consider that the results of the pr

consider that the results of the present study are
comparable among the sites because the same collection
method was used in every location.
Although diplostomid infections in Finnish wild
fish populations are reported to be abundant (Ruotsalainen
and Ylo¨nen 1987; Valtonen and Gibson 1997;
Valtonen et al. 1997), we observed Diplostomum sp.
in snails only in one large lake, Yla¨-Enonvesi (site no.
24) (Table 1). This site, in fact, resembles an isolated
pond because it is connected with the main lake only
via a narrow canal. Prevalences10% of Diplostomum
spp. infections in lymnaeids have been reported
in both Finland (Niewiadomska et al. 1997; Va¨yrynen
et al. 2000; Faltynkova et al. 2007) and other
European countries (Faltynkova 2005; Faltynkova
and Haas 2006). The reports of higher prevalences
(15–30%) of Diplostomum spp. infections in snail
populations are mainly from ponds used as fish farm
pools (Loy and Haas 2001; Karvonen et al. 2006a).
Compared with many other reports (Niewiadomska
et al. 1997; Va¨yrynen et al. 2000; Faltynkova 2005;
Faltynkova and Haas 2006; Faltynkova et al. 2007),
the Diplostomum sp. prevalence exceeding 20% in
three L. stagnalis populations in the present study
(sites no. 5, 10, and 28) (Table 1) is rather high. The
occurrence of trematode parasites in the intermediate
snail hosts is determined also by the behavior of
definitive avian hosts (Smith 2001). For Diplostomum
spp., the proximity of the definitive hosts (the Laridae
family) appears to increase the abundance and prevalence
of diplostomids in fish (Rolbiecki et al. 1999;
Marcogliese et al. 2001) and, probably, in snails as
well (see e.g., Sangster et al. 2004). In conclusion, the
home range of a L. stagnalis population tends to be
small and restricted and directly related to water
volume. Thus, in large lakes the risk of a miracidial
Diplostomum spp. infection is smaller than in small
lakes. However, at high temperature (20C) the
diplostomid cercarial production can be abundant,
up to 40–60,000 cercariae day-1 (Lyholt and Buchmann
1996; Karvonen et al. 2004). It is, therefore,
possible that even a low number of infected snails may
result in a high degree of infection in fish hosts. In
Finland, water temperature in lakes exceeds 10C,
when the transmission of Diplostomum spp. to fish can
occur (Stables and Chappell 1986), during a summer
period, which lasts about 4 months.
In future studies, all gastropod species suitable
for acting as intermediate hosts for the genus
Diplostomum as well as the density of secondary fish
and definitive avian hosts should be included.
Because of seasonal variation in L. stagnalis density
(Va¨yrynen et al. 2000) and in diplostomid prevalence
(Karvonen et al. 2006a), also the temporal aspect has
to be considered for sampling of snail populations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พิจารณาผลของการศึกษาอยู่เทียบระหว่างไซต์เนื่องจากคอลเลกชันเดียวกันวิธีใช้สถานที่แม้ว่าการติดเชื้อ diplostomid ในป่าที่ฟินแลนด์รายงานประชากรปลาจะ อุดมสมบูรณ์ (Ruotsalainenและ Ylo¨nen 1987 Valtonen และกิบสัน 1997Valtonen et al. 1997), เราสังเกต Diplostomum spในหอยเท่านั้นในทะเลสาบขนาดใหญ่หนึ่ง Yla¨ Enonvesi (เว็บไซต์ไม่24) (ตาราง 1) เว็บไซต์นี้ ในความเป็นจริง มีลักษณะที่แยกบ่อเนื่องจากมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบหลักเท่านั้นผ่านคลองที่แคบ Prevalences10% Diplostomumมีรายงานการติดเชื้อโอใน lymnaeidsในทั้งสองประเทศฟินแลนด์ (Niewiadomska et al. 1997 Va¨yrynenร้อยเอ็ด al. 2000 Faltynkova et al. 2007) และอื่น ๆประเทศในยุโรป (Faltynkova 2005 Faltynkovaและทาง 2006) รายงานของ prevalences สูง(15 – 30%) ของการติดเชื้อโอ Diplostomum ในหอยทากมีประชากรส่วนใหญ่มาจากบ่อที่ใช้เป็นฟาร์มปลาสระว่ายน้ำ (ลอยและทาง 2001 Karvonen et al. 2006a)เมื่อเทียบกับในรายงานอื่น (Niewiadomskaร้อยเอ็ด al. 1997 Va¨yrynen et al. 2000 Faltynkova 2005Faltynkova และปี 2006 ทาง Faltynkova et al. 2007),Diplostomum sp.ส่วนเกิน 20% ในสาม L. stagnalis ประชากรในการศึกษาปัจจุบัน(ไซต์หมายเลข 5, 10 และ 28) (ตารางที่ 1) จะค่อนข้างสูง ที่เกิดกับ trematode ในระดับปานกลางทากโฮสต์กำหนดนอกจากนี้ โดยลักษณะการทำงานของทั่วไปนกโฮสต์ (Smith 2001) สำหรับ Diplostomumโอ แห่งโฮสต์ definitive (Laridaeครอบครัว) ปรากฏขึ้นเพื่อ เพิ่มความอุดมสมบูรณ์และชุกของ diplostomids ในปลา (Rolbiecki et al. 1999Marcogliese et al. 2001) และ อาจ หอยเป็นดี (ดูเช่น Sangster et al. 2004) เบียดเบียน การช่วงบ้านของ L. stagnalis ประชากรมีแนวโน้มที่จะขนาดเล็ก และจำกัด และที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับน้ำไดรฟ์ข้อมูล ดังนั้น ในทะเลสาบขนาดใหญ่ของ miracidial มีติดเชื้อโอ Diplostomum มีขนาดเล็กกว่าในขนาดเล็กทะเลสาบ อย่างไรก็ตาม ที่อุณหภูมิสูง (20 C)diplostomid cercarial ผลิตได้อย่างมากมายถึง 40 – 60000 cercariae วัน-1 (Lyholt และ Buchmannปี 1996 Karvonen et al. 2004) จึงอาจเป็นไปได้ที่จำนวนหอยติดไวรัสน้อยส่งผลในระดับสูงของการติดเชื้อในปลาโฮสต์ ใน10 C ฟินแลนด์ เกินกว่าอุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบเมื่อสามารถส่งโอ Diplostomum ปลาเกิดขึ้น (อสังหาริมและ Chappell 1986), ในระหว่างฤดูร้อนระยะเวลา ที่เวลาประมาณ 4 เดือนในอนาคตการศึกษา เหมาะ gastropod ทุกชนิดสำหรับทำหน้าที่เป็นโฮสต์กลางสำหรับตระกูลนี้Diplostomum เป็นความหนาแน่นของปลาที่รองและโฮสต์ทั่วไปนกควรรวมเนื่องจากความผันแปรตามฤดูกาลใน L. stagnalis ความหนาแน่น(Va¨yrynen et al. 2000) และ ในชุก diplostomid(Karvonen et al. 2006a), มีลักษณะชั่วคราวจะถือว่าการสุ่มตัวอย่างของประชากรหอยทาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พิจารณาว่าผลการศึกษาในปัจจุบันที่มีการเทียบเคียงในเว็บไซต์เพราะคอลเลกชันเดียวกันวิธีการที่ใช้ในทุกสถานที่. แม้ว่าการติดเชื้ออยู่ในป่า diplostomid ฟินแลนด์ประชากรปลาจะมีการรายงานว่าเป็นที่ที่อุดมสมบูรณ์(Ruotsalainen และYlo¨nen 1987; Valtonen และกิบสัน 1997; Valtonen et al. 1997) เราสังเกต Diplostomum Sp. ในหอยทากเฉพาะในทะเลสาบขนาดใหญ่หนึ่งYlä-Enonvesi (เว็บไซต์ no. 24) (ตารางที่ 1) เว็บไซต์นี้ในความเป็นจริงมีลักษณะแยกบ่อเพราะมันจะเชื่อมต่อกับทะเลสาบหลักเพียงผ่านคลองแคบ ชุก 10% ของ Diplostomum เอสพีพี การติดเชื้อใน lymnaeids ได้รับรายงานทั้งในฟินแลนด์(Niewiadomska et al, 1997;. Va¨yrynen et al, 2000;. Faltynkova et al, 2007.) และอื่น ๆ ที่ประเทศในยุโรป(Faltynkova 2005; Faltynkova และฮาส 2006) รายงานของชุกสูง(15-30%) ของเอสพีพี Diplostomum การติดเชื้อในหอยทากประชากรส่วนใหญ่มาจากบ่อมาใช้เป็นฟาร์มปลาสระว่ายน้ำ(วันลอยกระทงและฮาส 2001; Karvonen et al, 2006a.). เมื่อเทียบกับรายงานอื่น ๆ อีกมากมาย (Niewiadomska et al, 1997;. Va¨yrynen et al, 2000;. Faltynkova 2005 Faltynkova และฮาส 2006. Faltynkova et al, 2007) Diplostomum SP ความชุกเกิน 20% ในสามของประชากรลิตรstagnalis ในการศึกษาในปัจจุบัน(เว็บไซต์ไม่มี. 5, 10, และ 28) (ตารางที่ 1) ค่อนข้างสูง การเกิดขึ้นของปรสิตพยาธิใบไม้ในกลางเจ้าภาพหอยทากจะถูกกำหนดโดยลักษณะการทำงานของเจ้าภาพที่ชัดเจนนก(สมิ ธ 2001) สำหรับ Diplostomum. เอสพีพี, ใกล้ชิดของเจ้าภาพที่ชัดเจน (คน Laridae ครอบครัว) จะปรากฏขึ้นเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์และความชุกของdiplostomids ในปลา (Rolbiecki et al, 1999;. Marcogliese et al, 2001.) และอาจจะในหอยทากเป็นอย่างดี(ดู เช่น Sangster et al. 2004) สรุปได้ว่าช่วงที่เป็นบ้านของประชากรลิตร stagnalis มีแนวโน้มที่จะมีขนาดเล็กและจำกัด และที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับน้ำปริมาณ ดังนั้นในทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีความเสี่ยงของ miracidial spp Diplostomum การติดเชื้อที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดเล็กในทะเลสาบ แต่ที่อุณหภูมิสูง (20 C) การผลิต diplostomid cercarial สามารถมากมายถึง40-60,000 cercariae วัน-1 (Lyholt และ Buchmann 1996. Karvonen et al, 2004) มันจึงเป็นไปได้ว่าแม้จะเป็นจำนวนน้อยของหอยทากที่ติดเชื้ออาจส่งผลในระดับสูงของการติดเชื้อในโฮสต์ปลา ในฟินแลนด์อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบที่สูงเกินกว่า 10 องศาเซลเซียส, เมื่อการส่งเอสพีพี Diplostomum ปลาสามารถเกิดขึ้นได้ (คอกม้าและ Chappell 1986) ในช่วงฤดูร้อนในช่วงเวลาซึ่งเป็นเวลาประมาณ4 เดือน. ในการศึกษาในอนาคตทุกสายพันธุ์หอยที่เหมาะสมสำหรับการทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพกลางสำหรับประเภทDiplostomum เช่นเดียวกับความหนาแน่นของปลาที่รองและนกที่ชัดเจนเจ้าภาพควรจะรวม. เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลในความหนาแน่น stagnalis ลิตร(Va¨yrynen et al. 2000) และความชุก diplostomid (Karvonen et al. 2006a) ยังด้านที่ชั่วมีที่จะได้รับการพิจารณาสำหรับการสุ่มตัวอย่างประชากรหอยทาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พิจารณาว่าผลการศึกษาปัจจุบันมี
เปรียบระหว่างไซต์ เนื่องจากวิธีการเก็บ
เดียวกันถูกใช้ในทุกสถานที่ .
ถึงแม้ว่าเชื้อ diplostomid ในประชากรปลาป่า
ฟินแลนด์ว่าเป็นมากมาย ( ruotsalainen
ylo เณรและตั้ง valtonen กิบสัน 1987 และ 1997 ;
valtonen et al . 1997 ) เราสังเกต diplostomum sp .
ในทะเลสาบขนาดใหญ่ตัวเดียวเท่านั้นyla ตั้ง - enonvesi ( เว็บไซต์ไม่
24 ) ( ตารางที่ 1 ) เว็บไซต์นี้ ในความเป็นจริง มีลักษณะเป็นบ่อแยก
เพราะมันจะเชื่อมต่อกับหลักทะเลสาบเท่านั้น
ผ่านคลองแคบ เฝ้าระวัง 10 % ของ diplostomum
เชื้อ spp . ใน lymnaeids ได้รับรายงาน
ทั้งในประเทศฟินแลนด์ ( niewiadomska et al . 1997 ; VA ตั้ง yrynen
et al . 2000 ; faltynkova et al . 2007 ) และประเทศยุโรปอื่น ๆ (

faltynkova 2005 ; และ faltynkova ฮาร์ส 2549 )รายงานของที่สูงเฝ้าระวัง
( 15 – 30% ) ของ diplostomum spp . การติดเชื้อในประชากรหอยทาก
ส่วนใหญ่มาจากบ่อใช้เป็นฟาร์มปลา
ลอยกระทง Haas และสระ ( 2001 ; คาร์โวเน็น et al . 2006a )
เมื่อเทียบกับรายงานอื่น ๆอีกมากมาย ( niewiadomska
et al . 1997 ; VA ตั้ง yrynen et al . 2000 ; faltynkova 2005 ;
faltynkova และฮาส 2006 ; faltynkova et al . 2007 ) ,
diplostomum sp . ชุกเกิน 20%
3 Lประชากรในการศึกษาครั้งนี้ stagnalis
( เว็บไซต์หมายเลข 5 , 10 , และ 28 ) ( ตารางที่ 1 ) ค่อนข้างสูง
เกิดพยาธิพยาธิตัวแบนในโฮสต์ที่กำหนดโดยหอยทากกลาง

สรุปพฤติกรรมของนกโยธา ( Smith 2001 ) สำหรับ diplostomum
spp . ความใกล้ชิดของโฮสต์ที่ชัดเจน ( ครอบครัว laridae
) จะปรากฏขึ้นเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์และความชุก
ของ diplostomids ในปลา ( rolbiecki et al . 2542 ;
marcogliese et al . 2544 ) และอาจจะในหอยทากเป็น
ดี ( ดูเช่น แซงสเตอร์ et al . 2004 ) สรุป
บ้านช่วงของ L . stagnalis ประชากรมีแนวโน้มที่จะ
ขนาดเล็กและ จำกัด และที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับปริมาณน้ำ

ดังนั้น ในทะเลสาบใหญ่ความเสี่ยงของการติดเชื้อ miracidial
diplostomum spp . มีขนาดเล็กกว่าในทะเลสาบเล็ก ๆ

อย่างไรก็ตามที่อุณหภูมิสูง ( 20  C )
การผลิต cercarial diplostomid สามารถมากมาย
ถึง 40 – 60 , 000 และการทอดผ้าป่าวันที่ ( lyholt buchmann
1996 ; คาร์โวเน็น et al . 2004 ) จึงเป็นไปได้ว่าแม้แต่น้อย

จำนวนหอยทากไวรัสอาจส่งผลในระดับสูงของการติดเชื้อในครอบครัวปลา ใน
ฟินแลนด์ อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบเกิน 10  C
เมื่อส่งปลาได้
diplostomum spp .เกิดขึ้น ( คอกม้า Chappell 1986 ) ในช่วงฤดูร้อน
ระยะเวลาซึ่งกินเวลาประมาณ 4 เดือน .
ในการศึกษาในอนาคต ทั้งหมด gastropod ชนิดเหมาะ
แสดงเป็นกลางโยธาสำหรับสกุล
diplostomum เช่นเดียวกับความหนาแน่นของปลาและนกรองแน่นอน

เพราะโฮสต์ควรจะรวม ตามฤดูกาล ความผันแปรใน L stagnalis ความหนาแน่น
( VA ตั้ง yrynen et al . 2000 ) และใน diplostomid ความชุก
( คาร์โวเน็น et al . 2006a ) นอกจากนี้ลักษณะชั่วคราวได้
พิจารณาจำนวนประชากรหอยทาก