It wasn't the room's fault, of cour

It wasn't the room's fault, of course. This existential crisis was all my own doing. But with it I began to see through the facade, as if wearing Mad-Eye Moody's Mad Eye. For every detail that transports you to Hogwarts, the room has something that brings you back to Muggledom: the wall-mounted LCD TV screen, the large oscillating fan meant to compensate for the lack of air conditioning (try not to visit during a heat wave), the standard hotel bedsheets and towels, the seams in the stone-effect wallpaper that remind you you're not in a castle.

Even the fireplace wasn't real. It lit up with a remote control. I looked into the faux-flame, half hoping a familiar face would appear, take one look at me, and wonder "why so Sirius?", sending us both into fits of laughter. Alas, there was no face in the coals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันไม่ใช่ความผิดของห้องของหลักสูตร วิกฤตอัตถิภาวนิยมทั้งหมดนี้เป็นของตัวเองทำ แต่ด้วยความที่ฉันเริ่มที่จะมองผ่านซุ้มเช่นถ้าสวมใส่บ้าตามูดี้ส์บ้าตา สำหรับรายละเอียดที่ขนส่งคุณฮอกวอตทุกห้องมีสิ่งที่จะนำคุณกลับไป Muggledom: จอแอลซีดีติดผนังหน้าจอทีวีพัดลมสั่นขนาดใหญ่หมายถึงการชดเชยการขาดของเครื่องปรับอากาศ (พยายามที่จะไม่เข้าชมในช่วงคลื่นความร้อน ) ซึ่งเป็นโรงแรมระดับมาตรฐานผ้าปูและผ้าขนหนูตะเข็บในวอลล์เปเปอร์หินผลกระทบที่เตือนคุณคุณไม่ได้อยู่ในปราสาท. แม้เตาผิงไม่ได้จริง มันสว่างขึ้นด้วยการควบคุมระยะไกล ผมมองเข้าไปมารยาทเปลวไฟครึ่งหวังใบหน้าที่คุ้นเคยจะปรากฏใช้เวลาหนึ่งมองมาที่ฉันและสงสัยว่า "ทำไมจึงซิเรียส?" ส่งเราทั้งสองเข้ามาพอดีของเสียงหัวเราะ อนิจจามีใบหน้าถ่านหินไม่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันไม่ใช่ห้องผิดแน่นอน วิกฤต existential ทั้งหมดนี้ทำเอง แต่กับมัน ฉันเริ่มมองเห็นผ่านซุ้ม ถ้าใส่ตาบ้าเจ้าอารมณ์ โกรธ อาย ทุกรายละเอียดที่ขนส่งคุณฮอกวอตส์ ในห้องมีอะไรที่ทำให้คุณกลับมา muggledom : ติดผนัง ทีวี LCD จอใหญ่ Oscillating พัดลมหมายถึงการชดเชยการขาดของเครื่องปรับอากาศ ( พยายามที่จะไม่ไปในช่วงคลื่นความร้อน ) , ผ้าปูโรงแรมมาตรฐานและผ้าขนหนู , ตะเข็บในหิน ผล วอลล์เปเปอร์ที่เตือนคุณ คุณไม่ได้อยู่ในปราสาทแม้มีเตาผิงไม่ได้จริง มันสว่างขึ้นด้วยการควบคุมระยะไกล ฉันมองเข้าไปในเปลวไฟ Faux หวังว่าใบหน้าที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น มองที่ฉัน และสงสัยว่า " ทำไมต้องซีเรียส ? ส่งเราสองคนลงพอดีของเสียงหัวเราะ อนิจจา ไม่มีหน้าในถ่านหิน