Interest in probiotics is invariabl

Interest in probiotics is invariably traced back to Elie Metchnikoff’s studies about the potential
benefits of fermented milks in human nutrition, in the beginning of the twentieth century. The word
probiotic itself was introduced much later. There has been some controversy regarding the
operational definition of probiotics (e.g. kind of microorganisms, whether they have to be alive or
not), but widely accepted is the definition as a preparation of live microorganisms which, when
administered in adequate amount, have beneficial effects on the health of the person or animal
(Hamilton et al., 2003).
Several reviews (e.g. Ziemer and Gibson, 1998; Ouwehand et al., 1999; Simon et al., 2003) have
suggested a number of possible mechanisms of action of probiotics, among which a reduction of
metabolic reactions which produce toxic substances, the stimulation of host enzymes, the production
of vitamins or antimicrobial substances, the competition for adhesion to epithelial cells and an
increased resistance to colonization, and the stimulation of the immune system of the host.
A number of studies mention the production of a range of antimicrobial substances by probiotic
bacteria. Among such substances are organic acids, hydrogen peroxide and bacteriocins, which can
kill other microbes, alter their metabolism, and/or reduce their production of toxins (Rolfe, 2000). But
it should not be forgotten that some of these mechanisms were verified in vitro, and so need to be
substantiated in vivo to be more than hypothesis (Thomke and Elwinger, 1998; Guillot, 2001).
In vivo studies with farm species have mainly looked at performances and health status, but some
work has been done on the effects of probiotics on the gut microbiota, including pathogenic species,
and on the gut morphology and physiology. In some studies, animals were used as a human model
(Thomke and Elwinger, 1998).
Most microorganisms used in probiotics are strains of Gram-positive bacteria of the genera Bacillus
(B. cereus, var. toyoi, B. licheniformis, B. subtilis) Enterococcus (E. faecium), Lactobacillus (L.acidophilus, L. casei, L. farciminis, L. plantarum, L. rhamnosus), Pedicoccus (P. acidilactici) and
Streptococcus (S. infantarius). Some yeast and fungi are also used, most frequently some strain of
Saccharomyces cerevisae.
A significant number of trials show positive effects of probiotics, especially among younger animals,
such as chicks and piglets, raised in less than ideal hygienic conditions (reviewed by Thomke and
Elwinger, 1998, and Simon et al., 2003). But a certain number without positive or even negative
effects have also been published (Doyle 2001).
The lack of consistency in results can be traced to an important number of causes, some of them
related to the animal, others to the probiotic. Among the former, and apart from natural individual
differences (Simon et al., 2003), one may list all the factors that may influence the animal gut microbiota,
such as diet, stress and/or disease. Among the latter, the choice of species and strains, the
technological preparation of the probiotic, the manufacturing of the feed, the dose of administration,
and interactions between probiotic and drugs, just to name a few.
The live bacteria and/or yeasts of the probiotic must be able to withstand the manufacture and
storage of the feeds where they are included. This is particularly critical with non-spore forming
bacteria (e.g. Lactobacillus, Pedicoccus and Streptococcus). At least one commercial product sold
for ruminants is based on recognisably dead microorganisms, and as such is free from these
prerequisites. Whether it should be technically be considered a probiotic is open to question.
Also, probiotics must resist the animal digestive secretions and present no risk of toxicity for it.
According to Guillot (2001), probiotic organisms must attain concentrations in the order of 106
-107
per g in the intestinal content to have any observable effect.
The formulation of the feed can be tailored so as to maximize the effect of a probiotic, and this is in a
certain way the basis for symbiotics % preparations containing a combination of a probiotic and a
prebiotic. Working with piglets, Bomba et al. (2002) showed that maltodextrins and polyunsaturated
fatty acids could potentiate probiotics in the small intestine, while fructo-oligosaccharides (FOS)
could potentiate them in the large intestine.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สนใจใน probiotics เกิดติดตามกลับไป Elie Metchnikoff ศึกษาเกี่ยวกับศักยภาพประโยชน์ของ milks ร้าในโภชนาการ ในการเริ่มต้นของศตวรรษที่ยี่สิบ คำโปรไบโอติกส์นั้นถูกนำมาใช้มากในภายหลัง ได้มีการถกเถียงบางอย่างเกี่ยวกับการรายละเอียดการดำเนินงานของ probiotics (เช่นชนิดของจุลินทรีย์ ว่าพวกเขาต้องมีชีวิตอยู่ หรือไม่), แต่การยอมรับอย่างกว้างขวางเป็นคำนิยามเป็นการเตรียมจุลินทรีย์สดที่ เมื่อจัดการยอดเงินเพียงพอ มีผลประโยชน์ต่อสุขภาพของคนหรือสัตว์(ฮามิลตันและ al., 2003)รีวิวหลาย (เช่นบริษัทและกิบสัน 1998 Ouwehand et al., 1999 Simon และ al., 2003) ได้แนะนำจำนวนของกลไกเป็นไปได้ของการ probiotics ระหว่างดำเนินการลดลงของปฏิกิริยาการเผาผลาญซึ่งผลิตสารพิษ กระตุ้นเอนไซม์โฮสต์ การผลิตวิตามินหรือสารต้านจุลชีพ การแข่งขันสำหรับยึดเกาะเซลล์ epithelial และเพิ่มความทนทานต่อสนาม และกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของโฮสต์จำนวนการศึกษาระบุการผลิตในช่วงของสารยับยั้งจุลินทรีย์โปรไบโอติกส์แบคทีเรีย ระหว่างสารดังกล่าวมีกรดอินทรีย์ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และ bacteriocins ซึ่งสามารถฆ่าจุลินทรีย์อื่น ๆ การเปลี่ยนแปลงการเผาผลาญ และ/หรือลดการผลิตสารพิษ (Rolfe, 2000) แต่มันจะไม่ถูกลืมว่า บางกลไกเหล่านี้ได้ตรวจสอบเครื่องมือ และดังนั้น จำเป็นต้องในสัตว์ทดลองจะมากกว่าสมมติฐาน (Thomke และ Elwinger, 1998; substantiated Guillot, 2001)การศึกษาในสัตว์ทดลอง ด้วยพันธุ์ฟาร์มส่วนใหญ่มองที่ประสิทธิภาพ และสถานะสุขภาพ แต่บางมีการดำเนินงานในการผลของ probiotics microbiota ไส้ รวมพันธุ์อุบัติและไส้สัณฐานวิทยาและสรีรวิทยา ในบางการศึกษา สัตว์ที่ใช้เป็นแบบมนุษย์(Thomke และ Elwinger, 1998)ใช้ probiotics จุลินทรีย์ส่วนใหญ่เป็นสายพันธุ์ของแบคทีเรียของสกุลคัด(เกิด cereus, toyoi เพียง เกิด licheniformis, subtilis เกิด) Enterococcus (E. faecium) แลคโตบาซิลลัส (L.acidophilus, L. casei, L. farciminis, L. plantarum, L. rhamnosus), Pedicoccus (P. acidilactici) และอุณหภูมิ (S. infantarius) ยีสต์และเชื้อราบางอย่างยังใช้ บ่อยบางอย่างต้องใช้ของSaccharomyces cerevisaeจำนวนมากของการทดลองแสดงผลบวกของ probiotics โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสัตว์อายุน้อยกว่าลูกไก่และทรูด อ่านน้อยกว่าสะดวกสุขลักษณะ (ตรวจทาน โดย Thomke และElwinger, 1998 และ Simon et al., 2003) แต่เลขไม่เป็นค่าลบเป็นค่าบวก หรือแม้แต่นอกจากนี้ยังได้รับผลกระทบเผยแพร่ (ดอยล์ 2001)การขาดความสม่ำเสมอในผลลัพธ์สามารถติดตามจำนวนสาเหตุ บางส่วนของพวกเขาที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ โปรไบโอติกส์ผู้อื่น ในอดีต การแยกจากบุคคลธรรมชาติความแตกต่าง (Simon และ al., 2003), หนึ่งอาจแสดงรายการปัจจัยที่อาจส่งผลต่อลำไส้สัตว์ microbiotaเช่นอาหาร ความเครียด หรือโรค ระหว่างหลัง หลากหลายสายพันธุ์และสายพันธุ์ การเตรียมการโปรไบโอติกส์ ผลิตอาหาร ยา บริหารเทคโนโลยีและระหว่างโปรไบโอติกส์และยาเสพติด เพียงเพื่อชื่อไม่กี่แบคทีเรียสด/ yeasts ของโปรไบโอติกส์จะต้องสามารถทนต่อการผลิต และเก็บตัวดึงข้อมูลที่จะรวม นี่เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการขึ้นรูปไม่ใช่สปอร์แบคทีเรีย (เช่นแลคโตบาซิลลัส Pedicoccus และอุณหภูมิ) สินค้าค้าขายสำหรับ ruminants ยึดจุลินทรีย์ตาย recognisably และเป็นอิสระจากเหล่านี้เช่นข้อกำหนดเบื้องต้น ควรมีเทคนิคถือว่า เป็นโปรไบโอติกส์จะเปิดคำถามยัง probiotics ต้องต่อต้านการหลั่งที่สัตว์ และปัจจุบันไม่มีความเสี่ยงของความเป็นพิษนั้นตาม Guillot (2001), โปรไบโอติกส์ชีวิตต้องบรรลุความเข้มข้นกับ 106-107ต่อกรัมในเนื้อหาลำไส้มีผลใด ๆ observableแบ่งอาหารที่สามารถปรับเพื่อขยายผลของโปรไบโอติกส์เป็น และนี้เป็นการการเตรียม% symbiotics ประกอบด้วยชุดของโปรไบโอติกส์เป็นพื้นฐานและพรีไบโอติกส์ ทำงานกับทรูด Bomba et al. (2002) พบว่า maltodextrins และไขมันกรดไขมันสามารถ potentiate probiotics ในลำไส้เล็ก ขณะ fructo oligosaccharides (FOS)สามารถ potentiate ได้ในลำไส้ใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่น่าสนใจในโปรไบโอติกเป็น traced เสมอกลับไปศึกษา Elie Metchnikoff เกี่ยวกับศักยภาพ
ประโยชน์ของนมหมักในโภชนาการของมนุษย์ในการเริ่มต้นของศตวรรษที่ยี่สิบ คำ
โปรไบโอติกที่ตัวเองได้รับการแนะนำในภายหลัง มีการโต้เถียงเกี่ยวกับการได้รับการ
นิยามการดำเนินงานของโปรไบโอติก (เช่นชนิดของจุลินทรีย์ที่ไม่ว่าพวกเขาจะต้องมีชีวิตอยู่หรือ
ไม่) แต่ได้รับการยอมรับกันอย่างแพร่หลายคือความหมายเช่นการเตรียมความพร้อมของจุลินทรีย์มีชีวิตซึ่งเมื่อ
ยาในปริมาณที่เพียงพอ, มีผลประโยชน์ ที่มีต่อสุขภาพของคนหรือสัตว์
(แฮมิลตัน, et al, 2003)..
ความคิดเห็นหลายคน (เช่น Ziemer และกิบสัน, 1998; Ouwehand et al, 1999;.. ไซมอน et al, 2003) ได้
ชี้ให้เห็นจำนวนของกลไกที่เป็นไปได้ของการดำเนินการ ของโปรไบโอติกในระหว่างที่การลดลงของ
การเกิดปฏิกิริยาการเผาผลาญอาหารที่ผลิตสารพิษ, การกระตุ้นของเอนไซม์เจ้าภาพการผลิต
ของวิตามินหรือสารต้านจุลชีพ, การแข่งขันสำหรับการยึดเกาะกับเซลล์เยื่อบุผิวและ
เพิ่มความต้านทานการล่าอาณานิคมและการกระตุ้นของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย ของโฮสต์.
จากการศึกษาพูดถึงการผลิตในช่วงของสารต้านจุลชีพโดยโปรไบโอติก
แบคทีเรีย ในบรรดาสารดังกล่าวมีกรดอินทรีย์ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และ bacteriocins ซึ่งสามารถ
ฆ่าเชื้อจุลินทรีย์อื่น ๆ ที่ปรับเปลี่ยนการเผาผลาญอาหารของพวกเขาและ / หรือลดการผลิตของพวกเขาของสารพิษ (Rolfe, 2000) แต่
ก็ไม่ควรลืมว่าบางส่วนของกลไกเหล่านี้ได้รับการยืนยันในหลอดทดลองและอื่น ๆ จะต้องมีการ
พิสูจน์ในร่างกายให้มากขึ้นกว่าสมมติฐาน (Thomke และ Elwinger 1998; Guillot, 2001).
การศึกษาในสัตว์ทดลองที่มีสายพันธุ์ที่ฟาร์มได้ดูส่วนใหญ่ ที่แสดงและสถานะสุขภาพ แต่บาง
งานที่ได้รับการทำเกี่ยวกับผลกระทบของโปรไบโอติกใน microbiota ลำไส้รวมทั้งชนิดที่ทำให้เกิดโรค
และลักษณะทางสัณฐานวิทยาทางเดินอาหารและสรีรวิทยา ในการศึกษาบางส่วนสัตว์ที่ถูกนำมาใช้เป็นรูปแบบของมนุษย์
(Thomke และ Elwinger, 1998).
จุลินทรีย์ส่วนใหญ่ที่ใช้ในการเป็นโปรไบโอติกสายพันธุ์ของแบคทีเรียแกรมบวกของ Bacillus จำพวก
(เชื้อ B. cereus, var. toyoi, licheniformis บีบี subtilis) Enterococcus (E. faecium), แลคโตบาซิลลัส (L.acidophilus, L. Casei ลิตร farciminis, L. plantarum, L. rhamnosus) Pedicoccus (P. acidilactici) และ
Streptococcus (เอส infantarius) ยีสต์และเชื้อราบางชนิดยังมีการใช้งานบ่อยที่สุดสายพันธุ์บางส่วนของ
Saccharomyces cerevisae.
จำนวนมากของการทดลองแสดงให้เห็นผลในเชิงบวกของโปรไบโอติกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่สัตว์ที่อายุน้อยกว่า
เช่นลูกไก่และลูกสุกรขึ้นในเวลาน้อยกว่าสุขลักษณะเหมาะ (สอบทานโดย Thomke และ
Elwinger 1998 และไซมอน et al., 2003) แต่จำนวนที่แน่นอนโดยไม่ต้องบวกหรือลบแม้
ผลกระทบยังได้รับการตีพิมพ์ (ดอยล์ 2001).
การขาดความสม่ำเสมอในผลสามารถโยงไปถึงตัวเลขที่สำคัญของสาเหตุที่บางส่วนของพวกเขา
ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อื่น ๆ ที่จะโปรไบโอติก ในบรรดาอดีตและนอกเหนือจากบุคคลที่เป็นธรรมชาติ
ที่แตกต่างกัน (ไซมอน et al., 2003) หนึ่งอาจแสดงทุกปัจจัยที่อาจมีผลต่อลำไส้สัตว์ microbiota,
เช่นอาหารความเครียดและ / หรือโรค ท่ามกลางหลังทางเลือกของสายพันธุ์และสายพันธุ์,
การเตรียมความพร้อมทางเทคโนโลยีของโปรไบโอติก, การผลิตอาหารปริมาณของการบริหาร,
และการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรไบโอติกและยาเสพติดเพียงเพื่อชื่อไม่กี่.
แบคทีเรียที่มีชีวิตและ / หรือยีสต์ของ โปรไบโอติกจะต้องสามารถทนต่อการผลิตและการ
จัดเก็บข้อมูลของฟีดที่พวกเขาจะรวม นี่เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการที่ไม่สร้างสปอร์
เชื้อแบคทีเรีย (เช่นแลคโตบาซิลลัส Pedicoccus และ Streptococcus) อย่างน้อยหนึ่งผลิตภัณฑ์ในเชิงพาณิชย์ขาย
สำหรับสัตว์เคี้ยวเอื้องอยู่บนพื้นฐานของจุลินทรีย์ตายวัยวุฒิและเป็นเช่นเป็นอิสระจากเหล่านี้
สิ่งที่จำเป็น ไม่ว่ามันควรจะได้รับการพิจารณาในทางเทคนิคโปรไบโอติกจะเปิดให้ถาม.
นอกจากนี้ยังมีโปรไบโอติกจะต้องทนต่อสารคัดหลั่งทางเดินอาหารสัตว์และนำเสนอความเสี่ยงของการเป็นพิษไม่มีมัน.
ตาม Guillot (2001) ชีวิตโปรไบโอติกจะต้องบรรลุความเข้มข้นในการสั่งซื้อของ 106
- 107
ต่อกรัมในเนื้อหาของลำไส้ที่จะมีผลกระทบใด ๆ ที่สังเกต.
สูตรอาหารที่สามารถปรับแต่งเพื่อเพิ่มผลของโปรไบโอติกและนี่คือใน
วิธีการบางอย่างพื้นฐานสำหรับการเตรียมการ Symbiotics% ที่มีการรวมกันของโปรไบโอติก และ
รีไบโอติก การทำงานกับลูกสุกร, พีชและคณะ (2002) แสดงให้เห็นว่าแป้งไม่อิ่มตัวและ
กรดไขมันที่อาจจะมีอำนาจการโปรไบโอติกในลำไส้เล็กขณะ fructo-oligosaccharides (FOS)
จะมีอำนาจพวกเขาในลำไส้ใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สนใจโปรไบโอติกคือต้องสืบย้อนกลับไป Elie metchnikoff การศึกษาเกี่ยวกับประโยชน์ของนมหมัก
ในโภชนาการมนุษย์ ในตอนต้นของศตวรรษที่ยี่สิบ คำว่าโปรไบโอติกนั่นเอง
แนะนำมากนะคะ มีการโต้เถียงเกี่ยวกับ
นิยามปฏิบัติการของโปรไบโอติก ( เช่นชนิดของจุลินทรีย์ ไม่ว่าพวกเขาจะมีชีวิตอยู่หรือ
ไม่ได้ )แต่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง คือนิยามที่เตรียมสด เชื้อจุลินทรีย์ ซึ่งเมื่อใช้ในปริมาณที่เพียงพอ
มีลักษณะพิเศษที่เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพของคน หรือสัตว์
( แฮมิลตัน et al . , 2003 ) .
รีวิวหลาย ๆ ( เช่น ซีเมอร์ และ กิ๊บสัน , 1998 ; ouwehand et al . , 1999 ; ไซม่อน et al . 2003 ) ได้
แนะนำจำนวนของกลไกของการกระทำของโปรไบโอติก ,ระหว่างที่การลดลงของ
ปฏิกิริยาการเผาผลาญอาหารที่ผลิตสารพิษกระตุ้นเอนไซม์โฮสต์ , การผลิต
วิตามินหรือสารยับยั้ง , การแข่งขันสำหรับยึดติดกับเยื่อบุผิวเซลล์และการเพิ่มความต้านทาน
อาณานิคม และการกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของโฮสต์
จำนวนของการศึกษาที่กล่าวถึงการผลิตช่วงของสารยับยั้งจุลินทรีย์โปรไบโอติก
โดยแบคทีเรีย ระหว่างนั้นใส่สารไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และกรดอินทรีย์ วัตถุดิบ ซึ่งสามารถฆ่าจุลินทรีย์อื่น ๆ
, ปรับเปลี่ยนการเผาผลาญอาหารของพวกเขา , และ / หรือลดการสร้างสารพิษ ( โรล์ฟ , 2000 ) แต่ก็ไม่ควรลืมว่า
บางส่วนของกลไกเหล่านี้ได้ถูกตรวจสอบในหลอดทดลอง ดังนั้นต้อง
substantiated โดยจะมากกว่าสมมติฐาน ( thomke และ elwinger , 2541 , กิล , 2001 ) .
การศึกษาในสัตว์ที่มีสายพันธุ์ ฟาร์มได้ ส่วนใหญ่มองการแสดง และภาวะสุขภาพ แต่บางงานที่ได้ทำ
ผลของโปรไบโอติกในลำไส้ไมโครไบโ ้า รวมทั้งเชื้อโรคชนิด
และในลำไส้และสัณฐาน สรีรวิทยา ในบางการศึกษา , สัตว์ที่ถูกใช้เป็นรูปแบบมนุษย์
( thomke และ elwinger , 1998 ) .
ส่วนใหญ่ใช้ในสายพันธุ์ของจุลินทรีย์โปรไบโอติกเป็นกรัมบวกแบคทีเรียสกุลบาซิลลัสของ
( B . cereus var toyoi , B . licheniformis , B . subtilis ) เอ็นเทโรค็อกคัส ( เช่นจาก ) , แลคโตบาซิลลัส ( l.acidophilus L . casei , L . farciminis L . plantarum L rhamnosus ) pedicoccus ( P )
( S . acidilactici ปโต infantarius ) ยีสต์และเชื้อราบางนอกจากนี้ยัง ใช้บางสายพันธุ์ที่พบบ่อยที่สุดใน cerevisae
.
เป็นจำนวนที่มีนัยสำคัญของการทดสอบแสดงผลในเชิงบวกของโปรไบโอติก , โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่สัตว์น้อง
เช่นลูกไก่และลูกหมู โตน้อยกว่าสุขลักษณะดีเยี่ยม ( ตรวจสอบโดย thomke และ
elwinger 1998 และไซมอน et al . , 2003 ) แต่บางเบอร์ไม่มีบวกหรือลบผลยังได้รับการตีพิมพ์ ( ดอยล์ 2001 )
ไม่มีความสอดคล้องในผลสามารถติดตามหมายเลขที่สำคัญของสาเหตุ บางส่วนของพวกเขา
เกี่ยวข้องกับสัตว์อื่น ๆเพื่อ โปรไบโอติก ระหว่างอดีต และนอกเหนือจากความแตกต่าง
ธรรมชาติ ( ไซมอน et al . , 2003 ) , หนึ่งอาจรายการปัจจัยทั้งหมดที่อาจมีผลต่อสัตว์อุทรไมโครไบโ ้า
, เช่น อาหาร ความเครียด และ / หรือโรค ในบรรดาหลัง เลือกชนิดและสายพันธุ์
เตรียมเทคโนโลยีของโปรไบโอติก , การผลิตอาหาร , ขนาดของการบริหาร
และปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรไบโอติก และ ยาเสพติด เพียงเพื่อชื่อไม่กี่ .
แบคทีเรียที่มีชีวิตและ / หรือยีสต์ของโปรไบโอติกจะต้องสามารถทนต่อการผลิตและ
กระเป๋าของฟีดที่พวกเขาจะรวม นี้คือโดยเฉพาะอย่างยิ่งวิกฤตที่ไม่สร้างสปอร์ เช่น แบคทีเรียแลคโตบาซิลัส (
,pedicoccus และเชื้อแบคทีเรีย ) ผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์อย่างน้อยหนึ่งขาย
สำหรับสัตว์เคี้ยวเอื้องจะขึ้นอยู่กับ recognisably ตายแล้วจุลินทรีย์และเช่นฟรีจากเบื้องต้นเหล่านี้

ไม่ว่ามันจะเป็นเทคนิคเป็นถือว่าเป็นโปรไบโอติกจะเปิดให้คำถาม .
นอกจากนี้ โปรไบโอติกต้องต้านทานสัตว์การย่อยอาหารการหลั่ง และปัจจุบันไม่มีความเสี่ยงต่อพิษมัน
ตามกิล ( 2001 )โปรไบโอติกสิ่งมีชีวิตต้องบรรลุความเข้มข้นในลำดับที่ 106 - 107

/ g ในลำไส้มีสังเกตผล .
สูตรของอาหารสามารถปรับแต่งเพื่อเพิ่มผลของโปรไบโอติก และนี้เป็นหนึ่งในวิธีการพื้นฐานสำหรับ
symbiotics การเตรียมที่มีการรวมกันของ โปรไบโอติก และพรีไบโอติก
. การทำงานกับลูกสุกร Bomba et al .( 2002 ) พบว่า กรดไขมันไม่อิ่มตัว
และมอลโทเด็กซ์ทรินซ์สามารถเสริมบารมี probiotics ในลําไส้เล็ก ในขณะที่ ฟรุกโตโอลิโกแซคคาไรด์ ( FOS )
จะเสริมบารมีในลำไส้ใหญ่