Urbanization is one the most widesp

Urbanization is one the most widespread anthropogenic causes of the loss of arable land (Lopez, Bocco, Mendoza, &
Duhau, 2001), habitat destruction (Alphan, 2003), and the decline in natural vegetation cover. The conversion of rural areas
into urban areas through development is currently occurring at an unprecedented rate in recent human history and is having
a marked effect on the natural functioning of ecosystems (Turner, 1994). Although urban areas currently cover only 3% of the
Earth’s land surface, they have marked effects on environmental conditions at both local and global scales (Herold, Goldstein,
& Clarke, 2003; Liu & Lathrop, 2002), including climate change (Grimm, Grove, Pickett, & Redman, 2000). Since ecosystems in
urban areas are strongly influenced by anthropogenic activities, considerably more attention is currently being directed
towards monitoring changes in urban land use and land cover (LULC) (Stow & Chen, 2002). Such studies are particularly
important because the spatial characteristics of LULC are useful for understanding the various impacts of human activity on
the overall ecological condition of the urban environment (Yeh & Li, 1999). LULC change due to human activities is currently
proceeding more quickly in developing countries than in the developed world, and it has been projected that by the year
2020, most of the world’s mega cities will be in developing countries (World Bank, 2007). Increasing population in developing
cities has caused rapid changes in LULC and increased environmental degradation (Holdgate, 1993). The effect of population is
particularly relevant given that the global urban population is projected to almost double by 2050 (UN, 2008).
doi:10.1016/j.apgeog.2008.12.005

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งเป็นหนึ่งในสาเหตุที่มาของมนุษย์อย่างแพร่หลายมากที่สุดสูญเสียที่ดินเพาะปลูก (โลเปซ Bocco เมนโด ซา และDuhau, 2001) การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ (Alphan, 2003), และการลดลงในธรรมชาติใบปะหน้า การแปลงของชนบทเป็นพื้นที่เมืองผ่านการพัฒนาในปัจจุบันเกิดขึ้นที่มีอัตราเป็นประวัติการณ์ในประวัติศาสตร์มนุษย์ที่ล่าสุด และมีลักษณะเครื่องหมายการทำงานตามธรรมชาติของระบบนิเวศ (Turner, 1994) แม้ว่าพื้นที่เขตเมืองในขณะนี้ครอบคลุมเพียง 3% ของการที่ดินพื้น พวกเขามีเครื่องหมายพิเศษบนสภาพแวดล้อมในระดับท้องถิ่น และส่วนกลาง (Herold, Goldsteinและคลาร์ก 2003 หลิว & Lathrop, 2002), รวมถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Grimm โกรฟ Pickett และ Redman, 2000) ตั้งแต่ระบบนิเวศในเขตเมืองมีอิทธิพลอย่างยิ่ง โดยกิจกรรมมาของมนุษย์ ความสนใจอย่างมากในขณะนี้ถูกกำกับต่อการติดตามการเปลี่ยนแปลงในดินแดนเมืองใช้ และที่ดินครอบคลุม (LULC) (Stow และ Chen, 2002) การศึกษาดังกล่าวเป็นอย่างยิ่งสำคัญเนื่องจากลักษณะพื้นที่ของ LULC มีประโยชน์สำหรับการศึกษาผลกระทบต่าง ๆ ของกิจกรรมมนุษย์ในสภาพระบบนิเวศโดยรวมของสิ่งแวดล้อมเมือง (Yeh และ Li, 1999) LULC การเปลี่ยนแปลงเนื่องจากมนุษย์อยู่ดำเนินการต่อได้อย่างรวดเร็วในประเทศกำลังพัฒนามากกว่าในโลกพัฒนาแล้ว และได้รับการคาดการณ์ที่ปี2020 ส่วนใหญ่ของเมืองในโลกจะอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา (ธนาคารโลก 2007) ประชากรเพิ่มขึ้นในการพัฒนาเมืองได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว LULC และเพิ่มการย่อยสลายสิ่งแวดล้อม (Holdgate, 1993) ผลของประชากรคือโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องระบุว่าประชากรเมืองคาดว่าเกือบสองเท่าภายในปี 2050 (UN, 2008)doi:10.1016/j.apgeog.2008.12.005

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นเมืองเป็นหนึ่งในสาเหตุของมนุษย์อย่างแพร่หลายมากที่สุดของการสูญเสียที่ดินทำกิน (โลเปซ, Bocco, เมนโดซาและ
Duhau, 2001), การทำลายแหล่งที่อยู่อาศัย (Alphan, 2003) และการลดลงของพืชพรรณธรรมชาติ แปลงในพื้นที่ชนบท
เข้าสู่เขตเมืองผ่านการพัฒนาในขณะนี้ที่เกิดขึ้นในอัตราที่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่ผ่านมาและจะมี
ผลทำให้เกิดการทำงานตามธรรมชาติของระบบนิเวศ (เทอร์เนอ 1994) แม้ว่าพื้นที่เขตเมืองในขณะนี้ครอบคลุมเพียง 3% ของ
พื้นผิวของโลกที่พวกเขาได้ทำเครื่องหมายผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมในระดับทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับโลก (Herold, โกลด์สตีน
และคล๊าร์ค 2003; หลิว & Lathrop, 2002) รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (กริมม์ โกรฟ, พิกเกตและเรดแมน, 2000) เนื่องจากระบบนิเวศใน
พื้นที่เขตเมืองได้รับอิทธิพลอย่างมากจากกิจกรรมของมนุษย์ให้ความสนใจมากขึ้นในปัจจุบันคือการกำกับ
ตรวจสอบต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในเมืองและสิ่งปกคลุมดิน (LULC) (Stow & Chen, 2002) การศึกษาดังกล่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
สิ่งที่สำคัญเพราะลักษณะเชิงพื้นที่ของ LULC มีประโยชน์สำหรับการทำความเข้าใจเกี่ยวกับผลกระทบต่างๆจากกิจกรรมของมนุษย์ใน
สภาพของระบบนิเวศโดยรวมของสภาพแวดล้อมของเมือง (Yeh & Li, 1999) การเปลี่ยนแปลง LULC เนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์ในปัจจุบันคือ
การดำเนินการได้อย่างรวดเร็วในประเทศกำลังพัฒนากว่าในประเทศที่พัฒนาแล้วและได้รับการคาดการณ์ว่าในปี
2020 ส่วนใหญ่ของเมืองใหญ่ของโลกที่จะอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา (World Bank 2007) ประชากรที่เพิ่มขึ้นในการพัฒนา
เมืองได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วใน LULC และเพิ่มความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม (Holdgate, 1993) ผลกระทบของประชากร
โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกำหนดว่าประชากรในเมืองทั่วโลกคาดว่าจะเกือบสองเท่าภายในปี 2050 (UN, 2008).
ดอย: 10.1016 / j.apgeog.2008.12.005

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมืองเป็นหนึ่งที่แพร่หลายมากที่สุดที่มนุษย์สาเหตุของการสูญเสียของพื้นที่เพาะปลูก ( โลเปซ bocco เมนโดซา &
duhau , 2001 ) การทำลายสิ่งแวดล้อม ( alphan , 2003 ) และการลดลงของพืชพรรณธรรมชาติปกคลุม การแปลงชนบท
ในเขตเมือง ผ่านการพัฒนาในปัจจุบันที่เกิดขึ้นในอัตราประวัติการณ์ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาและมี
เป็นเครื่องหมายที่มีผลต่อการทำงานของธรรมชาติของระบบนิเวศ ( Turner , 1994 ) แม้ว่าเขตเมืองในปัจจุบันครอบคลุมเพียง 3 % ของพื้นผิวดิน
โลก พวกเขามีการทำเครื่องหมายผลต่อสภาพสิ่งแวดล้อมทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับโลกที่ตาชั่ง ( แฮรัลด์ Goldstein ,
, &คลาร์ก , 2003 ; หลิว& Lathrop , 2002 ) , รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ ( กริม โกรฟ &พิคเก็ท เรดแมน , 2000 ) เนื่องจากระบบนิเวศใน
เมืองพื้นที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากโดยกิจกรรมของมนุษย์ , ความสนใจมากขึ้นกำลังถูกกำกับ
ต่อการติดตามการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินและสิ่งปกคลุมดิน ( เมือง lulc ) ( บรรจุ&เฉิน , 2002 ) การศึกษาดังกล่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เพราะลักษณะพื้นที่ lulc เป็นประโยชน์สำหรับความเข้าใจผลกระทบต่างๆของกิจกรรมของมนุษย์บน
สภาพทางนิเวศวิทยาโดยรวมของสภาพแวดล้อมของเมือง ( Yeh & Li , 1999 ) lulc เปลี่ยนแปลงเนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์ในปัจจุบัน
ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ในประเทศที่พัฒนากว่าในประเทศที่พัฒนาแล้ว และมันได้ถูกคาดการณ์ว่าภายในปี 2020
ส่วนใหญ่ของเมืองใหญ่ของโลกจะอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา ( World Bank , 2007 ) การเพิ่มประชากรในการพัฒนา
เมืองได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วใน lulc เพิ่มขึ้นและความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม ( holdgate , 1993 ) ผลกระทบของประชากร
เกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งระบุว่าประชากรในเมืองทั่วโลกคาดว่าจะเกือบสองเท่า โดย 2050 ( UN , 2008 ) .
: 10.1016/j.apgeog.2008.12.005 ดอย