Direct restorations, in common with

Direct restorations, in common with all other forms of restorations, suffer deterioration as a result of “wear and tear”, and may be susceptible to secondary caries in clinical service. Defects in restorations and lesions of secondary caries adjacent to restoration margins are two of the most frequent clinical observations in general dental practice. Replacement of restorations constitutes around half of the treatments performed by general dental practitioners.1,2 However, total restoration replacement may be regarded as excessively interventional in many situations, since in the large majority of cases, most of the restoration (>80%) may be found to be clinically and radiographically sound.3,4 Furthermore, restoration replacement invariably results in acceleration of the “restoration death spiral”,5 with weakening of the remaining tooth structure through the unnecessary removal of healthy tooth tissue in locations often distant from the site of the deteriorating restoration. An additional risk associated with restoration replacement is unnecessary and potentially fatal insult to the pulp. Consequently, good decision-making in respect of “defective” restorations is central to effective restorative treatment planning, particularly given the growing body of evidence confirming the value and importance of procedures to repair defective restorations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บูรณะโดยตรงในการร่วมกันกับรูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมดของการบูรณะประสบการเสื่อมสภาพเป็นผลมาจาก "สวมใส่และการฉีกขาด" และอาจจะไวต่อการเกิดโรคฟันผุรองในการให้บริการทางคลินิก ข้อบกพร่องในการบูรณะและแผลของโรคฟันผุรองอยู่ใกล้เคียงกับอัตรากำไรขั้นต้นการฟื้นฟูเป็นสองสังเกตการณ์ทางคลินิกที่พบบ่อยที่สุดในการปฏิบัติทางทันตกรรมทั่วไป เปลี่ยนบูรณะถือว่าประมาณครึ่งหนึ่งของการรักษาทางทันตกรรมที่ดำเนินการโดย practitioners.1,2 ทั่วไปอย่างไรก็ตามการเปลี่ยนการฟื้นฟูทั้งหมดอาจจะถือได้ว่าเป็นมาตรการแทรกแซงมากเกินไปในหลาย ๆ สถานการณ์เนื่องจากในส่วนใหญ่ของกรณีส่วนใหญ่ของการบูรณะ (> 80%) อาจจะพบว่ามีคลินิกและภาพรังสี sound.3,4 นอกจากนี้การเปลี่ยนการฟื้นฟูผลเสมอในการเร่งความเร็วของ "เกลียวตายบูรณะ" 5 กับความอ่อนแอของโครงสร้างฟันที่เหลือผ่านการกำจัดที่ไม่จำเป็นของเนื้อเยื่อฟันที่ดีต่อสุขภาพในสถานที่มักจะอยู่ห่างจาก เว็บไซต์ของการฟื้นฟูทวีความรุนแรงขึ้น ความเสี่ยงเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนการฟื้นฟูเป็นที่ไม่จำเป็นและร้ายแรงที่อาจดูถูกเยื่อกระดาษ ดังนั้นการตัดสินใจที่ดีในแง่ของ "ข้อบกพร่อง" บูรณะเป็นศูนย์กลางในการวางแผนการรักษาที่มีประสิทธิภาพบูรณะโดยเฉพาะอย่างยิ่งร่างกายเจริญเติบโตของหลักฐานยืนยันคุณค่าและความสำคัญของขั้นตอนในการซ่อมแซมบูรณะที่มีข้อบกพร่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บูรณะโดยตรง ในการร่วมกันกับรูปแบบอื่น ๆทั้งหมดของบูรณะประสบความตกต่ำเป็นผลของ " การสึกหรอ " และอาจจะเสี่ยงต่อโรคฟันผุในระดับการให้บริการทางคลินิก ข้อบกพร่องในการบูรณะและรอยโรคของมัธยมศึกษาฟันผุติดกับขอบฟื้นฟูเป็นสองตัวอย่างที่พบบ่อยที่สุดในคลินิกทันตกรรมทั่วไปแทนบูรณะถือประมาณครึ่งหนึ่งของการรักษากระทำโดยผู้ปฏิบัติงานทันตกรรมทั่วไป 1 , 2 แต่เปลี่ยนคืนทั้งหมดอาจจะถือเป็นการรักษามากเกินไป ในหลายสถานการณ์ เนื่องจากในส่วนใหญ่ของกรณี ที่สุดของการฟื้นฟู ( > 80% ) อาจจะพบเป็นทางคลินิกและเสียง radiographically . 4 นอกจากนี้การบูรณะทดแทนเสมอ ผลลัพธ์ในการ " ฟื้นฟูความตายเกลียว " , 5 กับความอ่อนแอของโครงสร้างฟันที่เหลือผ่านการกำจัดที่ไม่จำเป็นของเนื้อเยื่อสุขภาพฟันในสถานที่ห่างไกลมักจะได้จากเว็บไซต์ของทวี การฟื้นฟู เพิ่มความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูไม่จําเป็นและร้ายแรงอาจดูถูกกับเยื่อกระดาษดังนั้นการตัดสินใจที่ดีในส่วนของ " บกพร่อง " บูรณะเป็นศูนย์กลางที่มีประสิทธิภาพ การวางแผนการรักษา ฟื้นฟู ให้เติบโต โดยเฉพาะอย่างยิ่งร่างกายของหลักฐานยืนยันคุณค่าและความสำคัญของขั้นตอนการซ่อมบูรณะที่บกพร่อง