It was originally constructed as a

It was originally constructed as a Hindu temple for the Khmer Empire, gradually transforming into a Buddhist temple toward the end of the 12th century.[1] It was built by the Khmer King Suryavarman II[2] in the early 12th century in Yaśodharapura (Khmer: យសោធរបុរៈ, present-day Angkor), the capital of the Khmer Empire, as his state temple and eventual mausoleum. Breaking from the Shaiva tradition of previous kings, Angkor Wat was instead dedicated to Vishnu. As the best-preserved temple at the site, it is the only one to have remained a significant religious center since its foundation. The temple is at the top of the high classical style of Khmer architecture. It has become a symbol of Cambodia,[3] appearing on its national flag, and it is the country's prime attraction for visitors.

Angkor Wat combines two basic plans of Khmer temple architecture: the temple-mountain and the later galleried temple. It is designed to represent Mount Meru, home of the devas in Hindu mythology: within a moat and an outer wall 3.6 kilometres (2.2 mi) long are three rectangular galleries, each raised above the next. At the centre of the temple stands a quincunx of towers. Unlike most Angkorian temples, Angkor Wat is oriented to the west; scholars are divided as to the significance of this. The temple is admired for the grandeur and harmony of the architecture, its extensive bas-reliefs, and for the numerous devatas adorning its walls.

The modern name, Angkor Wat, means "Temple City" or "City of Temples" in Khmer; Angkor, meaning "city" or "capital city", is a vernacular form of the word nokor (នគរ), which comes from the Sanskrit word nagara (नगर).[4] Wat is the Khmer word for "temple grounds

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แต่เดิมนั้นถูกสร้างขึ้นเป็นวัดฮินดูในอาณาจักรเขมร ค่อย ๆ เปลี่ยนวัดไปทางส่วนท้ายของศตวรรษ 12 [1] มันถูกสร้างขึ้น โดยกษัตริย์เขมร Suryavarman II [2] ในศตวรรษที่ 12 ต้นใน Yaśodharapura (เขมร: យសោធរបុរៈ อังกอร์เหตุการณ์), เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร วัดสถานะและในสุสานของเขา ทำลายจากประเพณี Shaiva กษัตริย์ก่อนหน้า นครวัดถูกแทนทุ่มเทเพื่อพระนารายณ์ เป็นการวัดพื้นที่เว็บไซต์ เป็นหนึ่งยังคงมี ศูนย์กลางศาสนาสำคัญตั้งแต่ของมูลนิธิ เป็นวัดที่อยู่ด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา ปรากฏบนธงชาติ และ [3] เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของประเทศสำหรับนักท่องเที่ยวแหล่งรวมสถาปัตยกรรมวัดเขมรสองแผนพื้นฐาน: ภูเขาวัดและวัด galleried ในภายหลัง มันถูกออกแบบมาเพื่อเป็นตัวแทนเขาพระสุเมรุ บ้าน devas ในตำนานฮินดู: ภายในมีคูเมืองและภายนอกผนัง 3.6 กิโลเมตร (2.2 mi) ยาวเก็บสามเหลี่ยม แต่ละยกเหนือต่อไป ศูนย์กลางของวัดยืน quincunx ของทาวเวอร์ ซึ่งแตกต่างจากวัดสุด Angkorian นครวัดคือแนวด้านตะวันตก นักวิชาการที่มีแบ่งเป็นสำคัญนี้ วัดชื่นชมสง่างามและความกลมกลืนของสถาปัตยกรรม bas-reliefs ความละเอียด และ devatas จำนวนมากที่ adorning กำแพงชื่อทันสมัย นครวัด หมายความว่า "วัดเมือง" หรือ "เมืองของวัด" ในเขมร อังกอร์ ความหมาย "เมือง" หรือ "เมือง" เป็นแบบพื้นถิ่นตอนของนครคำ (នគរ), ซึ่งมาจากนาคำสันสกฤต (नगर) [4] วัดเป็นคำเขมรในบริเวณวัด"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันถูกสร้างขึ้นเป็นวัดฮินดูสำหรับอาณาจักรเขมรค่อยๆเปลี่ยนเป็นวัดในพุทธศาสนาในช่วงปลายศตวรรษที่ 12. [1] มันถูกสร้างขึ้นโดยเขมรกษัตริย์ Suryavarman II [2] ในศตวรรษที่ 12 ในช่วงต้นยโสธรปุระ ( เขมร: យសោធរបុរៈวันปัจจุบันอังกอร์) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเขมรที่เป็นวัดของรัฐและหลุมฝังศพในที่สุด ทำลายจากประเพณี Shaiva ของพระมหากษัตริย์ก่อนนครวัดได้ทุ่มเทเพื่อพระนารายณ์แทน ในฐานะที่เป็นวัดที่ดีที่สุดรักษา ณ สถานที่นั้นมันเป็นเพียงคนเดียวที่ได้ยังคงเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญตั้งแต่พื้นฐาน วัดเป็นที่ด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร . มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา [3] ที่ปรากฏบนธงชาติของมันและมันเป็นประเทศที่น่าสนใจที่สำคัญสำหรับผู้เข้าชมนครวัดรวมสองแผนขั้นพื้นฐานของสถาปัตยกรรมขอมวัด: วัดภูเขาและวัดนิทรรศการในภายหลัง มันถูกออกแบบมาเพื่อเป็นตัวแทนของเขาพระสุเมรุบ้านของอมรในตำนานฮินดู: ภายในคูเมืองและกำแพงชั้นนอก 3.6 กิโลเมตร (2.2 ไมล์) ที่มีความยาวสามแกลเลอรี่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแต่ละยกสูงขึ้นเหนือต่อไป ที่เป็นศูนย์กลางของวัดยืน quincunx ของอาคาร ซึ่งแตกต่างจากวัดมากที่สุด Angkorian นครวัดเป็นเชิงไปทางทิศตะวันตก; นักวิชาการจะถูกแบ่งออกเป็นไปอย่างมีนัยสำคัญของเรื่องนี้ วัดเป็นที่ชื่นชมสำหรับความยิ่งใหญ่และความสามัคคีของสถาปัตยกรรมรูปปั้นนูนที่กว้างขวางและสำหรับ devatas มากมายประดับประดาผนัง. ชื่อทันสมัยนครวัดหมายถึง "นครวัด" หรือ "เมืองแห่งวัด" ในเขมร; อังกอร์หมายถึง "เมือง" หรือ "เมืองหลวง" เป็นรูปแบบภาษาของคำ Nokor (នគរ) ซึ่งมาจากคำภาษาสันสกฤตสมรภูมิ (नगर). [4] วัดเป็นคำเขมรสำหรับ "บริเวณวัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันถูกสร้างขึ้นเป็นวัดฮินดูในอาณาจักรขอม ค่อย ๆเปลี่ยนเป็นวัดพุทธในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 . [ 1 ] มันถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์เขมรพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 [ 2 ] ในศตวรรษที่ 12 ต้นหญ้าย้าย odharapura ( เขมร : យសោធរបុរៈปัจจุบัน , อังกอร์ ) เมืองหลวงของ อาณาจักรขอม เป็นวัดของรัฐของเขาและในที่สุดสุสานแบ่งจาก shaiva ประเพณีของกษัตริย์ก่อนหน้า นครวัดแทนที่จะทุ่มเทให้กับวิษณุ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดรักษาวัดที่เว็บไซต์ มันเป็นคนเดียวที่ยังคงมีอย่างมีนัยสำคัญทางศาสนาศูนย์ตั้งแต่ของมูลนิธิ เป็นวัดที่ด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของกัมพูชา [ 3 ] ปรากฏบนธงของและเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศเที่ยวชม

นครวัดรวมสองพื้นฐานแผนของเขมรวัดสถาปัตยกรรม : วัดภูเขาและต่อมาคนดูวัด มันถูกออกแบบมาเพื่อแสดงถึง Mount Meru บ้านของดีวาสในตำนานฮินดู : ภายในคูเมืองและกำแพงชั้นนอก 3.6 กิโลเมตร ( 2.2 Mi ) ยาว 3 แกลลอรี่สี่เหลี่ยม แต่ละยกเหนือต่อไปที่ศูนย์ของพระวิหารยืน quincunx towers ซึ่งแตกต่างจากวัด angkorian ที่สุด นครวัด คือมุ่งเน้นไปทางทิศตะวันตก ; นักวิชาการจะแบ่งออกเป็นสำคัญนี้ เป็นวัดที่ชื่นชมบารมีและความสามัคคีของสถาปัตยกรรม กว้างขวาง bas reliefs และหลายเดวาตาส adorning ผนัง

ชื่อ สมัยนครวัดหมายถึง " วัดเมือง " หรือ " เมืองแห่งวัด " ในภาษาเขมร ; อังกอร์ , ความหมาย " เมือง " หรือ " เมือง " เป็นรูปแบบของคำพื้นถิ่นนคร ( នគរ ) ซึ่งมาจากคำสันสกฤต . . ( नगर ) . [ 4 ] วัดเป็นภาษาเขมรแปลว่า " ของวัด