It immediately became apparent that

It immediately became apparent that the forecasting method was not the problem at all. The organization was producing one thing, it was selling something else (resulting in stockouts for some items and excess inventory in other items), and the firm was budgeting for other production levels. The forecast model was not the problem, but the problem was the lack of a basic agreement on which was the correct forecast, resulting in excess inventories in some products and shortages in others. A simplistic interpretation of this situation is that they had too many forecasts; however, each functional area used the forecast for their own purposes. To some degree, each function felt they were justified in developing their ``own'' forecast. When each separate functional area generates a forecast for a different purpose, the result is

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันทันทีกลายปรากฏว่า วิธีคาดการณ์ไม่ได้ปัญหาทั้งหมด องค์กรผลิตสิ่งหนึ่ง มันถูกขายอื่น ๆ (เกิดใน stockouts สินค้าและสินค้าคงคลังส่วนเกินในสินค้าอื่น ๆ), และบริษัทได้จัดงบประมาณในระดับการผลิตอื่น ๆ แบบจำลองการคาดการณ์ไม่ใช่ปัญหา แต่ปัญหาคือการ ขาดของข้อตกลงเบื้องต้นที่มีการคาดการณ์ถูกต้อง ในสินค้าคงคลังส่วนเกินในบางผลิตภัณฑ์และในผู้อื่น ตีความง่าย ๆ ของสถานการณ์นี้คือการ ที่พวกเขาคาดการณ์มากเกินไป อย่างไรก็ตาม แต่ละพื้นที่ทำงานใช้การคาดการณ์สำหรับวัตถุประสงค์ของตนเอง กับ ฟังก์ชันแต่ละรู้สึกว่า พวกเขาเป็นสิ่งที่สมควรในการพัฒนาตน ''''การคาดการณ์ เมื่อแยกแต่ละพื้นที่ทำงานสร้างการคาดการณ์สำหรับวัตถุประสงค์อื่น ผลที่ได้คือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันทันทีกลายเป็นที่ชัดเจนว่าวิธีการพยากรณ์ก็ไม่ได้เป็นปัญหาที่ทุกคน องค์กรที่ได้รับการผลิตสิ่งหนึ่งที่จะถูกขายอย่างอื่น (ที่เกิดใน stockouts สำหรับบางรายการและสินค้าคงคลังส่วนเกินในรายการอื่น ๆ ) และ บริษัท ที่ได้รับการจัดทำงบประมาณในระดับการผลิตอื่น ๆ รูปแบบที่คาดการณ์ไม่ได้เป็นปัญหา แต่ปัญหาคือการขาดของข้อตกลงเบื้องต้นที่ได้รับการคาดการณ์ที่ถูกต้องส่งผลให้สินค้าคงเหลือส่วนเกินในบางผลิตภัณฑ์และการขาดแคลนในคนอื่น ๆ ตีความแบบง่ายๆจากสถานการณ์นี้คือการที่พวกเขามีการคาดการณ์มากเกินไป; แต่แต่ละพื้นที่ทำงานที่ใช้การคาดการณ์สำหรับวัตถุประสงค์ของตนเอง ในระดับหนึ่งแต่ละฟังก์ชันรู้สึกว่าพวกเขาเป็นธรรมในการพัฒนาตัวเอง `` 'ของพวกเขาคาดการณ์ เมื่อพื้นที่ทำงานแยกแต่ละสร้างการคาดการณ์สำหรับวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันผลที่ได้คือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันก็ชัดเจนว่าวิธีการพยากรณ์ไม่ได้ปัญหาที่ทุก องค์กรการผลิตอย่างหนึ่ง มันขายอะไร ( ส่งผลให้ stockouts สำหรับบางรายการและสินค้าคงคลังส่วนเกินในรายการอื่น ๆ ) , และ บริษัท มีงบประมาณสำหรับระดับการผลิตอื่น ๆ การพยากรณ์แบบก็ไม่ใช่ปัญหาแต่ปัญหาคือการขาดของข้อตกลงเบื้องต้นซึ่งมีการคาดการณ์ที่ถูกต้อง ส่งผลให้สินค้าคงเหลือส่วนเกินในบางสินค้าและการขาดแคลนในผู้อื่น การตีความแบบง่ายๆของสถานการณ์นี้คือการ ที่พวกเขามีการคาดการณ์มากเกินไป อย่างไรก็ตาม แต่ละพื้นที่ใช้สอยที่ใช้พยากรณ์เพื่อวัตถุประสงค์ของตนเอง ไปบางส่วนแต่ละฟังก์ชันรู้สึกถูกธรรมในการพัฒนาของพวกเขา ' ' เอง ' ' คาด เมื่อแต่ละแยกต่างหาก พื้นที่ใช้สอยสร้างการคาดการณ์เพื่อวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน ผลคือ