Damage to the amygdala (Bechara et

Damage to the amygdala (Bechara et al., 1995) or areas of temporal lobe in-cluding the amygdala (LaBar et al., 1995) produces deficits in fear conditioning in humans. Further, fear conditioning leads to increases in amygdala functional activity, as measured by fMRI (Buchel et al., 1998; LaBar et al., 1998), and these effects also occur to subliminal stimuli (Morris et al., 1998). Additionally, when the activity of the amygdala during fear conditioning is cross-correlated with the activity in other regions of the brain, the strongest relations are seen with subcortical (thalamic and collicular)ratherthancorticalareas,furtheremphasizingtheimportanceofthedirect thalamao-amgdala pathway in the human brain (Morris et al., 1999). Other aspects of emotion and the human brain area are reviewed in Phelps and Anderson (1997) and Irwin and Davidson and Irwin (1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความเสียหายของ amygdala (Bechara และ al., 1995) หรือพื้นที่ของสมองกลีบขมับใน cluding amygdala (LaBar et al., 1995) ผลิต deficits ในห้องกลัวในมนุษย์ เพิ่มเติม กลัวปรับเป้าหมายเพิ่มขึ้นใน amygdala ทำกิจกรรม วัดโดย fMRI (Buchel et al., 1998 LaBar et al., 1998), และผลกระทบเหล่านี้ยังเกิดขึ้นกับสิ่งเร้าซึ่ง (มอร์ริสและ al., 1998) นอกจากนี้ เมื่อกิจกรรมของ amygdala ที่ระหว่างปรับกลัวข้าม correlated กับกิจกรรมในภูมิภาคอื่น ๆ ของสมอง ความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งเห็น ด้วย subcortical (thalamic และ collicular) ratherthancorticalareas, furtheremphasizingtheimportanceofthedirect ทางเดิน thalamao amgdala ในสมองมนุษย์ (มอร์ริส et al., 1999) ด้านอื่น ๆ ของอารมณ์และบริเวณสมองมนุษย์จะทานในสาย และแอนเดอร์สัน (1997) และเชอร์ Davidson และเชอร์ (1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความเสียหายให้กับต่อมทอนซิล (Bechara et al., 1995) หรือในพื้นที่ของกลีบขมับใน cluding ต่อมทอนซิล (Labar et al., 1995) ผลิต CITS เดอไฟในเครื่องกลัวในมนุษย์ นอกจากนี้เครื่องกลัวนำไปสู่​​การเพิ่มขึ้นของกิจกรรมการทำงานต่อมทอนซิลเป็นวัดโดย fMRI (Buchel, et al, 1998;.. Labar et al, 1998) และผลกระทบเหล่านี้ยังเกิดขึ้นต่อสิ่งเร้าอ่อน (. มอร์ริส, et al, 1998) นอกจากนี้เมื่อการทำงานของต่อมทอนซิลระหว่างเครื่องกลัวเป็นข้ามความสัมพันธ์กับกิจกรรมในภูมิภาคอื่น ๆ ของสมอง, ความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งจะเห็นด้วย subcortical (thalamic และ collicular) ratherthancorticalareas, furtheremphasizingtheimportanceofthedirect เดิน thalamao-amgdala ในสมองของมนุษย์ (มอร์ริส et al., 1999) ด้านอื่น ๆ ของอารมณ์ความรู้สึกและพื้นที่สมองของมนุษย์จะมีการทบทวนในเฟลป์สและเดอร์สัน (1997) และเออร์วินและเดวิดสันและเออร์วิน (1999)