Starch from varieties of Dioscorea

Starch from varieties of Dioscorea esculenta (Lour.) Burkill (kukulala, java-ala, nattala) and Dioscorea alata L. (hingurala, raja-ala)
tubers grown in Sri Lanka was isolated and its morphology, composition, structure and physicochemical properties were studied. The
yield of starch was in the range 12.2–18.0% on a whole tuber basis. The shape and size of D. esculenta and D. alata starch granules were
round to polygonal (3–10 lm) and spade shaped (30–45 lm), respectively. There was considerable variation in total amylose, phosphorous, bound lipid, amylose leaching, swelling factor, gelatinization parameters, extent of retrogradation, pasting characteristics,
susceptibility towards enzyme and acid hydrolysis crystallinity and lipid complexed amylose chains between and among the starches
belonging to the two species. The chain length distribution of debranched amylopectins of the starches showed that the proportion
of short branched chains (dp 6–12), medium chains (dp 25–36) and average chain length of amylopectin were significantly (P < 0.05)
higher in the D. esculenta starches. However, variations in amylopectin structure among varieties of both species were not significant
(P < 0.05). D. esculenta starches exhibited a ‘B’-type powder X-ray diffraction pattern. However, in the D. alata starches,
hingurala and raja-ala displayed ‘C’- and ‘B’-type patterns, respectively. The results showed that some of the starches from the above
species could be used in foods subjected to thermal processing and frozen storage, respectively, with minimal physical or chemical
modification.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อื่น ๆ แป้งจากพันธุ์ของ Dioscorea esculenta (ร้าน) Burkill (nattala, kukulala อลาชวา) และ Dioscorea alata L. (hingurala อลาราชา)หัวที่ปลูกในประเทศศรีลังกาถูกแยก และสัณฐานวิทยา องค์ประกอบ โครงสร้าง และคุณสมบัติคุณลักษณะที่ศึกษา การผลของแป้งถูกในช่วง 12.2-18.0% ตามลำดับทั้งหัว รูปร่างและขนาดของเม็ดแป้ง D. alata และ D. esculentaปัดเหลี่ยม (3-10 lm) และแฉกรูป (30-45 lm), ตามลำดับ มีความผันแปรมากในเซชันทั้งหมด ไขมันฟอสฟอรัส ขอบเขต อมิละลาย ตัวบวม พารามิเตอร์ gelatinization ขอบเขตของ retrogradation คุณลักษณะไวต่อกรดและเอนไซม์สลายผลึกและไขมัน complexed อมิโซ่ระหว่าง และ ระหว่างแป้งอยู่สองสายพันธุ์ การกระจายความยาวโซ่ของ amylopectins debranched ของแป้งแสดงให้เห็นว่าสัดส่วนของสั้น branched โซ่ (dp 6 – 12) โซ่ขนาดกลาง (dp 25 – 36) และความยาวโซ่เฉลี่ยของ amylopectin มีอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05)สูงในแป้ง D. esculenta อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงในโครงสร้าง amylopectin ในหลากหลายสายพันธุ์ทั้งสองไม่ได้สำคัญ(P < 0.05) D. esculenta แป้งแสดง 'B'-รูปแบบการเลี้ยวเบนของแสงเอ็กซเรย์ผงชนิดนี้ อย่างไรก็ตาม ในแป้ง D. alatahingurala และอลาราชาแสดง 'C' -และ 'B' - ชนิดรูปแบบ ตามลำดับ ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าบางส่วนของแป้งจากข้างบนสายพันธุ์สามารถนำมาใช้ในอาหารที่ผ่านการประมวลผลความร้อนและเก็บแช่แข็ง ตามลำดับ น้อยที่สุดทางกายภาพหรือเคมีปรับเปลี่ยน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สตาร์ชจากสายพันธุ์ของ Dioscorea esculenta (Lour.) Burkill (kukulala, Java-Ala, nattala) และ Dioscorea ชุมเห็ดเทศลิตร (hingurala ราชา-Ala)
หัวปลูกในศรีลังกาถูกแยกและคุณสมบัติสัณฐานองค์ประกอบโครงสร้างและทางเคมีกายภาพของมัน มีการศึกษา.
อัตราผลตอบแทนของแป้งอยู่ในช่วง 12.2-18.0% บนพื้นฐานทั้งหัว รูปร่างและขนาดของ D. esculenta และ D เม็ดแป้งที่ชุมเห็ดเทศเป็น
รอบเหลี่ยม (3-10 LM) และจอบรูป (30-45 LM) ตามลำดับ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในอะไมโลสรวมฟอสฟอรัสไขมันผูกพันชะล้างอะไมโลสปัจจัยบวมพารามิเตอร์เจขอบเขตของ retrogradation ลักษณะการวางเป็น
ความอ่อนแอต่อเอนไซม์และกรดผลึกย่อยสลายไขมัน complexed โซ่อะไมโลสระหว่างและในแป้ง
ที่อยู่ในทั้งสอง สายพันธุ์ การกระจายความยาวห่วงโซ่ของ amylopectins debranched ของแป้งพบว่าสัดส่วน
ของโซ่สั้นกิ่ง (DP 6-12), โซ่กลาง (DP 25-36) และระยะเวลาในห่วงโซ่เฉลี่ยของ amylopectin อย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05)
สูงกว่าใน D . แป้ง esculenta อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้าง amylopectin ระหว่างพันธุ์ของทั้งสองสายพันธุ์ที่ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ
(P <0.05) แป้ง D. esculenta แสดง 'B'ชนิดผงรูปแบบ X-ray การเลี้ยวเบน อย่างไรก็ตามใน D. ชุมเห็ดเทศแป้ง
hingurala และราชา Ala แสดง 'C'- และ' B'ชนิดรูปแบบตามลำดับ ผลการศึกษาพบว่าบางส่วนของสตาร์ชจากข้างต้น
สายพันธุ์ที่สามารถนำมาใช้ในอาหารภายใต้การประมวลผลความร้อนและการจัดเก็บแช่แข็งตามลำดับโดยมีทางกายภาพหรือสารเคมีน้อยที่สุด
การปรับเปลี่ยน