The Dumb Waiter is a one-act play b

The Dumb Waiter is a one-act play by Harold Pinter written in 1957.[1]

"Small but perfectly formed, The Dumb Waiter might be considered the best of Harold Pinter's early plays, more consistent than The Birthday Party and sharper than The Caretaker. It combines the classic characteristics of early Pinter – a paucity of information and an atmosphere of menace, working-class small-talk in a claustrophobic setting – with an oblique but palpable political edge and, in so doing, can be seen as containing the germ of Pinter's entire dramatic oeuvre".[2]

"The Dumb Waiter is Pinter distilled – the very essence of a writer who tapped into our desire to seek out meaning, confront injustice and assert our individuality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสิร์ฟใบ้เล่นหนึ่งกระทำ โดยฮาโรลด์พินเทอร์เขียนทั้งนั้น [1]"ขนาดเล็กแต่มีรูปแบบอย่างสมบูรณ์ พนักงานเสิร์ฟใบ้ที่อาจถือว่า ส่วนของฮาโรลด์พินเทอร์ก่อนเล่น สอดคล้องกันกว่างานเลี้ยงวันเกิดมากขึ้น และคมกว่าผู้ดูแล จะรวมลักษณะคลาสสิกของพินเทอร์ก่อน – paucity ของข้อมูล และสามารถมองเห็นบรรยากาศของภัยคุกคามต่อ working-class เล็กพูดคุย การเข้า – ด้วยการเอียงแต่ขอบทางการเมืองที่เห็นได้ชัด และ ทำให้ เป็นประกอบด้วยจมูกของ oeuvre ละครทั้งหมดของพินเทอร์" [2]"เสิร์ฟใบ้ได้พินเทอร์กลั่น – สำคัญของนักเขียนที่เคาะเป็นความปรารถนาของเราเพื่อค้นหาความหมาย เผชิญความอยุติธรรม และยืนยันรูปบุคลิกลักษณะของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บริกรเป็นหนึ่งเล่นการกระทำโดยฮาโรลด์พิเขียนในปี 1957 [1] "ขนาดเล็ก แต่เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบบริกรอาจได้รับการพิจารณาที่ดีที่สุดของแฮโรลด์พินเล่นในช่วงต้นสอดคล้องกันมากขึ้นกว่าที่ฉลองวันเกิดและคมชัดกว่าผู้ดูแล . มันรวมลักษณะคลาสสิกของต้นพิ - ความยากจนของข้อมูลและบรรยากาศของการคุกคามการทำงานระดับการพูดคุยเล็ก ๆ ในการตั้งค่าอึดอัด - ที่มีขอบการเมืองเอียง แต่เห็นได้ชัดและในการทำเช่นนั้นจะเห็นได้ว่ามี ". [2] จมูกของผลงานที่น่าทึ่งพินทั้ง" บริกรเป็นพิกลั่น - สำคัญมากของนักเขียนที่ tapped เป็นความปรารถนาของเราที่จะหาทางออกหมายเผชิญหน้ากับความอยุติธรรมและความแตกต่างของเรายืนยัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บริกรโง่เป็นแสดงละครโดยฮาโรลด์ พินเทอร์เขียนใน 1957 [ 1 ]

" เล็ก แต่สมบูรณ์เกิดขึ้น บริกรโง่อาจจะถือว่าดีที่สุดของฮาโรลด์ พินเทอร์แรกเล่นที่สอดคล้องกันมากขึ้นกว่างานเลี้ยงวันเกิดและเฉียบคมกว่าคนดูแล มันรวมคลาสสิกลักษณะของต้นพินและจำนวนเล็กน้อยของข้อมูลและบรรยากาศคุกคามชนชั้นกรรมกรเล็กคุยในบรรยากาศ claustrophobic และมีขอบเฉียง แต่การเมืองชัดเจนแล้ว ดังนั้นในการทำจะเห็นเป็นที่มีเชื้อโรคของพินทั้งงานละคร " [ 2 ]

" ยัยเด็กเสิร์ฟเป็นพินกลั่นโดยมากสาระสําคัญของนักเขียนที่เจาะเข้าไปในความปรารถนาของเราที่จะแสวงหาความหมาย เผชิญหน้ากับความอยุติธรรม และยืนยันตัวตนของเรา