The catfish (Clarias mossambicus) i

The catfish (Clarias mossambicus) is common throughout the waters of East
Africa. During the dry season stagnant pools evaporate and the oxygen tension is often
greatly reduced as a result of rotting vegetation. Clarias is able to survive indefinitely
under these conditions by obtaining oxygen from the atmosphere using special
suprabranchial organs (Moussa, 1957).
A closely related catfish, Clarias batrachus, is found in similar habitats on the Asian
sub-continent. Like C. mossambicus this species obtains oxygen from both the air and
water (Singh & Hughes, 1971). These authors reported that in aerated water C.
batrachus obtained 58 % of its oxygen from the air out of a total routine respiration
rate of 94mlO2kg-' h"1
at 25 °C (Singh & Hughes, 1971).
In common with many other fish, these catfish species show a reduction in metabolic
rate when subject to acute hypoxia (Singh & Hughes, 1971). For example, the
oxygen consumption of Clarias batrachus in water of P02 5-4 KPa is only 26 % of that
of catfish held in aerated water (Singh & Hughes, 1971). Under these conditions both
species show a decrease in the interval between air-breaths and an increased reliance
on aerial respiration (Moussa, 1957; Singh & Hughes, 1971).
In fish dependent entirely on aquatic respiration, O2 consumption often rises
following a period of acclimation to hypoxic conditions (Hughes, 1973; Van den
Thillart, 1982). This is largely the result of an increased effectiveness of oxygen
transfer across the gills (Wood & Johansen, 1972; Weber & Lykkeboe, 1978). The
mechanisms involved are complex and include changes in ventilatory efficiency,
haematocrit, erythrocyte pH, and in the concentrations of ligands affecting the
haemoglobin-oxygen equilibrium (Wood & Johansen, 1972; Hughes, 1973; Greaney
& Powers, 1978). For example, Fundulus heteroclitus acclimated to hypoxic water
showed an 11 % increase in haematocrit and a 40 % decrease in ATP concentrations
over a 12-day period (Greaney & Powers, 1978; Powers, 1980). Both these factors
would result in a significant increase in the oxygen carrying capacity of the blood after
hypoxic acclimation. The extent to which fish can compensate for a reduction in
environmental oxygen availability varies between species and according to the severity
of the hypoxia as well as with other environmental variables such as temperature
(Hughes, 1973; Van den Thillart, 1982).
There have been few previous studies on the effects of hypoxia acclimation on the
respiratory system of air-breathing fishes (Weber & Wood, 1979; Weber, Wood &
Davis, 1979; Gee, 1980; Graham & Baird, 1982). In the present study Clarias
mossambicus were acclimated to either aerated or hypoxic water for up to 27 days.
Measurements were made of air-breathing frequencies, routine aerial and aquatic
respiration rates, the volume densities of skeletal muscle mitochondria, and various
indices of muscle capillary supply. The latter morphological parameters provide some
information on oxygen demand and supply to the skeletal muscles.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปลาดุก (หมอเทศปลาดุก) มีใช้ทั่วน่านน้ำตะวันออกแอฟริกา ในฤดูแล้ง กลุ่มศิลปินระเหย และความตึงเครียดออกซิเจนมักจะลดลงอย่างมากจากพืชหึ่ง ปลาดุกจะสามารถอยู่รอดได้โดยไม่จำกัดเวลาภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้โดยได้รับออกซิเจนจากบรรยากาศโดยใช้พิเศษsuprabranchial อวัยวะ (Moussa, 1957)พบปลาที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ปลาดุกด้าน ในการอยู่อาศัยในเอเชียที่คล้ายกันทวีปย่อย เช่น C. หมอเทศ พันธุ์นี้ได้รับออกซิเจนจากอากาศทั้งสอง และน้ำ (สิงห์และฮิวจ์ส 1971) ผู้เขียนเหล่านี้รายงานว่า อากาศน้ำคด้านรับ 58% ของออกซิเจนจากอากาศจากการหายใจตามปกติรวมอัตรา 94mlO2kg-' h "1 ที่ 25 ° C (สิงห์และฮิวจ์ส 1971)In common with ปลาอื่น ๆ มากมาย พันธุ์ปลาเหล่านี้แสดงลดเวลาในการเผาผลาญอัตราต้องเฉียบพลัน hypoxia (สิงห์และฮิวจ์ส 1971) ตัวอย่าง การเพียง 26% ของที่มีปริมาณการใช้ออกซิเจนของปลาดุกด้านในน้ำ P02 5 4 KPaของปลาในน้ำอากาศ (สิงห์และฮิวจ์ส 1971) ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ทั้งสองชนิดแสดงการลดลงในช่วงอากาศหายใจและมีความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นบนทางอากาศหายใจ (Moussa, 1957 สิงห์และฮิวจ์ส 1971)ในปลาขึ้นอยู่ในน้ำหายใจ O2 ปริมาณมักจะเพิ่มขึ้นต่อระยะเวลาของ acclimation การแปรเงื่อนไข (ฮิวจ์ส 1973 เดนThillart, 1982) นี้เป็นส่วนใหญ่ผลของประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นของออกซิเจนโอนย้ายข้าม gills (ไม้และ Johansen, 1972 แบ่งแยกและ Lykkeboe, 1978) ที่เกี่ยวข้องกับกลไกซับซ้อน และรวมการเปลี่ยนแปลงในประสิทธิภาพ ventilatoryhaematocrit, pH ของเม็ดเลือดแดง และ ในความเข้มข้นของ ligands ที่ส่งผลกระทบต่อการสมดุลของ haemoglobin ออกซิเจน (ไม้และ Johansen, 1972 ฮิวจ์ส 1973 Greaneyและอำนาจ 1978) ตัวอย่าง Fundulus heteroclitus acclimated น้ำแปรแสดงให้เห็นว่า การเพิ่มขึ้น 11% haematocrit และ 40% ลดความเข้มข้นของ ATPระยะเวลา 12 วัน (Greaney และอำนาจ 1978 พลัง 1980) ทั้งสองปัจจัยเหล่านี้จะส่งผลในการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในจุออกซิเจนของเลือดหลังacclimation แปร ขอบเขตที่ปลาสามารถชดเชยการลดลงพร้อมออกซิเจนด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันไป ระหว่างพันธุ์ และ ตามความรุนแรงของ hypoxia เป็นอย่างดีเช่นเดียวกับตัวแปรด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ เช่นอุณหภูมิ(ฮิวจ์ส 1973 แวนเดน Thillart, 1982)มีการศึกษาก่อนหน้านี้ไม่กี่บนผลของ hypoxia acclimation ในการระบบหายใจของปลาอากาศหายใจ (แบ่งแยกและไม้ 1979 เวเบอร์ ไม้และDavis, 1979 Gee, 1980 เกรแฮมและ Baird, 1982) ในการศึกษาปัจจุบันปลาดุกหมอเทศไม่ acclimated น้ำอากาศ หรือแปรถึง 27 วันทำวัดอากาศหายใจถี่ ประจำทางอากาศ และทางน้ำอัตราการหายใจ ความหนาแน่นปริมาณของกล้ามเนื้ออีก mitochondria และต่าง ๆใส่ดัชนีของกล้ามเนื้อเส้นเลือดฝอย พารามิเตอร์ของหลังให้บางข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการออกซิเจนและถึงกล้ามเนื้ออีก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปลาดุก (Clarias mossambicus)
เป็นเรื่องธรรมดาทั่วน่านน้ำของภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกา
ในช่วงฤดูแล้งน้ำนิ่งระเหยและความตึงเครียดออกซิเจนมักจะลดลงอย่างมากเป็นผลมาจากพืชที่เน่าเปื่อย Clarias สามารถที่จะอยู่รอดไปเรื่อย ๆ
ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้โดยได้รับออกซิเจนจากบรรยากาศพิเศษโดยใช้อวัยวะ suprabranchial (Moussa, 1957). ปลาดุกที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด Clarias batrachus จะพบได้ในแหล่งที่อยู่อาศัยที่คล้ายกันในเอเชียอนุทวีป เช่นเดียวกับซี mossambicus สายพันธุ์นี้ได้รับออกซิเจนจากอากาศและน้ำ(ซิงห์และฮิวจ์ 1971) ผู้เขียนเหล่านี้มีรายงานว่าในน้ำมวลเบาซีbatrachus ได้รับ 58% ของออกซิเจนจากอากาศออกจากการหายใจประจำรวมอัตรา94mlO2kg- 'เอช "1 ที่ 25 ° C (ซิงห์และฮิวจ์ 1971). ในการร่วมกันกับอื่น ๆ อีกมากมาย ปลาสายพันธุ์ปลาดุกเหล่านี้แสดงให้เห็นการลดลงในเผาผลาญอัตราเมื่ออยู่ภายใต้การขาดออกซิเจนเฉียบพลัน(ซิงห์และฮิวจ์ 1971). ตัวอย่างเช่นการใช้ออกซิเจนของClarias batrachus ในน้ำของ P02 5-4 กิโลปาสคาลเป็นเพียง 26% ของที่ปลาดุกจัดขึ้น. ในน้ำมวลเบา (ซิงห์และฮิวจ์ 1971) ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ทั้งสองสายพันธุ์ที่แสดงให้เห็นการลดลงในช่วงเวลาระหว่างการหายใจอากาศและความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นในการหายใจอากาศ(Moussa 1957; ซิงห์และฮิวจ์ 1971). ในปลาขึ้นอยู่ทั้งหมดใน การหายใจของน้ำบริโภค O2 มักจะเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาในการปรับตัวให้เข้ากับสภาพhypoxic (ฮิวจ์ 1973; รถบรรทุกสัตว์Thillart, 1982) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นของออกซิเจน. โอนข้ามเหงือก (ไม้และฮันเซน, 1972; เวเบอร์ . & Lykkeboe 1978) ด้วยกลไกการมีส่วนร่วมมีความซับซ้อนและรวมถึงการเปลี่ยนแปลงในประสิทธิภาพการใช้เครื่องช่วยหายใจ, ฮีค่า pH ของเม็ดเลือดแดงและในระดับความเข้มข้นของลิแกนด์ที่มีผลต่อสมดุลของฮีโมโกลออกซิเจน(ไม้และฮันเซน, 1972; ฮิวจ์ส, 1973; Greaney และพลัง 1978) ยกตัวอย่างเช่น Fundulus heteroclitus ปรับตัวลงไปในน้ำ hypoxic พบว่าเพิ่มขึ้น 11% ในฮีและลดลง 40% ในระดับความเข้มข้นเอทีพีในช่วง12 วัน (Greaney และพลัง 1978; พลัง 1980) ทั้งสองปัจจัยเหล่านี้จะส่งผลในการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในขีดความสามารถของออกซิเจนในเลือดหลังhypoxic เคยชินกับสภาพ ขอบเขตที่ปลาสามารถชดเชยการลดลงในออกซิเจนสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันระหว่างสายพันธุ์และเป็นไปตามความรุนแรงของการขาดออกซิเจนเช่นเดียวกับตัวแปรด้านสิ่งแวดล้อมอื่นๆ เช่นอุณหภูมิ(ฮิวจ์ 1973; รถบรรทุกสัตว์ Thillart, 1982). มีการ การศึกษาก่อนหน้าไม่กี่เกี่ยวกับผลกระทบของการปรับตัวการขาดออกซิเจนในระบบทางเดินหายใจของปลาอากาศหายใจ(เวเบอร์และไม้ 1979; เวเบอร์, ไม้และเดวิส, 1979; Gee, 1980; เกรแฮมและแบร์ด, 1982) ในการศึกษา Clarias ปัจจุบันmossambicus ถูกปรับให้ทั้งน้ำอัดลมหรือ hypoxic ได้นานถึง 27 วัน. วัดถูกสร้างขึ้นของความถี่อากาศหายใจประจำทางอากาศและทางน้ำอัตราการหายใจที่มีความหนาแน่นปริมาณของ mitochondria กล้ามเนื้อโครงร่างและต่างๆดัชนีของเส้นเลือดฝอยกล้ามเนื้อจัดหา. พารามิเตอร์ก้านหลังให้บางข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการออกซิเจนและอุปทานไปยังกล้ามเนื้อโครงร่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปลาดุก ( ปลาดุก mossambicus ) อยู่ทั่วไปตลอดน่านน้ำตะวันออก
แอฟริกา ในฤดูแล้งสระน้ำนิ่งระเหยและออกซิเจนแรงมัก
ลดลงอย่างมากเป็นผลมาจากผักที่เน่าเปื่อย . ปลาดุกสามารถรอดชัว
ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้โดยได้รับออกซิเจนจากบรรยากาศการใช้อวัยวะ suprabranchial พิเศษ
( Moussa , 1957 ) .
อย่างใกล้ชิดที่เกี่ยวข้องกับปลาดุกปลาดุก batrachus ถูกพบในที่อยู่อาศัยที่คล้ายกันในทวีปย่อยเอเชีย

ชอบ ซี mossambicus ชนิดนี้ได้รับออกซิเจนจากทั้งอากาศและน้ำ ( สิงห์&
Hughes , 1971 ) เหล่านี้ผู้เขียนรายงานว่าน้ำในบ่อ C .
batrachus ได้ 58 % ของออกซิเจนจากอากาศออกทั้งหมดตามปกติ อัตราการหายใจ 94mlo2kg
- H " 1
ที่ 25 ° C ( สิงห์& Hughes , 1971 ) .
เหมือนกันกับปลาหลายๆ ชนิดปลาดุกเหล่านี้แสดงการลดลงของอัตราการสลาย
เมื่อเรื่องที่ขาดออกซิเจนเฉียบพลัน ( สิงห์& Hughes , 1971 ) ตัวอย่างเช่น การใช้ออกซิเจนของ batrachus
ปลาดุกในน้ำ P02 5-4 kPa เป็นเพียง 26% ของ
ปลาดุกที่จัดขึ้นในมวลน้ำ ( สิงห์& Hughes , 1971 ) ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ทั้ง
ชนิดแสดงการลดลงในช่วงระหว่างหายใจอากาศและเพิ่มความเชื่อมั่น
บนอากาศหายใจ ( Moussa 2500 ; Singh & Hughes , 1971 ) .
ในปลาขึ้นอยู่ทั้งหมดในสัตว์น้ำหายใจ O2 การบริโภคมักจะเพิ่มขึ้น
ต่อไปนี้ระยะเวลาของ acclimation เงื่อนไขที่ติดตั้ง ( Hughes , 1973 ; แวนเดน
thillart , 1982 ) . นี้เป็นส่วนใหญ่ผลของประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นของออกซิเจน
โอนผ่านทางเหงือก ( ไม้& Johansen , 1972 ; เวเบอร์& lykkeboe , 1978 )
กลไกที่เกี่ยวข้องมีความซับซ้อนและรวมถึงการเปลี่ยนแปลงประสิทธิภาพในการระบายอากาศ , ฮีมาโตคริตเม็ดเลือดแดง
, pH และความเข้มข้นของลิแกนด์มีผลต่อ
ฮีโมโกลบินออกซิเจนสมดุล ( ไม้& Johansen , 1972 ; Hughes , 1973 ; greaney
&พลัง , 1978 ) ตัวอย่างเช่น fundulus heteroclitus acclimated เพื่อติดตั้งน้ำ
แสดง 11 % เพิ่มฮีมาโตคริทและลดลง 40% ในเอทีพี ความเข้มข้น
ในช่วง 12 วัน ( greaney &พลัง , 1978 ; อํานาจ , 1980 ) ทั้งสองปัจจัยนี้
จะส่งผลให้เพิ่มขึ้นในออกซิเจนแบกความจุของเลือดหลังจากติดตั้ง acclimation
. ขอบเขตที่ปลาสามารถชดเชยการลดลงใน
ออกซิเจนสิ่งแวดล้อมห้องพักจะแตกต่างกันระหว่างชนิดและความรุนแรงของภาวะ
เช่นเดียวกับกับตัวแปรด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆเช่นอุณหภูมิ
( Hughes , 1973 ; แวนเดน thillart , 1982 ) .
มีการศึกษาก่อนหน้านี้ไม่กี่บนผลของภาวะพร่องออกซิเจน acclimation บน
ระบบหายใจของปลา&ไม้อากาศหายใจ ( เวเบอร์ , 1979 ; Weber , ไม้&
เดวิส , 1979 ; Gee , 1980 ;เกรแฮม& Baird , 1982 ) ในการศึกษา mossambicus ถูก acclimated ให้ปลาดุก
น้ำอัดลมหรือน้ำที่ติดตั้งได้ถึง 27 วัน
วัดขึ้นของอากาศหายใจถี่ รูทีนทางอากาศและทางน้ำ
อัตราการหายใจ ปริมาณความหนาแน่นของกระดูกกล้ามเนื้อ ) และดัชนีต่างๆ
จัดหาความสามารถของกล้ามเนื้อ หลังพารามิเตอร์ให้
โดยข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการออกซิเจนและอุปทานกล้ามเนื้อกระดูก