In psychology and ethology, play is

In psychology and ethology, play is a range of voluntary, intrinsically motivated activities normally associated with recreational pleasure and enjoyment.[1] Play is commonly associated with children and juvenile-level activities, but play occurs at any life stage, and among other higher-functioning animals as well, most notably mammals.

Many prominent researchers in the field of psychology, including Melanie Klein, Jean Piaget, William James, Sigmund Freud, Carl Jung and Lev Vygotsky have viewed play as confined to the human species, believing play was important for human development and using different research methods to prove their theories.

Play is often interpreted as frivolous; yet the player can be intently focused on their objective, particularly when play is structured and goal-oriented, as in a game. Accordingly, play can range from relaxed, free-spirited and spontaneous through frivolous to planned or even compulsive.[2] Play is not just a pastime activity; it has the potential to serve as an important tool in numerous aspects of daily life for adolescents, adults, and cognitively advanced non-human species (such as primates). Not only does play promote and aid in physical development (such as hand–eye coordination), but it also aids in cognitive development and social skills, and can even act as a stepping stone into the world of integration, which can be a very stressful process.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จิตวิทยาและ ethology เล่นเป็นช่วงของกิจกรรมสมัครใจ แรงจูงใจการทำงาน ด้วยความสุขคลายและความเพลิดเพลิน [1] เล่นทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับเด็กและเยาวชนระดับกิจกรรม แต่เล่นเกิดขึ้น ในขั้นตอนใด ๆ ชีวิต และ ระหว่างทำสูงกว่าสัตว์อื่น ๆ เช่น เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่นักวิจัยที่โดดเด่นมากในด้านจิตวิทยา เมลา Klein ฌ็องปียาแฌ William James, Sigmund Freud, Carl Jung และลิฟเย Vygotsky ได้ดูเล่นเป็นจำกัดไปสายพันธุ์มนุษย์ เชื่อว่า การเล่นมีความสำคัญต่อการพัฒนามนุษย์ และการใช้วิธีการวิจัยที่แตกต่างกันเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของพวกเขามักจะมีการตีความเล่นเป็นไม่สำคัญ ยัง ผู้เล่นสามารถจะ intently เน้นวัตถุประสงค์ของพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเล่นโครงสร้าง และเป้าหมาย แปลก ในเกม ตาม เล่นสามารถช่วงจากการผ่อนคลาย ฟรีเซนเตอร์ และขาดผ่าน compulsive ไม่สำคัญแผน หรือแม้แต่ [2] เล่นไม่เพียงเป็นงานอดิเรกกิจกรรม มีศักยภาพในการทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสำคัญในด้านต่าง ๆ ของชีวิตประจำวันสำหรับวัยรุ่น ผู้ใหญ่ และไม่ใช่มนุษย์สปีชีส์ที่ cognitively ขั้นสูง (เช่น primates) ไม่เพียงไม่เล่นส่งเสริม และช่วยในการพัฒนาทางกายภาพ (เช่นมือตาประสานงาน), แต่มันยังช่วยในการรับรู้พัฒนาทักษะทางสังคม และสามารถจะทำหน้าที่เป็นหินเดินเข้าสู่โลกของรวม ซึ่งจะเครียดมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในด้านจิตวิทยาและ ethology เล่นเป็นช่วงของความสมัครใจของกิจกรรมที่มีแรงจูงใจจากภายในปกติที่เกี่ยวข้องกับความสุขของการพักผ่อนหย่อนใจและความบันเทิง. [1] เล่นมักจะเกี่ยวข้องกับเด็กและกิจกรรมของเด็กและเยาวชนระดับ แต่การเล่นที่เกิดขึ้นในขั้นตอนใด ๆ ในชีวิตและในหมู่ที่สูงขึ้นอื่น ๆ สัตว์ -functioning เช่นกันเลี้ยงลูกด้วยนมที่สะดุดตาที่สุด. นักวิจัยที่โดดเด่นในหลายสาขาจิตวิทยารวมทั้งเมลานีไคลน์, ฌองเพียเจต์, วิลเลียมเจมส์, ซิกมุนด์ฟรอยด์, คาร์ลจุและเลฟ Vygotsky ได้ดูเล่นเป็นกักขังอยู่ในสายพันธุ์ของมนุษย์เชื่อว่าการเล่นเป็น . สิ่งที่สำคัญสำหรับการพัฒนามนุษย์และการใช้วิธีการวิจัยที่แตกต่างกันเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของพวกเขาเล่นถูกตีความมักจะเป็นเล็กๆ น้อย ๆ ; แต่ผู้เล่นสามารถมุ่งเน้นวัตถุประสงค์ของพวกเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการเล่นมีโครงสร้างและเป้าหมายที่มุ่งเน้นในขณะที่เกม ดังนั้นการเล่นได้ตั้งแต่ผ่อนคลายฟรีคะนองและเกิดขึ้นเองเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะผ่านการวางแผนหรือแม้แต่บังคับ [2] เล่นไม่ได้เป็นเพียงกิจกรรมงานอดิเรก. มีศักยภาพที่จะทำหน้าที่เป็นเครื่องมือที่สำคัญในหลายแง่มุมของชีวิตประจำวันสำหรับเด็กวัยรุ่นผู้ใหญ่และขั้นสูง cognitively ไม่ใช่สายพันธุ์ของมนุษย์ (เช่นบิชอพ) ไม่เพียง แต่เล่นส่งเสริมและช่วยในการพัฒนาทางกายภาพ (เช่นมือตาประสานงาน) แต่มันยังช่วยในการพัฒนาองค์ความรู้และทักษะทางสังคมและยังสามารถทำหน้าที่เป็นหินก้าวเข้าสู่โลกของการรวมซึ่งอาจจะเป็นเครียดมาก กระบวนการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จิตวิทยาและพฤติกรรมวิทยา เล่นเป็นช่วงของอาสาสมัคร , แรงจูงใจภายในกิจกรรมปกติที่เกี่ยวข้องกับความสุขและความเพลิดเพลินนันทนาการ [ 1 ] เล่นโดยทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับเด็กและกิจกรรมระดับเยาวชน แต่การเล่นเกิดขึ้นในเวทีชีวิต และการทำงานของสัตว์อื่นๆ ได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

มากเด่นนักวิจัยใน สาขาของจิตวิทยารวมถึงเมลานี Klein Jean Piaget , วิลเลียม เจมส์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ คาร์ล จุง และ เลฟ วีกอตสกี ได้ดูได้เล่นเป็นคับสายพันธุ์ของมนุษย์ โดยเชื่อว่า การเล่นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการพัฒนาและการใช้วิธีวิจัยต่าง ๆ เพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของมนุษย์

เล่นแปลเป็นมักจะเป็นใช้ได้ แต่ผู้เล่นสามารถมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายอย่างตั้งใจ ,โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเล่น มีโครงสร้างและเป้าหมายที่มุ่งเน้น ในเกม ตาม เล่นสามารถช่วงจากผ่อนคลายมีชีวิตชีวาและเป็นธรรมชาติผ่านฟรีเกษียนการวางแผนหรือแม้แต่นักเลง [ 2 ] เล่นไม่ได้เป็นเพียงงานอดิเรก กิจกรรม ; มันมีศักยภาพในการใช้เป็นเครื่องมือที่สำคัญในลักษณะต่าง ๆ มากมายในชีวิตของวัยรุ่น ผู้ใหญ่และชนิดของมนุษย์การประมวลผลขั้นสูง ( เช่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ) ไม่เพียง แต่จะเล่นส่งเสริมและช่วยเหลือในการพัฒนาทางกายภาพ ( เช่นมือและการประสานงานตา ) แต่มันยังช่วยในการพัฒนาความรู้ และทักษะทางสังคม และสามารถทำหน้าที่เป็นหินก้าวเข้าสู่โลกของการรวมกลุ่ม ซึ่งจะมีกระบวนการเคร่งเครียดมาก