By comparison, technological disast

By comparison, technological disasters affect, proportionally, very few people and no damages were reported for technological disasters in 2010.
Natural disaster costs, US$ 123.3 billion, were the fourth highest of the decade, after 2005, 2008 and 2004.[3]
As we can see, hundreds of millions of people are affected by disasters each year and even natural or manmade, all disasters have wide scale human suffering in common and without mobilization of aid missions from countries around the globe, the cumulative damage would be much worse. Global policies on disaster risk reduction have highlighted individual and community responsibilities and roles in reducing risk and promoting coping capacity. Most fatalities, injuries, and damage caused by disasters are preventable. Indeed, many studies indicate that adequate household emergency preparedness could significantly reduce the negative consequences from disasters and ensure that people can care for themselves and their families during the first 72h following a disaster[4]. Unfortunately, this requires that countries and organizations must organize how the required resources for a quickly recovery after a disaster could be obtained. This organizational structure is provided only by logistics, the art or strategy of achieving practical objectives as promptly and methodically as possible while making the most effective use of available resources.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยการเปรียบเทียบ ภัยเทคโนโลยีผล สัดส่วน คนน้อยมากและความเสียหายไม่มีรายงานสำหรับภัยเทคโนโลยีในปี 2010วันที่สี่ถูกภัยธรรมชาติต้นทุน 123.3 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ สูงที่สุดของทศวรรษ 2005, 2008 และ 2004[3]เห็น หลายร้อยล้านคนได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติในแต่ละปี และแม้แต่ธรรมชาติ หรือมนุษย์สร้าง ภัยทั้งหมดมีขนาดกว้างมนุษย์ทุกข์ทรมานกัน และไม่ มีการเคลื่อนไหวของภารกิจช่วยเหลือจากประเทศทั่วโลก ความเสียหายสะสมจะแย่มาก นโยบายทั่วโลกในการลดความเสี่ยงภัยได้เน้นความรับผิดชอบแต่ละบุคคลและชุมชนและบทบาทในการลดความเสี่ยง และส่งเสริมกำลังรับมือ และส่วนใหญ่ผู้ บาดเจ็บ ความเสียหายที่เกิดจากภัยพิบัติเป็น preventable แน่นอน หลายการศึกษาระบุว่า เตรียมความพร้อมกรณีฉุกเฉินในครัวเรือนเพียงพอสามารถมากลดผลลบจากภัยพิบัติ และให้แน่ใจว่า คนที่สามารถดูแลตนเองและครอบครัวระหว่าง h 72 แรกต่อภัยพิบัติ [4] อับ ต้องให้ประเทศและองค์กรต้องจัดว่าจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรเร็วกู้คืนหลังจากที่ได้รับภัยพิบัติ โครงสร้างองค์กรนี้มีให้เฉพาะ โดยโลจิสติกส์ ศิลปะ หรือกลยุทธ์ของการบรรลุวัตถุประสงค์ทางปฏิบัติทันที และ methodically ที่สุดในขณะที่การใช้ทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพสูงสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยเปรียบเทียบภัยพิบัติทางเทคโนโลยีส่งผลกระทบต่อสัดส่วนคนน้อยมากและไม่มีความเสียหายที่ได้รับรายงานสำหรับภัยพิบัติทางเทคโนโลยีในปี 2010.
ค่าใช้จ่ายในการเกิดภัยพิบัติธรรมชาติ, US $ 123,300,000,000 เป็นคนที่สี่ที่สูงที่สุดของทศวรรษหลังจากปี 2005 ปี 2008 และปี 2004 [3]
ในฐานะที่เราสามารถมองเห็นหลายร้อยล้านคนได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติในแต่ละปีและแม้ธรรมชาติหรือที่มนุษย์สร้างขึ้นภัยพิบัติทุกคนมีมนุษย์ระดับกว้างความทุกข์ทรมานเหมือนกันและไม่มีการชุมนุมของภารกิจช่วยเหลือจากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกเกิดความเสียหายสะสมจะเลวร้ายมาก . นโยบายทั่วโลกในการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติได้เน้นความรับผิดชอบของแต่ละบุคคลและชุมชนและมีบทบาทสำคัญในการลดความเสี่ยงและการส่งเสริมขีดความสามารถในการรับมือ เสียชีวิตส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บและความเสียหายที่เกิดจากภัยพิบัติสามารถป้องกันได้ อันที่จริงการศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าในครัวเรือนเพียงพอเตรียมความพร้อมฉุกเฉินอย่างมีนัยสำคัญสามารถลดผลกระทบเชิงลบจากภัยพิบัติและให้แน่ใจว่าคนที่สามารถดูแลตัวเองและครอบครัวของพวกเขาในช่วงแรก 72h ต่อไปนี้ disaster [4] แต่น่าเสียดายที่นี้ต้องการให้ประเทศและองค์กรที่จะต้องจัดระเบียบวิธีการทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการกู้คืนอย่างรวดเร็วหลังจากที่อาจจะได้รับภัยพิบัติ โครงสร้างองค์กรนี้มีให้เฉพาะโดยจิสติกส์, ศิลปะหรือกลยุทธ์ในการบรรลุวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติเป็นอย่างรวดเร็วและมีระบบที่เป็นไปได้ในขณะที่ทำให้การใช้งานมีประสิทธิภาพมากที่สุดของทรัพยากรที่มีอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยการเปรียบเทียบ , ภัยเทคโนโลยีส่งผลกระทบต่อ ตามสัดส่วน คนน้อยมาก และไม่เกิดความเสียหาย โดยรายงานภัยพิบัติทางเทคโนโลยีใน 2010 .
ต้นทุน ภัยธรรมชาติ 123.3 พันล้านเหรียญสหรัฐ เป็น 4 สูงสุดแห่งทศวรรษ หลังปี 2005 , 2008 และ 2004 . [ 3 ]
อย่างที่เราเห็น หลายล้านคนได้รับผลกระทบ จากเหตุการณ์ในแต่ละปีและแม้แต่ธรรมชาติหรือ manmade ,ภัยพิบัติทั้งหมดได้กว้าง ขนาดมนุษย์ทุกข์ร่วมกัน และไม่มีการระดมของภารกิจช่วยเหลือจากประเทศทั่วโลก ความเสียหายสะสมจะเลวร้ายมาก นโยบายทั่วโลกในการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติได้เน้นบุคคลและความรับผิดชอบ และบทบาทในการลดความเสี่ยงและการส่งเสริมศักยภาพชุมชน เสียชีวิต ส่วนใหญ่บาดเจ็บและความเสียหายที่เกิดจากภัยพิบัติจะสามารถป้องกันได้ . แน่นอน หลายการศึกษาบ่งชี้ว่า มีการเตรียมความพร้อมฉุกเฉินในครัวเรือนสามารถลดผลกระทบเชิงลบจากภัยพิบัติ และให้ประชาชนสามารถดูแลตัวเองและครอบครัวของพวกเขาในช่วงก่อน 72h ดังต่อไปนี้ภัยพิบัติ [ 4 ] ขออภัยนี้ต้องการให้ประเทศและองค์กรต่างๆ ต้องจัดระเบียบวิธีการทรัพยากรที่ต้องการสำหรับได้อย่างรวดเร็วกู้คืนหลังภัยพิบัติอาจจะได้รับ โครงสร้างองค์กรนี้มีให้โดยเฉพาะด้าน ศิลปะ หรือ กลยุทธ์ของการบรรลุวัตถุประสงค์ตามที่ปฏิบัติทันที และมีระบบที่เป็นไปได้ในขณะที่การใช้มีประสิทธิภาพมากที่สุดของทรัพยากรที่มีอยู่