Self-determination
From Wikipedia, the free encyclopedia
This article is about self-determination in international law. For other uses, see Self-determination (disambiguation).
The lead section of this article may need to be rewritten. Please discuss this issue on the talk page and read the layout guideto make sure the section will be inclusive of all essential details. (October 2012)
The right of nations to self-determination (from German: Selbstbestimmungsrecht der Völker) is a cardinal principle in modern international law (commonly regarded as a jus cogens rule), binding, as such, on the United Nations as authoritative interpretation of the Charter’s norms.[1][2] It states that nations based on respect for the principle of equal rights and fair equality of opportunity have the right to freely choose their sovereignty and international political status with no external compulsion or interference[3] which can be traced back to the Atlantic Charter, signed on 14 August 1941, by Franklin D. Roosevelt, President of the United States of America, and Winston Churchill, Prime Minister of the United Kingdom who pledged The Eight Principal points of the Charter.[4] The principle does not state how the decision is to be made, or what the outcome should be, whether it be independence, federation, protection, some form of autonomy or full assimilation.[5] Neither does it state what the delimitation between nations should be—or what constitutes a nation. In fact, there are conflicting definitions and legal criteria for determining which groups may legitimately claim the right to self-determination.[6]
On 14 December 1960, the United Nations General Assembly adopted United Nations General Assembly Resolution 1514 (XV) under titled Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples provided for the granting of independence to colonial countries and peoples in providing an inevitable legal linkage between self-determination and its goal of decolonisation, and a postulated new international law-based right of freedom also in economic self-determination. In Article 5 states: Immediate steps shall be taken in Trust and Non-Self-Governing Territories,[7] or all other territories which have not yet attained independence, to transfer all powers to the peoples of those territories, without any conditions or reservations, in accordance with their freely expressed will and desire, without any distinction as to race, creed or colour, in order to enable them to enjoy complete independence and freedom, moreover on 15 December 1960 the United Nations General Assembly adopted United Nations General Assembly Resolution 1541 (XV) under titled Principles which should guide members in determining whether or nor an obligation exists to transmit the information called for under Article 73e of the United Nations Charter in Article 3 provided that [ i ] nadequacy of political, economic, social or educational preparedness should never serve as a pretext for delaying independence. To monitor the implementation of Resolution 1514 in 1961 the General Assembly created the Special Committee referred to popularly as the Special Committee on Decolonization[8] to ensure decolonization complete compliance with the principle of self-determination in General Assembly Resolution 1541 (XV), 12 Principle of the Annex defining free association with an independent State, integration into an independent State, or independence as the three legitimate options of full self-government[9] compliance with the principle of self-determination.[10][11]
"National aspirations must be respected; people may now be dominated and governed only by their own consent. Self determination is not a mere phrase; it is an imperative principle of action. . . . "
—Woodrow Wilson with his famous self-determination speech on 11 February 1918[12] after he announced his Fourteen Points on 8 January 1918.
By extension the term self-determination has come to mean the free choice of one's own acts without external compulsion.[13][14]
ปกครองตนเองจากวิกิพีเดีย สารานุกรมฟรีบทความนี้เกี่ยวกับเจตจำนงในกฎหมายระหว่างประเทศได้ สำหรับการใช้งานอื่น ๆ ดูตนเอง (แก้ความกำกวม) ส่วนนำของบทความนี้อาจต้องถูกจิต กรุณาหารือเกี่ยวกับปัญหานี้ในหน้าพูดคุยและอ่านที่ guideto เค้าให้แน่ใจว่า ส่วนจะรวมรายละเอียดที่จำเป็นทั้งหมด (2555 ตุลาคม)ด้านขวาของประชาชาติเพื่อปกครองตนเอง (จากเยอรมัน: Selbstbestimmungsrecht der Völker) เป็นหลักการเชิงในสมัยกฎหมายระหว่างประเทศ (โดยทั่วไปถือว่าเป็นกลางเป็น cogens กฎ), ผูก เช่น ในสหประชาชาติเป็นความเชื่อถือของบรรทัดฐานของกฎบัตรนี้ [1] [2] ระบุว่า ประเทศตามการเคารพหลักการของสิทธิที่เท่าเทียมกัน และเป็นธรรมความเสมอภาคของโอกาสทางการขายมีสิทธิที่จะเลือกได้อย่างอิสระของอำนาจอธิปไตยและสถานะทางการเมืองระหว่างประเทศ โดยไม่มีผลบังคับภายนอกหรือสัญญาณรบกวน [3] ซึ่งสามารถติดตามกลับไปกฎบัตรแอตแลนติก ลงนามบน 14 1941 สิงหาคม แฟรงคลินดีรูสเวลท์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และเคิร์ด โซว์วินสตัน รายนามนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรที่บริจาคจุดแปดหลักของกฎบัตรนี้ [4] หลักรัฐตัดสินใจว่าจะทำไม่ หรือผลลัพธ์อะไร ควร ไม่ว่าจะเป็นเอกราช สหพันธ์ ป้องกัน บางรูปแบบอิสระหรือผสมกลมกลืนทั้งหมด [5] ไม่ได้ระบุว่า กำหนดเขตระหว่างประเทศสิ่งที่ควร — หรือถึงองค์ประกอบของประเทศ ในความเป็นจริง มีข้อกำหนดที่ขัดแย้งกัน และเกณฑ์ทางกฎหมายสำหรับการกำหนดถูกต้องตามกฎหมายอาจอ้างสิทธิในการปกครองตนเอง [6]On 14 December 1960, the United Nations General Assembly adopted United Nations General Assembly Resolution 1514 (XV) under titled Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples provided for the granting of independence to colonial countries and peoples in providing an inevitable legal linkage between self-determination and its goal of decolonisation, and a postulated new international law-based right of freedom also in economic self-determination. In Article 5 states: Immediate steps shall be taken in Trust and Non-Self-Governing Territories,[7] or all other territories which have not yet attained independence, to transfer all powers to the peoples of those territories, without any conditions or reservations, in accordance with their freely expressed will and desire, without any distinction as to race, creed or colour, in order to enable them to enjoy complete independence and freedom, moreover on 15 December 1960 the United Nations General Assembly adopted United Nations General Assembly Resolution 1541 (XV) under titled Principles which should guide members in determining whether or nor an obligation exists to transmit the information called for under Article 73e of the United Nations Charter in Article 3 provided that [ i ] nadequacy of political, economic, social or educational preparedness should never serve as a pretext for delaying independence. To monitor the implementation of Resolution 1514 in 1961 the General Assembly created the Special Committee referred to popularly as the Special Committee on Decolonization[8] to ensure decolonization complete compliance with the principle of self-determination in General Assembly Resolution 1541 (XV), 12 Principle of the Annex defining free association with an independent State, integration into an independent State, or independence as the three legitimate options of full self-government[9] compliance with the principle of self-determination.[10][11]"แรงบันดาลใจแห่งชาติต้องเคารพ คนอาจตอนนี้ครอบงำ และปกครอง โดยความยินยอมของตนเองเท่านั้น กำหนดตนเองไม่ได้เป็นเพียงวลี เป็นหลักการความจำเป็นของการดำเนินการ... "โดย Woodrow Wilson ด้วยเสียงตนเองที่มีชื่อเสียงของเขาในวันที่ 11 1918 กุมภาพันธ์ [12] หลังจากที่เขาประกาศคะแนนสิบสี่ของเขาใน 8 1918 มกราคมโดยนามสกุลของเจตจำนงคำได้มาหมายถึง ตัวเลือกฟรีหนึ่งคือกระทำเอง โดยไม่มีผลบังคับภายนอก [13] [14]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การตรวจสอบด้วยตนเอง จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรีนี้บทความ
เกี่ยวกับการตัดสินใจด้วยตนเองตามกฎหมายระหว่างประเทศ สำหรับการใช้งานอื่น ๆ , เห็นการตัดสินใจ ( disambiguation ) .
นำส่วนของบทความนี้อาจจะถูกเขียนทับ โปรดอภิปรายปัญหานี้ในหน้าพูดและอ่านรูปแบบ guideto ให้แน่ใจว่าส่วนจะรวมรายละเอียดที่จำเป็นทั้งหมด ( ตุลาคม 2555 )
สิทธิของประเทศที่จะปกครองตนเอง ( เยอรมัน : selbstbestimmungsrecht der V ö lker ) เป็นหลักการที่สำคัญในกฎหมายระหว่างประเทศสมัยใหม่ ( โดยทั่วไปถือว่าเป็นนิติธรรมปกครอง ) , ผูก เช่น ในการตีความของกฎบัตรสหประชาชาติให้เป็นบรรทัดฐานของเผด็จการ[ 1 ] [ 2 ] มันบอกว่า ประเทศที่อยู่บนพื้นฐานของการเคารพในหลักการสิทธิมนุษยชนและความเสมอภาคยุติธรรมโอกาสมีสิทธิที่จะได้อย่างอิสระเลือกอธิปไตยของพวกเขาและสถานะทางการเมืองระหว่างประเทศไม่มีการบังคับจากภายนอกหรือการรบกวน [ 3 ] ซึ่งสามารถ traced กลับไปแอตแลนติก ลงนามเมื่อวันที่ 14 สิงหาคมค.ศ. 1941 โดยแฟรงกลิน ดี. รูสเวลท์ ประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาวินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษที่ได้แปดคะแนนหลักของกฎบัตร [ 4 ] หลักการไม่ได้ระบุว่า การตัดสินใจที่จะทำหรือสิ่งที่ผลที่ควรจะเป็นไม่ว่าจะเป็นอิสระ , สหพันธ์ , ป้องกัน , รูปแบบของการปกครองตนเองบางส่วนหรือเต็มดูดซึม .[ 5 ] และมันไม่สิ่งที่รัฐเขตแดนระหว่างประเทศควรหรือสิ่งที่ถือว่าเป็นประเทศ ในความเป็นจริงมีความขัดแย้งคำนิยามและเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด ซึ่งกลุ่มอาจจะถูกต้องตามกฎหมายเรียกร้องสิทธิปกครองตนเอง [ 6 ]
ที่ 14 ธันวาคม 1960สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติรับรองมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ 1514 ( XV ) ภายใต้ชื่อประกาศในการให้อิสรภาพของอาณานิคมประเทศและประชาชนให้อนุญาตกับความเป็นอิสระของประเทศและประชาชนในอาณานิคมให้หลีกเลี่ยงกฎหมายที่เชื่อมโยงระหว่างความมุ่งมั่นและเป้าหมายของการบำเพ็ญทุกรกิริยา ,และคิดค้นใหม่กฎหมายระหว่างประเทศตามสิทธิของเสรีภาพในการตัดสินใจด้วยตนเองทางเศรษฐกิจ ในมาตรา 5 รัฐ : ขั้นตอนทันทีจะถูกเชื่อและไม่ตนเองปกครองดินแดน [ 7 ] หรือดินแดนอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้บรรลุความเป็นอิสระ การถ่ายโอนอำนาจทั้งหมดให้แก่ประชาชนของดินแดนเหล่านั้น โดยไม่มีการจองหรือสภาพใด ๆตามของพวกเขาได้อย่างอิสระแสดงจะและความปรารถนา โดยไม่มีการแบ่งแยกเชื้อชาติ ศาสนา หรือ สี เพื่อให้พวกเขาสามารถเพลิดเพลินกับอิสระที่สมบูรณ์และเสรีภาพนอกจากนี้ในวันที่ 15 ธันวาคม 2503 สมัชชาสหประชาชาติรับรองมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ 1541 ( XV ) ภายใต้หัวข้อหลักที่ควรแนะนำสมาชิกในการกำหนดหรือไม่ว่า หรือภาระผูกพันที่มีอยู่เพื่อส่งข้อมูลเรียกบทความ 73e ภายใต้กฎบัตรสหประชาชาติในมาตรา 3 ระบุว่า [ i ] nadequacy ของการเมือง เศรษฐกิจสังคมหรือการศึกษาการเตรียมความพร้อมควรใช้เป็นข้ออ้างสำหรับการเป็นอิสระ เพื่อตรวจสอบการแก้ไข 1514 ใน 1961 สมัชชาสร้างคณะกรรมการพิเศษเรียกว่า popularly เป็นคณะกรรมการพิเศษในการปลดปล่อย [ 8 ] เพื่อให้เอกราชสมบูรณ์ตามหลักของการตัดสินใจด้วยตนเองในสมัชชาสหประชาชาติ 1541 ( XV )12 หลักการของภาคผนวกกําหนดฟรีสมาคมกับรัฐอิสระ รวมเป็นรัฐอิสระหรืออิสระเป็นสามตัวเลือกที่ถูกต้องตามกฎหมายของเต็มรูปแบบการปกครองตนเอง [ 9 ] สอดคล้องกับหลักการปกครองตนเอง [ 10 ] [ 11 ]
" ชาติแรงบันดาลใจต้องเคารพ ; คนอาจถูกครอบงำ และควบคุม โดยยินยอม ของพวกเขาเองการตรวจสอบด้วยตนเอง ไม่ใช่เพียงคำพูด มันเป็นหลักการที่จำเป็นของการกระทำ . . . . . . . "
- วูดโรว์ วิลสัน กับการตัดสินใจของตนเอง พูดที่มีชื่อเสียงของเขาใน 11 กุมภาพันธ์ 1918 [ 12 ] หลังจากเขาประกาศของเขาสิบสี่จุด เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1918 .
โดยขยายระยะเวลาในการตัดสินใจด้วยตนเองมีความหมายเลือกฟรีของหนึ่งของการกระทำโดยปราศจากการบังคับจากภายนอก [ 13 ] [ 14 ]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)