ProspectSpecial education seems to

Prospect
Special education seems to have grown rapidly during the last five years. When
we considered the data from 1986, the Ministry of Education classified special education
into four types: Visual impairment, hearing impairment, mental limitation and physical
disabilities. In 1999, the National Education Act specified nine types of special needs:
visual-impairment, hearing-impairment, intellectual limitation, physical limitation,
learning disability, speech impairment, behavioral or emotional disorder, autistic and
multiply- handicapped.
The Education Act in Thailand now covers a wider range of special needs than in
the past fifteen (15) years. It indicates the development of a world view towards special
education by the government. The strategic plan of the Ministry of Education coincides
with the general practice as described by Ainscow, Booth, and Dyson (2006) that “efforts
to foster inclusive school development are more likely to be effective when they are part of
a wider systematic strategy”.
However, as mentioned earlier, a decade after the strategic plan was implemented,
the outcome seems not to have moved as target. The inclusive classroom is an innovation
for special education, involves factors such as the role of school leadership, staff culture,
staff knowledge and understanding, community awareness and impact on students.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โอกาสการศึกษาพิเศษดูเหมือนว่าจะมีการเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงห้าปีที่ผ่าน
เมื่อเราพิจารณาข้อมูลจากปี 1986 กระทรวงศึกษาธิการจัดการศึกษาพิเศษ
เป็นสี่ประเภทบกพร่องทางสายตาจากการด้อยค่าการได้ยินข้อ จำกัด ทางร่างกายและจิตใจ
พิการ ในปี 1999 การกระทำการศึกษาแห่งชาติที่ระบุเก้าชนิดของความต้องการพิเศษ:
-ภาพการด้อยค่าการได้ยิน-ด้อยค่าข้อ จำกัด ทางปัญญาข้อ จำกัด ทางกายภาพ
ความพิการการเรียนรู้การด้อยค่าของการพูดผิดปกติของพฤติกรรมหรืออารมณ์ออทิสติกและ
คูณพิการ.
กระทำการศึกษาในประเทศไทยขณะนี้ครอบคลุมช่วงกว้างของความต้องการพิเศษกว่าใน
ที่ผ่านมาสิบห้า (15) ปีที่ มันบ่งบอกถึงการพัฒนาในมุมมองของโลกที่มีต่อการศึกษาพิเศษ
โดยรัฐบาลแผนยุทธศาสตร์ของกระทรวงศึกษาธิการสอดคล้อง
ด้วยการปฏิบัติทั่วไปตามที่อธิบาย ainscow บูธและไดสัน (2006) ว่า "ความพยายามที่จะส่งเสริม
การพัฒนาโรงเรียนรวมมีแนวโน้มที่จะมีผลบังคับใช้เมื่อพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของ
ระบบที่กว้างขึ้น กลยุทธ์ ".
แต่ตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ในช่วงทศวรรษหลังจากแผนกลยุทธ์ที่ถูกนำมาใช้
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะไม่ได้ย้ายไปเป็นเป้าหมาย ห้องเรียนรวมเป็นนวัตกรรม
เพื่อการศึกษาพิเศษที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยดังกล่าวเป็นบทบาทของการเป็นผู้นำโรงเรียนวัฒนธรรมพนักงาน
ความรู้และความเข้าใจพนักงานรู้ของชุมชนและผลกระทบต่อนักเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โน้ม
การศึกษาพิเศษที่ดูเหมือนว่าจะ มีการเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วง 5 ปี เมื่อ
เราพิจารณาข้อมูลจาก 1986 กระทรวงศึกษาประเภทการศึกษาพิเศษ
เป็นชนิดที่ 4: ผลภาพ ยิน ข้อจำกัดของจิตใจ และกายภาพ
พิการ ในปี 2542 พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติระบุเก้าชนิดของความต้องการพิเศษ:
ผล visual ยิน ปัญญาจำกัด ข้อจำกัดทางกายภาพ,
เรียนพิการ ด้อยค่าเสียง โรคทางอารมณ์ หรือพฤติกรรม autistic และ
คูณ-อำนวยการ
พระราชบัญญัติการศึกษาในประเทศไทยขณะนี้ครอบคลุมช่วงกว้างของความต้องการพิเศษกว่า
ปีผ่านมาสิบห้า (15) บ่งชี้การพัฒนามุมมองโลกต่อพิเศษ
ศึกษา โดยรัฐบาล แผนยุทธศาสตร์ของกระทรวงศึกษาธิการกรุณา
แบบฝึกหัดทั่วไปอธิบายไว้ โดย Ainscow บูธ Dyson (2006) ที่ "ความพยายาม
เพื่อส่งเสริม พัฒนาโรงเรียนรวมมีแนวโน้มที่จะมีผลบังคับใช้เมื่อพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของ
กลยุทธ์ระบบกว้างขวางขึ้น"
อย่างไรก็ตาม เป็น ทศวรรษหลังจาก แผนเชิงกลยุทธ์ได้ดำเนิน,
ผลดูเหมือนว่าไม่ให้ มีย้ายเป้าหมาย ห้องเรียนรวมเป็นนวัตกรรม
สำหรับการศึกษาพิเศษ เกี่ยวข้องกับปัจจัยต่าง ๆ เช่นบทบาทของผู้นำโรงเรียน เจ้าหน้าที่วัฒนธรรม,
บริการความรู้ และความเข้าใจ ตระหนักในชุมชน และผลกระทบต่อนักเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซึ่งจะช่วยการศึกษาพิเศษซึ่งเป็นความหวังก็ดูเหมือนว่าจะได้เติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงห้าปีที่ผ่านมา เมื่อ
ซึ่งจะช่วยเราได้รับการพิจารณาให้ข้อมูลจากปี 1986 กระทรวงการศึกษาได้รับการจำแนกให้เป็นการศึกษาพิเศษ
ซึ่งจะช่วยเป็นสี่ ประเภท ภาพ ส่งผลกระทบต่อความบกพร่องด้านการได้ยินการจำกัดทางกายและจิต
ซึ่งจะช่วยผู้พิการ ในปี 1999 การศึกษาแห่งชาติพระราชบัญญัติที่ระบุไว้ 9 ประเภท ของความต้องการพิเศษ:
มองเห็นความบกพร่องด้านการได้ยินส่งผลกระทบต่อพระราชบัญญัติ
ทวีมากขึ้น - สำหรับผู้ ทุพพลภาพ .
การศึกษาและ autistic ข้อจำกัดทางปัญญาการจำกัดทาง กายภาพ
การเรียนรู้ ทุพพลภาพ ส่งผลกระทบต่อสุนทรพจน์พฤติกรรมหรืออารมณ์หรือความผิดปกติในประเทศไทยในขณะนี้ครอบคลุมช่วงกว้างขึ้นของความต้องการพิเศษกว่าในปี
อดีตสิบห้า( 15 ) จะระบุว่าการพัฒนาของดูโลกที่ทางพิเศษ
ซึ่งจะช่วยการศึกษาโดยรัฐบาลที่จัดทำแผนยุทธศาสตร์ของกระทรวงศึกษาเข้ากันอย่างแนบแน่น
ซึ่งจะช่วยด้วยโดยทั่วไปการปฏิบัติตามที่อธิบายไว้โดย ainscow ,บูธและ dyson ( 2006 )ว่า"ความพยายาม
ซึ่งจะช่วยในการทำนุบำรุงแบบครบวงจรการพัฒนาโรงเรียนมีแนวโน้มที่จะมีผลใช้บังคับเมื่อพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของ
ที่กว้างขึ้นอย่างเป็นระบบกลยุทธ์"..
อย่างไรก็ตาม,ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้,ทศวรรษหลังจากที่จัดทำแผนยุทธศาสตร์สามารถใช้ได้,
ผลลัพธ์ที่ออกมาดูเหมือนว่าจะไม่มีย้ายไปเป็นเป้าหมาย ในห้องเรียนแบบครบวงจรที่เป็นนวัตกรรม
ซึ่งจะช่วยในการศึกษาพิเศษมีความเกี่ยวข้องกับปัจจัยดังกล่าวเป็นหน้าที่ของโรงเรียนเป็นผู้นำชุมชนวัฒนธรรมพนักงาน
พนักงานและความรู้ความเข้าใจและความตระหนักถึงผลกระทบที่นักศึกษา