Learner Perspective: “I was worried

Learner Perspective: “I was worried that I would
only blame and complain about my past language
learning experience instead of realizing that I need to
listen more and improve my own poor speaking habits.
I know that I can’t always have native speakers who
will correct me, so I know I have to rely on myself to
change and improve.
My professor reminded me to be aware of my own
errors and bad habits, to learn to do self-correcting, and
to pay more attention to what I say. It took me awhile to
grasp her advice before I tried to do it. Over time of
being consistent with self reminders, I have noticed that
I have an alarm in me to pay more attention when I
speak or write. I understand that I am still learning to
develop awareness, so it will take time. I now slow
down when I speak and hear myself. I self-correct when
I am wrong in my English usage. I am more aware of
my need to own the learning process so I decided to
practice English for my personal usage, such as writing
my personal journal, emailing people in English,
speaking in English with native speakers, and listening
to English stories, songs or movies. That has been
helping me to be more careful of what I say or write.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มุมมองผู้เรียน: "ผมกังวลว่า ผมจะตำหนิ และบ่นเกี่ยวกับภาษาของฉันผ่านมาเท่านั้นแทนที่จะต้องตระหนักถึงประสบการณ์การเรียนรู้ฟังมากขึ้น และปรับปรุงนิสัยของตัวเองพูดไม่ดีฉันรู้ว่า ฉันไม่มีภาษาที่จะแก้ไขฉัน ดังนั้นฉันรู้ว่า ต้องพึ่งตัวเองเปลี่ยนแปลง และปรับปรุงอาจารย์ของฉันเตือนฉันรู้ตัวของฉันเองข้อผิดพลาดและนิสัยไม่ดี การเรียนต้องแก้ไขด้วยตนเอง และการให้ความสำคัญกับสิ่งที่ฉันพูด เอาฉันไปชั่วขณะหนึ่งเข้าใจคำแนะนำของเธอก่อนที่พยายามที่จะทำได้ ช่วงเวลาของสอดคล้องกับเตือนตนเอง มีข้อสังเกตที่มีปลุกฉันให้ความสำคัญในเมื่อฉันพูด หรือเขียน ฉันเข้าใจว่า ฉันเป็นยังเรียนรู้การพัฒนาความรู้ เพื่อจะใช้เวลา ตอนนี้ช้าลงลงเมื่อฉันพูด และได้ยินเสียงตัวเอง ฉันแก้ไขด้วยตนเองเมื่อผมไม่ถูกต้องในการใช้ภาษาอังกฤษของฉัน ฉันตระหนักถึงฉันจำเป็นต้องเป็นเจ้าของกระบวนการเรียนรู้ดังนั้นฉันตัดสินใจฝึกภาษาอังกฤษสำหรับฉันการใช้ส่วนบุคคล เช่นเขียนสมุดส่วนตัวของฉัน ส่งคนในอังกฤษพูดภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษา และการฟังเรื่องภาษาอังกฤษ เพลง หรือภาพยนตร์ ที่ได้รับช่วยให้ผมสามารถระมัดระวังสิ่งที่ฉันพูด หรือเขียน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรียนมุมมอง: "ผมเป็นห่วงว่าผมจะเพียงตำหนิและบ่นเกี่ยวกับภาษาผ่านมาของฉันประสบการณ์การเรียนรู้แทนการตระหนักว่าฉันจำเป็นต้อง. ฟังมากขึ้นและปรับปรุงนิสัยการพูดที่ไม่ดีของตัวเองฉันรู้ว่าฉันไม่เคยมีเจ้าของภาษาที่จะถูกต้องฉันเพื่อให้ฉันรู้ว่าฉันจะต้องพึ่งพาตัวเองที่จะเปลี่ยนแปลงและปรับปรุง. อาจารย์ของฉันเตือนฉันที่จะตระหนักถึงของตัวเองข้อผิดพลาดและนิสัยที่ไม่ดีที่จะเรียนรู้ที่จะทำด้วยตัวเองแก้ไขและให้ความสนใจมากขึ้นในสิ่งที่ผมพูด ผมใช้เวลาสักครู่เพื่อเข้าใจคำแนะนำของเธอก่อนที่ผมจะพยายามที่จะทำมัน เมื่อเวลาผ่านไปของการเป็นที่สอดคล้องกับการแจ้งเตือนตัวเองผมได้สังเกตเห็นว่าผมมีการเตือนภัยในตัวผมให้ความสนใจมากขึ้นเมื่อฉันพูดหรือเขียน ผมเข้าใจว่าผมยังคงเรียนรู้ที่จะพัฒนาความตระหนักดังนั้นมันจะต้องใช้เวลา ตอนนี้ผมทำงานช้าลงเมื่อฉันพูดและได้ยินตัวเอง ผมตัวเองที่ถูกต้องเมื่อฉันผิดในการใช้ภาษาอังกฤษของฉัน ผมตระหนักถึงความต้องการของฉันที่จะเป็นเจ้าของกระบวนการเรียนรู้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจที่จะฝึกภาษาอังกฤษสำหรับการใช้งานส่วนบุคคลของฉันเช่นการเขียนบันทึกส่วนตัวของฉันส่งอีเมลคนในภาษาอังกฤษที่พูดภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษาและการฟังเรื่องราวภาษาอังกฤษเพลงหรือภาพยนตร์ ที่ได้รับการช่วยให้ผมที่จะต้องระมัดระวังมากขึ้นในสิ่งที่ฉันพูดหรือเขียน. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มุมมองของผู้เรียน : " ผมกังวลว่าผมจะ
เพียงโทษและบ่นเกี่ยวกับอดีตของฉันภาษา
ประสบการณ์การเรียนรู้แทนที่จะรู้ตัวว่า ผมต้องการ
ฟังให้มากขึ้น และปรับปรุงตัวเองจนพูดนิสัย .
ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยมีเจ้าของภาษาซึ่ง
จะถูกต้องฉัน ฉันรู้ว่าฉันต้องพึ่งพา ในการเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงตัวเอง

.
อาจารย์ของฉันเตือนฉันให้ระวังของตัวเอง
ข้อผิดพลาดและนิสัยที่เลว ที่จะเรียนรู้ที่จะทำตนเองแก้ไขและ
ให้ความสนใจมากขึ้นกับสิ่งที่ฉันพูด มันเอาฉันสักครู่เพื่อ
เข้าใจคำแนะนำของเธอก่อนที่ฉันพยายามที่จะทำมัน ในช่วงเวลาของการสอดคล้องกับตนเองเตือน

ฉัน ฉันได้สังเกตเห็นว่า มีสัญญาณเตือนฉันให้ความสนใจมากขึ้นเมื่อฉัน
พูดหรือเขียน ฉันเข้าใจว่า ฉันยังคงเรียนรู้

พัฒนาความรู้ ดังนั้นมัน จะใช้เวลา ตอนนี้ผมช้า
ลง เมื่อฉันพูด และฟังตัวเอง ผมเองที่ถูกต้องเมื่อ
ผมผิดในการใช้ภาษาอังกฤษ ข้ารู้เรื่อง
ฉันต้องเป็นเจ้าของกระบวนการการเรียนรู้ ดังนั้นฉันตัดสินใจ
ฝึกภาษาอังกฤษสำหรับการใช้งานส่วนตัว เช่น การเขียน
วารสารส่วนบุคคลของฉันส่งอีเมลคนภาษาอังกฤษ
พูดภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษา และฟัง
นิทานภาษาอังกฤษ , เพลงหรือภาพยนตร์ ที่ได้รับ
ช่วยผมจะระมัดระวังมากขึ้นของสิ่งที่ฉันพูดหรือเขียน .