The composition of the photograph,

The composition of the photograph, which is divided into three horizontal registers, alludes to the tradition of landscape painting: the sky in the top section; a void in the middle, framed by electricity or telephone cables, and a halo of light at its center, suspended over what appears to be the city center on the horizon; and on the bottom concrete structures of an urban industrial landscape. The three parts of the photograph are intertwined in a crisscross of sorts, as the seated man and the direction of his gaze link the illuminated part (which engulfs the image with a mystical air) and the earthly part. The high street-light opposite him similarly turns the gaze on the man, as a mirror image in diagonal symmetry: the bent back versus the curved contour of the lamppost, the stuck sword versus the shape of the signs that stick out from the post. The third part of the photograph portrays Vancouver’s cityscape through the industrial prism of trains and factories, which emphasize the economic and production apparatuses at work in it. This part features a street sign with the name Kootenay (the region, named after a First Nations people, that also gave its name to a national park in British Columbia). The name attests to both the ethnic fabric of the region today and the fact that such parks provide big cities with fenced capsules of “nature”; excluded from their bounds, this nature defines them by negation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

องค์ประกอบของภาพถ่าย ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นสามแนวทะเบียน alludes กับประเพณีการวาดภาพภูมิทัศน์: ท้องฟ้าในส่วนด้านบน โมฆะในกลาง กรอบ โดยไฟฟ้า หรือสายโทรศัพท์ และ halo ของไฟที่จุดศูนย์กลาง ระงับผ่านสิ่งที่ปรากฏเป็น เมืองบนขอบฟ้า และโครงสร้างคอนกรีตด้านล่างของแนวอุตสาหกรรมการเมืองการ สามส่วนของภาพจะเจอใน crisscross ประเภท เป็นคนนั่งและทิศทางของสายตาของเขาเชื่อมโยงส่วนเอิร์ทลี่และส่วนสว่าง (ซึ่ง engulfs รูปอากาศลึกลับ) ไฟถนนอยู่ตรงข้ามกับเขาในทำนองเดียวกันเปิดสายตาผู้ชาย เป็นภาพกลับในสมมาตรเส้นทแยงมุม: หลังโค้งเทียบกับเส้นโค้งของเหตุ ดาบที่ติดกับรูปร่างของสัญญาณที่ติดออกจากการลงรายการบัญชี ส่วนสามของภาพ portrays ของแวนคูเวอร์ไปผ่านปริซึมอุตสาหกรรมผลิต apparatuses รถไฟ และโรง งาน ที่เน้นทางเศรษฐกิจที่ทำงานใน ส่วนนี้มีป้ายบอกชื่อถนนชื่อ Kootenay (ภูมิภาค จากคนประเทศแรก ที่ยัง ให้ชื่อของอุทยานแห่งชาติในรัฐบริติชโคลัมเบีย) ชื่อ attests ไปทั้งผ้าชนเผ่าของภูมิภาควันนี้และความจริงที่ว่า สวนสาธารณะดังกล่าวให้เมืองใหญ่ มีรั้วแคปซูลของ "ธรรมชาติ" แยกออกจากขอบเขตของพวกเขา ธรรมชาตินี้กำหนดให้ โดยปฏิเสธการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์ประกอบของการถ่ายภาพซึ่งจะแบ่งออกเป็นสามแนวนอนลงทะเบียน, alludes ประเพณีของการวาดภาพภูมิทัศน์: ท้องฟ้าในส่วนด้านบน; ช่องว่างตรงกลางกรอบสายไฟฟ้าหรือโทรศัพท์และรัศมีของแสงที่ศูนย์, ที่แขวนอยู่เหนือสิ่งที่ดูเหมือนจะใจกลางเมืองบนขอบฟ้า; และโครงสร้างคอนกรีตด้านล่างของภูมิทัศน์เมืองอุตสาหกรรม สามส่วนของการถ่ายภาพเป็นพันใน crisscross แปลก ๆ เป็นคนนั่งและทิศทางของการจ้องมองของเขาเชื่อมโยงส่วนที่สว่าง (ซึ่งโอบล้อมภาพที่มีอากาศลึกลับ) และเป็นส่วนหนึ่งของโลก ถนนสูงแสงตรงข้ามเขาในทำนองเดียวกันจะเปิดในสายตาคนที่เป็นภาพสะท้อนในกระจกในสัดส่วนแนวทแยง: งอกลับมาเมื่อเทียบกับเส้นโค้งของเสาตะเกียง, ดาบติดอยู่กับรูปร่างของสัญญาณที่ติดออกจากตำแหน่ง ส่วนที่สามของการถ่ายภาพ portrays cityscape แวนคูเวอร์ผ่านปริซึมอุตสาหกรรมของรถไฟและโรงงานซึ่งเน้นเครื่องมือทางเศรษฐกิจและการผลิตที่ทำงานในนั้น ส่วนนี้มีป้ายชื่อถนนที่มีชื่อคูเทเนย์ (ภูมิภาคตั้งชื่อตามคนชาติแรกที่ยังทำให้ชื่อของอุทยานแห่งชาติในรัฐบริติชโคลัมเบีย) ชื่อพิสูจน์ให้ทั้งผ้าชาติพันธุ์ในภูมิภาคในวันนี้และความจริงที่สวนสาธารณะดังกล่าวให้เมืองขนาดใหญ่ที่มีแคปซูลพอใจของ "ธรรมชาติ"; แยกออกจากขอบเขตของพวกเขาในลักษณะนี้กำหนดพวกเขาโดยการปฏิเสธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์ประกอบของภาพ ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ลงทะเบียนแนวนอนลอกเลียนมาจากประเพณีของจิตรกรรมภูมิทัศน์ : ท้องฟ้าในส่วนด้านบน มีช่องว่างตรงกลาง ล้อมรอบด้วยไฟฟ้าหรือสายไฟฟ้า โทรศัพท์ และรัศมีของแสงในศูนย์ของ ที่ถูกระงับมากกว่าสิ่งที่ปรากฏเป็นเมืองศูนย์บนขอบฟ้า ; และในโครงสร้างคอนกรีตที่ด้านล่างของภูมิทัศน์อุตสาหกรรมเมืองสามส่วนของภาพถ่ายเป็นพันในกากบาทของประเภทเช่นนั่งมนุษย์และทิศทางของสายตาของเขาเชื่อมโยงไฟส่วนหนึ่ง ( ซึ่งครอบคลุมภาพด้วยเครื่องลึกลับ ) และเป็นส่วนหนึ่งของโลก . ไฟถนนตรงข้ามเขาก็หันมองคนเป็นกระจกในแนวทแยงสมมาตร : หลังค่อมกับรูปร่างของเสาไฟโค้ง ,ติดดาบกับรูปร่างของป้ายที่ติดออกมาจากโพสต์ ส่วนที่สามของภาพถ่ายแสดงแวนคูเวอร์ cityscape ผ่านปริซึมของรถไฟและโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งเน้นการผลิต apparatuses ทางเศรษฐกิจและทำงานใน ส่วนนี้ประกอบด้วยป้ายถนนที่มีชื่อภูมิภาคคูเทเนย์ ( ชื่อหลังจากประเทศแรกคนที่ยังทำให้ชื่อเป็นอุทยานแห่งชาติในบริติชโคลัมเบีย ) ชื่อยืนยันทั้งผ้าชาติพันธุ์ในภูมิภาควันนี้ และความจริงที่ว่า เช่น สวนสาธารณะ ให้เมืองใหญ่กับป้อมแคปซูลของ " ธรรมชาติ " ; แยกออกจากขอบเขตของพวกเขา ธรรมชาตินี้กำหนดไว้โดยปฏิเสธ