จากการศึกษากิจกรรมการต้านเชื้อราโดย

จากการศึกษากิจกรรมการต้านเชื้อราโดยแบคทีเรีย Epiphytic เพื่อควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้า ทำการแยกโดยกรชะที่ผิวภายนอกจากส่วนต่างๆของพริก บนอาหารเลี้ยงเชื้อ Nutrient Agar (NA) พบว่าสามารถแยกเชื้อแบคทีเรีย Epiphytic ได้ทั้งหมด 40 ไอโซเลต เมื่อนำเชื้อแบคทีเรีย Epiphytic ที่ได้มาทดสอบการยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อ Colletotrichum gloeosporioides บนอาหารเลี้ยงเชื้อ Potato Dextrose Agar (PDA) สามารถคัดเลือกแบคทีเรีย Epiphytic ที่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อรา C. gloeosporioides ได้ 2 ไอโซเลต คือ D5 และ D8 ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 50±3.29 เปอร์เซ็นต์ และ 34.9±3.29 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ เมื่อนำมาไปทดสอบประสิทธิภาพการยับยั้งการเกิดโรคแผลของโรคแอนแทรคโนสบนผลพริกชี้ฟ้า โดยการปลูกเชื้อราสาเหตุโรค แล้วจึงใส่เซลล์แขวนลอยของเชื้อแบคทีเรีย Epiphytic ลงไป พบว่ามีประสิทธิในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้าได้เท่ากับ 50 และ 60 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับเมื่อเทียบกับกรรมวิธีควบคุม โดยมีประสิทธิภาพดีใกล้เคียงกับการใช้สารเคมรคาร์เบนดาซิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากการศึกษากิจกรรมการต้านเชื้อราโดยแบคทีเรียบนต้นไม้เพื่อควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้าทำการแยกโดยกรชะที่ผิวภายนอกจากส่วนต่างๆของพริกบนอาหารเลี้ยงเชื้อสารอาหารวุ้น (นา) พบว่าสามารถแยกเชื้อแบคทีเรียบนต้นไม้ได้ทั้งหมด 40 ไอโซเลตเมื่อนำเชื้อแบคทีเรียที่ได้มาทดสอบการยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อบนต้นไม้ Colletotrichum gloeosporioides บนอาหารเลี้ยงเชื้อมันฝรั่งเดกซ์โทรสวุ้น (PDA) สามารถคัดเลือกแบคทีเรียที่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อราบนต้นไม้ C. gloeosporioides ได้ 2 ไอโซเลตคือ D5 และ D8 ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 50±3.29 เปอร์เซ็นต์และ 34.9±3.29 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับเมื่อนำมาไปทดสอบประสิทธิภาพการยับยั้งการเกิดโรคแผลของโรคแอนแทรคโนสบนผลพริกชี้ฟ้าโดยการปลูกเชื้อราสาเหตุโรคแล้วจึงใส่เซลล์แขวนลอยของเชื้อแบคทีเรียลงไปบนต้นไม้พบว่ามีประสิทธิในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้าได้เท่ากับ 50 และ 60 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับเมื่อเทียบกับกรรมวิธีควบคุมโดยมีประสิทธิภาพดีใกล้เคียงกับการใช้สารเคมรคาร์เบนดาซิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อิงอาศัย บนอาหารเลี้ยงเชื้อ Nutrient Agar (NA) พบว่าสามารถแยกเชื้อแบคทีเรียอิงอาศัยได้ทั้งหมด 40 ไอโซเลตเมื่อนำเชื้อแบคทีเรียอิงอาศัย Colletotrichum gloeosporioides บนอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose Agar (PDA) สามารถคัดเลือกแบคทีเรียอิงอาศัย C. gloeosporioides ได้ 2 ไอโซเลตคือ D5 และ D8 50 ± 3.29 เปอร์เซ็นต์และ 34.9 ± 3.29 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ โดยการปลูกเชื้อราสาเหตุโรค ลงไปอิงอาศัย 50 และ 60 เปอร์เซ็นต์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากการศึกษากิจกรรมการต้านเชื้อราโดยแบคทีเรีย epiphytic เพื่อควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้าทำการแยกโดยกรชะที่ผิวภายนอกจากส่วนต่างๆของพริกบนอาหารเลี้ยงเชื้ออาหารเลี้ยงเชื้อสารอาหาร ( นา ) พบว่าสามารถแยกเชื้อแบคทีเรีย epiphytic ได้ทั้งหมด 40 ไอโซเลตเมื่อนำเชื้อแบคทีเรียที่ได้มาทดสอบการยับอิงอาศัย ยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อ Colletotrichum gloeosporioides บนอาหารเลี้ยงเชื้อ Potato Dextrose Agar ( PDA ) สามารถคัดเลือกแบคทีเรียที่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเส้นใยของเชื้อรา C . gloeosporioides ได้อิงอาศัยความ 2 ไอโซเลต D5 และ d8 ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 50 ± 3.29 เปอร์เซ็นต์และ 34.9 ± 3.29 เปอร์เซ็นต์ตามลำดั " เมื่อนำมาไปทดสอบประสิทธิภาพการยับยั้งการเกิดโรคแผลของโรคแอนแทรคโนสบนผลพริกชี้ฟ้าโดยการปลูกเชื้อราสาเหตุโรคแล้วจึงใส่เซลล์แขวนลอยของเชื้อแบคทีเรีย epiphytic ลงไปพบว่ามีประสิทธิในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสในพริกชี้ฟ้าได้เท่ากับ 50 และ 60 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับเมื่อเที ยบกับกรรมวิธีควบคุมโดยมีประสิทธิภาพดีใกล้เคียงกับการใช้สารเคมรคาร์เบนดาซิม