Composition, Sheeting, Printing, and Die-Cut
By mid-afternoon Milliken had worked his way through most of Bayonne's factory work centers. First he toured the Composition Department, where both printing and package designs were developed and finalized, printing plates made, and die-cutting dies ordered. From there Milliken passed through the Sheet Department, where the Jagenburg sheeter turned roll stock into sheets of paper stacked on skids to be printed. In the Print Department he watched 4- and 6-color Heidelberg presses print the sheets. He finished this part of his tour in the Die-Cut Department, where Bobst diecutters cut the printed sheets into blanks—the flat cut-out shapes of printed paper ready to be folded and glued into finished product. He was led through these areas by Sean Quinn, the manager for these departments. Quinn had a supervisor within each department on both shifts reporting to him.
Watching the assistant sheeter operator expertly maneuver the clamp truck to fetch and stack up rolls of paper, Milliken asked Quinn how they scheduled the sheeter and the Heidelberg printers, and how often a lack of stock caused delays.
Quinn told him that he scheduled the sheeter by what needed to be printed in the following day or two. They rarely stocked out of because they kept enough variety on hand, and their supplier, International Paper, could restock from their warehouse in Montvale, New Jersey, within a day or two in almost all cases.
Quinn scheduled printing by due dates, which were either the standard ones originally promised to the customer (typically three weeks from signed proof, depending on the number of operations and the size of the order), rush orders sold from the start with shorter-than-standard lead times or, about twice a day, dates expedited after the order was placed.
In Quinn's office looking out a window at pallets of printed sheets waiting to be die-cut into blanks, Milliken asked how the Bobst die-cutters were scheduled. "As much as we can by having the same die," Quinn said. "We sell enough of the same package designs so we can gang orders.2 Jerry, the cost estimator, knows that when Order Entry routes the orders they give us 30 minutes as a standard setup time—they know it really takes two or three hours if you have to change over a Bobst die, but they figure on me ganging. I juggle the orders I have in the department and that generally allows me to gang six or eight orders on a setup. If I didn't gang, I couldn’t get enough run time to stay on schedule." Milliken asked how long Quinn usually held an order waiting for more to come in to the department for ganging. Quinn said it was usually about a week, sometimes as much as two.
While he talked, Quinn illustrated his scheduling by pointing to a board where small magnetic clips each held a piece of paper with a Work Order number and its die number. Most were placed neatly in columns under the two Bobst machine numbers, lined up in the order to be run. Pushed off to one side of the board was a jumble of clips with orders that had not yet been scheduled to run. Milliken studied the jumble for a moment. Each order appeared to have a different die number. Milliken asked Quinn about the schedule that was generated twice weekly by the computerized scheduling system. "It's useless," Quinn said bluntly. Milliken asked him why. Quinn said, "The biggest reason being, between rush orders and ganging the orders to keep the machines running, I couldn't afford time-wise to do what the printout says. Apart from that, what the schedule tells you is, excuse me, garbage. It says you have an order when you've never seen it, or that you still have an order that you know you finished and got out of here. That doesn't have to happen too many times before you just don't worry about the printout."
Composition, Sheeting, Printing, and Die-Cut
By mid-afternoon Milliken had worked his way through most of Bayonne's factory work centers. First he toured the Composition Department, where both printing and package designs were developed and finalized, printing plates made, and die-cutting dies ordered. From there Milliken passed through the Sheet Department, where the Jagenburg sheeter turned roll stock into sheets of paper stacked on skids to be printed. In the Print Department he watched 4- and 6-color Heidelberg presses print the sheets. He finished this part of his tour in the Die-Cut Department, where Bobst diecutters cut the printed sheets into blanks—the flat cut-out shapes of printed paper ready to be folded and glued into finished product. He was led through these areas by Sean Quinn, the manager for these departments. Quinn had a supervisor within each department on both shifts reporting to him.
Watching the assistant sheeter operator expertly maneuver the clamp truck to fetch and stack up rolls of paper, Milliken asked Quinn how they scheduled the sheeter and the Heidelberg printers, and how often a lack of stock caused delays.
Quinn told him that he scheduled the sheeter by what needed to be printed in the following day or two. They rarely stocked out of because they kept enough variety on hand, and their supplier, International Paper, could restock from their warehouse in Montvale, New Jersey, within a day or two in almost all cases.
Quinn scheduled printing by due dates, which were either the standard ones originally promised to the customer (typically three weeks from signed proof, depending on the number of operations and the size of the order), rush orders sold from the start with shorter-than-standard lead times or, about twice a day, dates expedited after the order was placed.
In Quinn's office looking out a window at pallets of printed sheets waiting to be die-cut into blanks, Milliken asked how the Bobst die-cutters were scheduled. "As much as we can by having the same die," Quinn said. "We sell enough of the same package designs so we can gang orders.2 Jerry, the cost estimator, knows that when Order Entry routes the orders they give us 30 minutes as a standard setup time—they know it really takes two or three hours if you have to change over a Bobst die, but they figure on me ganging. I juggle the orders I have in the department and that generally allows me to gang six or eight orders on a setup. If I didn't gang, I couldn’t get enough run time to stay on schedule." Milliken asked how long Quinn usually held an order waiting for more to come in to the department for ganging. Quinn said it was usually about a week, sometimes as much as two.
While he talked, Quinn illustrated his scheduling by pointing to a board where small magnetic clips each held a piece of paper with a Work Order number and its die number. Most were placed neatly in columns under the two Bobst machine numbers, lined up in the order to be run. Pushed off to one side of the board was a jumble of clips with orders that had not yet been scheduled to run. Milliken studied the jumble for a moment. Each order appeared to have a different die number. Milliken asked Quinn about the schedule that was generated twice weekly by the computerized scheduling system. "It's useless," Quinn said bluntly. Milliken asked him why. Quinn said, "The biggest reason being, between rush orders and ganging the orders to keep the machines running, I couldn't afford time-wise to do what the printout says. Apart from that, what the schedule tells you is, excuse me, garbage. It says you have an order when you've never seen it, or that you still have an order that you know you finished and got out of here. That doesn't have to happen too many times before you just don't worry about the printout."
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
องค์ประกอบ , แผ่น , พิมพ์ , และตายตัด
โดยช่วงบ่ายกลางมิวได้ทำงานทางของเขาผ่านส่วนใหญ่ของ บียอน โรงงาน งานศูนย์ ตอนแรกเขา toured องค์ประกอบฝ่ายที่ทั้งการพิมพ์และการออกแบบแพคเกจถูกพัฒนาและเขียน การพิมพ์แผ่นและตัดตาย สั่ง มีแผ่นมิวผ่านแผนกที่ jagenburg sheeter เปิดหุ้นม้วนเป็นแผ่นกระดาษซ้อนกันบนแคร่ที่จะพิมพ์ ในพิมพ์แผนกเขาดู 4 - 6-color Heidelberg กดพิมพ์แผ่น เขาเสร็จส่วนนี้ของทัวร์ของเขาในแผนกตัดตายที่บ็อบสต์ diecutters ตัดพิมพ์แผ่นงานลงในช่องว่างให้แบน รูปร่างตัดกระดาษที่พิมพ์ออกมา พร้อม ที่ จะ พับและติดกาวเป็นผลิตภัณฑ์ที่เสร็จแล้วเขาถูกนำผ่านพื้นที่เหล่านี้โดยฌอนควินน์ ผู้จัดการแผนกเหล่านี้ ควินน์มีหัวหน้างานในแต่ละฝ่าย ทั้งกะรายงานกับเขา
ดูผู้ช่วยผู้ประกอบการมืออาชีพซ้อมรบหนีบ sheeter รถบรรทุกมารับ และกองขึ้นม้วนกระดาษ มิวถามควินน์ว่าพวกเขากำหนด sheeter และเครื่องพิมพ์ไฮเดลเบิร์กและวิธีการที่มักจะขาดหุ้นเกิดความล่าช้า
ควินน์บอกเขาว่าเขากำหนด sheeter โดยสิ่งที่ต้องพิมพ์ต่อไปนี้ในวันหรือสองวัน พวกเขามักจะเก็บออกเพราะพวกเขาเก็บพอหลากหลายในมือ และผู้ผลิตกระดาษระหว่างประเทศของตน , สต็อกสินค้าจากคลังสินค้าของพวกเขาใน Montvale , New Jersey , ภายในวันหรือสองวันในเกือบทุกกรณี .
ควินน์กำหนดการพิมพ์ เนื่องจากวันที่ซึ่งเป็นมาตรฐานที่สัญญาว่าจะให้ลูกค้า ( โดยปกติ 3 สัปดาห์จากเซ็นหลักฐาน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนของงานและขนาดของการสั่งซื้อ ) สั่งเร่งขายจากเริ่มที่สั้นกว่าช่วงเวลามาตรฐาน หรือ ประมาณ สองวัน หลังจากวันที่สั่งเร่ง
อยู่ในสำนักงานของควินมองออกไปนอกหน้าต่างที่พาเลทแผ่นพิมพ์รอที่จะตายตัดเป็นช่องว่าง มิวถามว่าบ็อบสต์ตายใบมีดถูกกำหนด " มากที่สุดเท่าที่เราทำได้ โดยมีแม่พิมพ์เดียวกัน " ควินน์ กล่าว เราขายเพียงพอของการออกแบบแพคเกจเดียวกัน เพื่อให้เราสามารถสั่งแก๊ง 2 เจอร์รี่ ประมาณการค่าใช้จ่ายรู้ว่าเมื่อสั่งรายการเส้นทางสั่งพวกเขาให้เรา 30 นาทีเวลาการตั้งค่ามาตรฐาน พวกเขารู้ว่าต้อง สอง หรือ สามชั่วโมง ถ้าคุณมีการเปลี่ยนแปลงกว่าบ็อบสต์ตาย แต่พวกเขาคิดว่าฉันคน . ผมเล่น ผมมีใบสั่งซื้อในแผนกและโดยทั่วไปช่วยให้ฉันคังหกหรือแปดคำสั่งในการติดตั้ง ถ้าผมไม่ได้กัง ฉันไม่สามารถรับเพียงพอวิ่งเวลาอยู่ในช่วงเวลาที่" มิวถามนานควินน์มักจะจัดขึ้นเพื่อรอ กว่าจะได้มา ในที่แผนกคน . ควินน์บอกว่ามันมักจะเกี่ยวกับสัปดาห์ บางครั้งมากที่สุดเท่าที่สอง
ในขณะที่เขาพูด ควินน์ ภาพประกอบ ตารางของเขา โดยชี้ไปที่กระดานที่เล็กคลิปแม่เหล็กแต่ละถือแผ่นกระดาษที่มีหมายเลขและหมายเลขใบสั่งงานตายของส่วนใหญ่ถูกวางไว้อย่างเรียบร้อยในคอลัมน์ภายใต้สองบ็อบสต์เครื่องตัวเลขเรียงรายขึ้นในลำดับที่ถูกเรียกใช้ ผลักไปด้านข้างของบอร์ดคือ jumble ของคลิปกับใบสั่งซื้อที่ยังไม่ได้กำหนดให้ใช้ มิวเรียนสับสนไปชั่วขณะ สินค้าแต่ละตัวมีจำนวนตายที่แตกต่างกันมิวถามควินน์เกี่ยวกับตารางที่ถูกสร้างขึ้น สองสัปดาห์ โดยการตั้งเวลาระบบคอมพิวเตอร์ " . มันไม่มีประโยชน์หรอก " ควินน์พูดขวานผ่าซาก . มิวถามเขาว่าทำไม ควินน์ กล่าวว่า " เหตุผลที่ใหญ่ที่สุดระหว่างใบสั่งรัช และคนสั่งให้เครื่องวิ่ง ผมไม่สามารถ เวลาปัญญาทำตามที่พิมพ์ว่า . นอกเหนือจากนั้น สิ่งที่ตารางบอกคุณคือขอโทษนะ ที่ทิ้งขยะ มันบอกว่าคุณมีคำสั่งเมื่อคุณไม่เคยเห็นมัน หรือคุณยังคงมีเพื่อที่คุณรู้ว่าคุณเสร็จและออกไปจากที่นี่ มันไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นหลายครั้งก่อนที่คุณจะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับภาพ "
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)