The enhanced killing of non-lethal

The enhanced killing of non-lethal concentrations of H2O2 together with near UV-light (Fig. 3, Fig. 4, Fig. 5 and Fig. 6) was first reported in 1977 and 1979 (Anathaswamy and Eisenstark, 1977; Anathaswamy et al., 1979) for phage T7. In later work, Hartman and Eisenstark (1980) confirmed near-UV+ H2O2 (at 0.05%) sensitivity for stationary phase cells of E. coli K12. In these works, the synergic effect of near-UV+ H2O2 was thought to induce DNA-protein crosslinkage via alteration of –SH on cysteine, yielding a new chromophore with a λmax over 305 nm. This intracellular chromophore was suspected to increase synthesis of intracellular ROS (mainly superoxide anion and H2O2) ( Mello-Filho and Meneghini, 1984) and therefore, fatally damage the cell, as is the case with other intercellular chromophores ( Tyrrell, 1973, Vile and Tyrrell, 1995, Moan and Peak, 1989 and Wondrak et al., 2006). In our experiment the same explanation can be suitable but more findings have already been made that contribute to the understanding of the underlying reactions. While the superoxide radical has been found to be induced by intracellular UVA absorption ( Cunningham et al., 1985), intracellular OHradical dot radical formation can be attributed to the univalent reduction of H2O2 postulated by Fenton and Haber-Weiss ( Minotti and Aust, 1987; Mello-Filho and Meneghini, 1984) in the presence of transition metals at acid pH, or Fenton-like reactions at neutral pH. Our synergetic disinfection experiments under solar UVA irradiation show a significant decrease in H2O2 during the reaction (18.1 mg/L for distilled and 8.5 mg/L for well water) which probably indicates that decomposition of H2O2 takes place. If this decomposition follows the Fenton reaction our experimental findings of synergy between H2O2 and UVA the loss in fungal viability can be explained by increased ROS stress the fungus has to support, as our work suggests for the dark experiments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฆ่าเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นไม่ใช่ยุทธภัณฑ์ของ H2O2 พร้อมใกล้ UV แสง (Fig. 3, Fig. 4, Fig. 5 และ Fig. 6) มีรายงานครั้งแรกใน 1977 และ 1979 (Anathaswamy และ Eisenstark, 1977 Anathaswamy et al., 1979) สำหรับ phage T7 ในการทำงานในภายหลัง Hartman และ Eisenstark (1980) ยืนยันใกล้-ไว UV + H2O2 ที่ 0.05%) สำหรับระยะกับเซลล์ของ E. coli K12 ในผลงาน synergic ผลใกล้-UV + H2O2 คิดว่า ชวน crosslinkage โปรตีนดีเอ็นเอทางแก้ไข– SH ใน cysteine, chromophore ใหม่กับ λmax เป็นผลผลิต 305 กว่า nm Chromophore intracellular นี้ถูกสงสัยว่าเพื่อเพิ่มการสังเคราะห์ intracellular ROS (ส่วนใหญ่เป็นซูเปอร์ออกไซด์ anion และ H2O2) (Mello Filho และ Meneghini, 1984) และดังนั้น เสียชีวิตความเสียหายเซลล์ ในกรณีอื่น ๆ chromophores intercellular (Tyrrell, 1973, Vile Tyrrell, 1995 โอดครวญ และ Peak, 1989 และ Wondrak และ al., 2006) ในการทดลองของเรา อธิบายเดียวกันสามารถจะเหมาะ แต่ค้นพบเพิ่มเติมแล้วทำที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจของปฏิกิริยาแบบ ในขณะที่ซูเปอร์ออกไซด์รุนแรงได้พบจะเกิดจาก intracellular UVA ดูดซึม (คันนิงแฮมและ al., 1985), intracellular OHradical จุดรุนแรงก่อสามารถเกิดจากการลด univalent ของ H2O2 postulated Fenton และฮาเบอร์มีร์ (Minotti และบริษัท 1987 Mello-Filho และ Meneghini, 1984) ในต่อหน้าของโลหะเปลี่ยนแปลง pH กรด หรือปฏิกิริยา Fenton เช่นที่ pH เป็นกลาง เราทดลองฆ่าเชื้อ synergetic ภายใต้วิธีการฉายรังสีแสง UVA แสดงการลดลงอย่างมีนัยสำคัญใน H2O2 ในระหว่างปฏิกิริยา (18.1 mg/L การกลั่น และ 8.5 mg/L ในน้ำบ่อ) ซึ่งอาจบ่งชี้ว่า เน่าของ H2O2 เกิดขึ้น ถ้าแยกส่วนประกอบนี้ดังต่อไปนี้ปฏิกิริยา Fenton สามารถอธิบายผลการวิจัยของเราทดลองของ synergy ระหว่าง H2O2 และ UVA สูญเสียในชีวิตเชื้อรา โดยความเครียด ROS เพิ่มเชื้อราได้รับการสนับสนุน เป็นงานของเราที่แนะนำสำหรับการทดลองที่เข้ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฆ่าที่เพิ่มขึ้นของความเข้มข้นไม่ตายของ H2O2 ร่วมกับใกล้กับแสงยูวี (.... รูปที่ 3 รูปที่ 4 รูปที่ 5 และรูปที่ 6) มีรายงานครั้งแรกในปี 1977 และ 1979 (Anathaswamy และ Eisenstark 1977; Anathaswamy et al, ., 1979) สำหรับ phage T7 ในการทำงานของต่อมาฮาร์ทแมนและ Eisenstark (1980) ได้รับการยืนยันที่อยู่ใกล้รังสียูวี + H2O2 (0.05%) สำหรับเซลล์ไวเฟสของอีโคไล K12 ในผลงานเหล่านี้มีผล synergic ใกล้รังสียูวี + H2O2 เป็นความคิดที่จะทำให้เกิดดีเอ็นเอโปรตีน crosslinkage ผ่านการเปลี่ยนแปลงของ -sh ใน cysteine​​ ยอม chromophore ใหม่ที่มีมากกว่า 305 λmaxนาโนเมตร chromophore เซลล์นี้ถูกสงสัยว่าจะเพิ่มการสังเคราะห์ของเซลล์ ROS (ส่วนใหญ่ไอออน superoxide และ H2O2) (Mello-Filho และ Meneghini, 1984) และดังนั้นจึงเป็นอันตรายถึงชีวิตความเสียหายของเซลล์เช่นเดียวกับกรณีที่มี chromophores ระหว่างเซลล์อื่น ๆ (Tyrrell 1973 ระยำและ Tyrrell 1995 ครางและยอดปี 1989 และ WONDRAK et al., 2006) ในการทดลองของเราคำอธิบายเดียวกันสามารถมีความเหมาะสมมากขึ้น แต่ผลการวิจัยที่ได้รับการทำที่นำไปสู่​​ความเข้าใจในการเกิดปฏิกิริยาพื้นฐานที่ ในขณะที่ superoxide รุนแรงที่ได้รับพบว่าจะเกิดจากการดูดซึมรังสี UVA เซลล์ (คันนิงแฮม et al., 1985) OHradical เซลล์จุดก่ออนุมูลอิสระสามารถนำมาประกอบกับการลดลงของความหมายเดียวของ H2O2 กล่าวอ้างโดยเฟนตันและฮาเบอร์-ไวส์ (Minotti และ Aust 1987 ; Mello-Filho และ Meneghini, 1984) ในการปรากฏตัวของโลหะการเปลี่ยนแปลงที่ pH กรดหรือปฏิกิริยาเฟนตันเหมือนที่ pH เป็นกลาง การทดลองการฆ่าเชื้อโรคถกของเราภายใต้การฉายรังสี UVA แสงอาทิตย์แสดงการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วง H2O2 ปฏิกิริยา (18.1 มิลลิกรัม / ลิตรสำหรับกลั่นและ 8.5 มิลลิกรัม / ลิตรสำหรับน้ำดี) ซึ่งอาจจะแสดงให้เห็นว่าการสลายตัวของ H2O2 จะเกิดขึ้น หากการสลายตัวนี้ดังต่อไปนี้ปฏิกิริยาเฟนตันผลการวิจัยทดลองของเราในการทำงานร่วมกันระหว่าง H2O2 รังสี UVA และการสูญเสียในการมีชีวิตเชื้อราสามารถอธิบายได้ด้วยความเครียดที่เพิ่มขึ้น ROS เชื้อราได้ให้การสนับสนุนเช่นการทำงานของเราแสดงให้เห็นในการทดลองที่มืด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพิ่มการฆ่าไม่ตาย ความเข้มข้นของแสง UV H2O2 ร่วมกับใกล้ ( รูปที่ 3 รูปที่ 4 รูปที่ 5 และรูปที่ 6 ) มีรายงานครั้งแรกในปี 1977 และ 1979 ( anathaswamy และ eisenstark , 1977 ; anathaswamy et al . , 1979 ) ว่า * * 3 . ในหลังจากทำงาน ฮาร์ทแมน eisenstark ( 1980 ) และยืนยันใกล้ H2O2 UV ( 0.05% ) ความไวต่อเซลล์ของ E . coli K12 ระยะ stationary . ในงานนี้ที่ซึ่งทำงานร่วมกัน ผลของ UV H2O2 ทำให้เกิดใกล้คิดว่า crosslinkage โปรตีนดีเอ็นเอผ่านการเปลี่ยนแปลงของกรดอะมิโน– SH ในผลผลิตที่มีสีใหม่กับλสูงสุดกว่า 305 nm . ที่มีสีชนิดนี้ถูกสงสัยว่าเป็นการเพิ่มการสังเคราะห์เซลล์ของ ROS ( Superoxide anion และส่วนใหญ่ ( H2O2 ) และเมลโลฟิลโฮ meneghini , 1984 ) และดังนั้น ปางตายเสียเซลล์เป็นกรณีกับการมีบุตรยากซึ่งอยู่ระหว่างเซลล์ ( tyrrell 2516 เลว tyrrell 1995 ครางและ Peak , 1989 และ wondrak et al . , 2006 ) ในการทดลองของเรา คำอธิบายเดียวกันสามารถที่เหมาะสม แต่พบมากขึ้นได้รับการทำที่ช่วยให้เข้าใจถึงปฏิกิริยาในขณะที่ซุปเปอร์ที่รุนแรงได้รับการพบจะชักจูงโดยการดูดซับรังสี UVA ( คันนิงแฮม et al . , 1985 ) ภายใน ohradical จุดที่รุนแรงเกิดอาจจะเกิดจากการไหลของแบตเตอรี่เดี่ยวโดยเฟนตัน และ ฮาเบอร์ ไวส์ ( มิน็ ติ และ Aust , 1987 ; เมลโล และลูกคิดว่า meneghini , 1984 ) ในการเปลี่ยนสถานะของโลหะที่ กรด - ด่างหรือปฏิกิริยาเฟนตันเหมือนที่เป็นกลาง pH ของเราซึ่งทำงานร่วมกันในการทดลองภายใต้แสงอาทิตย์รังสี UVA รังสีแสดงการลดลงอย่างมากในการทำปฏิกิริยาสลาย ( 18.1 มิลลิกรัม / ลิตร สำหรับกลั่น และ 8.5 มก. / ล. แต่น้ำ ) ซึ่งอาจบ่งชี้ว่า การสลายตัวของ H2O2 ใช้สถานที่ถ้าภาพนี้ตามปฏิกิริยาเฟนตันค้นพบของเราทดลองของ synergy ระหว่าง H2O2 UVA การสูญเสียในชีวิตและเชื้อรา สามารถอธิบายได้โดยการเพิ่มผลตอบแทนความเครียด เชื้อราได้ เพื่อสนับสนุนงานของเราแสดงให้เห็นในการทดลองที่มืดมน .