or her immediate and sustained immersion in Thai culture – the
language, daily personal routines (from mealtimes to clothing to hygiene), relaxation, play, use of
media, prayer rituals, family dynamics and social activities, as well as experiences in childcare
centres, nurseries or kindergartens – ensures that these early childhood years serve as truly fertile
ground for nurturing a very strong sense of cultural and national identity as a Thai.
Nonetheless, despite the deep and stable cultural and religious influences in their lives, there are
significant changes in the lifestyles of Thai families that make a young Thai’s childhood today very
different from that of their parents. First, the Thai family is now much smaller compared even to the
1960s, when there was an average of six children to each family. Today, in a typical rural family,
there are two children, while in Bangkok one child per household is the norm. In close to four
decades, population growth rates have decreased from 3.2 per cent to 1.1 per cent.
As is often the case, there are both pros and cons to this decrease in child numbers per household
when assessing the implications for early childhood development. One obvious disadvantage is that
today’s “only child” will not experience the same benefits as her parents, who were able to learn
from the lessons and challenges that only multiple-sibling interaction and relationships can provide.
Many others growing up with either one brother or sister will benefit to a degree, but they will still
only experience some of those aspects of life with siblings that contribute to an individual’s learning
and development, and influence a child’s personality and interests. The only child will surely engage
in some forms of peer interaction, for example with cousins, neighbours, family friends or other
children in childcare centres. However, this cannot match the depth and intensity of the lifelong
bond between siblings that can begin to take root during the years of early childhood.
A possible advantage, meanwhile, is that a child with no siblings is likely to enjoy more of everything
– more parental attention, more food, more clothes, more toys, a greater likelihood of quality health
care, better schooling, as well as extra perks like family holidays and more recreational
opportunities. This is often expected to result in a marked qualitative difference, an improvement in
their lives that gives them a decided advantage as far as achieving healthy growth and optimum
development is concerned. And this sufficiency – possibly even abundance – is indeed a stabilizing
factor and can even act as a protective cushion, especially in times of crisis like the economic
downturn in 1997, which dealt a particularly devastating blow to Thailand’s booming economy.
However, this is not the case for the children of about 1.5 million families in the slums of Bangkok
and other urban centres, or children of hill tribes who live in the northern and north-eastern
mountains. This supposed economic advantage cannot be seen to extend to the children of refugees
or those who belong to the so-called “border population”, or to children whose lives have been
affected by HIV/AIDS, either as orphans or who are themselves afflicted. These are the young
children of marginalized groups, for whom there was no safety net when Thailand’s economic boom
and rapid urban development collapsed after 1997. Contrary to widely-held assumptions, the fruits of
the perceived progress in every sphere of Thai society somehow did not trickle down to them.
In addition to fewer children per family, there has also been another, equally influential development
in the makeup of the Thai household, especially among rural communities: the emergence of the
nuclear family. While the self-contained family unit has for some time been the model for most
households in urban centres, families in rural areas have long been considered a paragon of the
traditional Thai family, in which large numbers of relatives, across various generations, shared the
same house or lived in close proximity to one another. This was, in part, because an agricultural
lifestyle required tightly interwoven kinship patterns based on strong economic and social ties.
However, just as paddy fields, which for generations were cultivated for rice, have been filled in and
turned into roads or industrial zones, so too the rural family has been uprooted and reoriented by the
demands of an industrial society.
Early Childhood Care and Education in Thailand
7
There are various reasons for this upheaval, foremost among which is the dramatic increase in rural
to urban migration as former farming families have gone in search of employment opportunities.
Almost half of all migrants flock to Bangkok. Significantly, a large number of these migrants are
women, who are in great demand either as factory workers or from the tourism industry. As a
result, so many young children have been separated from their mothers and left behind in the care
of grandparents or other relatives. At the same time, there has also been an increase in households
headed by women, in cases where husbands and older male children have gone in search of work.
There is one more critical factor in the break-up of the traditional Thai family unit, in addition to the
rural-to-urban dispersal for economic reasons. The rapid spread of HIV/AIDS has also left huge
numbers of orphaned children, for whom until recently there might at least have been the safety net
of grandparents or other relatives to look after them. However, as we have seen, nuclear families
are now becoming the norm and the unforeseen tragedy is that for an increasing number of children
such a safety net no longer exists.
There are also entire families who, having migrated to urban centres, settled in slum communities,
some of whom are forced to live on the streets. In such situations, two-parent families have had to
devise their own ways of coping to provide adequate childcare. For example, fathers may assume
major childcare responsibilities as women often have greater employment opportunities.
Alternatively, parents may work out a system whereby they rotate work schedules to ensure one or
other is always free to look after the children. Another pattern is for children to be sent back to the
family’s rural village to be cared for by grandparents.
Some children, meanwhile, grow up without any sense of home at all. These are the children of
itinerant families, who move from place to place in search of whatever jobs their limited skills may
qualify them for. Such children are especially vulnerable to malnutrition and illness, as well as
exposure

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

I. ดูแล และให้ Y ดูแลและให้หนุ่มไทย Childr oung ไทยเด็กวันนี้ครอบครัวไทยเป็นเรื้อรัง: การเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงChildcare ในปัจจุบันในศูนย์เมืองคึกคัก พื้นที่ชายฝั่งภาคใต้หรือค่อยชุมชนชนบทของทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ – สะท้อนถึงประเทศของแตกต่างกันประวัติศาสตร์ ประกอบด้วยความน่าสนใจผสมผสาน รากลึก ชนแม่ลูกปฏิบัติ และอิทธิพลจากวัฒนธรรมอื่น ๆ ครอบครัวไทยชัดเจนยังคงเป็นภูมิปัญญาหลักระหว่างช่วงปีวัยเด็กและหลายคนยึดติดประเพณีโปรดลองอีกและปฏิบัติแม่เด็กท้องถิ่น ดังนั้นวัฒนธรรมพื้นเมืองที่ถูกฝังแน่นหนาภายในกระบวนการขัดเกลาทางสังคมของเด็ก และเป็นประเทศ ที่มีสามารถรักษาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของพวกเขาดังนั้น แม้ว่าชนชั้นสูงและลูกได้อย่างอิสระสัมผัส ได้สัมผัส ต่างประเทศวัฒนธรรม ตะวันตก หรือ ในภูมิภาค ผ่านการเดินทาง หรือ ในการแสวงหาของอุดมศึกษาต่างประเทศ พวกเขาได้สะสมความ nationhood ได้เสมอเรียนรู้ และมูลค่าของตนเองภาษา วันนี้ เกือบทุกไทย ไม่ว่ารวย หรือยากจน หนุ่มสาว หรือ เก่า จะถูกเปิดเผยให้มากที่ต่างประเทศ ส่วนใหญ่เนื่องจากในช่วง สองทศวรรษที่ประเทศไทยได้กลายเป็นหนึ่งในพื้นที่ของสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ในเวลาเดียวกัน การเติบโตของเศรษฐกิจ และการลงทุนดีโอกาสยังมีดึงดูดในต่างประเทศบริษัท ซึ่งเพิ่มให้ต่อไปนี้แล้วfairly large expatriate community. However, despite the intensity of their exposure to “foreign”influences, particularly western (i.e. North American and European) cultures and lifestyles, Thaiculture remains a solid influence within family life and early childhood.This can, in part, be explained by the fact that Thailand is the only South-East Asian nation to haveavoided colonization, and has retained its independence since the first free Thai city was founded in1238, which led to the early Thai Kingdom of Sukhothai. Thus, the people of Thailand have beenable to develop and preserve their own social, political and economic systems that have deep andrich cultural and historical roots.In terms of ethnicity and religion, Thailand is relatively homogeneous: 80 per cent of the populationare ethnic Thai and 95 per cent are Theravada Buddhist. Ten per cent of Thais are of Chinesedescent, including some of the hill tribe groups. There are 10 major hill tribes living in thenortheastern provinces, most of whom are Thais of Lao origin. There are then Malay and Muslimcommunities who live mainly in the southernmost states, and thus there remain a number of minoritycultural influences within Thailand.From birth, Thai children are still much more deeply immersed in Thai culture than they are exposedto foreign influences, despite the fast-paced changes that have been affecting the daily lives of everyครอบครัวไทย มันเป็นความจริงที่ไทยเด็กในกรุงเทพมหานครได้เข้าถึงการแข่งขันเดียวกันและอุปกรณ์5Chapter1 ต้น Childho Childho Childho od ดูแลและการศึกษาในประเทศไทยไทยในไทยงานเข้า คุณภาพ และรวม6ของวัยเด็กสมัยที่เพื่อนของเขา หรือเธอในหลายอื่น ๆ พัฒนาสูงเมืองศูนย์สามารถนอกจากนี้ยัง จะได้รับ อย่างไรก็ตาม เขา หรือเธอทันที และ sustained แช่ในวัฒนธรรมไทย – การภาษา กิจวัตรประจำวันส่วนตัว (จาก mealtimes กับเสื้อผ้าที่อนามัย), พักผ่อน เล่น ใช้สื่อ พิธีกรรมสวดมนต์ dynamics ครอบครัว และสังคม รวมทั้งประสบการณ์ในการดูแลเด็กศูนย์ ลอรี่ หรือ kindergartens – เพื่อให้แน่ใจว่า ปีนี้ปฐมวัยทำหน้าที่เป็นที่อุดมสมบูรณ์อย่างแท้จริงดินสำหรับ nurturing ความเอกลักษณ์วัฒนธรรม และประเทศเป็นภาษาไทยที่แข็งแกร่งมากกระนั้น แม้ลึก และมีความมั่นคงทางวัฒนธรรม และทางศาสนาอิทธิพลในชีวิต มีเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในวิถีชีวิตของครอบครัวไทยที่ทำให้เด็กหนุ่มไทยวันนี้มากแตกต่างจากของพ่อ ครั้งแรก ครอบครัวไทยเป็นมากขนาดเล็กเทียบได้ถึง1960s เมื่อมีโดยเฉลี่ยครอบครัวละ 6 ลูก ในครอบครัวชนบททั่วไป วันนี้มีเด็ก 2 คน ในขณะที่ในกรุงเทพ เด็กต่อครัวเรือนเป็นปกติ ในปิดสี่ทศวรรษที่ผ่านมา อัตราการขยายตัวของประชากรได้ลดลงจากร้อยละ 3.2 การร้อยละ 1.1เป็นบ่อยคือ มีทั้ง pros และ cons การลดลงของจำนวนเด็กต่อครัวเรือนwhen assessing the implications for early childhood development. One obvious disadvantage is thattoday’s “only child” will not experience the same benefits as her parents, who were able to learnfrom the lessons and challenges that only multiple-sibling interaction and relationships can provide.Many others growing up with either one brother or sister will benefit to a degree, but they will stillonly experience some of those aspects of life with siblings that contribute to an individual’s learningand development, and influence a child’s personality and interests. The only child will surely engagein some forms of peer interaction, for example with cousins, neighbours, family friends or otherchildren in childcare centres. However, this cannot match the depth and intensity of the lifelongbond between siblings that can begin to take root during the years of early childhood.A possible advantage, meanwhile, is that a child with no siblings is likely to enjoy more of everything– more parental attention, more food, more clothes, more toys, a greater likelihood of quality healthcare, better schooling, as well as extra perks like family holidays and more recreationalopportunities. This is often expected to result in a marked qualitative difference, an improvement intheir lives that gives them a decided advantage as far as achieving healthy growth and optimumdevelopment is concerned. And this sufficiency – possibly even abundance – is indeed a stabilizingfactor and can even act as a protective cushion, especially in times of crisis like the economicdownturn in 1997, which dealt a particularly devastating blow to Thailand’s booming economy.However, this is not the case for the children of about 1.5 million families in the slums of Bangkokand other urban centres, or children of hill tribes who live in the northern and north-easternmountains. This supposed economic advantage cannot be seen to extend to the children of refugeesor those who belong to the so-called “border population”, or to children whose lives have beenaffected by HIV/AIDS, either as orphans or who are themselves afflicted. These are the youngchildren of marginalized groups, for whom there was no safety net when Thailand’s economic boomand rapid urban development collapsed after 1997. Contrary to widely-held assumptions, the fruits ofthe perceived progress in every sphere of Thai society somehow did not trickle down to them.In addition to fewer children per family, there has also been another, equally influential developmentin the makeup of the Thai household, especially among rural communities: the emergence of thenuclear family. While the self-contained family unit has for some time been the model for mosthouseholds in urban centres, families in rural areas have long been considered a paragon of thetraditional Thai family, in which large numbers of relatives, across various generations, shared thesame house or lived in close proximity to one another. This was, in part, because an agricultural
lifestyle required tightly interwoven kinship patterns based on strong economic and social ties.
However, just as paddy fields, which for generations were cultivated for rice, have been filled in and
turned into roads or industrial zones, so too the rural family has been uprooted and reoriented by the
demands of an industrial society.
Early Childhood Care and Education in Thailand
7
There are various reasons for this upheaval, foremost among which is the dramatic increase in rural
to urban migration as former farming families have gone in search of employment opportunities.
Almost half of all migrants flock to Bangkok. Significantly, a large number of these migrants are
women, who are in great demand either as factory workers or from the tourism industry. As a
result, so many young children have been separated from their mothers and left behind in the care
of grandparents or other relatives. At the same time, there has also been an increase in households
headed by women, in cases where husbands and older male children have gone in search of work.
There is one more critical factor in the break-up of the traditional Thai family unit, in addition to the
rural-to-urban dispersal for economic reasons. The rapid spread of HIV/AIDS has also left huge
numbers of orphaned children, for whom until recently there might at least have been the safety net
of grandparents or other relatives to look after them. However, as we have seen, nuclear families
are now becoming the norm and the unforeseen tragedy is that for an increasing number of children
such a safety net no longer exists.
There are also entire families who, having migrated to urban centres, settled in slum communities,
some of whom are forced to live on the streets. In such situations, two-parent families have had to
devise their own ways of coping to provide adequate childcare. For example, fathers may assume
major childcare responsibilities as women often have greater employment opportunities.
Alternatively, parents may work out a system whereby they rotate work schedules to ensure one or
other is always free to look after the children. Another pattern is for children to be sent back to the
family’s rural village to be cared for by grandparents.
Some children, meanwhile, grow up without any sense of home at all. These are the children of
itinerant families, who move from place to place in search of whatever jobs their limited skills may
qualify them for. Such children are especially vulnerable to malnutrition and illness, as well as
exposure

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

I. การดูแลและให้ความรู้ Y การดูแลและให้ความรู้เพื่อเยาวชนไทย childr Oung
เด็กไทยวันนี้ครอบครัวไทยเป็นผู้ดูแล: การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงการดูแลเด็กในประเทศไทยวันนี้ - ไม่ว่าจะเป็นในเมืองที่คึกคักบริเวณชายฝั่งภาคใต้หรือชุมชนในชนบทที่สูงของภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ - สะท้อนให้เห็นที่แตกต่างกันของประเทศในประวัติศาสตร์ที่มีการผสมผสานที่น่าสนใจของหยั่งรากลึกปฏิบัติเลี้ยงดูพื้นเมืองและอิทธิพลจากวัฒนธรรมอื่นๆ ครอบครัวไทยอย่างชัดเจนยังคงเป็นผู้ดูแลหลักในช่วงต้นปีที่ผ่านมาในวัยเด็กและเป็นไปตามหลายประเพณีโบราณและการปฏิบัติเลี้ยงดูท้องถิ่น ดังนั้นวัฒนธรรมไทยพื้นเมืองที่ฝังแน่นอยู่ภายในกระบวนการขัดเกลาทางสังคมของเด็กเล็กและเป็นประเทศที่พวกเขาได้รับสามารถที่จะรักษาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของพวกเขา. ดังนั้นแม้ว่ายอดและเด็กของพวกเขาได้รับการสัมผัสได้อย่างอิสระเพื่อแช่แม้ในต่างประเทศวัฒนธรรมทั้งตะวันตกหรือภายในภูมิภาคผ่านการเดินทางหรือในการแสวงหาของการศึกษาที่สูงขึ้นในต่างประเทศที่พวกเขาได้สะสมความรู้สึกของความเป็นชาติและได้เรียนรู้อยู่เสมอและมีมูลค่าของตัวเองภาษา วันนี้เกือบทุกคนไทยไม่ว่าจะรวยหรือจนหนุ่มสาวหรือเก่ามีการสัมผัสกับมากที่ต่างประเทศส่วนใหญ่เพราะในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาประเทศไทยได้กลายเป็นหนึ่งในที่สุดของภูมิภาคนี้สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยม ในขณะเดียวกันการขยายตัวทางเศรษฐกิจและการลงทุนที่ดีโอกาสได้ดึงดูด บริษัท ข้ามชาติยังต่างประเทศจำนวนมากที่ยังคงเพิ่มแล้วชุมชนชาวต่างชาติขนาดใหญ่พอสมควร อย่างไรก็ตามแม้จะมีความเข้มของการเปิดรับพวกเขาที่จะ "ต่างชาติที่" อิทธิพลโดยเฉพาะอย่างยิ่งตะวันตก (เช่นอเมริกาเหนือและยุโรป) วัฒนธรรมและวิถีชีวิตไทยวัฒนธรรมยังคงมีอิทธิพลที่เป็นของแข็งที่อยู่ในชีวิตครอบครัวและเด็กปฐมวัย. นี้สามารถในส่วนที่อธิบายได้ด้วย ความจริงที่ว่าประเทศไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะมีการหลีกเลี่ยงการล่าอาณานิคมและยังคงรักษาความเป็นอิสระของตนตั้งแต่เมืองไทยครั้งแรกฟรีก่อตั้งขึ้นในปี1238 ซึ่งนำไปสู่ต้นราชอาณาจักรไทยสุโขทัย ดังนั้นคนไทยได้รับสามารถที่จะพัฒนาและรักษาของตัวเองสังคมระบบการเมืองและเศรษฐกิจที่มีความลึกและอุดมไปด้วยรากทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์. ในแง่ของเชื้อชาติและศาสนาในประเทศไทยค่อนข้างเป็นเนื้อเดียวกัน: ร้อยละ 80 ของประชากรที่มีชาติพันธุ์ไทยและร้อยละ 95 เป็นชาวพุทธนิกายเถรวาท ร้อยละสิบของคนไทยเป็นชาวจีนเชื้อสายรวมทั้งบางส่วนของกลุ่มชาวเขา มี 10 ชนเผ่าใหญ่ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนไทยเป็นแหล่งกำเนิดของลาว นอกจากนี้แล้วมาเลย์และชาวมุสลิมในชุมชนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐทางใต้สุดและทำให้ยังคงมีจำนวนของผู้ถือหุ้นส่วนน้อยอิทธิพลทางวัฒนธรรมในประเทศไทย. ตั้งแต่แรกเกิด, เด็กไทยยังคงแช่ลึกมากขึ้นในวัฒนธรรมไทยกว่าที่พวกเขากำลังเผชิญกับอิทธิพลต่างประเทศแม้จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วที่ได้รับผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของทุกครอบครัวไทย มันเป็นความจริงว่าเด็กเยาวชนไทยในเขตกรุงเทพมหานครที่มีการเข้าถึงการแข่งขันเดียวกันและ props 5 บทที่ 1 ต้น Childho Childho Childho od การดูแลและการศึกษาในประเทศไทยในประเทศไทยในประเทศไทยการทำงานสำหรับการเข้าถึงคุณภาพและรวม6 ในวัยเด็กร่วมสมัยที่เพื่อนร่วมงานของเขาหรือเธอในอื่น ๆ อีกมากมายอย่างสูงที่ได้รับการพัฒนาเมืองสามารถยังใช้สำหรับการรับ อย่างไรก็ตามเธอหรือแช่ทันทีและอย่างต่อเนื่องของเขาในวัฒนธรรมไทย - ภาษากิจวัตรส่วนตัวในชีวิตประจำวัน (จากรับประทานอาหารกับเสื้อผ้าเพื่อสุขอนามัย), ผ่อนคลาย, เล่น, การใช้สื่อพิธีกรรมสวดมนต์การเปลี่ยนแปลงในครอบครัวและกิจกรรมทางสังคมเช่นเดียวกับประสบการณ์ในการดูแลเด็กศูนย์สถานรับเลี้ยงเด็กหรือโรงเรียนอนุบาล - มั่นใจได้ว่าปีที่ผ่านมาในวัยเด็กเหล่านี้ทำหน้าที่อุดมสมบูรณ์เป็นอย่างแท้จริง. พื้นดินสำหรับการบำรุงความรู้สึกที่แข็งแกร่งมากของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและระดับชาติเป็นไทยอย่างไรก็ตามแม้จะมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมและศาสนาลึกและมั่นคงในชีวิตของพวกเขามีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการดำเนินชีวิตของครอบครัวไทยที่ทำให้หนุ่มสาวในวัยเด็กของคนไทยในวันนี้มากแตกต่างจากที่พ่อแม่ของเขา ครั้งแรกที่ครอบครัวไทยอยู่ในขณะนี้ที่มีขนาดเล็กมากเมื่อเทียบแม้กระทั่งปี 1960 เมื่อมีค่าเฉลี่ยของหกเด็กแต่ละครอบครัว วันนี้ในครอบครัวชนบททั่วไปมีลูกสองคนในขณะที่ในกรุงเทพฯเด็กคนหนึ่งต่อครัวเรือนเป็นบรรทัดฐาน ในใกล้กับสี่ทศวรรษที่ผ่านมาอัตราการเติบโตของประชากรได้ลดลงจากร้อยละ 3.2 เป็นร้อยละ 1.1. ในฐานะที่เป็นมักจะเป็นกรณีที่มีทั้งข้อดีและข้อเสียที่ลดลงนี้ในจำนวนเด็กต่อครัวเรือนเมื่อมีการประเมินความหมายสำหรับการพัฒนาเด็กปฐมวัย ข้อเสียอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือว่าวันนี้ "ลูกคนเดียว" จะไม่ได้สัมผัสกับประโยชน์เช่นเดียวกับพ่อแม่ของเธอที่มีความสามารถที่จะเรียนรู้จากบทเรียนและความท้าทายที่ว่ามีเพียงการทำงานร่วมกันหลายพี่น้องและความสัมพันธ์ที่สามารถให้. คนอื่น ๆ หลายคนที่เติบโตขึ้นมากับทั้งพี่ชายหนึ่งหรือ น้องสาวจะได้รับประโยชน์ในระดับหนึ่ง แต่พวกเขาจะยังคงเพียงสัมผัสบางส่วนของด้านที่ของชีวิตกับพี่น้องที่นำไปสู่การเรียนรู้ของแต่ละบุคคลและการพัฒนาและมีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็กและความสนใจ ลูกคนเดียวก็จะมีส่วนร่วมในบางรูปแบบของการปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมเช่นกับญาติเพื่อนบ้านเพื่อนครอบครัวหรือคนอื่น ๆ เด็ก ๆ ในศูนย์ดูแลเด็ก แต่นี้ไม่ตรงกับความลึกและความรุนแรงของตลอดชีวิต. ความผูกพันระหว่างพี่น้องที่สามารถเริ่มต้นที่จะหยั่งรากในช่วงปีที่ผ่านมาในวัยเด็กได้เปรียบที่เป็นไปได้ในขณะเดียวกันก็คือเด็กที่มีพี่น้องไม่มีโอกาสที่จะเพลิดเพลินกับของทุกอย่าง- มากขึ้น ความสนใจของผู้ปกครอง, อาหาร, เสื้อผ้าอื่น ๆ ของเล่นมากขึ้นโอกาสที่มากขึ้นของสุขภาพที่มีคุณภาพการดูแลการศึกษาที่ดีขึ้นเช่นเดียวกับperks พิเศษเช่นวันหยุดของครอบครัวและการพักผ่อนหย่อนใจมากขึ้นโอกาส นี้คาดว่ามักจะส่งผลให้ความแตกต่างเชิงคุณภาพการทำเครื่องหมายในการปรับปรุงชีวิตของพวกเขาที่ช่วยให้พวกเขาได้เปรียบตัดสินใจเท่าที่บรรลุเป้าหมายการเติบโตมีสุขภาพดีและเหมาะสมในการพัฒนาเป็นห่วง และนี่พอเพียง - อาจได้ความอุดมสมบูรณ์ - แน่นอนการรักษาเสถียรภาพปัจจัยและยังสามารถทำหน้าที่เป็นเบาะป้องกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวิกฤตเช่นเศรษฐกิจ. ชะลอตัวในปี 1997 ซึ่งกระทำพัดทำลายล้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจเฟื่องฟูของไทยอย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ได้กรณีสำหรับเด็กประมาณ 1.5 ล้านครอบครัวในชุมชนแออัดของกรุงเทพฯและเมืองอื่นๆ หรือเด็กชาวเขาที่อาศัยอยู่ในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือภูเขา ประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่ควรนี้ไม่สามารถมองเห็นได้จะขยายไปยังเด็กของผู้ลี้ภัยหรือผู้ที่อยู่ในที่เรียกว่า "ประชากรชายแดน" หรือให้เด็กมีชีวิตได้รับผลกระทบจากเอชไอวี/ เอดส์ไม่ว่าจะเป็นเด็กกำพร้าหรือผู้ที่ตัวเองเป็นทุกข์ เหล่านี้เป็นหนุ่มสาวเด็กกลุ่มชายขอบสำหรับผู้ที่ไม่มีความปลอดภัยสุทธิเมื่อเจริญทางเศรษฐกิจของประเทศไทยและการพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็วทรุดตัวลงหลังจากปี1997 ตรงกันข้ามกับสมมติฐานอย่างกว้างขวางถือผลไม้ของความคืบหน้าการรับรู้ในวงของสังคมไทยทุกอย่างใดไม่ได้หยดลงกับพวกเขา. นอกจากนี้ให้กับเด็กน้อยต่อครอบครัวได้มีอีกการพัฒนาที่มีอิทธิพลอย่างเท่าเทียมกันในการแต่งหน้าของใช้ในครัวเรือนไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชุมชนชนบท: การเกิดขึ้นของครอบครัวเดี่ยว ในขณะที่ครอบครัวตนเองมีมีบางครั้งได้รับรูปแบบมากที่สุดสำหรับผู้ประกอบการในเมืองครอบครัวในชนบทได้รับการพิจารณาว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของครอบครัวไทยแบบดั้งเดิมซึ่งในจำนวนมากของญาติข้ามรุ่นต่างๆที่ใช้ร่วมกันบ้านหลังเดียวกันหรืออาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับอีกคนหนึ่ง นี่คือส่วนหนึ่งเป็นเพราะการเกษตรวิถีชีวิตที่ต้องสานแน่นรูปแบบเครือญาติอยู่บนพื้นฐานของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและสังคมที่แข็งแกร่ง. แต่เช่นเดียวกับนาข้าวซึ่งสำหรับคนรุ่นได้รับการปลูกฝังข้าวได้รับการเติมเต็มในและกลายเป็นถนนหรือเขตอุตสาหกรรมดังนั้นก็ครอบครัวในชนบทได้รับการถอนและ reoriented โดยความต้องการของสังคมอุตสาหกรรม. ต้นการดูแลเด็กและการศึกษาในประเทศไทย7 มีหลายเหตุผลสำหรับการเปลี่ยนแปลงนี้สำคัญที่สุดในหมู่ซึ่งเป็นเพิ่มขึ้นอย่างมากในชนบทของการอพยพในเมืองเป็นครอบครัวเกษตรกรอดีตได้ไปในการค้นหาของโอกาสการจ้างงาน. เกือบครึ่งหนึ่งของแรงงานข้ามชาติทุกคนแห่กันไปที่กรุงเทพฯ อย่างมีนัยสำคัญเป็นจำนวนมากของแรงงานข้ามชาติเหล่านี้เป็นผู้หญิงที่อยู่ในความต้องการที่ดีไม่ว่าจะเป็นคนงานในโรงงานหรือจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ในฐานะที่เป็นผลเพื่อให้เด็กหนุ่มสาวจำนวนมากได้รับการแยกออกจากแม่ของพวกเขาและทิ้งไว้ข้างหลังในการดูแลของปู่ย่าตายายหรือญาติคนอื่นๆ ในขณะเดียวกันได้มีการนอกจากนี้ยังมีการเพิ่มขึ้นของผู้ประกอบการที่นำโดยผู้หญิงในกรณีที่สามีและผู้สูงอายุเด็กผู้ชายได้ไปในการค้นหาของการทำงาน. มีเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญมากขึ้นในการแบ่งขึ้นของหน่วยครอบครัวไทยแบบดั้งเดิม นอกเหนือไปจากการแพร่กระจายชนบทสู่เมืองด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ การแพร่กระจายอย่างรวดเร็วของเอชไอวี / เอดส์ได้ยังเหลือขนาดใหญ่จำนวนเด็กกำพร้าซึ่งจนกระทั่งเมื่อเร็วๆ อาจมีอย่างน้อยได้รับความปลอดภัยสุทธิของปู่ย่าตายายหรือญาติอื่นๆ ที่จะดูแลพวกเขา แต่ที่เราได้เห็นครอบครัวนิวเคลียร์ในขณะนี้จะกลายเป็นบรรทัดฐานและโศกนาฏกรรมที่คาดไม่ถึงเป็นที่สำหรับการเพิ่มจำนวนของเด็กเช่นความปลอดภัยสุทธิไม่มีอยู่แล้ว. นอกจากนี้ยังมีทั้งครอบครัวที่มีการอพยพไปอยู่เมืองตั้งรกรากอยู่ในชุมชนแออัด ชุมชนบางคนถูกบังคับให้อยู่บนท้องถนน ในสถานการณ์เช่นนี้สองครอบครัวผู้ปกครองได้มีการประดิษฐ์วิธีของตัวเองในการรับมือที่จะให้การดูแลเด็กอย่างเพียงพอ ยกตัวอย่างเช่นบรรพบุรุษอาจคิดรับผิดชอบดูแลเด็กที่สำคัญในขณะที่ผู้หญิงมักจะมีมากขึ้นโอกาสการจ้างงาน. อีกทางเลือกหนึ่งที่พ่อแม่อาจจะทำงานออกจากระบบโดยที่พวกเขาหมุนตารางการทำงานเพื่อให้แน่ใจว่าหนึ่งหรืออื่น ๆ อยู่เสมออิสระในการดูแลเด็ก รูปแบบก็คือสำหรับเด็กที่จะถูกส่งกลับไปที่หมู่บ้านชนบทของครอบครัวที่จะได้รับการดูแลจากปู่ย่าตายาย. เด็กบางคนขณะที่เติบโตขึ้นมาโดยไม่มีความรู้สึกของบ้านใด ๆ เลย เหล่านี้เป็นบุตรของครอบครัวที่ท่องเที่ยวที่ย้ายจากสถานที่ในการค้นหาสิ่งที่งานทักษะ จำกัด ของพวกเขาอาจจะมีสิทธิ์ได้สำหรับพวกเขา เด็กดังกล่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเสี่ยงที่จะขาดสารอาหารและการเจ็บป่วยเช่นเดียวกับการเปิดรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมดูแล และการให้การดูแลและให้การศึกษากับเด็กไทยและเด็กไทยวันนี้
childr อุ๋งครอบครัวไทย ในฐานะผู้ดูแล : การรับมือกับการเปลี่ยนแปลง
ในประเทศไทยวันนี้ - ไม่ว่าในเมืองที่คึกคักของศูนย์ภูมิภาคชายฝั่งภาคใต้
หรือไร่ชนบทของภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และสะท้อนให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน
ของประเทศประกอบ การผสมผสานที่น่าสนใจของที่ฝังลึกพื้นเมืองการอบรมเลี้ยงดูกับ
อิทธิพลจากวัฒนธรรมอื่น ๆ ครอบครัวไทยชัดเจนยังเป็นผู้ดูแลหลักในช่วงปีปฐมวัย
มากมาย และปฏิบัติตามประเพณีโบราณของท้องถิ่นและการอบรมเลี้ยงดูเด็ก ดังนั้น วัฒนธรรมท้องถิ่นไทย
อย่างแน่นหนาอยู่ในสังคมของเด็กและ
กระบวนการเป็นประเทศที่พวกเขาได้รับสามารถรักษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนเอง .
ดังนั้นแม้ว่ายอดและเด็กของพวกเขาได้รับอิสระตาก แม้แช่ในวัฒนธรรมต่างชาติ
ทั้งตะวันตกหรือในภูมิภาคผ่านการเดินทาง หรือการแสวงหาของอุดมศึกษา
ต่างประเทศ พวกเขาได้รักษาความรู้สึกของความเป็นชาติและมีเสมอ เรียนรู้ และมีภาษาของพวกเขาเอง

วันนี้เกือบทุกไทยไม่ว่าจะรวยหรือจน เด็กหรือผู้ใหญ่ ถูกมากที่
ต่างประเทศส่วนใหญ่เพราะในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา ประเทศไทยได้กลายเป็นหนึ่งในภูมิภาคส่วนใหญ่
แหล่งท่องเที่ยวที่นิยม . ในเวลาเดียวกัน การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและโอกาสการลงทุน
ดียังดึงดูด บริษัท ข้ามชาติหลายประเทศซึ่งยังคงเพิ่มให้แล้ว
ชุมชนชาวต่างชาติค่อนข้างมาก อย่างไรก็ตามแม้จะมีความเข้มของแสง " ต่างชาติ "
อิทธิพล โดยเฉพาะตะวันตก ( เช่นยุโรปและอเมริกาเหนือ ) วัฒนธรรมและวิถีชีวิต วัฒนธรรม ไทย
ยังคงแข็งมีอิทธิพลในชีวิตครอบครัวและเด็กปฐมวัย .
นี้ ส่วนหนึ่ง จะอธิบายความจริงที่ว่าประเทศไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้
หลีกเลี่ยงการล่าอาณานิคมและได้ประกาศเอกราชเมื่อแรกก่อตั้งขึ้นในเมืองไทยฟรี
1246 ที่นำไปสู่ต้นไทยราชอาณาจักรสุโขทัย ดังนั้น ประชาชนชาวไทยได้
สามารถพัฒนาและรักษาสังคมของตนเอง ระบบการเมืองและเศรษฐกิจที่ลึกและรากทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่อุดมไปด้วย
.
ในแง่ของเชื้อชาติและศาสนา ประเทศไทยค่อนข้างเป็นเนื้อเดียวกัน :ร้อยละ 80 ของประชากร
เป็นคนไทยเชื้อชาติและร้อยละ 95 เป็นชาวพุทธเถรวาท สิบเปอร์เซ็นต์ของคนไทยที่มีเชื้อสายจีน
, รวมถึงบางส่วนของชาวเขากลุ่ม มี 10 สาขา ชาวเขาที่อาศัยอยู่ใน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนไทยที่มาจากลาว มีแล้ว มาเลย์ และชุมชนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม
ในรัฐชายแดนภาคใต้จึงเหลือจำนวนน้อย

อิทธิพลทางวัฒนธรรมในประเทศไทย ตั้งแต่เกิด เด็กไทยจะยังคงแช่ลึกในวัฒนธรรมไทยมากขึ้นกว่าที่พวกเขามีการเปิดรับ
อิทธิพลต่างประเทศ แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วที่ได้รับมีผลต่อชีวิตประจำวันของครอบครัวทุก
ไทย มันเป็นความจริงที่เป็นเด็กไทย เด็กในเขตกรุงเทพมหานครที่มีการเข้าถึงเดียวกัน และอุปกรณ์ส่วนควบ
5
chapter1 .