So for English, it is convenient to

So for English, it is convenient to separate time into past, present and future because of these subdivisions of time. And to distinguish between these three time frames, we use tense markers. For the Hopi, however, they need only have two - the experienced and the yet to be experienced. What is important to the Hopi is the validity of a sentence and they use validation markers instead of tense markers. A comparison between the two systems is given:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้น สำหรับภาษาอังกฤษ มันเป็นการแบ่งเวลาในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตเนื่องจากเหล่านี้แบ่งย่อยเวลา และแยกความแตกต่างระหว่างเฟรมเหล่านี้เวลาสาม เราใช้เครื่องหมายที่ตึงเครียด สำหรับ Hopi อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องมีเพียงสอง - ที่มีประสบการณ์และยังได้มีประสบการณ์ Hopi สำคัญคือ ถูกต้องของประโยค และใช้ตรวจสอบเครื่องหมายแทนเครื่องหมายที่ตึงเครียด การเปรียบเทียบระหว่างสองระบบได้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้นสำหรับภาษาอังกฤษจะสะดวกเวลาที่แยกจากกันในอดีตปัจจุบันและอนาคตเพราะเขตการปกครองเหล่านี้ของเวลา และเพื่อให้เห็นความแตกต่างระหว่างทั้งสามกรอบเวลาที่เราจะใช้เครื่องหมายเครียด สำหรับ Hopi แต่พวกเขาต้องการมีเพียงสอง - มีประสบการณ์และยังไม่ได้มีประสบการณ์ อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่จะ Hopi เป็นความถูกต้องของประโยคและพวกเขาใช้เครื่องหมายการตรวจสอบแทนเ​​ครื่องหมายเครียด การเปรียบเทียบระหว่างสองระบบจะได้รับ:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้น ภาษาอังกฤษ มันสะดวกในการแยกเวลา อดีต ปัจจุบัน และอนาคต เพราะของเหล่านี้หน่วยการบริหารของเวลา และเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างเหล่านี้สามกรอบเวลา เราใช้เครื่องหมายที่ตึงเครียด สำหรับ Hopi , อย่างไรก็ตาม , ที่พวกเขาต้องการมีเพียงสอง - มีประสบการณ์และยังไม่ได้มีประสบการณ์สิ่งที่สำคัญเพื่อ Hopi คือความถูกต้องของประโยคและการใช้เครื่องหมายแทนเครื่องหมายที่ตึงเครียด การเปรียบเทียบระหว่างระบบทั้งสองจะได้รับ :