The narrator is intensely nervous,

The narrator is intensely nervous, but claims that he isn't insane.
The narrator explains to us that he has a "disease" that makes his "senses" super powerful. According to him, this is different than an insane person, whose senses are completely gone, or at least very weak.
"Hearing" is the narrator's most intensified sense, and claims to be able to hear everything going on in "heaven," "earth," and most of what's going on in "hell."
Now, the narrator will further prove his sanity by telling the following story.
(Note: When the narrator says "Hearken!" he means listen up.)
The narrator's story begins with an "idea," an idea that turns into an obsession. (He doesn't yet reveal to us what this idea is.)
There's no reason for it. In fact, the narrator "loved the old man," who has always been really cool. It isn't about the old man's money either.
See, the narrator thinks it might have been the old man's freaky eye that started the idea: "He had the eye of a vulture – a pale blue eye, with a film over it" (2).
Whenever the old man's eye looks at the narrator, the narrator's blood freezes.
This has gotten to be too much for the narrator to handle. He decides that the old man had to die, so the narrator won't have to ever see the eye again.
Now the narrator begins defending his sanity again.
This time the argument is that insane people don't have any knowledge or skill, whereas the narrator plans everything well and is extremely careful.
(In the text, "foresight" means you can predict things, or see them before they happen. "Dissimilation" means acting a certain way to hide the true feelings.)
The narrator is super-sweet to the old man all week before the killing goes down.
Each night of the week, at almost 12am, the narrator goes to the old man's room and cracks the door enough to put in a "a dark lantern" (3).
The narrator's lantern is lit, but it has plates around it that can be opened and closed to control the amount of light coming out. The narrator has it closed so no light shines out.
After the lantern, the narrator pokes in his head through the door.
He's afraid of waking the old man, so it takes an hour for him to stick his head in the room.
The narrator argues that this is proof that he's not insane. How could the he be insane, he asks, and be so careful at the same time?
Next, the narrator opens the lantern, just enough to let a tiny bit of light shine on the old man's eye.
But the narrator can't kill the old man, because he won't open up his eye. See, it's the man's "Evil Eye" the narrator has a problem with, not the man himself.
Every morning, the narrator comes into the old man's room, and asks him how he slept.
The old man would have had to be pretty "profound" (deep) to guess that the narrator had been spying on him while he sleeps.
On the eighth night, the narrator repeats the process, opening the door more carefully than usual.
He feels at the height of his "power" and can't even believe his own "sagacity."
("Sagacity" means quick and clever thinking. It also means an excellent sense of smell. These days, the word is only rarely used in that second way, but considering what the narrator said about his heightened senses, both meanings might apply.)
Anyhow, the narrator feels intensely that he's going to win this game, and is really enjoying the fact that the old man is asleep and had no idea what the narrator is doing.
The old man moves in his bed.
The narrator doesn't draw back. The old man is afraid of "robbers" and keeps his "shutters" closed. The room is so dark that there is no way the old man can see the door opening.
Just as the narrator gets his head through the door and is about to shine the light, he makes a little noise, and the old man jumps up and says, "Who's there?"
So the narrator doesn't move for an hour. The man must still be sitting up, listening ("hearkening") to "the death watches in the wall" (4).
("Death watches" are beetles that often live in tunnels they make inside of walls. They hit their heads on the tunnel walls to attract mates. For more info, click here.)
Then the narrator hears a "groan of mortal terror" (5). He knows it's a groan of terror because the narrator groans like that, too.
He feels sorry for the man, but is laughing inside, knowing the old man is scared out of his mind and had been trying to convince himself there is nothing to fear.
But, according to the narrator, the man knows there really is something to fear, and knows he's about to die.
The narrator waits and waits, and then decides to open his lantern just a little bit. He opens it "stealthily" (that is, "sneakily") and then trains the beam on the man's "vulture eye" (6).
It's open. The eye is open. The narrator gets mad when he sees it. Then he can hear, due to his heightened senses, the old man's heart beating dully.
So the narrator doesn't move. He just keeps the light shining on the old man's scary eye.
The heartbeat gets louder and faster as the old man gets more and more scared.
The narrator reminds us to "mark" (or notice) that he was and still is a nervous person.
Finally, the noise gets so loud the narrator is afraid the neighbors are going to hear it.
So the narrator screams, opens the lantern all the way, then jumps into the old man's room.
The old man only screams one time, and the narrator drags him off the bed and then yanks "the heavy bed over him" (7).
The narrator smiles. The heartbeat continues, but soon stops. The old man is dead.
The narrator moves the bed and checks out the body, just to be sure.
He's definitely dead.
The narrator says that if you still think he's insane, you won't after hearing what he does with the body.
First the narrator cuts the arms, legs, and head off the body, then hide the body parts under some loose boards in the floor. ("The scantlings" means the limited space under the floorboards.)
There isn't even any blood on the floor, because the narrator is too smart for that and cuts up the body in a bathtub.
By then it's 4am and still dark.
There's a knock on the door.
Not worried, the narrator answers the door.
Three policemen come in. The neighbor heard a scream and thought something bad was going on and called them.
The narrator tells them he screamed during his sleep. He claims the old man is out of town and invites the officers to search the place, which they do.
Finally, the narrator takes them to "the old man's chamber" (or bedroom) and even brings in some chairs for them all to sit down.
The narrator puts his chair on top of the place where the body is hidden.
The cops aren't suspicious anymore, and the narrator chats with them happily, but soon gets tired and wants them to go away.
His head is really hurting, and there is "a ringing in [his] ears" (9).
It gets louder and louder and the narrator talks to try to get rid of the sound. The police officers drone on.
Uh-oh. The noise isn't coming from the narrator's ears at all.
As the noise gets louder, the narrator talks more and more wildly. It sounds like the ticking of a watch wrapped up in cloth.
The policemen don't seem to notice the noise.
The sound torments the narrator, who starts getting out of control, arguing with the police officers, making wild "gesticulations" (or gestures), pacing, etc.
But the noise just keeps getting louder.
The narrator can't take it. He is convinced the police officers know everything and are just toying with him.
The noise gets so bad the narrator will to do anything to make it stop, and to stop the lying police officers from smiling at him, pretending not to know what's going on.
So the narrator blurts out, "Villains! [D]issemble no more! I admit the deed! – tear up the planks! here, here! – It is the beating of his hideous heart!'"
(To "dissemble" is to pretend not to see or notice something.)
And that's the end of the narrator's story – his proof that he's not insane.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เล่าเป็นความประสาท ได้อ้างว่า เขาไม่ได้บ้า ผู้อธิบายเราว่า เขามี "โรค" ที่ทำให้เขา "รู้สึก" ซูเปอร์มีประสิทธิภาพ ตามเขา นี้จะแตกต่างจากคนบ้า ความรู้สึกเป็นไปอย่างสมบูรณ์ หรืออ่อนมากน้อย "ได้ยิน" เป็นความรู้สึกสุด intensified ของโปรแกรมผู้บรรยาย และอ้างว่า สามารถได้ยินทุกอย่างที่เกิดขึ้นใน "สวรรค์ "โลก" และส่วนใหญ่ของสิ่งที่เกิดขึ้นใน"นรก" ตอนนี้ เล่าจะเพิ่มเติมพิสูจน์สติของเขา โดยการบอกเรื่องราวต่อไปนี้ (หมายเหตุ: เมื่อผู้กล่าวว่า "Hearken " เขาหมายถึง ฟัง) เรื่องราวของ'ผู้บรรยาย'เริ่มต้น ด้วย "แนวคิด ความคิดที่เปลี่ยนเป็นการครอบงำจิตใจ (เขาไม่ได้เปิดเผยกับเราความคิดนี้คืออะไร) ไม่มีเหตุผลก็ได้ ในความเป็นจริง ผู้ "รักคน ที่เสมอได้เย็นจริง ๆ มันไม่เกี่ยวกับเงินของคนทั้งนั้น ดู ผู้คิดนั้นอาจถูกตานอกลู่นอกทางของคนที่เริ่มต้นความคิด: "เขาตาแร้ง – การซีดสีน้ำเงินตา ฟิล์มมัน" (2) เมื่อใดก็ ตามที่ตาของคนดูที่เล่า เลือดของผู้ตอบสนอง นี้ได้รับจะมากเกินไปสำหรับผู้จัดการ เขาตัดสินใจว่า คนมีตาย ดังนั้นผู้จะต้องเคยเห็นตาอีก ตอนนี้ เล่าเริ่มป้องกันสติของเขาอีกครั้ง เวลานี้อาร์กิวเมนต์จะว่า คนบ้าไม่มีความรู้หรือทักษะ ในขณะที่ผู้วางแผนทุกอย่างดี และจะระมัดระวังมาก (ข้อความ "การมองอนาคต" หมายความว่า คุณสามารถทำนายสิ่ง หรือดูก่อนที่จะเกิดขึ้น "Dissimilation" หมายถึง หน้าที่วิธีการซ่อนความรู้สึกที่แท้จริง) เล่าได้หวานเตอร์รุ่นเพื่อคนทุกสัปดาห์ก่อนฆ่าไปลง แต่ละสัปดาห์ ที่เกือบ 12 am เล่าไปห้องพักของชายชรา และประตูพอใส่ในรอยแตก "โคมดำ" (3) แสงโคมไฟของโปรแกรมผู้บรรยาย แต่มันมีแผ่นรอบ ๆ ที่สามารถเปิด และปิดเพื่อควบคุมปริมาณของแสงที่ออกมา เล่าได้มันปิดไม่ให้ส่องแสงออกมา หลังโคมไฟ ผู้ pokes ในหัวของเขาผ่านประตู เขาจะกลัวปลุกคน เพื่อใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเขาติดหัวของเขาในห้อง เล่าจนเป็นหลักฐานว่า เขาไม่ได้บ้า วิธีเขาอาจบ้า ถาม และระมัดระวังดังนั้นในเวลาเดียวกันหรือไม่ ถัดไป ผู้เปิดโคมไฟ พอเพียงให้บิตเล็ก ๆ ของแสงเงาในตาของคน แต่ที่'ผู้บรรยาย'ไม่สามารถฆ่าคน เพราะเขาจะไม่เปิดตาของเขา เห็น มันเป็นคนของ "นัยน์ตาปีศาจ" ผู้มีปัญหา คนตัวเองไม่ ทุกเช้า เล่ามาในห้องของชาย และถามเขาว่าเขาไปไหน คนจะมีจะ สวย "ลึกซึ้ง" (ลึก) เดาว่า เล่าได้ถูกสอดแนมบนเขาในขณะที่เขานอน ในคืนที่แปด เล่าซ้ำการ เปิดประตูอย่างระมัดระวังมากขึ้นกว่าปกติ เขารู้สึกที่ "อำนาจ" และก็ไม่เชื่อเขาเอง "sagacity" ("Sagacity" หมายถึง ความคิดที่ฉลาด และรวดเร็ว ยังหมายถึง ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมของกลิ่น วันนี้ เท่านั้นไม่ค่อยมีใช้คำในลักษณะที่สอง แต่อาจใช้ความหมายทั้งสองพิจารณาเล่าพูดเกี่ยวกับความรู้สึกของเขาสูง ) อย่างไรก็ตาม เล่ารู้สึกเจี๊ยบว่า เขาจะชนะเกมนี้ และมีความสุขมากกับความจริงที่ว่า คนจะหลับ และมีความคิดอะไรเล่าจะทำ คนเก่าย้ายเตียงของเขา เล่าไม่ดึงกลับ คนกลัวของ "โจร" และทำให้เขา "ชัตเตอร์" ปิด ห้องได้จึงมืดว่า จะไม่มีทางที่คนสามารถเห็นการเปิดประตู เพียงเป็นผู้ได้รับพระเศียรผ่านประตู และจะส่องแสง เขาทำให้เสียงเล็กน้อย และคนกระโดดขึ้น และกล่าว ว่า "ใครอยู่ที่นั่น" ดังนั้น ผู้ไม่ย้ายชั่วโมง คนต้องยังสามารถนั่ง ฟัง ("hearkening") กับ "นาฬิกาตายในผนัง" (4) ("นาฬิกาตาย" เป็นด้วงที่มักจะอาศัยอยู่ในอุโมงค์ที่พวกเขาทำอยู่ภายในกำแพง จะตีศีรษะของพวกเขาบนผนังอุโมงค์จะดึงดูดเพื่อน ๆ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม คลิกที่นี่) จาก นั้นผู้ได้ยินเป็น "พันธุ์ร็อกหน้าย่นของความหวาดกลัวของมนุษย์" (5) เขารู้ว่า มันเป็นพันธุ์ร็อกหน้าย่นของความหวาดกลัว เพราะเล่า groans เช่นนั้น มากเกินไป เขารู้สึกเสียใจสำหรับคน แต่หัวเราะภายใน รู้คนกลัวจากจิตใจของเขา และมีการพยายามจะโน้มน้าวตัวเองให้มีอะไรให้กลัว แต่ ตามผู้บรรยาย คนรู้จริง ๆ จะทำให้กลัว และรู้ว่า เขาเกี่ยวกับให้ตาย ผู้รอรอ และตัดสินใจแล้ว ที่จะเปิดโคมไฟของเขาเพียงนิดเดียว เขาเปิด "แอบ" (นั่นคือ "ลับ ๆ ล่อๆ") แล้ว รถไฟคานบนของคน "ตาแร้ง" (6) เปิดได้ ตาเปิดอยู่ ผู้โกรธเมื่อเขามองเห็น เมื่อ เขาสามารถยิน เนื่องจากความรู้สึกของเขาสูง หัวใจของคนที่ตี dully ดังนั้น ที่'ผู้บรรยาย'ไม่ย้าย เขาเพียงช่วยให้แสงที่ส่องบนตาน่ากลัวของคน การเต้นได้ดัง และเร็วเป็นชายจะกลัวมาก ผู้นึกถึง "เครื่องหมาย" (หรือสังเกต) ที่เขาอยู่ และยัง เป็นคนประสาท สุดท้าย เสียงได้รับดังนั้นเล่าจะกลัวบ้านจะได้ยินมัน ดังนั้นผู้ตะโกนบอก เปิดโคมไฟงาม ๆ นั้นกระโดดเข้าไปในห้องของชาย คนตะโกนบอกเวลาหนึ่งเท่านั้น และผู้ลากเขาออกจากนอนแล้ว yanks "เตียงหนักกว่าเขา" (7) 'ผู้บรรยาย'ยิ้ม การเต้นยังคง แต่เร็ว ๆ นี้ หยุด คนตายได้ ผู้ย้ายเตียง และเช็คเอาท์ตัว เพียงเพื่อให้แน่ใจ เขาจะตายแน่นอน ผู้กล่าวว่า ถ้าคุณยังคิดว่า เขาเป็นบ้า คุณจะไม่หลังจากได้ยินสิ่งที่เขาทำกับร่างกาย ก่อนเล่าตัดแขน ขา และหัวออกจากร่างกาย นั้นซ่อนส่วนของร่างกายภายใต้บอร์ดหลวมบางชั้น ("ปี" หมายความว่า พื้นที่จำกัดใต้ถุน) ไม่มีเลือดแม้แต่ใด ๆ บนชั้น เพราะเล่าเป็นสมาร์ทเกินไปให้ตัดค่าตัวในอ่างอาบน้ำ แล้ว มันเป็นน. 4 และยัง มีเสียงเคาะประตู ไม่กังวล ผู้ตอบประตู ตำรวจในพื้นที่สามมาใน เพื่อนบ้านได้ยินกรี๊ด และคิดว่า สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น และเรียกพวกเขาว่า โปรแกรมผู้บรรยายจะบอกให้เขากรีดร้องในระหว่างการนอนหลับของเขา เขาอ้างว่า คนที่อยู่นอกเมือง และเชิญเจ้าหน้าที่ไปค้นหาพัก ที่ทำ สุดท้าย เล่านำพวกเขาไป "หอชายเก่า" (นอน) และได้นำเก้าอี้บางอย่างสำหรับพวกเขาทั้งหมดนั่งลง ผู้ทำให้เก้าอี้ของเขาบนสถานที่ที่ซ่อนตัว ตำรวจไม่สงสัยอีกต่อไป และเล่า chats กับพวกเขาอย่างมีความสุข แต่เร็ว ๆ นี้ จะเหนื่อย และต้องการให้ไป หัวของเขามีมากมายจริง ๆ และมี "การ ringing ในหู [ของเขา]" (9) มันได้รับเสียงที่ดัง และดังและเจรจา'ผู้บรรยาย'เพื่อพยายามกำจัดเสียง เสียงพึมพำของเจ้าหน้าที่ตำรวจบน บริการโอ้ เสียงไม่ได้มาจากหูของผู้บรรยายทั้งหมด เป็นเสียงจะดัง ผู้บรรยายที่พูดถึงมากอาละวาด มันเสียงเหมือน ticking ของนาฬิกาที่ห่อในผ้า ตำรวจในพื้นที่ดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นเสียง เสียง torments ผู้บรรยาย ผู้เริ่มต้นการเดินทางออกจากการควบคุม การโต้เถียงกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ป่า "gesticulations" (หรือรูปแบบลายเส้น), pacing ฯลฯ แต่เสียงจะเดินทางดังนั้น เล่าไม่ใช้มัน เขามีความเชื่อตำรวจรู้ทุกอย่าง และเพิ่งได้ toying กับเขา เสียงจะไม่ดีดังนั้นผู้ที่จะทำอะไรทำให้หยุด และหยุดตำรวจ lying จากยิ้มที่เขา หลอกไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้น เล่า blurts "คนร้าย [D] issemble อีก ข้าพเจ้ายอมรับว่า หนังสือ -ฉีกขึ้นไม้กระดาน ที่นี่ ที่นี่ -เป็นการเต้นของหัวใจ hideous !'" ("Dissemble" จะทำเป็นไม่ให้เห็น หรือสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่าง) และที่เป็นจุดสิ้นสุดของเรื่องราวของ'ผู้บรรยาย' – หลักฐานของเขาว่า เขาไม่ได้บ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้บรรยายคือประสาทอย่างเข้มข้น แต่อ้างว่าเขาไม่ได้เป็นคนบ้า.
ผู้บรรยายอธิบายให้เราว่าเขามี "โรค" ที่ทำให้ "ความรู้สึก" ของเขาที่มีประสิทธิภาพสุด ตามที่เขาพูดนี้จะแตกต่างกว่าคนบ้าที่มีความรู้สึกที่หายไปอย่างสมบูรณ์หรืออย่างน้อยอ่อนแอมาก.
"ได้ยิน" เป็นผู้บรรยายความรู้สึกที่รุนแรงมากที่สุดและอ้างว่าสามารถที่จะได้ยินทุกอย่างที่เกิดขึ้นใน "สวรรค์", " แผ่นดิน "และส่วนใหญ่ของสิ่งที่เกิดขึ้นใน" นรก ".
ตอนนี้เล่าต่อไปจะพิสูจน์สติของเขาโดยบอกเล่าเรื่องราวต่อไปนี้.
(หมายเหตุ: เมื่อผู้บรรยายบอกว่า" ฟัง "เขาหมายถึงฟังขึ้น!.)
เรื่องเล่าของเริ่มต้น กับ "ความคิด" ความคิดที่ว่าจะกลายเป็นความหลงใหลเป็นนักการ (เขายังไม่เปิดเผยให้เราทราบสิ่งที่ความคิดนี้คือ.)
มีเหตุผลที่มันไม่มี ในความเป็นจริงผู้บรรยาย "รักคนเก่า" ที่ได้รับเสมอเย็นจริงๆ มันไม่ได้เกี่ยวกับเงินของชายชราทั้งสอง.
ดูผู้บรรยายคิดว่ามันอาจจะเป็นตานอกลู่นอกทางของชายชราที่เริ่มต้นความคิด: "เขามีสายตาของอีแร้ง - เป็นตาสีฟ้าอ่อนกับภาพยนตร์มากกว่านั้น" (2).
เมื่อใดก็ตามที่ตาของชายชราลักษณะที่บรรยายบรรยายค้างเลือด.
นี้มีอากาศที่จะมากเกินไปสำหรับการบรรยายในการจัดการ เขาตัดสินใจว่าชายชราคนหนึ่งต้องตายเพื่อให้ผู้บรรยายจะไม่ต้องเคยเห็นตาอีกครั้ง.
ตอนนี้จะเริ่มต้นเล่าปกป้องสติของเขาอีกครั้ง.
เวลานี้การโต้แย้งคือคนบ้าไม่ได้มีความรู้หรือทักษะ ในขณะที่ผู้บรรยายแผนทุกอย่างดีและระมัดระวังอย่างมาก.
(ในข้อความ "สุขุม" หมายความว่าคุณสามารถคาดการณ์สิ่งหรือเห็นพวกเขาก่อนที่พวกเขาเกิดขึ้น. "Dissimilation" หมายถึงการแสดงวิธีการบางอย่างที่จะซ่อนความรู้สึกที่แท้จริง.)
ผู้บรรยายคือ สุดหวานกับคนเก่าตลอดทั้งสัปดาห์ก่อนที่จะฆ่าลงไป.
ในแต่ละคืนของสัปดาห์ที่เกือบ 00:00 บรรยายไปที่ห้องพักของชายชราและรอยแตกประตูพอที่จะใส่ใน "โคมไฟมืด" (3) .
โคมไฟบรรยายที่มีไฟ แต่มันก็มีแผ่นรอบ ๆ ที่สามารถเปิดและปิดในการควบคุมปริมาณของแสงออกมา ผู้บรรยายมีมันปิดจึงไม่มีแสงส่องออก.
หลังจากที่โคมไฟบรรยายโผล่ในหัวของเขาผ่านประตู.
เขากลัวตื่นชายชราจึงใช้เวลาชั่วโมงสำหรับเขาที่จะติดหัวของเขาในห้องพัก.
บรรยาย ระบุว่าเรื่องนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้บ้า
วิธีการที่เขาอาจจะบ้าเขาถามและต้องระวังในเวลาเดียวกันได้หรือไม่ต่อไปบรรยายเปิดโคมไฟเพียงพอที่จะให้บิตขนาดเล็กของการส่องสว่างในสายตาของชายชรา.
แต่เล่าไม่สามารถฆ่า ชายชราเพราะเขาจะไม่เปิดตาของเขา ดูจะของมนุษย์ "ตาชั่วร้าย" ผู้บรรยายมีปัญหากับการที่ไม่ได้เป็นคนของตัวเอง. the
ทุกเช้าบรรยายเข้ามาในห้องของชายชราและถามเขาว่าเขานอนหลับ.
ชายชราจะมีไปได้สวย " ลึกซึ้ง "(ลึก) ที่จะคาดเดาว่าเล่าเรื่องที่ได้รับการสืบในเขาในขณะที่เขานอน.
ในคืนวันที่แปดบรรยายซ้ำกระบวนการเปิดประตูอย่างระมัดระวังมากขึ้นกว่าปกติ.
เขารู้สึกที่ความสูงของเขา" อำนาจ "และสามารถ 'ทีก็เชื่อของตัวเอง "ความเฉลียวฉลาด."
("ปรีชา" หมายถึงการคิดอย่างรวดเร็วและฉลาด. นอกจากนี้ยังหมายถึงความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมในการดมกลิ่น. วันนี้คำที่ใช้บ่อยในการที่วิธีที่สอง แต่การพิจารณาสิ่งที่ผู้บรรยายกล่าวเกี่ยวกับ ความรู้สึกความคิดริเริ่มของเขาความหมายทั้งสองอาจจะนำไปใช้.)
ทั้งนี้ผู้บรรยายให้ความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเขาจะชนะเกมนี้และจริงๆเพลิดเพลินกับความจริงที่ว่าชายชรานอนหลับและมีความคิดว่าผู้บรรยายจะทำไม่ได้.
ย้ายคนเก่า นอนอยู่บนเตียงของเขา.
บรรยายไม่ได้ดึงกลับ ชายชรากลัวของ "โจร" และช่วยให้ "บาน" ของเขาปิด ห้องมืดเพื่อให้มีวิธีที่ชายชราจะเห็นการเปิดประตู.
เพียงแค่เป็นผู้บรรยายที่ได้รับหัวของเขาผ่านประตูและกำลังจะเปล่งแสงที่เขาทำให้เสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ และกระโดดชายชราขึ้นและ กล่าวว่า "นั่นใครน่ะ?"
ดังนั้นผู้บรรยายไม่ย้ายเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ชายคนนั้นยังคงต้องได้รับการลุกขึ้นนั่งฟัง ("Hearkening") เพื่อ "ความตายนาฬิกาในผนัง" (4).
("ความตายนาฬิกา" เป็นแมลงที่มักจะอาศัยอยู่ในอุโมงค์ที่พวกเขาทำด้านในของผนัง. พวกเขาตีหัวของพวกเขาใน ผนังอุโมงค์เพื่อดึงดูดเพื่อน. สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมคลิกที่นี่.)
จากนั้นผู้บรรยายได้ยิน "เสียงครางของความหวาดกลัวของมนุษย์" (5) เขารู้ว่ามันคร่ำครวญของความหวาดกลัวเพราะ groans บรรยายเช่นนั้นด้วย.
เขารู้สึกเสียใจสำหรับคนที่ได้ แต่หัวเราะภายในทราบว่าชายชรากลัวออกมาจากใจของเขาและได้รับการพยายามที่จะโน้มน้าวให้ตัวเองมีอะไรที่จะต้องกลัว .
แต่ตามผู้บรรยายคนรู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่จะต้องกลัวและรู้ว่าเขากำลังจะตาย.
รอผู้บรรยายและรอและจากนั้นตัดสินใจที่จะเปิดโคมไฟของเขาเพียงเล็กน้อย เขาเปิดมันว่า "ลอบ" (นั่นคือ "ลอบ") และจากนั้นรถไฟคานบนของมนุษย์ "ตาอีแร้ง" ที่ (6).
มันเปิด ตาเปิด ผู้บรรยายจะโกรธเมื่อเขาเห็นมัน จากนั้นเขาก็สามารถได้ยินเนื่องจากความรู้สึกความคิดริเริ่มของเขาหัวใจของชายชราเต้นไม่เป็นเรื่อง.
ดังนั้นผู้บรรยายไม่ย้าย เขาเพียงแค่ช่วยให้แสงที่ส่องแสงในตาที่น่ากลัวคนเก่าของ.
การเต้นของหัวใจได้รับดังและเร็วขึ้นเป็นชายชราได้รับมากขึ้นและกลัวมากขึ้น.
ผู้บรรยายเตือนเราไป "เครื่องหมาย" (หรือแจ้งให้ทราบล่วงหน้า) ที่เขาเป็นและยังคงเป็นคนประสาท .
ในที่สุดเสียงที่ได้รับดังบรรยายกลัวเพื่อนบ้านจะได้ยินมัน.
ดังนั้นเสียงกรีดร้องของผู้บรรยายเปิดโคมไฟตลอดทางแล้วกระโดดเข้ามาในห้องของชายชรา.
ชายชราเพียงเสียงกรีดร้องครั้งหนึ่งและ บรรยายลากเขาลงจากเตียงแล้ว yanks "เตียงหนักมากกว่าเขา" (7).
รอยยิ้มบรรยาย การเต้นของหัวใจอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่ช้าก็หยุด ชายชราตาย.
ผู้บรรยายย้ายเตียงและตรวจสอบจากร่างกายเพียงเพื่อให้แน่ใจ.
เขาตายแน่นอน.
ผู้บรรยายบอกว่าถ้าคุณยังคงคิดว่าเขาเป็นคนบ้าคุณจะไม่ได้หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เขาทำกับร่างกาย
ครั้งแรกที่ผู้บรรยายตัดแขนขาและหัวออกจากร่างกายแล้วซ่อนส่วนของร่างกายที่อยู่ภายใต้คณะกรรมการหลวมบางอย่างในพื้น ("ที่ scantlings" หมายความว่าพื้นที่ จำกัด ภายใต้พื้น.)
ไม่มีแม้แต่เลือดบนพื้นเพราะผู้บรรยายคือสมาร์ทมากเกินไปสำหรับการที่ตัดขึ้นและร่างกายในอ่างอาบน้ำ.
จากนั้นก็ 04:00 และยังคงมืด
เสียงเคาะประตูที่เป็น.
ไม่ห่วงบรรยายคำตอบประตู.
สามตำรวจมา. เพื่อนบ้านได้ยินเสียงกรีดร้องและคิดว่าบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ดีที่เกิดขึ้นและเรียกพวกเขาว่า.
ผู้บรรยายบอกว่าพวกเขากรีดร้องของเขาระหว่างการนอนหลับ เขาอ้างว่าชายชราจะออกจากเมืองและเชิญชวนให้เจ้าหน้าที่ในการค้นหาสถานที่ที่พวกเขาทำ.
สุดท้ายบรรยายพาพวกเขาไป "ห้องของชายชรา" (หรือห้องนอน) และแม้กระทั่งนำในเก้าอี้บางอย่างสำหรับพวกเขาทั้งหมดจะนั่ง ลง.
ผู้บรรยายทำให้เก้าอี้ของเขาที่ด้านบนของสถานที่ที่ร่างกายถูกซ่อน.
ตำรวจจะไม่น่าสงสัยอีกต่อไปและผู้บรรยายการสนทนากับพวกเขาอย่างมีความสุข แต่เร็ว ๆ นี้ได้รับเหนื่อยและต้องการให้พวกเขาหายไป.
ศีรษะของเขาเป็นจริงทำร้าย และมีคือ "เสียงในหู [ของ]" (9).
จะได้รับดังขึ้นและดังและพูดบรรยายในการพยายามที่จะกำจัดของเสียง เจ้าหน้าที่ตำรวจผึ้งตัวผู้บน.
อ๊ะ เสียงที่ไม่ได้มาจากหูบรรยายได้เลย.
ในฐานะที่เป็นเสียงที่ได้รับดังผู้บรรยายพูดถึงมากขึ้นอย่างรุนแรง มันเสียงเหมือนฟ้องของนาฬิกาห่อในผ้า.
ตำรวจดูเหมือนจะไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าเสียง.
เสียงบรรยายทรมานที่เริ่มจะออกจากการควบคุมเถียงกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำให้ป่า "เกินงาม" (หรือ ท่าทาง) เดินไปเดินมา ฯลฯ
แต่เสียงก็ช่วยให้ได้รับดัง.
ผู้บรรยายไม่สามารถใช้มัน เขาเชื่อว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจรู้ทุกอย่างและเป็นเพียง toying กับเขา.
เสียงที่ได้รับไม่ดีดังนั้นผู้บรรยายจะทำอะไรที่จะทำให้มันหยุดและจะหยุดการเจ้าหน้าที่ตำรวจโกหกจากรอยยิ้มที่เขาทำท่าจะไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดขึ้น .
ดังนั้นบรรยายโพล่งออกมา "! คนร้าย [D] issemble ไม่มากผมยอมรับการกระทำ - ฉีกแผ่นที่นี่ที่นี่! - มันเป็นการเต้นของหัวใจน่าเกลียดของเขา!"
(เพื่อ "อำพราง" คือ ที่จะแกล้งทำเป็นไม่เห็นหรือสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่าง).
และนั่นคือตอนจบของเรื่องเล่าของ - หลักฐานของเขาว่าเขาไม่ได้บ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเล่าเรื่องเป็นกังวล แต่อ้างว่า เขาไม่ได้เสียสติ
ผู้บรรยายอธิบายกับเราว่าเขามี " โรค " ที่ทำให้ " รู้สึก " ซุปเปอร์ที่มีประสิทธิภาพ ตามเขา นี่แตกต่างจากคนบ้าที่มีประสาทสัมผัสหายไปหมดเลย หรืออย่างน้อยก็อ่อนแอมาก .
" ได้ยิน " เล่าเรื่องมากที่สุดความรู้สึกรุนแรง และอ้างว่าสามารถได้ยินทุกอย่างที่เกิดขึ้นใน " สวรรค์" โลก " และส่วนใหญ่ของสิ่งที่เกิดขึ้นใน " นรก "
ตอนนี้เล่าเรื่องต่อไปจะพิสูจน์ว่าสติของเขาโดยเล่าเรื่องต่อไปนี้ .
( หมายเหตุ : เมื่อผู้บรรยายบอกว่า " ฟัง " เขาหมายถึงฟังนะ )
เรื่องราวของผู้เล่า เริ่มต้นด้วยการ " คิด " ความคิดที่กลายเป็นหมกมุ่น ( เขายังไม่มีเปิดเผยกับเราว่าไอเดียนี้ )
มันไม่มีเหตุผล ในความเป็นจริง เล่าเรื่อง " ชอบคนแก่" ใครได้เจ๋งจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องของชายชราเงิน .
เห็นผู้บรรยายคิดว่ามันอาจจะถูกของชายชราแปลกตา ที่เริ่มคิด : " เขามีตาแร้ง– ดวงตาสีฟ้าซีดกับฟิล์มมากกว่านั้น " ( 2 ) .
เมื่อสายตาของชายชราดู ที่เล่าเรื่อง เลือดของผู้เล่า freezes .
นี้ได้รับจะมากเกินไปสำหรับการจัดการเขาตัดสินใจว่าชายชราจะตาย ดังนั้นเล่าจะไม่ต้องมาเจอตาอีก .
ตอนนี้ผู้เล่าเรื่องเริ่มต้นปกป้องสติของเขาอีกครั้ง คราวนี้ อาร์กิวเมนต์ที่
คนบ้าไม่ได้มีความรู้ หรือ ทักษะ ส่วนบรรยายแผนการทุกอย่าง และจะระมัดระวังอย่างมาก .
( ใน ข้อความ " การมองอนาคต " หมายความว่าคุณสามารถทำนายสิ่งต่างๆ หรือเห็นพวกเขาก่อนที่พวกเขาเกิดขึ้น" ดิสซิไมเลชั่น " หมายถึง การแสดงวิธีการบางอย่างเพื่อซ่อนความรู้สึกที่แท้จริง )
เล่าเรื่องสุดหวานกับชายชราทุกสัปดาห์ก่อนฆ่าไปลง .
แต่ละคืนของสัปดาห์ที่เกือบเที่ยงคืน , เล่าไปที่ห้องของชายชราและรอยแตกประตูมากพอที่จะใส่ใน " โคมดำ " ( 3 ) .
โคมของผู้เล่าถูกจ้าแต่มันมีจานอยู่รอบ ๆที่สามารถเปิดและปิดเพื่อควบคุมปริมาณของแสงที่ออกมา เล่าเรื่องได้ปิดแล้วไม่มีแสงส่องออกมา
หลังโคม เล่าเรื่องโผล่หัวผ่านประตู .
เค้ากลัวตื่น ผู้เฒ่าจึงใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงสำหรับเขาที่จะติดหัวของเขาในห้อง .
เล่าเรื่องแย้งว่า นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาไม่บ้า .ทำไมเขาจะเสียสติ เขาถาม และให้ระวังในเวลาเดียวกัน
ต่อไปเล่า เปิดโคมไฟ ก็เพียงพอที่จะให้บิตขนาดเล็กของแสงในดวงตาของชายชรา
แต่ผู้บรรยายไม่สามารถฆ่าชายชรา เพราะเขาจะไม่เปิดขึ้น ดวงตาของเขา เห็นเป็นผู้ชาย " ตาชั่วร้าย " เล่าเรื่อง มีปัญหากับ ชายคนนี้
ทุกเช้าเล่าเรื่องมาเข้าห้องของชายชรา และถามเขาว่าเขานอน .
คนแก่จะมีให้สวย " ลึกซึ้ง " ( ลึก ) เดาว่าเล่าเรื่องได้สะกดรอยตามเขาในขณะที่เขานอน .
ในคืนที่แปด เล่าเรื่องซ้ำกระบวนการ เปิดประตูอย่างระมัดระวังกว่าปกติ
เขารู้สึกที่ความสูงของ " อำนาจ " และไม่สามารถเชื่อว่าปรีชาของเขาเอง " "
( " ปรีชา " หมายความว่า รวดเร็วและฉลาดคิด มันยังหมายถึงความรู้สึกที่ดีของกลิ่น วันเหล่านี้ เป็นคำที่ไม่ค่อยได้ใช้ในวิธีที่สองเท่านั้น แต่เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่ผู้บรรยายพูดเรื่องความมีสติ ทั้งสองความหมายอาจจะใช้ . )
ยังไงเล่ารู้สึกอย่างแรงว่าเขาจะชนะเกมนี้และจริงๆเพลิดเพลินกับความจริงที่ว่าผู้ชายจะหลับและไม่มีความคิดอะไรเล่าจะทำ .
คนเก่าย้ายในเตียงของเขา .
ผู้บรรยายไม่ดึงกลับ คนแก่กลัว " โจร " และทำให้ " ชัตเตอร์ " ปิด ในห้องมืดที่ไม่มีหนทาง ชายแก่เห็นประตูเปิด
แค่เป็นผู้บรรยายได้รับหัวของเขาผ่านประตูและกำลังจะเปล่งแสง เขาทำเสียงเล็ก ๆน้อย ๆ ชายชรากระโดดขึ้นและกล่าวว่า " นั่นใคร ? "
งั้นเล่าเรื่องไม่ขยับเป็นชั่วโมง มนุษย์ยังต้องลุกขึ้นมานั่ง ฟัง ( " ฟัง " ) เพื่อ " ความตายจากผนังห้อง " ( 4 )
( " ความตายนาฬิกา " เป็นแมลงที่มักอาศัยอยู่ในอุโมงค์ที่พวกเขาให้ด้านในของผนังพวกเขาตีหัวของพวกเขากับผนังอุโมงค์เพื่อดึงดูดเพื่อน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม คลิกที่นี่ )
แล้วเล่าเรื่องได้ยิน " ครวญของมนุษย์น่ากลัว” ( 5 ) เขารู้ว่ามันเป็นเสียงครางแห่งความหวาดกลัว เพราะเล่าเรื่องครางแบบนั้น .
เขารู้สึกเสียใจสำหรับผู้ชาย แต่หัวเราะอยู่ข้างใน ทราบว่าชายชรากำลังกลัวออกจากจิตใจของเขา และได้พยายามที่จะโน้มน้าวตัวเอง ไม่มีอะไรต้องกลัว
แต่ตามที่เล่า คนที่รู้จริง ๆ มีอะไรต้องกลัว และรู้ว่าเขากำลังจะตาย . . . . .
ผู้บรรยายคอยรอ แล้วตัดสินใจเปิดโคมไฟของเขานิดหน่อย เขาเปิดมัน " แอบ " ( ที่ " แอบ " ) และจากนั้นรถไฟคานบนของมนุษย์ตา " อีแร้ง " ( 6 ) .
มันเปิด ตาเปิด เล่าเรื่องก็โกรธ เมื่อเขาเห็น แล้วเขาจะได้ยินเนื่องจากความรู้สึกของเขา หัวใจของชายชราเต้นเร็ว .
แล้วเล่าเรื่องไม่ย้าย เขาแค่ช่วยให้แสงส่องตาน่ากลัวของชายชรา
heartbeat ได้รับดังและเร็วขึ้น ชายชรามากขึ้นได้รับกลัว
เล่าเตือนเราให้ " มาร์ค " ( หรือสังเกต ) ที่เขาเป็นและยังคงเป็นคนประหม่า
ในที่สุดเสียงจะดังเล่า กลัวเพื่อนบ้านจะได้ยินมัน .
แล้วเล่าเรื่องกรีดร้อง เปิดโคมไฟตลอดทาง แล้วกระโดดเข้าไปในห้องของชายชรา ชายชราเท่านั้น
กรี๊ด 1 ครั้ง แล้วเล่าเรื่องลากเขาลงจากเตียงแล้วกระชาก " เตียงหนักกว่าเขา " ( 7 ) .
เล่าเรื่องยิ้ม การเต้นของหัวใจยังคง แต่เร็ว ๆนี้จะหยุด ชายชราที่ตายแล้ว
เล่าเรื่องย้ายเตียงและตรวจสอบร่างกาย เพื่อให้แน่ใจ เขาตายแล้วจริงๆ
.
ผู้บรรยายบอกว่า ถ้าคุณยังคิดว่าเขาบ้า คุณจะไม่ฟังเขาทำอะไรกับร่างกาย
ก่อนเล่าเรื่องตัดแขน ขา และหัวปิดตัวแล้ว ซ่อนส่วนของร่างกายภายใต้เรื่องบอร์ดในพื้น ( " scantlings " หมายความว่า พื้นที่จำกัดอยู่ใต้พื้น )
ไม่มีแม้แต่รอยเลือดบนพื้น เพราะเล่าเรื่องฉลาดเกินไปและที่ตัดขึ้นร่างกายในอ่างอาบน้ำ .
แล้วมันตีสี่ และมืด
ก็มีเสียงเคาะประตู .
ไม่กังวล เล่าเรื่องที่เปิดประตู .
3 ตำรวจเข้ามา เพื่อนบ้านได้ยินเสียงกรีดร้อง และคิดว่ามีเรื่องร้ายเกิดขึ้น และเรียกพวกเขา .
เล่าเรื่องบอกพวกเขาเขาตะโกนในระหว่างการนอนของเขาเขาอ้างว่า ชายชราออกจากเมืองและเชิญเจ้าหน้าที่ไปตรวจค้นสถานที่ที่พวกเขาทำ .
ในที่สุด ผู้บรรยายจะพาไป " ห้องของชายชรา " ( หรือนอน ) และยังทำให้ในบางเก้าอี้สำหรับให้นั่ง
ผู้บรรยายทำให้เก้าอี้ของเขาที่ด้านบนของ สถานที่ที่ร่างกายถูกซ่อน .
ตำรวจไม่สงสัยอีกต่อไป และการสนทนากับเขาอย่างมีความสุขแต่เร็ว ๆนี้จะเหนื่อย และอยากให้ไป
หัวของเขากำลังเจ็บปวด และมี " เสียงในหูของเขา [ ] " ( 9 ) .
ก็ดังขึ้น ดังขึ้น และผู้บรรยายพูดเพื่อพยายามที่จะกำจัดเสียง ตำรวจพูดเสียงต่ำ
เอ่อ โอ้ เสียงไม่ได้มาจากของผู้เล่าที่หูเลย .
เป็นเสียงก็ยิ่งดังขึ้นๆ เล่าเรื่องพูดคุยมากขึ้นอย่างบ้าคลั่งมันฟังดูเหมือนเสียงของนาฬิกาที่ห่อในผ้า .
ตำรวจดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นเสียง .
เสียงทรมานเล่าเรื่องที่เริ่มต้นออกจากการควบคุม , ทะเลาะกับตำรวจ ทำให้ป่า " gesticulations " ( หรือท่าทาง ) เว้นระยะ ฯลฯ
แต่เสียงเรื่อยดัง .
เล่าไม่ได้แล้วเขามั่นใจว่าตำรวจรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง และแค่ปั่นหัวเขา .
เสียงได้ไม่ดีดังนั้นผู้บรรยายจะทำอะไรเพื่อให้มันหยุดและหยุดโกหกตำรวจ จากยิ้มให้เขา แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น .
แล้วเล่าออกมา โพล่งออกมาว่า " คนร้าย ! [ D ] issemble อีกต่อไป ฉันสารภาพแล้ว และฉีกแผ่น ! นี่ นี่ !และมันคือการเต้นของหัวใจที่น่ารังเกียจของเขา ! "
( " อำพราง " ที่จะทำเป็นไม่เห็น หรือเห็นอะไรบางอย่าง )
และนั่นคือจุดสิ้นสุดของเรื่องราวของผู้บรรยาย–หลักฐานของเขาว่าเขาไม่ได้บ้า