All data shown as mean values SD fr

All data shown as mean values SD from three triplicate rep- licates. All correlation and regression analysis were carried out transparent, while SPT kernels are opaque (like glutinous rice). Fig. 1 demonstrates cracks on the kernel surface at various degrees. At the 100% surface cracking degree, for example, the kernel sur- faces of KML and CHN are filled with a large number of short, deep red-violet lines. Lesser degrees of cracking were observed on the surface of the kernel, with the appearance of dark lines fewer in number and with a reduced color intensity.
The surface cracking of rice kernels was visually evaluated. It was noticed that for each single treatment all individual rice ker- nels contained similar degrees of cracks. The degree of surface cracking was estimated using a range of minimum and maximum, and average values (Table 1). It was found that the application of a higher quantity of beetroot juice under vacuum drying helped to increase the degree of surface cracking of rice kernels.
The surface cracking increment was associated with a higher moisture gradient buildup within the rice kernels in responding to higher amounts of added juice. The damper rice kernels underwent a higher degree of cracking stress and were more susceptible to vacuum/pressure forces. The relationships between the quantity of juice and the average degree of surface cracking were linear, with
high correlation coefficient values, R2 > 0.96 (data not shown). This
indicates a simple mechanism of kernel surface cracking formation by vacuum drying in relation to the quantity of added liquid.
The degrees of surface cracking of KML and CHN were similar and much larger than those of SPT. This implies that SPT kernels were less susceptible to surface crack formation. This may be due to the fact that SPT is a glutinous/waxy rice (low amylose content,
5.12%) but KML and CHN are non-glutinous rice (medium and high amylose contents, 16.17% and 30.35%, respectively). The hydrated tissue of SPT is more flexible/elastic than that of KML and CHN, as SPT contains a higher quantity of large branching molecules like amylopectin (Varavinit, Shobsngob, Varanyanond, Chinachot, & Naivikul, 2003). Such a flexible structure could better compensate for the moisture-gradient cracking stress and the vacuuming/ pressurizing forces. In addition, SPT kernels are much more porous (being opaque) than KML and CHN kernels (being transparent) (Tashiro & Ebata, 1975). Water can easily penetrate into the interior of SPT kernels, and therefore, a lower moisture gradient was formed within the SPT kernels, leading to reduced cracking stress. On the other hand, the non-glutinous KML and CHN rice grains contain similar degrees of porosity (Tashiro & Ebata, 1975) and amylose content, demonstrating a similar surface crack formation. The application of high quantities of juice (5%) showed a higher degree of cracking in one-month CHN than in KML grains. This suggests that CHN is slightly more susceptible to surface cracking stress than KML.
Rice aging over storage time (one month and year) showed little impact on surface crack formation. Slightly higher degrees of kernel

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อมูลทั้งหมดที่แสดงเป็นหมายถึง ค่า SD จาก triplicate 3 licates แทน วิเคราะห์สหสัมพันธ์และการถดถอยทั้งหมดถูกดำเนินการโปร่งใส ขณะที่ SPT เมล็ดทึบแสง (เช่นข้าว) Fig. 1 แสดงให้เห็นรอยแตกบนพื้นผิวของเคอร์เนลที่องศาต่าง ๆ ที่ผิว 100% แตกระดับ ตัวอย่าง ซูร์หน้าเคอร์เนลของ KML และ CHN ได้ filled กับบรรทัดสีแดงม่วงสั้น ลึกเป็นจำนวนมาก สุภัคองศาน้อยกว่าของถอดบนพื้นผิวของเคอร์เนล ลักษณะที่ปรากฏของบรรทัดน้อยเลขเข้ม และความเข้มของสีลดลงเห็นมีประเมินถอดผิวของเมล็ดข้าว มีสังเกตว่า ในแต่ละทรีทเม้นต์เดียว ทั้งหมดแต่ละข้าวโคเคอร์-nels อยู่องศาคล้ายรอยแตก ระดับของพื้นผิวที่แตกถูกประเมินโดยใช้ช่วงของค่าต่ำสุด และสูงสุด และค่าเฉลี่ย (ตาราง 1) ก็พบว่า ใช้น้ำ beetroot ภายใต้การอบแห้งปริมาณสูงช่วยเพิ่มระดับของการถอดผิวของเมล็ดข้าวพื้นผิวที่แตกเพิ่มขึ้นเกี่ยวข้องกับโลหิตไล่ระดับความชื้นสูงกว่าภายในเมล็ดข้าวตระหนักถึงจำนวนน้ำที่เพิ่มสูงขึ้น เมล็ดข้าวลดความผ่าน cracking ความเครียดในระดับที่สูง และมีความอ่อนแอมากดูด/กดดันกองกำลัง ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณน้ำและระดับเฉลี่ยของพื้นผิวถอดได้ เชิงเส้นกับค่าสหสัมพันธ์สูง coefficient, R2 > 0.96 (ข้อมูลไม่แสดง) นี้ระบุกลไกเรื่องของเคอร์เนลก่อ cracking ผิว โดยการอบแห้งเกี่ยวกับปริมาณของของเหลวเพิ่มของถอดผิว KML และ CHN คล้ายกัน และขนาดใหญ่กว่าของ SPT. หมายความว่า เมล็ด SPT ได้น้อยไวต่อการก่อตัวของรอยแตกที่ผิว นี้อาจจะเนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่า SPT เป็นข้าวเหนียว/แว็กซี่ (ปริมาณแอมิโลสต่ำเนื้อหา5.12%) แต่ KML และ CHN เหนียวไม่ใช่ข้าว (ปริมาณแอมิโลสปานกลาง และสูงเนื้อหา 16.17% และ 30.35% ตามลำดับ) เนื้อเยื่อของ SPT ผลิตภัณฑ์จะมากกว่า flexible/ยืดหยุ่น กว่าของ KML และ CHN เป็น SPT ประกอบด้วยโมเลกุลขนาดใหญ่โยงหัวข้อเช่น amylopectin (Varavinit ชอบสงบ Varanyanond, Chinachot, & Naivikul, 2003) ปริมาณสูง เช่นโครงสร้าง flexible สามารถดีชดเชยความเครียด cracking ไล่ระดับความชื้นและกองกำลัง vacuuming / pressurizing นอกจากนี้ SPT เมล็ดมีมาก porous (ที่ทึบ) กว่า KML และ CHN เมล็ด (เป็นโปร่งใส) (Tashiro & Ebata, 1975) น้ำได้อย่างง่ายดายสามารถเจาะเข้าไปในภายในของเมล็ด SPT และดังนั้น ไล่ความชื้นต่ำได้ก่อตั้งขึ้นภายในเมล็ด SPT นำไปสู่การลดความเครียด cracking บนมืออื่น ๆ ไม่เหนียว KML และ CHN ข้าวธัญพืชประกอบด้วยองศาคล้ายของ porosity (Tashiro & Ebata, 1975) และเนื้อหา เห็นพื้นผิวคล้ายและแตกก่อตัว ใช้ปริมาณสูงของน้ำ (5%) แสดงให้เห็นว่าถอดในระดับที่สูงใน CHN หนึ่งเดือนกว่าใน KML ธัญพืช แนะนำว่า CHN มากไวต่อการเครียดผิว cracking กว่า KMLข้าวอายุช่วงเวลาการเก็บ (หนึ่งเดือนและปี) พบว่าผลกระทบเล็กน้อยเกี่ยวกับการก่อตัวของรอยแตกที่ผิว องศาสูงขึ้นเล็กน้อยของเคอร์เนล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อมูลทั้งหมดที่แสดงเป็นค่าเฉลี่ย SD จากสาม rep- เพิ่มขึ้นสามเท่า licates ความสัมพันธ์และการวิเคราะห์การถดถอยได้ดำเนินการโปร่งใสในขณะที่เมล็ดมีสีขาวขุ่น SPT (เช่นข้าวเหนียว) มะเดื่อ 1 แสดงให้เห็นถึงรอยแตกบนพื้นผิวเคอร์เนลที่หลายองศา ในการศึกษาระดับปริญญาแตกพื้นผิว 100% เช่นใบหน้า sur- เคอร์เนลของ KML และ CHN มีสาย lled ที่มีเป็นจำนวนมากในระยะสั้นเส้นสีแดงสีม่วงลึก องศาที่น้อยกว่าของการแตกร้าวพบบนพื้นผิวของเมล็ดที่มีลักษณะของเส้นที่มืดจำนวนน้อยและมีการลดความเข้มของสี.
พื้นผิวแตกของเมล็ดข้าวที่ถูกประเมินสายตา มันก็สังเกตเห็นว่าในแต่ละรักษาเพียงครั้งเดียวข้าวแต่ละทั้งหมด Nels เคอร์เนลที่มีองศาที่คล้ายกันของรอยแตก ระดับของพื้นผิวแตกเป็นที่คาดกันใช้ช่วงของต่ำสุดและสูงสุดและค่าเฉลี่ย (ตารางที่ 1) ผลการวิจัยพบว่าการใช้ปริมาณที่สูงขึ้นของน้ำบีทรูทภายใต้การอบแห้งสูญญากาศช่วยในการเพิ่มระดับของการแตกพื้นผิวของเมล็ดข้าว.
พื้นผิวแตกเพิ่มขึ้นมีความสัมพันธ์กับการสะสมลาดความชื้นสูงภายในเมล็ดข้าวในการตอบสนองต่อปริมาณที่สูงขึ้นของ น้ำผลไม้เพิ่ม เมล็ดข้าวที่ทำให้ชื้นขนานระดับที่สูงขึ้นของการแตกความเครียดและมีความอ่อนแอมากขึ้นเพื่อสูญญากาศ / กองกำลังความดัน ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณของน้ำผลไม้และการศึกษาระดับปริญญาเฉลี่ยของพื้นผิวแตกเป็นเส้นตรงที่มี
ความสัมพันธ์สูง COEF ไฟค่าเพียงพอ, R2> 0.96 (ไม่ได้แสดงข้อมูล) นี้
แสดงให้เห็นกลไกที่เรียบง่ายของพื้นผิวที่แตกเคอร์เนลก่อโดยการอบแห้งสูญญากาศในความสัมพันธ์กับปริมาณของของเหลวเพิ่ม.
องศาแตกพื้นผิวของ KML และ CHN มีความคล้ายคลึงกันและมีขนาดใหญ่กว่าของ SPT นี่ก็หมายความว่าเมล็ด SPT น้อยไวต่อการก่อผิวแตก นี้อาจจะเป็นเพราะความจริงที่ว่า SPT เป็นข้าวเหนียว / ข้าวเหนียว (ปริมาณอมิโลสต่ำ
5.12%) แต่ KML และ CHN เป็นข้าวเจ้า (ขนาดกลางและเนื้อหาอะไมโลสสูง 16.17% และ 30.35% ตามลำดับ) ไฮเดรทเนื้อเยื่อของ SPT เป็นชั้นมากขึ้นยืดหยุ่น / ยืดหยุ่นกว่า KML และ CHN เป็น SPT มีปริมาณที่สูงขึ้นของโมเลกุลขนาดใหญ่เช่นแยก amylopectin (Varavinit, Shobsngob, Varanyanond, Chinachot และนัยวิกุล, 2003) ดังกล่าวมีโครงสร้างที่ยืดหยุ่นชั้นดีขึ้นสามารถชดเชยการไล่ระดับความชื้นแตกความเครียดและดูดฝุ่น / กองกำลังอากาศกด นอกจากนี้เมล็ด SPT มีรูพรุนมากขึ้น (เป็นสีขาวขุ่น) มากกว่า KML และเมล็ด CHN (โปร่งใส) (Tashiro และ Ebata, 1975) น้ำสามารถเจาะเข้าไปภายในเมล็ด SPT และดังนั้นความชื้นที่ต่ำกว่าการไล่ระดับสีที่ถูกสร้างขึ้นภายในเมล็ด SPT นำไปสู่การลดความเครียดแตก ในทางตรงกันข้าม, ข้าวเจ้า CHN KML และเมล็ดข้าวมีองศาที่คล้ายกันของพรุน (Tashiro และ Ebata, 1975) และเนื้อหาอะไมโลสแสดงให้เห็นถึงแตกพื้นผิวที่คล้ายกันก่อ การประยุกต์ใช้ในปริมาณที่สูงของน้ำผลไม้ (5%) แสดงให้เห็นว่าระดับที่สูงขึ้นของการแตกใน CHN หนึ่งเดือนกว่าในธัญพืช KML นี้แสดงให้เห็นว่า CHN เล็กน้อยอ่อนแอมากขึ้นเพื่อผิวแตกความเครียดกว่า KML.
ข้าวริ้วรอยในช่วงเวลาการจัดเก็บ (หนึ่งเดือนและปี) แสดงให้เห็นว่าผลกระทบเพียงเล็กน้อยบนพื้นผิวการก่อแตก องศาที่สูงขึ้นเล็กน้อยของเมล็ด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อมูลทั้งหมดที่แสดงเป็นค่าเฉลี่ยค่า SD จากสามทำสำเนาสามฉบับตัวแทน - licates . ทุกความสัมพันธ์ และการวิเคราะห์การถดถอยพบว่าโปร่งใส ในขณะที่เมล็ด SPT ทึบแสง ( เหมือนข้าวเหนียว ) รูปที่ 1 แสดงให้เห็นรอยแตกบนผิวเมล็ดในองศาต่างๆ ที่ 100% ผิวแตกหรือ ตัวอย่างเช่น เคอร์เนล ซูร์ - ใบหน้าของ KML CHN จะสะสมและถ่ายทอดด้วยตัวเลขขนาดใหญ่ของสั้นเส้นสีม่วงแดงเข้ม องศาน้อยกว่าของการแตกร้าวที่พบบนพื้นผิวของเมล็ดที่มีลักษณะของสายมืดน้อยลงในจํานวนและด้วยลดความเข้มของสี .
ผิวแตกของเมล็ดข้าวสายตาประเมิน มันก็สังเกตเห็นว่า การรักษาแต่ละเคอร์ - ข้าวบุคคลทั้งหมดเนลส์ที่มีอยู่องศาคล้ายรอยแตกระดับพื้นผิวแตกถูกประเมินโดยใช้ช่วงต่ำสุดและสูงสุด และค่าเฉลี่ย ( ตารางที่ 1 ) พบว่า การใช้ปริมาณที่สูงขึ้นของบีทรูทภายใต้สุญญากาศช่วยเพิ่มระดับของพื้นผิวแตกของเมล็ดข้าว .
ผิวแตกเพิ่มขึ้นสัมพันธ์กับการสะสมที่สูงความชื้นภายในเมล็ดข้าวในการตอบสนองต่อปริมาณที่สูงขึ้นของการเพิ่มน้ำผลไม้ แดมข้าวเมล็ดได้รับระดับที่สูงขึ้นของการแตกความเครียดและอ่อนไหวสูญญากาศ / แรงดันกําลัง ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณน้ำและระดับของผิวแตกเป็นเส้นเฉลี่ยกับ
สหสัมพันธ์สูง coef จึง cient ค่า R2 > 0.96 ( ข้อมูลไม่แสดง ) นี้บ่งชี้ว่ากลไกที่เรียบง่ายของ Kernel
ผิวแตกสร้างโดยการอบแห้งในความสัมพันธ์กับปริมาณของของเหลวที่เป็นสูญญากาศ
องศาของพื้นผิวและการแตกของ KML CHN ใกล้เคียงกันและมีขนาดใหญ่กว่าของระบบ แสดงให้เห็นว่าเมล็ด SPT เป็นน้อยไวต่อการพัฒนาพื้นผิวแตก .นี้อาจจะเนื่องจากความจริงที่ว่า SPT เป็นข้าวเหนียว / ข้าวเหนียว ( อมิโลสต่ำ , 5.12 %
) แต่ KML CHN ไม่และข้าวเหนียว ( กลางและเนื้อหาโลสสูง 16.17 % และ 30.35 ตามลำดับ ) hydrated เนื้อเยื่อของ SPT เป็นfl exible / ยืดหยุ่นมากขึ้นกว่าที่และ KML CHN เป็น SPT มีปริมาณที่สูงขึ้นของขนาดใหญ่แยกโมเลกุลอะไมโลเพกติน ( ทรัพย์ เช่น เสาวนีย์ ธรรมสถิติวารัญญานนท์ , , ,ชินโชติ& naivikul , 2003 ) เช่นfl exible โครงสร้างที่ดีขึ้นชดเชยความชุ่มชื้นลาดแตกความเครียดและดูดฝุ่น / อากาศกดแรงที่ นอกจากนี้ เมล็ด มีรูพรุนมากขึ้น ยืดหยุ่นมาก ( โดนทึบกว่าและ KML CHN เมล็ด ( โปร่งใส ) ( ครั้งแรก& ebata , 1975 ) น้ำสามารถเจาะเข้าไปในภายในของเมล็ด SPT และดังนั้นการไล่ระดับความชื้นต่ำเกิดขึ้นภายในระบบเมล็ด นำไปสู่การลดการเครียด บนมืออื่น ๆที่ไม่ใช่ข้าวเหนียวและข้าวธัญพืชประกอบด้วย KML CHN องศาที่คล้ายกันของความพรุน ( ครั้งแรก& ebata , 1975 ) และปริมาณอะไมโลส แสดงถึงลักษณะพื้นผิวแตกขบวนแล้วการใช้ปริมาณน้ำสูง ( ร้อยละ 5 ) พบว่าระดับสูงของการแตกในหนึ่งเดือน CHN กว่าใน KML ธัญพืช นี้แสดงให้เห็นว่า CHN เล็กน้อยอ่อนแอมากขึ้นเพื่อผิวแตก เครียดกว่า KML .
ข้าวอายุเกินเวลากระเป๋า ( หนึ่งเดือนและปี ) พบผลกระทบน้อยในการเกิดรอยแตกบนพื้นผิว องศาสูงกว่าเล็กน้อยของเคอร์เนล