แปลภาษาอังกฤษเป็นไทย ออนไลน์ แปลภาษ

แปลภาษาอังกฤษเป็นไทย ออนไลน์ แปลภาษา แปลข้อความ แปลบทความ แปลเอกสาร แปลประโยคอังกฤษเป็นไทยทั้งประโยค แปลเอกสารภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยทั้งประโยค แปลประโยคอังกฤษเป็นไทย แปลอังกฤษ แปลไทย ฟรี [Translate] English to Thai Translation Translate Translator , ภาษาอังกฤษ มีใช้ในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา ไลบีเรีย เบลีซ แอฟริกาใต้ อินเดีย
‘’HAHAHAHAHAHAHAHAHA’’ a loud laughter could be heard in the wide empty place, Hyuna laughed and twirl around with no absolute care of the world, she then ran with her arms wide open.
‘’I’m free!!!’’ she yelled with all the power of her lungs, she continue running until she felt two powerful arms restricting her movements. She moved her head as to see the person embracing her and giggled.
‘’I can’t believe someone can be so difficult to catch drunk’’ Hyunseung manly voice said calmly as he spun her around to face him. Hyuna pointed a finger at his chest accusingly hitting him with it. ‘’You’re… such an …’’ she said blurrily, Hyuna stop her movements and laid her palm on his shoulder grabbing it lightly. ‘’…handsome… ’’
Hyunseung rolled his eyes at the silly comment of her, even in this state she was such a handful. Hyuna had suddenly start to drink gulping everything she found alcoholic, it was no surprise that soon she was in this state, saying all kind of incoherencies and acting without any inhibitions, that was her now. Just a while ago Hyuna’s roommate had asked him to carry her to her room since he had decide to left the place before the others, truth to be told he had just said that for someone to suggested for him to accompany the drunk lady to her room and it did happened.
If she had stay there more time she would have continue to drink and it would have been a very bad morning for college activities with the teacher, heck she could have ended intoxicated, but now he was suffering not begging help because Hyuna had given him a really hard time.
Hyunseung came out of his reverie at feeling soft hands holding his face in place, it was a tender touch so much he didn’t want to escape from it. He gulped as Hyuna neared to his face, he suddenly felt nervous of their closeness, their noses almost touching, she kept staring at him deeply as if pondering something very important.
‘’So biiiiiggg those eyes’’ she passed her finger lightly over his eyelashes making his breath sped up as well as his heartbeat. ‘’Just like Oppa’’ Hyunseung didn’t understand what was going on but he needed to stop it now. ‘’Hyuna let’s go to the hotel, you’re drunk’’ the said girl turned away from him finding something more interesting and exclaimed.
‘’Oh! It’s the sea I want to go in!’’ she start walking towards it and Hyunseung instantly grab her hand stopping her advances. ‘’What are you doing?! Are you crazy?’’ Hyuna pouted cutely and whined. ‘’You can save me again just let me swim…. Nae?’’
Hyunseung face palm, like literally he face palmed and heck it hurt. ‘’Sorry for this Hyuna’’ he mumbled and lifted her up throwing her at his back like a sack of potatoes. Hyuna screamed in excitement surprising him, he thought she was going to yell at him or something similar to that.
‘’It feels like a rollercoaster…’’ Hyuna giggled and moved in his back to then stop suddenly. ‘’Hyunseung… the world is spinning… I see everything… hic… upside down… hic… I don’t like it…’’ Hyuna trashed around uncomfortably in his back and he nearly loose his balance.
‘’Stay still Hyuna, you’ll make us fall‘’ the girl giggled at his back while he walked towards the hotel. ‘’I already fell pabo!’’ she said staying still. ‘’I’m carrying you right now, you haven’t fall’’ he reply as he trespassed the doors of the front.
‘’I did I fall… and it’s all your fault’’ Hyuna said in a low whisper that if he was not carrying her he would’ve probably never hear, this girl was definitely not making sense at all.
 
Hyunseung open the door and came inside, Hyuna had long ago stop resisting him, not like she could do anything in her state. He laid her down in the mattress staring openly at her peaceful and soft looking face. 
It was a relief there were not so many people on the way here because the few that he had crossed paths with had stared strangely at him as if he was planning to her, those judgmental bastards. He looked at Hyuna a little more deciding to leave and let her rest.
‘’I’m going now, rest well Hyuna’’ Hyunseung was lifting his body from the bed when two hands grab his shirt desperately, yet not with the sufficient force to hurt him. ‘’Don’t go’’ Hyuna whispered leaning to him slightly, making their lips touch. Hyunseung closed his eyes to savor the moment but as fast as he had felt her soft lips on his it had gone leaving only the fleeting sensation lingering in his mind and body.
He opened his eyes only to find a deeply sleeping Hyuna under him, Hyunseung laughed loudly as Hyuna stirred in her place, he detangled the hand in his shirt and arranged the large bangs on her forehead.
‘’You shouldn’t initiate things you can’t finish pabo’’ he said and flick her forehead softly, lastly he put the sheets over her body and was about to turn off the bed side table lamp when he saw some files on it, his eyes darkening after reading the content of them thoroughly.
‘’So you really do have information I need’’ he whispered at her sleeping figure, a pain look in his eyes. ‘’I’m sorry Hyuna, I’m really a bad person’’ the girl moved to a side and continue to doze off.
.
.
.
Hyuna wake up with a splitting headache, the light was burning her eyes so she closed them covering herself with the large sheets, she heard footsteps coming over her side and she swear hangovers gave you an unhuman ability to find every single thing annoying. ! She didn’t want to drink ever again.
‘’Are you feeling good?’’ the obvious question came with concern from her roommate. ‘’It’s just that my head hurts, I’ll be fine…’’ she said loudly with the covers over her. ‘’Sohyunie can you tell me the hour? We can’t be late to Mrs. Jung’’
‘’It’s 8:47 am Unnie’’ Hyuna closed her eyes to continue sleeping. Her phone going off interrupted her and she groaned picking it up at seeing the caller name.
‘’Morning Mr. Lee’’ she tried to put her most serious tone despite the annoyance and the headache.
 ‘’WHAT?!!!’’ Hyuna sat on the bed forgetting everything else after what the person in the other line was telling her. ‘’When did that happened?’’ she continue putting on some slippers and standing up straight all sleepiness gone. ‘’Book me the first flight to Seoul right away… you already did? That’s wonderful…. I’ll be there, don’t let them do ANYTHING before I am back. Do you understand?’’ Hyuna didn’t wait for the response and hold her towel and clothes hanging up the phone.
‘’What happened?’’ ask Sohyun worried. ‘’I will have to return. Sohyun-ah could you tell Mrs. Jung I had to leave for family matters’’
‘’N-nae’’
.
.
.
Hyuna took a shower and put on her clothes in a record of time, she really didn’t have time to pack any of her belongings so she just brought with her the most important things in her handbag, her cellphone I which she was consulting the flight to Seoul and the documents of her job. After seeing the hour the plane took off, she start typing a message to Jihyun.
To: Namji

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แปลภาษาอังกฤษเป็นไทยออนไลน์แปลภาษา แปลข้อความแปลบทความแปลเอกสารแปลประโยคอังกฤษเป็นไทยทั้งประโยค แปลประโยคอังกฤษเป็นไทยแปลอังกฤษแปล ไทยฟรี [แปล] ภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยแปลภาษาแปลภาษาอังกฤษมีใช้ในประเทศออสเตรเลียแคนาดา ไอร์แลนด์นิวซีแลนด์สหราชอาณาจักรสหรัฐอเมริกาไลบีเรียเบลีซแอฟริกาใต้อินเดีย
'' HAHAHAHAHAHAHAHAHA '' เสียงหัวเราะดัง ๆ อาจจะ ได้ยินในสถานที่ที่ว่างเปล่ากว้างฮยอนอาหัวเราะและหมุนไปรอบ ๆ ด้วยการดูแลที่แน่นอนของโลกจากนั้นเธอก็วิ่งไปกับอ้อมแขนของเธอเปิดกว้าง.
'' ฉันฟรี !!! '' เธอตะโกนด้วยพลังทั้งหมดของปอดของเธอ เธอทำงานต่อไปจนกว่าเธอรู้สึกว่าแขนทั้งสองที่มีประสิทธิภาพการ จำกัด การเคลื่อนไหวของเธอ เธอย้ายหัวของเธอที่จะเห็นคนที่กอดเธอและหัวเราะคิกคัก.
'' ฉันไม่สามารถเชื่อว่าคนที่สามารถจะเป็นอย่างนั้นยากที่จะจับเมา '' ฮยอนซึงเสียงลูกผู้ชายกล่าวอย่างใจเย็นในขณะที่เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ เพื่อเธอเผชิญหน้ากับเขา ฮยอนอาชี้นิ้วที่หน้าอกของเขากล่าวหาเขากระแทกกับมัน '' คุณ ... เช่น ... '' เธอกล่าว blurrily, ฮยอนอาหยุดการเคลื่อนไหวของเธอและวางฝ่ามือของเธอบนไหล่ของเขาโลภมันเบา '' ... หล่อ ... ''
ฮยอนซึงรีดตาของเขาที่แสดงความคิดเห็นโง่ของเธอแม้ในรัฐนี้เธอเป็นเช่นกำมือ ฮยอนอาได้จู่ ๆ ก็เริ่มที่จะดื่มกลืนทุกอย่างที่เธอพบว่ามีแอลกอฮอล์มันก็แปลกใจว่าเร็ว ๆ นี้เธออยู่ในสภาพนี้ไม่ว่าชนิดของ incoherencies ทั้งหมดและทำหน้าที่โดยไม่ต้องยับยั้งใด ๆ ที่เป็นของเธอในขณะนี้ เพียงขณะที่ผ่านมาเพื่อนร่วมห้องของฮยอนอาได้ขอให้เขาดำเนินการของเธอไปที่ห้องของเธอตั้งแต่ที่เขาได้ตัดสินใจที่จะทิ้งไว้สถานที่ก่อนที่คนอื่น ๆ นั้นเป็นความจริงที่จะบอกว่าเขาเพิ่งบอกว่าสำหรับคนที่จะแนะนำให้เขาไปกับผู้หญิงคนเมาที่ห้องของเธอ และมันไม่เกิดขึ้น.
ถ้าเธอมีอยู่ครั้งที่มีมากขึ้นเธอจะต้องดำเนินการต่อไปดื่มและก็จะได้รับตอนเช้าที่ดีมากสำหรับกิจกรรมวิทยาลัยกับครูห่าเธอจะต้องลงเอยด้วยการเมาเหล้า แต่ตอนนี้เขากำลังทุกข์ทรมานไม่ขอทานช่วยเพราะ ฮยอนอาให้เขาเวลาที่ยากจริงๆ.
ฮยอนซึงออกมาจากภวังค์ของเขาที่รู้สึกนุ่มมือถือใบหน้าของเขาในสถานที่ที่มันเป็นสัมผัสที่อ่อนโยนมากเขาไม่ต้องการที่จะหลบหนีจากมัน เขากลืนน้ำลายเป็นฮยอนอาใกล้กับใบหน้าของเขาเขาก็รู้สึกประสาทความใกล้ชิดของพวกเขาจมูกของพวกเขาเกือบจะสัมผัสเธอก็ยังคงจ้องมองที่เขาอย่างลึกซึ้งเช่นถ้าขบคิดสิ่งที่สำคัญมาก.
'' ดังนั้น biiiiiggg ตาคู่นั้น '' เธอเดินผ่านนิ้วของเธอเบา ๆ มากกว่าเขา ขนตาทำให้ลมหายใจของเขาเร่งความเร็วขึ้นเช่นเดียวกับการเต้นของหัวใจของเขา '' เช่นเดียวกับพี่ '' ฮยอนซึงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาต้องการที่จะหยุดมันเดี๋ยวนี้ '' ฮยอนอาให้เป็นไปไปที่โรงแรมคุณเมา '' สาวกล่าวว่าหันหน้าหนีไปจากเขาหาบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจมากขึ้นและอุทาน.
'' Oh! มันเป็นทะเลที่ฉันต้องการที่จะไปใน! '' เธอเริ่มเดินต่อมันและฮยอนซึงทันทีคว้ามือของเธอหยุดความก้าวหน้าของเธอ ''คุณกำลังทำอะไร?! คุณจะบ้า? '' ฮยอนอา pouted น่ารักและบ่นอู้อี้ '' คุณสามารถบันทึกฉันอีกครั้งเพียงแจ้งให้เราว่ายน้ำ ... Nae? ''
ฮยอนซึงปาล์มใบหน้าเช่นตัวอักษรที่เขาเผชิญ Palmed และห่ามันเจ็บ '' ฮยอนอาขออภัยในนี้ '' เขาพึมพำและยกเธอขึ้นขว้างปาของเธอที่เขากลับมาเหมือนกระสอบมันฝรั่ง ฮยอนอากรีดร้องในความตื่นเต้นประหลาดใจให้เขาเขาคิดว่าเธอกำลังจะตะโกนใส่หน้าเขาหรือสิ่งที่คล้ายกับว่า.
'' มันรู้สึกเหมือนรถไฟเหาะตีลังกา ... '' ฮยอนอาหัวเราะคิกคักและย้ายไปอยู่ในด้านหลังของเขาไปแล้วหยุดกึก '' ฮยอนซึง ... โลกหมุน ... ผมเห็นทุกอย่าง ... ที่นี่ ... คว่ำ ... ที่นี่ ... ฉันไม่ชอบมัน ... '' ฮยอนอาในถังขยะรอบอึดอัดในด้านหลังของเขาและเขาเกือบหลวมสมดุลของเขา.
'' ยังคงอยู่ฮยอนอาคุณ จะทำให้เราตกอยู่ '' สาวหัวเราะคิกคักที่หลังของเขาในขณะที่เขาเดินไปโรงแรม '' ฉันแล้วลดลง Pabo! '' เธอกล่าวเข้าพักยังคง '' ฉันแบกคุณตอนนี้คุณยังไม่ได้ตกอยู่ '' เขาตอบในขณะที่เขาได้ละเมิดประตูด้านหน้า.
'' ฉันไม่ฉันตก ... และมันคือทั้งหมดที่ความผิดของคุณ '' ฮยอนอากล่าวว่าในกระซิบว่าถ้าต่ำ เขาไม่ได้แบกเธอว่าเขาจะได้อาจจะไม่เคยได้ยินผู้หญิงคนนี้ถูกแน่นอนไม่ทำให้ความรู้สึกที่ทุกคน. ฮยอนซึงเปิดประตูและเดินเข้ามาภายในฮยอนอาได้มานานแล้วหยุดต่อต้านเขาไม่ชอบที่เธอจะทำอะไรในรัฐของเธอ เขาวางเธอลงในที่นอนจ้องมองตรงไปตรงมาที่ใบหน้าที่ดูเธอเงียบสงบและนุ่ม.  มันเป็นความโล่งใจที่ไม่ได้มีผู้คนจำนวนมากเกี่ยวกับวิธีการที่นี่เพราะไม่กี่คนที่เขาได้ข้ามกับเส้นทางได้จ้องแปลกที่เขาราวกับว่าเขากำลังวางแผน ที่เธอเหล่านั้นไอ้ตัดสิน เขามองไปที่ฮยอนอาเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการตัดสินใจที่จะออกและให้ส่วนที่เหลือของเธอ. '' ฉันจะตอนนี้ส่วนที่เหลือฮยอนอา '' ฮยอนซึงได้รับการยกร่างกายของเขาจากเตียงเมื่อสองมือคว้าเสื้อของเขาหมด แต่ไม่ได้อยู่กับแรงพอ ที่จะทำร้ายเขา '' ไม่ได้ไป '' ฮยอนอากระซิบพิงกับเขาเล็กน้อยทำให้ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัส ฮยอนซึงปิดตาของเขาที่จะลิ้มรสขณะนี้ แต่ให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้สึกว่าริมฝีปากนุ่มของเธอบนเขามันได้หายไปเหลือเพียงความรู้สึกที่หายวับไปเอ้อระเหยในใจและร่างกายของเขา. เขาเปิดตาของเขาเท่านั้นที่จะได้พบกับการนอนหลับลึกฮยอนอาภายใต้เขาฮยอนซึง หัวเราะเสียงดังเป็นฮยอนอากวนในสถานที่ที่เธอเขา detangled มือในเสื้อของเขาและจัดเรียบขนาดใหญ่บนหน้าผากของเธอ. '' คุณไม่ควรเริ่มต้นสิ่งที่คุณไม่สามารถเสร็จสิ้นการ Pabo '' เขากล่าวและสะบัดหน้าผากของเธอเบา ๆ สุดท้าย เขาใส่แผ่นทั่วร่างกายของเธอและเป็นเรื่องที่จะปิดไฟโต๊ะข้างเตียงเมื่อเขาเห็นไฟล์บางอย่างกับมันตาของเขาดำลงหลังจากที่ได้อ่านเนื้อหาของพวกเขาได้อย่างทั่วถึง. '' เพื่อให้คุณจริงๆไม่ได้มีข้อมูลที่ฉันต้อง '' เขา กระซิบที่ตัวเลขการนอนหลับของเธอดูเจ็บปวดในดวงตาของเขา '' ฉันขอโทษฮยอนอา, ฉันจริงๆเป็นคนไม่ดี '' หญิงสาวที่ย้ายไปอยู่ด้านข้างและยังคงหลับใน. . . . ฮยอนอาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวแยกไฟไหม้ดวงตาของเธอดังนั้นเธอจึงปิดพวกเขา ครอบคลุมตัวเองด้วยแผ่นขนาดใหญ่ที่เธอได้ยินเสียงฝีเท้ามามากกว่าด้านข้างของเธอและเธอสาบานอาการเมาค้างให้คุณความสามารถในการที่จะหา unhuman ทุกสิ่งเดียวที่น่ารำคาญ ! เธอไม่ได้ต้องการที่จะดื่มเคยอีกครั้ง. '' คุณมีความรู้สึกที่ดี? '' คำถามที่ชัดเจนมาด้วยความห่วงใยจากเพื่อนร่วมห้องของเธอ '' มันเป็นแค่ที่หัวของฉันเจ็บฉันจะปรับ ... '' เธอกล่าวเสียงดังด้วยความครอบคลุมมากกว่าเธอ '' Sohyunie คุณสามารถบอกฉันชั่วโมง? เราไม่สามารถจะสายนางจุง '' '' มัน 08:47 พี่สาว '' ฮยอนอาปิดตาของเธอเพื่อดำเนินการต่อการนอนหลับ โทรศัพท์ของเธอออกไปขัดจังหวะเธอและเธอครางหยิบมันขึ้นที่เห็นชื่อผู้โทร. '' ตอนเช้านายลี '' เธอพยายามที่จะทำให้เธอน้ำเสียงจริงจังมากที่สุดแม้จะรำคาญและปวดหัว.  '' คืออะไร? !!! '' ฮยอนอานั่งอยู่บนเตียงลืมทุกสิ่งทุกอย่างหลังจากสิ่งที่คนในสายอื่น ๆ ก็บอกเธอ '' ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่? '' เธอยังคงวางบนรองเท้าแตะและลุกขึ้นยืนตรงง่วงนอนหายไปทั้งหมด '' ฉันจองเที่ยวบินแรกที่กรุงโซลทันที ... ที่คุณทำอยู่แล้ว? นั่นช่างวิเศษสุด ๆ…. ฉันจะมีจะไม่ปล่อยให้พวกเขาทำอะไรก่อนที่ฉันจะกลับมา คุณเข้าใจไหม? '' ฮยอนอาไม่ได้รอการตอบสนองและถือผ้าขนหนูและเสื้อผ้าที่แขวนโทรศัพท์ของเธอ. '' เกิดอะไรขึ้น? '' ถามซอฮยอนเป็นห่วง '' ฉันจะต้องกลับ ซอฮยอนอาคุณสามารถบอกนางจุงผมต้องออกจากเรื่องครอบครัว '' '' N-แน่ ๆ '' . . . ฮยอนอาอาบน้ำและใส่เสื้อผ้าของเธอในการบันทึกเวลาที่เธอจริงๆไม่ได้มีเวลา ที่จะแพ็คข้าวของใด ๆ ของเธอเพื่อให้เธอเพียงแค่นำกับเธอสิ่งที่สำคัญที่สุดในกระเป๋าถือของเธอ, โทรศัพท์มือถือผมของเธอซึ่งเธอได้รับการให้คำปรึกษาเที่ยวบินไปยังกรุงโซลและเอกสารของงานของเธอ หลังจากที่ได้เห็นชั่วโมงเครื่องบินเอาออกเธอเริ่มพิมพ์ข้อความไปยังจีฮยอนได้. เรียน Namji
 

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แปลภาษาอังกฤษเป็นไทยออนไลน์แปลภาษาแปลข้อความแปลบทความแปลเอกสารแปลประโยคอังกฤษเป็นไทยทั้งประโยคแปลเอกสารภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยทั้งประโยคแปลประโยคอังกฤษเป็นไทยแปลอังกฤษแปลไทยฟรี [ แปล ] ภาษาอังกฤษเพื่อแปลภาษาแปลไทยแปล มีใช้ในประเทศออสเตรเลียแคนาดาไอร์แลนด์นฟีลูเซีย ิวซีแลนด์สหราชอาณาจักรสหรัฐอเมริกาไลบีเรียเบลีซแอฟริกาใต้อินเดีย" "hahahahahahahahaha " " เสียงหัวเราะดังๆอาจจะได้ยินในสถานที่โล่งกว้าง ฮยอนอาหัวเราะแล้วหมุนมันไปรอบๆ ไม่มีการดูแลที่สมบูรณ์ของโลก เธอวิ่งด้วยแขนเปิดกว้าง" ฉันฟรี ! ! ! ! ! ! ! " " เธอตะโกนด้วยพลังทั้งหมดของปอดของเธอ เธอวิ่งต่อไปจนเธอรู้สึกสองพลังแขน จำกัด การเคลื่อนไหวของเธอ เธอย้ายหัว เธอเห็นคนที่กอดเธอและหัวเราะคิกคัก ." ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่สามารถจะยากที่จะจับเมา " " ฮยอนซึง ~ เสียงกล่าวอย่างใจเย็น เขาจับหมุนมาเผชิญหน้ากับเขา ฮยอนอาก็ชี้มาที่หน้าอกของเขา accusingly ตีเขาด้วย " คุณ . . . . . . . เช่น . . . . . . . " " เธอพูด blurrily kpop , หยุดการเคลื่อนไหวของเธอวางฝ่ามือของเธอบนไหล่ของเขาจับมันเบาๆ " " . . . . . . . หล่อ . . . . . . . " "ฮยอนซึงรีดตาของเขาที่แสดงความคิดเห็นโง่ๆของเธอ แม้ในเวลานี้เธอช่างหยิบ ฮยอนอาก็เริ่มดื่มอึก ทุกอย่างที่เธอพบแอลกอฮอล์ มันไม่แปลกใจว่าเร็ว ๆนี้เธออยู่ในสถานะนี้ว่าชนิดของ incoherencies และการแสดงโดยไม่ยับยั้ง นั่นเธอ เมื่อสักครู่ฮยอนอาเป็นรูมเมทได้ถามเขาไปส่งเธอที่ห้อง เพราะเขาได้ตัดสินใจที่จะออกจากสถานที่ก่อนคนอื่น ความจริงที่จะบอก เขาบอกว่าคนที่จะแนะนำให้เขาไปเป็นเพื่อนผู้หญิงเมาที่ห้องของเธอ และมันก็เกิดขึ้นถ้าเธอมีเวลาพักมากขึ้นเธอจะยังคงดื่มและมันจะเป็นเช้าที่เลวร้ายมากสำหรับกิจกรรมมหาลัยกับอาจารย์นี่ เธอน่าจะจบเมา แต่ตอนนี้เขาก็ทุกข์ไม่ขอร้องให้ช่วย เพราะฮยอนอาได้ให้เขาเลยจริงๆฮยอนซึงเดินออกมาจากภวังค์ของเขาที่รู้สึกมือนุ่มจับหน้าเขาไว้ มันเป็นสัมผัสที่อ่อนโยนมาก เขาไม่ได้ต้องการจะหนีจากมัน เขา gulped เป็นฮยอนอาอยู่ใกล้กับใบหน้าของเขา เขาก็รู้สึกประหม่าของความใกล้ชิดของพวกเขาเกือบจะสัมผัสจมูก เธอเอาแต่จ้องเขาลึกราวกับขบคิด บางอย่างที่สำคัญมาก"so biiiiiggg " ดวงตา " " เธอผ่านนิ้วของเธอเบาของเขาขนตาทำให้เขาหายใจเร่งรวมทั้งของเขาทันที " แค่ชอบพี่ " " ฮยอนซึงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาต้องหยุดมันเดี๋ยวนี้ " "hyuna ไปโรงแรม คุณเมา " " กล่าวว่า หญิงสาวหันไปจากเขาในการค้นหาบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจมากขึ้นและอุทาน" " โอ้ ! นี่มันทะเลอยากไป ! " " เธอเริ่มเดินต่อ และฮยอนซึงทันที คว้ามือของเธอหยุดความก้าวหน้าของเธอ " มาทำอะไร ? ! จะบ้าหรอ ? " " ฮยอนอายื่นอย่างน่ารัก แล้วร้อง . คุณสามารถช่วยฉันอีกครั้งให้ฉันว่ายน้ำ . . . . . . . แน ? " "ฮยอนซึงหน้าปาล์ม เช่นอักษรหน้าและเขา palmed เนี่ยมันเจ็บ ขอโทษเหรอ นี่ฮยอนอา " " เขาพึมพำและยกเธอขึ้นโยนเธอที่หลังของเขาเหมือนกระสอบมันฝรั่ง ฮยอนอาร้องในความตื่นเต้นประหลาดใจ เขานึกว่าเธอจะตะโกนใส่เขา หรืออะไรที่คล้ายๆกัน" มันรู้สึกเหมือนรถไฟเหาะ . . . . . . . " " ฮยอนอาหัวเราะคิกคักและย้ายไปด้านหลัง แล้วหยุดกระทันหัน " "hyunseung . . . โลกมันหมุน . . . . . . . ผมเห็นทุกอย่างกลับหัว . . . . . . . ที่นี่ . . . . . . . . . . . . . . ที่นี่ . . . . . . . ฉันไม่ชอบมัน . . . . . . . " " ฮยอนอาอยู่ในถังขยะอิหลักอิเหลื่อของเขากลับ และเขาเกือบจะหลวมของเขาสมดุล" "stay ยังฮยอนอา เธอจะให้เราตก " " สาวหัวเราะคิกคักที่หลังของเขาขณะที่เขาเดินไปที่โรงแรม " " แล้วตกลงพาโบ ! " " เธอบอกว่า อยู่เฉยๆ " ฉันกำลังแบกเธออยู่ เธอยังไม่ตก " " เขาตอบ เขาบุกรุกประตูด้านหน้า" " ฉันล้ม . . . . . . . และมันก็เป็นความผิดของ " " ฮยอนอากล่าวในต่ำกระซิบว่าถ้าเขาไม่ถือเธอเขาคงไม่เคยได้ยิน ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่ทุกคน ฮยอนซึงเปิดประตูเข้ามาข้างใน ฮยอนอาได้นานหยุดขัดขืนเขา ไม่ใช่ว่าเธอจะทำอะไรในสถานะของเธอ เขาวางเธอลงในที่นอนจ้องอย่างเปิดเผยที่เธอสงบและนุ่มมองหน้า ไหมมันโล่งไม่มีคนมากมายระหว่างทาง เพราะบางที่เขาได้รู้จักกับมันได้จ้องมอง