As was customary, Mrs Stevenson wou

As was customary, Mrs Stevenson would read the draft and offer her criticisms in the margins. Louis was confined to bed at the time from a haemorrhage. Therefore, she left her comments with the manuscript and Louis in the toilet. She said that in effect the story was really an allegory, but Louis was writing it as a story. After a while Louis called her back into the bedroom and pointed to a pile of ashes: he had burnt the manuscript in fear that he would try to salvage it, and in the process forced himself to start again from nothing, writing an allegorical story as she had suggested. Scholars debate whether he really burnt his manuscript; there is no direct factual evidence for the burning, but it remains an integral part of the history of the novella.
Stevenson re-wrote the story in three to six days. A number of later biographers have alleged that Stevenson was on drugs during the frantic re-write; for example, William Gray's revisionist history A Literary Life (2004) said he used cocaine, while other biographers said he used ergot.[9] However, the standard history, according to the accounts of his wife and son (and himself), says he was bed-ridden and sick while writing it. According to Osbourne, "The mere physical feat was tremendous and, instead of harming him, it roused and cheered him inexpressibly". He continued to refine the work for four to six weeks after the initial re-write. The novella was written in the southern English sea side town of Bournemouth, where Stevenson had moved due to ill health, in order to benefit from its sea air and warmer southern climate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นจารีตประเพณี สตีเวนสันนางจะอ่านร่าง และเสนอให้เธอวิจารณ์ในขอบ Louis ถูกขังนอนเวลาจาก haemorrhage เป็น ดังนั้น เธอเห็นเธอฉบับและ Louis ด้านซ้ายห้องน้ำ เธอกล่าวว่า ในเรื่องราวจริง ๆ เป็นอุปมานิทัศน์ แต่ Louis เขียนมันเป็นเรื่อง หลัง Louis เรียกเธอกลับเข้าไปในห้องนอน และชี้ไปยังกองขี้เถ้า: เขาได้เผาต้นฉบับในกลัวว่า เขาจะพยายามกู้มัน และในการบังคับตัวเองอีกครั้งเริ่มจากอะไร เขียนเรื่องการ allegorical ตามที่เธอแนะนำ นักวิชาการอภิปรายว่า เขาจริง ๆ เผาฉบับของเขา มีหลักฐานจริงไม่ตรงสำหรับการเผาไหม้ แต่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของโนเวลลา
สตีเวนสันเขียนเรื่องใหม่ใน 3-6 วัน จำนวน biographers ภายหลังได้ถูกกล่าวหาว่า สตีเวนสันเป็นยาเสพติดที่คลั่งการเขียน ตัวอย่าง William สีเทา revisionist ประวัติวรรณกรรมชีวิต A (2004) กล่าวว่า เขาใช้โคเคน biographers อื่น ๆ กล่าวว่า เขาใช้ ergot[9] อย่างไรก็ตาม ประวัติมาตรฐาน ตามบัญชี ของภรรยา และบุตร (ตัวเอง), กล่าวว่า เขา นั่งนอน และการเจ็บป่วยในขณะที่เขียนนั้น ตาม Osbourne "เพลงจริงเพียงมีมหาศาล และ แทนที่จะเป็นอันตรายต่อเขา มัน roused และโห่ร้องเขา inexpressibly" เขายังคงคัดสรรงานสี่ถึงหกอาทิตย์หลังจากการเริ่มต้นการเขียน โนเวลลาถูกเขียนในทะเลใต้อังกฤษด้านเมืองของบอร์นมัธ ซึ่งได้ย้ายจากป่วย สตีเวนสันเพื่อที่จะได้รับประโยชน์จากลมทะเลและอากาศอุ่นทางใต้ของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นธรรมเนียมที่นางสตีเวนสันจะอ่านร่างและมีการวิพากษ์วิจารณ์ของเธอในระยะขอบ หลุยส์ถูกกักตัวไว้ที่เตียงตลอดเวลาจากอาการตกเลือด ดังนั้นเธอออกจากความเห็นของเธอกับต้นฉบับและหลุยส์ในห้องน้ำ เธอบอกว่ามีผลในเรื่องที่เป็นความจริงชาดก แต่หลุยส์กำลังเขียนเป็นเรื่องราว หลังจากที่ในขณะที่เรียกว่าหลุยส์เธอกลับเข้าไปในห้องนอนและชี้ไปที่กองขี้เถ้า: เขาได้เผาที่เขียนด้วยลายมือในความกลัวว่าเขาจะพยายามที่จะกอบกู้มันและในขั้นตอนการบังคับตัวเองที่จะเริ่มต้นอีกครั้งจากอะไรเขียนเรื่องราวเชิงเปรียบเทียบเป็น เธอได้แนะนำ นักวิชาการถกเถียงกันว่าเขาจริงๆเผาที่เขียนด้วยลายมือของเขา ไม่มีหลักฐานข้อเท็จจริงโดยตรงสำหรับการเผาไหม้ แต่มันก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของโนเวล
สตีเวนสันอีกครั้งเขียนเรื่องใน 3-6 วันที่ จำนวนของนักเขียนชีวประวัติต่อมาได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นสตีเวนสันกับยาเสพติดในช่วงคลั่งอีกเขียน; ตัวอย่างเช่นเสียใหม่ประวัติวิลเลียมสีเทาวรรณกรรมชีวิต (2004) กล่าวว่าเขาใช้โคเคนในขณะที่นักเขียนชีวประวัติอื่น ๆ บอกว่าเขาใช้ ergot. [9] แต่ประวัติศาสตร์มาตรฐานตามบัญชีของภรรยาของเขาและลูกชาย (และตัวเอง) กล่าวว่า เขาเป็นเตียงสลัดและผู้ป่วยในขณะที่เขียนมัน ตามที่ออสบอร์ "ความสำเร็จทางกายภาพเพียงเป็นอย่างมากและแทนของการทำร้ายเขามันปลุกให้ตื่นขึ้นและให้กำลังใจเขา inexpressibly" เขายังคงปรับแต่งการทำงานเป็นเวลาสี่ถึงหกสัปดาห์หลังจากที่เริ่มต้นอีกครั้งในการเขียน โนเวลที่เขียนอยู่ในเมืองทางตอนใต้ของอังกฤษทะเลด้านข้างของนมั ธ ที่สตีเวนสันได้ย้ายเนื่องจากสุขภาพไม่ดีเพื่อที่จะได้รับประโยชน์จากทะเลอากาศและสภาพภูมิอากาศที่อบอุ่นทางตอนใต้ของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เหมือนเป็นประเพณี นางสตีเวนสันจะอ่านร่างและเสนอตำหนิติเตียนเธอในระยะขอบ หลุยส์ถูกคุมขังในเตียงในเวลาจากการตกเลือด . ดังนั้น เธอทิ้งความเห็นของเธอกับต้นฉบับ และ หลุยส์ ใน ห้องน้ำ เธอกล่าวว่า ผลกระทบเรื่องชาดก จริงๆ แต่ หลุยส์ มาเขียนเป็นนิทานหลังจากที่ในขณะที่หลุยส์เรียกเธอกลับเข้าไปในห้องนอน และชี้ไปที่กองขี้เถ้า เขาเคยเผาต้นฉบับในความกลัวว่าเขาจะพยายามกู้มัน และในกระบวนการบังคับตัวเองเพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้งจากที่ไม่มีอะไรเลย เขียนเรื่องเปรียบเทียบอย่างที่เคยแนะนำ นักวิชาการถกเถียงกันว่าเขาเผาต้นฉบับของเขา มีไม่ตรงข้อเท็จจริง หลักฐานสำหรับการเผาไหม้แต่มันยังคงเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของอดีต .
สตีเวนสันกำลังเขียนเรื่องราวสามถึงหกวัน จำนวนของนักเขียนชาว ต่อมาได้ถูกกล่าวหาว่า สตีเวนสันติดยาตอนคลั่งอีกครั้งเขียน ; ตัวอย่างเช่น , วิลเลียมสีเทากะจิตกะใจประวัติชีวิตวรรณกรรม ( 2004 ) ว่าเขาใช้โคเคน ขณะที่ชีวประวัติอื่น ๆว่าเขาใช้ด้าน [ 9 ] แต่ประวัติศาสตร์มาตรฐานตามบัญชีภรรยาและลูกชายของเขา ( และตัวเอง ) เขาบอกว่าเป็นเตียงสลัดและป่วยในขณะที่เขียนมัน ตาม ออสบอร์น " feat ทางกายภาพเพียงกำลังมหาศาลและแทนที่จะทำร้ายเขาก็ตื่นขึ้นและเชียร์เขาอย่างไม่อาจบรรยายได้ " เขายังคงปรับแต่งงานสำหรับสี่ถึงหกสัปดาห์หลังจากกำลังเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นที่เขียนในภาษาอังกฤษด้านทะเลภาคใต้เมือง Bournemouth ที่สตีเวนสัน ได้ ไป เนื่องจากสุขภาพไม่ดี เพื่อที่จะได้รับประโยชน์จากทะเลอากาศและอุ่นใต้สภาพภูมิอากาศ