The genus Glycine Willd. is divided

The genus Glycine Willd. is divided into two subgenera, Glycine and Soja. The subgenus Soja (Moench) F.J. Herm. includes the cultivated soybean, Glycine max (L.) Merr., and the wild soybean, Glycine soja Sieb. & Zucc. Both species are annuals. Glycine soja is the wild ancestor of Glycine max, and grows wild in China, Japan, Korea, Taiwan and Russia.[11] The subgenus Glycine consists of at least 25 wild perennial species: for example, Glycine canescens F.J. Herm. and G. tomentella Hayata, both found in Australia and Papua New Guinea.[12][13] Perennial soybean (Neonotonia wightii) originated in Africa and is now a widespread pasture crop in the Tropics.[14][15][16]

Like some other crops of long domestication, the relationship of the modern soybean to wild-growing species can no longer be traced with any degree of certainty. It is a cultural variety with a very large number of cultivars.[citation needed]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พืชสกุล Glycine Willd ถูกแบ่งออกเป็นสอง subgenera, Glycine Soja Subgenus F.J. Herm Soja (Moench) มีถั่วเหลืองปลูก Glycine max (L.) Merr. และถั่ว เหลืองป่า Glycine soja Sieb & Zucc พืชทั้งสองชนิดได้ Glycine soja เป็นป่าของ Glycine max และป่าเติบโตขึ้นในประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลี ไต้หวัน และรัสเซีย [11] ใน subgenus Glycine ประกอบด้วยอย่างน้อย 25 ชนิดยืนต้นป่า: ตัว Glycine canescens F.J. Herm และ tomentella กรัม Hayata ทั้งสองพบในออสเตรเลียและปาปัวนิวกินี [12] [13] ยืนต้นถั่วเหลือง (Neonotonia wightii) มาในแอฟริกา และเป็นพืชพาสเจอร์อย่างแพร่หลายในเขตร้อน [14] [15] [16]ชอบบางพืชอื่น ๆ ของ domestication ยาว ความสัมพันธ์ของถั่วเหลืองสมัยป่าเติบโตไม่สามารถติดตามสายพันธุ์ มีแน่นอนในระดับใด ๆ ได้ ความหลากหลายทางวัฒนธรรม มีพันธุ์มีขนาดใหญ่มากได้ [ต้องการอ้างอิง]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเภท Glycine เทพา แบ่งออกเป็นสอง subgenera, Glycine และ Soja subgenus Soja (Moench) FJ Herm รวมถึงถั่วเหลืองปลูก Glycine max (L. ) Merr. และถั่วเหลืองป่า Glycine Soja Sieb และ Zucc ทั้งสองชนิดมีต้นไม้ Glycine Soja เป็นบรรพบุรุษป่า Glycine สูงสุดและเติบโตในป่าในประเทศจีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, ไต้หวันและรัสเซีย [11] subgenus Glycine ประกอบด้วยอย่างน้อย 25 สายพันธุ์ไม้ยืนต้นป่า. เช่น Glycine canescens FJ Herm กรัมและ tomentella Hayata ทั้งที่พบในออสเตรเลียและปาปัวนิวกินี. [12] [13] ยืนต้นถั่วเหลือง (Neonotonia wightii) มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาและตอนนี้เป็นพืชที่แพร่หลายในทุ่งหญ้าเขตร้อน. [14] [15] [16] เช่นเดียวกับพืชอื่น ๆ บางส่วนของ domestication ยาวความสัมพันธ์ของถั่วเหลืองที่ทันสมัยเพื่อสัตว์ป่าชนิดที่เติบโตไม่สามารถตรวจสอบที่มีระดับของความเชื่อมั่นใด ๆ มันเป็นความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่มีจำนวนมากของสายพันธุ์. [อ้างจำเป็น]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สกุลไกลซีน Willd . จะแบ่งออกเป็นสอง subgenera ไกลซีน และ soja . การ soja subgenus ( 9 ) f.j. แอร์เมส . รวมถึงการปลูกถั่วเหลือง Glycine max ( L . ) Merr . , และถั่วเหลืองป่า , Glycine soja sieb . & zucc . ทั้ง 2 ชนิด มีเล่ม ไกลซีน soja เป็นบรรพบุรุษของป่าถั่วเหลือง และเติบโตในป่าในประเทศจีน , ญี่ปุ่น , เกาหลี , ไต้หวันและรัสเซีย[ 11 ] ไกลซีน subgenus ประกอบด้วยอย่างน้อย 25 ป่ายืนต้นชนิดตัวอย่างเช่น ไกลซีน canescens f.j. แอร์เมส . . tomentella ฮายาตะ ทั้งสองพบในออสเตรเลียและปาปัวนิวกินี . [ 12 ] [ 13 ] ยืนต้นถั่วเหลือง ( neonotonia wightii ) ต้นกำเนิดในทวีปแอฟริกาและเป็นพืชอาหารที่แพร่หลายในเขตร้อน [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ]

ชอบบางอื่น ๆพืช domestication ของยาว ,ความสัมพันธ์ของถั่วเหลืองที่ทันสมัยชนิดเติบโตในป่าไม่สามารถ traced กับองศาที่แน่นอน มันคือความหลากหลายทางวัฒนธรรมกับตัวเลขที่มีขนาดใหญ่มากของพันธุ์ . [ อ้างอิงที่จำเป็น ]