In 1830, only a few miles away from

In 1830, only a few miles away from what is now the great city of Cincinnati, lay an immense and almost unbroken forest. The whole region was sparsely settled by people of the frontier--restless souls who no sooner had hewn fairly habitable homes out of the wilderness and attained to that degree of prosperity which today we should call indigence, than, impelled by some mysterious impulse of their nature, they abandoned all and pushed farther westward, to encounter new perils and privations in the effort to regain the meager comforts which they had voluntarily renounced. Many of them had already forsaken that region for the remoter settlements, but among those remaining was one who had been of those first arriving. He lived alone in a house of logs surrounded on all sides by the great forest, of whose gloom and silence he seemed a part, for no one had ever known him to smile nor speak a needless word. His simple wants were supplied by the sale or barter of skins of wild animals in the river town, for not a thing did he grow upon the land which, if needful, he might have claimed by right of undisturbed possession. There were evidences of "improvement"--a few acres of ground immediately about the house had once been cleared of its trees, the decayed stumps of which were half concealed by the new growth that had been suffered to repair the ravage wrought by the ax. Apparently the man's zeal for agriculture had burned with a failing flame, expiring in penitential ashes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน 1830 เพียงไม่กี่ไมล์จากเป็นพักเมืองของซินซินนาติ วางเป็นป่าใหญ่ และแทบไม่เสียหาย ภูมิภาคทั้งเบาบางถูกตัดสิน โดยคนชายแดน - วิญญาณสโมสรที่ไม่เร็ว hewn habitable ค่อนข้างบ้านนอกถิ่นทุรกันดาร และได้ที่ระดับของความเจริญรุ่งเรืองซึ่งวันนี้เราจะเรียก indigence กว่า impelled ตามกระแสบางอย่างลึกลับของธรรมชาติของพวกเขา พวกเขาถูกทอดทิ้งทั้งหมด และผลักดันอยู่ห่าง westward ประสบภัยใหม่และ privations ในความพยายามในการฟื้นธุรกิจไม่เพียงพอที่จะมีต่อ renounced หลายของพวกเขาแล้วได้ละทิ้งที่ภูมิภาคสำหรับการชำระเงิน remoter แต่ที่ เหลือเป็นผู้ได้รับของมาก่อน เขาอยู่คนเดียวในบ้านของบันทึกที่ล้อมรอบด้วยป่าดี ของหยีและเงียบดูส่วน สำหรับใครเคยรู้จักเขายิ้ม ไม่พูดคำที่จำเป็นทั้งด้าน เขาต้องการอย่างถูกมาขายหรือ barter สกินของสัตว์ป่าในเมืองริเวอร์ สำหรับสิ่งไม่ ได้เขาเติบโตเมื่อปลูกต้น ถ้าจำเป็น เขาอาจได้อ้างสิทธิครอบครองอย่างมาก มีได้หลักฐานของการ "ปรับปรุง" - กี่เอเคอร์ดินทันทีเกี่ยวกับบ้านได้เมื่อถูกล้างข้อมูลของต้นไม้ ตอผุที่ถูกครึ่งปกปิด ด้วยการเจริญเติบโตใหม่ที่ได้รับการซ่อมแซมการทำลาย wrought โดยขวาน เห็นได้ชัดสดของมนุษย์เพื่อการเกษตรได้เขียน ด้วยเปลวไฟล้ม หมดอายุเห็นขี้เถ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี ค.ศ. 1830 เพียงไม่กี่ไมล์ห่างจากสิ่งที่ตอนนี้เป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ของซินซินวางป่าอันยิ่งใหญ่และติดต่อกันเกือบ ทั้งภูมิภาคได้เบาบางลงโดยคนชายแดน - วิญญาณไม่สงบที่ยังไม่ทันได้โค่นบ้านอยู่อาศัยอย่างเป็นธรรมจากถิ่นทุรกันดารและบรรลุถึงระดับของความเจริญรุ่งเรืองที่ซึ่งวันนี้เราควรจะเรียกพื้นเมืองกว่าปวดโดยบางส่วนแรงก​​ระตุ้นของลึกลับ ธรรมชาติที่พวกเขาถูกทอดทิ้งและผลักดันให้ไกลออกไปทางทิศตะวันตกจะพบภัยใหม่และอดอยากในความพยายามที่จะฟื้นความสะดวกสบายน้อยที่พวกเขาได้สละความสมัครใจ หลายของพวกเขาได้ทอดทิ้งภูมิภาคอยู่แล้วว่าสำหรับการตั้งถิ่นฐานห่างไกล แต่ในหมู่ผู้ที่เหลือเป็นคนหนึ่งที่ได้รับของผู้ที่เดินทางมาถึงครั้งแรก เขาอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านของบันทึกที่ล้อมรอบทุกด้านด้วยป่าที่ดีของการที่มีความเศร้าโศกและความเงียบดูเหมือนว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งเพราะไม่มีผู้ใดได้เคยรู้จักเขาจะยิ้มหรือพูดคำที่ไม่มีความจำเป็น ความต้องการที่เรียบง่ายของเขาถูกจัดทำโดยการขายหรือแลกเปลี่ยนของผิวหนังของสัตว์ป่าในเมืองแม่น้ำที่ไม่ได้เป็นสิ่งที่เขาไม่เติบโตบนแผ่นดินซึ่งถ้าจำเป็นเขาอาจจะอ้างสิทธิในการครอบครองที่ไม่ถูกรบกวน มีหลักฐานของ "การปรับปรุง" เป็น - กี่เอเคอร์ของพื้นดินทันทีเกี่ยวกับบ้านครั้งหนึ่งเคยถูกลบของต้นไม้ที่ตอไม้ผุที่ถูกปกปิดครึ่งโดยการเจริญเติบโตใหม่ที่ได้รับความเดือดร้อนในการซ่อมแซมทำลายกระทำโดยขวาน . เห็นได้ชัดว่าความกระตือรือร้นของมนุษย์เพื่อการเกษตรได้เผาด้วยเปลวไฟที่ล้มเหลวจะสิ้นสุดในขี้เถ้าสำนึกผิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใน 1830 , เพียงไม่กี่ไมล์ห่างจากสิ่งที่เป็นเมืองใหญ่ของซินซินนาติ วางอันเวิ้งว้างและเกือบทิวป่า ภูมิภาคทั้งหมดถูกตัดสินโดยคนเบาบางแดน -- จิตวิญญาณกระสับกระส่ายที่ไม่เร็วได้ตั้งบ้านค่อนข้างร้างออกมาจากป่า และบรรลุ ว่าระดับของความเจริญรุ่งเรือง ซึ่งวันนี้เราควรจะเรียกยากจน , กว่า ,impelled โดยแรงกระตุ้นลึกลับของธรรมชาติของพวกเขา พวกเขาทิ้งทั้งหมด และผลักดันออกไปทางด้านตะวันตก พบภัยใหม่และ privations ในความพยายามที่จะฟื้นน้อยสอยซึ่งเขาสมัครใจสละแล้ว . หลายของพวกเขาได้ละทิ้งภูมิภาคสำหรับการชำระหนี้ remoter แต่ในหมู่ผู้ที่เหลืออยู่คือคนที่ถูกพวกแรกที่เดินทางมาถึงเขาอยู่คนเดียวในบ้านบันทึกล้อมรอบทุกด้านด้วยป่า ใหญ่ที่มีความมืดและความเงียบ ดูเหมือนเขาเป็นส่วนหนึ่ง ที่ไม่มีใครเคยรู้จัก เขาจะยิ้มหรือพูดคำที่ไม่มีความจำเป็น ง่ายของเขาถูกจัดเตรียมโดยต้องการขายหรือแลกเปลี่ยนจากผิวหนังของสัตว์ป่าในแม่น้ำเมือง ไม่ได้เป็นสิ่งที่เขาเติบโตบนแผ่นดิน ซึ่ง ถ้า จำเป็น ,เขาอาจจะอ้างว่าถูกนำมาไว้ในครอบครอง มีหลักฐานของ " โครงการ " -- ไม่กี่ไร่ พื้นดินทันทีเรื่องบ้านได้เมื่อเคลียร์ต้นไม้ , ตอไม้ผุ ซึ่งเป็นครึ่งปกปิดโดยการเจริญเติบโตใหม่ที่ได้รับความเดือดร้อนเพื่อซ่อมแซมทำให้หงุดหงิดด้วยขวาน เห็นได้ชัดว่าเขามีความกระตือรือร้นเพื่อการเกษตรด้วยการเผาไฟหมดอายุใน penitential ขี้เถ้า