The Vampire superstition is still g

The Vampire superstition is still general in the Levant. Honest Tournefort tells a long story about these 'Vroucolachas', as he calls them. The Romaic term is 'Vardoulacha'. I recollect a whole family being terrified by the scream of a child, which they imagined must proceed from such a visitation. The Greeks never mention the word without horror. I find that 'Broucolokas' is an old legitimate Hellenic appellation ~ the moderns, however, use the word I mention. The stories told in Hungary and Greece of these foul feeders are singular, and some of them most incredibly attested." (Byron)

The April 1819 edition of the New Monthly Magazine contained a story, whose authorship was left vague, but was popularly believed to be the work of Lord Byron: it’s title was "The Vampyre", and the character of the aristocratic Lord Ruthven, the ‘vampyre’ of the title, would set the stereotype for literary portrayals of the vampire for the best part of a century.

The following month’s edition carried a letter from Dr. John Polidori, who had been Lord Byron’s physician on his travels across Europe in 1816, claiming that the story was his own work, but admitting that it was based on a story Byron had begun and quickly abandoned in Geneva. Indeed, the portrayal of Lord Ruthven was unnervingly close to the entrenched public image of Byron himself, that of an immoral and sinister anti-hero - an image which he had courted and even played upon, though he was quickly to weary of it.
The origin of the story can be traced back to the Villa Diodati on the shores of Lake Geneva, where Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Godwin (later Shelley), Mary’s step-sister Claire Clairmont and Polidori spent a scandalous summer in 1816. It was a ‘wet, ungenial summer’, and to pass the time the party began reading ghost stories. According to Mary it was Byron who announced, "We will each write a ghost story." Mary duely wrote "Frankenstein", Shelley apparently wrote nothing, Byron produced a brief fragment of a story which he quickly abandoned, and "poor Polidori had a terrible idea about a skull-headed lady". Polidori’s account of Byron’s story indicates it "depended for interest upon the circumstances of two friends leaving England, and one dying in Greece, the other finding him alive upon his return, and making love to his sister." By the end of the summer the group had split up, with Byron and Polidori on particularly bad terms, and the character of Ruthven was no doubt created out of Polidori’s continued malice towards Byron.
On its publication "The Vampyre" was widely attributed to Byron, much to his irritation, and as a form of self-defence maybe, he lost no time in quickly publishing his own "Fragment", in which the vampire elements to be found in Polidori’s work are noticeably missing - perhaps eradicated to make the story as removed from "The Vampyre" as possible. But even after the matter of authorship was cleared up, Byron could not escape the unwelcome association with Polidori’s story, and it was still printed in the 3rd edition of Byron’s "Works" in 1820 by popular demand.

Polidori himself was only paid £30 (in retrospect) for what is probably the most influential horror story of all time: it was the first vampire tale of any substance in the English language, and the character of the aristocratic vampire Lord Ruthven would dominate all treatments of the theme that followed it well into the Twentieth Century.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความเชื่อโชคลางแวมไพร์ทั่วไปยังคงลว้าได้ ซื่อสัตย์ Tournefort บอกเรื่องยาวเกี่ยวกับ 'Vroucolachas' เป็นเขาเรียกว่าพวกเขา คำว่า Romaic 'Vardoulacha' ได้ ฉันระลึกครอบครัวถูกหมดเสียงกรีดร้องของเด็ก ที่พวกเขาจินตนาการต้องดำเนินต่อจากการตรวจค้นดังกล่าว กรีกไม่เคยพูดคำว่าไม่น่ากลัว พบว่า 'Broucolokas' appellation Hellenic กฎหมายเก่า ~ ฉากชีวิตโลกศิลปิน ไร ใช้คำที่ฉันพูด เรื่องราวที่บอกในฮังการีและประเทศกรีซเหล่านี้เหม็น feeders เป็นเอกพจน์ และบางส่วนของพวกเขามากที่สุดอย่างเหลือเชื่อรับรอง" (ไบรอน)รุ่น 1819 เมษายนนิตยสารรายเดือนใหม่ประกอบด้วยเรื่อง เสียที่เหลือคลุม แต่ถูกแพร่หลายเชื่อกันว่า การทำงานของ Lord Byron: ชื่อเรื่องคือ "The Vampyre" และอักขระของ Ruthven พระรูป 'vampyre' ของชื่อเรื่อง จะตั้งแบบตายตัวสำหรับแวมไพร์วรรณกรรมและที่สุดของศตวรรษนี้ฉบับของเดือนต่อไปทำจดหมายจากดร.จอห์น Polidori ที่มีแพทย์ Lord Byron's ในการเดินทางของเขาทั่วยุโรปใน 1816 อ้างว่า เรื่องงานของเขาเอง แต่ admitting ว่า มันเป็นไปตามเรื่องไบรอนได้เริ่ม และถูกทอดทิ้งอย่างรวดเร็วในเจนีวา จริง วาดภาพของพระเจ้า Ruthven unnervingly ใกล้กับภาพสาธารณะ entrenched รอนเอง ว่า ของเป็น immoral และอนาจารต่อต้านพระเอกภาพซึ่งเขามี courted และแม้เล่นขึ้น แต่เป็นไปอย่างรวดเร็วก็จะจุดเริ่มต้นของเรื่องสามารถติดตามกลับไป Diodati วิลล่าบนชายฝั่งของทะเลสาบเจนีวา ที่ไบรอน Percy Bysshe เชลลีย์ ก็อด วินมารีย์ (หลังเชลลีย์), มารีย์ขั้นตอนน้องแคลร์ Clairmont และ Polidori ใช้ร้อนอดสูใน 1816 ก็ 'เปียก ungenial ฤดูร้อน' และผ่านเวลาพรรคเริ่มอ่านเรื่องผี ๆ ตามแมรี่ ก็ไบรอนผู้ประกาศ "เราจะละเขียนเรื่องผี" แมรี่ duely เขียน "แฟรงเกนสไตน์" เชลลีย์เห็นได้ชัดว่าเขียนอะไร ไบรอนผลิตส่วนย่อเรื่องที่ได้อย่างรวดเร็วยกเลิก แล้ว "Polidori ไม่มีความคิดที่น่ากลัวเกี่ยวกับผู้หญิงหัวกะโหลก" บ่งชี้ว่า บัญชีของ Polidori เรื่องราวของไบรอนมัน "พร้อมสำหรับความสนใจสถานการณ์ของเพื่อนสองคนที่ออกจากอังกฤษ และเป็นหนึ่งในกรีซ อื่น ๆ ค้นหาเขามีชีวิตอยู่เมื่อความรักของเขากลับ และทำให้น้องตาย" โดยจุดสิ้นสุดของฤดูร้อน กลุ่มได้แบ่ง ไบรอนและ Polidori โดยเฉพาะอย่างยิ่งผิด และอักขระของ Ruthven ไม่มีสร้างจากเจ็บแค้นอย่างต่อเนื่องของ Polidori ต่อไบรอนในประกาศ "The Vampyre" ถูกแพร่บันทึกไบรอน มากของเขาเกิดการระคายเคือง และรูปแบบของที self-defence เสียเวลาในการเผยแพร่อย่างรวดเร็วของเขาเอง "ส่วน" ซึ่งแวมไพร์องค์ประกอบในการทำงานของ Polidori จะหายไปอย่างเห็นได้ชัด - อาจจะกำจัดให้หมดเพื่อให้เรื่องราวที่ออกจาก "The Vampyre" เป็น แต่แม้หลังจากที่เรื่องของเสียถูกล้างค่า ไบรอนสามารถหนีไม่เชื่อมโยงกับเรื่องราวของ Polidori และมันยังพิมพ์ในรุ่นที่ 3 ของไบรอน "ผลงาน" ใน 1820 โดยPolidori ตัวเองถูกจ่ายเพียง £30 (ใน retrospect) อะไรอาจเป็นเรื่องราวสยองขวัญมีอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล: ก็เรื่องแวมไพร์แรกของสารใด ๆ ในภาษาอังกฤษ และอักขระของแวมไพร์รูปพระ Ruthven จะครองรักษาทั้งหมดของชุดรูปแบบที่ตามมาเป็นศตวรรษที่ยี่สิบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไสยศาสตร์แวมไพร์ก็ยังคงเป็นในลิแวนต์ ซื่อสัตย์ Tournefort บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเหล่านี้นาน 'Vroucolachas' ในขณะที่เขาเรียกพวกเขา คำ Romaic คือ 'Vardoulacha' ผมจำทั้งครอบครัวถูกกลัวเสียงกรีดร้องของเด็กซึ่งพวกเขาคิดว่าจะต้องดำเนินการต่อจากเช่นเยี่ยม ชาวกรีกไม่เคยพูดถึงคำโดยไม่ต้องกลัว ผมพบว่า 'Broucolokas' เป็นนามกรีกเก่าที่ถูกต้อง ~ moderns แต่ใช้คำว่าฉันพูดถึง เรื่องราวบอกในฮังการีและกรีซป้อนเหม็นเหล่านี้เป็นเอกพจน์และบางส่วนของพวกเขามากที่สุดส่วนร่วมอย่างไม่น่าเชื่อ. "(ไบรอน) เมษายน 1819 ฉบับนิตยสารรายเดือนใหม่ที่มีเรื่องราวที่มีผลงานถูกทิ้งคลุมเครือ แต่เป็นความเชื่อที่นิยม เป็นงานของลอร์ดไบรอน: ชื่อก็คือ "Vampyre" และตัวอักษรของพระขุนนางรูทเวนที่ 'Vampyre ของชื่อจะตั้งตายตัวสำหรับยัวรรณกรรมแวมไพร์สำหรับส่วนที่ดีที่สุดของศตวรรษที่ฉบับเดือนต่อไปดำเนินจดหมายจากดร. จอห์น Polidori ซึ่งเคยเป็นแพทย์ลอร์ดไบรอนในการเดินทางของเขาไปทั่วยุโรปใน 1816 อ้างว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องการทำงานของเขาเอง แต่ยอมรับว่ามันก็ขึ้นอยู่กับเรื่องไบรอนได้เริ่มและรวดเร็ว . ที่ถูกทิ้งร้างในเจนีวาที่จริงภาพของลอร์ดรูทเวนเป็น unnervingly ใกล้กับภาพลักษณ์ที่ยึดที่มั่นของไบรอนตัวเองที่ต่อต้านพระเอกผิดศีลธรรมและน่ากลัว - ภาพที่เขาติดพันและเล่นแม้กระทั่งเมื่อแม้ว่าเขาได้อย่างรวดเร็วเพื่อที่เหนื่อยล้า มัน. ที่มาของเรื่องที่สามารถตรวจสอบกลับไปยัง Villa Diodati บนชายฝั่งของทะเลสาบเจนีวาที่ไบรอนเพอร์ซี่ Bysshe เชลลีย์แมรี่เค (ต่อมาเชลลีย์), แมรี่ขั้นตอนน้องสาวของแคลร์ Clairmont และ Polidori ใช้เวลาในช่วงฤดูร้อนอื้อฉาวใน 1816 มันเป็น 'เปียกฤดูร้อน ungenial' และจะผ่านเวลาพรรคเริ่มอ่านเรื่องผี ตามที่มันเป็นแมรี่ไบรอนที่ประกาศว่า "เราแต่ละคนจะเขียนเรื่องผี." แมรี่ duely เขียนว่า "Frankenstein" เชลลีย์เห็นได้ชัดว่าเขียนอะไรไบรอนผลิตชิ้นส่วนสั้น ๆ ของเรื่องที่เขาถูกทิ้งร้างอย่างรวดเร็วและ "Polidori ไม่ดีมีความคิดที่น่ากลัวเกี่ยวกับผู้หญิงที่หัวกะโหลก" บัญชี Polidori ของเรื่องราวของไบรอนแสดงให้เห็นว่า "ขึ้นอยู่กับที่ให้ความสนใจอยู่กับสถานการณ์ของเพื่อนทั้งสองคนออกจากประเทศอังกฤษและเป็นหนึ่งที่กำลังจะตายในกรีซ, อื่น ๆ หาเขามีชีวิตอยู่เมื่อเขากลับมาและทำให้ความรักกับน้องสาวของเขา." ในตอนท้ายของฤดูร้อนกลุ่มได้แยกทางกับไบรอนและ Polidori ในแง่ที่ไม่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งและลักษณะของรูทเวนเป็นข้อสงสัยใด ๆ ที่สร้างขึ้นจากการปองร้ายอย่างต่อเนื่อง Polidori ต่อไบรอน. ในราชกิจจานุเบกษา "การ Vampyre" ถูกนำมาประกอบกันอย่างแพร่หลายในไบรอน ทำให้เกิดการระคายเคืองของเขาและเป็นรูปแบบของการป้องกันตัวเองอาจจะเป็นที่เขาสูญเสียเวลาในการได้อย่างรวดเร็วสำนักพิมพ์ของตัวเอง "ส่วน" ซึ่งในองค์ประกอบแวมไพร์ที่จะพบในการทำงาน Polidori เป็นที่ขาดหายไปอย่างเห็นได้ชัด - กำจัดให้หมดอาจจะทำให้เรื่อง เป็นลบออกจาก "ความ Vampyre" เป็นไปได้ แต่แม้หลังจากเรื่องของผลงานได้รับการล้างขึ้นไบรอนไม่สามารถหลบหนีการเชื่อมโยงที่ไม่พอใจกับเรื่องราว Polidori และมันถูกตีพิมพ์ยังคงอยู่ในรุ่นที่ 3 ของไบรอน "ผลงาน" ในปี 1820 ได้รับความนิยม. Polidori เองก็จ่ายเพียง£ 30 ( ในการหวนกลับ) สำหรับสิ่งที่น่าจะเป็นเรื่องสยองขวัญที่มีอิทธิพลมากที่สุดของเวลาทั้งหมด: มันเป็นเรื่องแวมไพร์ตัวแรกของสารใด ๆ ในการใช้ภาษาอังกฤษและตัวอักษรของแวมไพร์ชนชั้นสูงลอร์ดรูทเวนจะครองการรักษาทั้งหมดของชุดรูปแบบที่เกิดขึ้นตามมันได้ดี ในศตวรรษที่ยี่สิบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไสยศาสตร์แวมไพร์อยู่ทั่วไปในบริเวณลว้าน . เที่ยงตรง tournefort บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ vroucolachas เหล่านี้ ' ' ตามที่เขาเรียกพวกเขา คำ romaic ' vardoulacha ' ผมระลึกทั้งครอบครัวถูกข่มขู่โดยการกรีดร้องของเด็ก ซึ่งเขาคิดว่าต้องดำเนินการจากเช่น เยี่ยม กรีกไม่เคยเอ่ยคำพูดโดยไม่หวาดหวั่นผมพบว่า ' ' broucolokas เก่าที่ถูกต้องตามกฎหมายของกรีกชื่อ ~ การวิจัยเชิงปฏิบัติ แต่ใช้คำที่ผมพูดถึง เรื่องราวที่บอกในฮังการี และกรีซ ดูดกลิ่นเหม็นเหล่านี้เอกพจน์ , และบางส่วนของพวกเขามากที่สุดอย่างมีส่วนร่วม " ( ไบรอน )

วันที่ 1819 รุ่นของนิตยสารรายเดือนใหม่ ประกอบด้วย เรื่อง ซึ่งผลงานถูกทิ้งไว้ที่คลุมเครือแต่ที่นิยมที่เชื่อว่าเป็นฝีมือของลอร์ดไบรอน : มันชื่อเรื่องคือ " vampyre " และตัวละครของวงศ์พระฐานันดร vampyre ' ' ของชื่อเรื่อง จะตั้งค่าตายตัวสำหรับวรรณกรรมยัลของแวมไพร์ ส่วนที่ดีที่สุดของศตวรรษ .

ต่อไปนี้เดือนรุ่นอุ้ม จดหมายจาก polidori ดร. จอห์น ,ที่เคยเป็นแพทย์ที่ ลอร์ด ไบรอน ในการเดินทางของเขาทั่วยุโรปใน 1816 , อ้างว่าเรื่องงานของเขาเอง แต่ยอมรับว่ามันขึ้นอยู่กับเรื่องที่ไบรอนเริ่มอย่างรวดเร็วและถูกทอดทิ้งในเจนีวา จริงๆ ตัวละครของพระวงศ์เป็น unnervingly ติดกับภาพลักษณ์ของไบรน่าตัวเองที่น่ากลัวของศีลธรรมและต่อต้านฮีโร่ - ภาพที่เขาเคยจีบและยังเล่นต่อ แต่เขาเร็วๆ เบื่อมัน
ที่มาของเรื่องสามารถ traced กลับไปที่วิลล่า diodati บนชายฝั่งของทะเลสาบเจนีวาที่ไบรอน เพอร์ซี่บิชเชลลี่ , Mary Godwin ( ต่อมาเชลลี่ ) แมรี่น้องสาวของแคลร์และก้าวผ่าน polidori ใช้เวลาฤดูร้อนฉาวโฉ่ ใน 1816 . มันคือ ' เปียกungenial ฤดูร้อน และผ่านเวลางานเลี้ยงเริ่มอ่านเรื่อง ผี ตามแมรี่มันคือไบรอน ที่ประกาศว่า " เราทุกคนจะเขียนเล่าเรื่องผี " แมรี่ duely เขียน " Frankenstein " เชลลีย์ เห็นได้ชัดว่าเขียนอะไร ไบรอน ผลิต ส่วนบทสรุปของเรื่องที่เขาละทิ้งได้อย่างรวดเร็ว และ " polidori คนจนมีความคิดที่น่ากลัวเกี่ยวกับกะโหลกหัว เลดี้ "บัญชี เรื่องราว polidori ไบรอนบ่งชี้ว่า " มีความสนใจต่อสถานการณ์ของสองเพื่อนจะไปอังกฤษ และคนที่ตายในกรีซ , การค้นหาอื่น ๆที่เขายังมีชีวิตอยู่เมื่อเขากลับมา และทำให้ความรักให้กับน้องสาวของเขา " โดยการสิ้นสุดของฤดูร้อนกลุ่มได้แยกย้ายกับไบรอน และ polidori ในแง่ที่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เลวร้ายและตัวละครของวงศ์คือไม่ต้องสงสัยที่สร้างขึ้นจาก polidori กล่าวร้ายต่อ ไบรอน
บนสิ่งพิมพ์ " ของ vampyre " อย่างกว้างขวาง ประกอบกับ ไบรอน มาก ระคายเคือง และเป็นรูปแบบของการป้องกันตัว บางที เค้าก็ไม่มีเวลามาพิมพ์ของเขาเอง " ส่วน "ที่แวมไพร์องค์ประกอบที่จะพบใน polidori งานจะชัดหาย - อาจจะกำจัด เพื่อให้เรื่องที่ลบออกจาก " vampyre " เป็นไปได้ แต่หลังจากเรื่องของผลงานได้รับการสะสาง ไบรอน ไม่สามารถหนีสมาคมไม่พอใจกับเรื่อง polidori และมันยังพิมพ์ในรุ่นที่ 3 ของ ไบรอน เป็น " งาน " ใน 1820 โดยความต้องการที่นิยม

polidori เองก็จ่ายแค่ 30 กว่า ( ย้อนหลัง ) สำหรับสิ่งที่อาจเป็นผู้มีอิทธิพลมากที่สุดเรื่องราวสยองขวัญของเวลาทั้งหมด : มันเป็นแวมไพร์คนแรกที่เรื่องราวของ สารใด ๆในภาษาอังกฤษ และอักขระของแวมไพร์ลอร์ดวงศ์ชนชั้นสูงจะครองการรักษาทั้งหมดของธีมที่ใช้กันในศตวรรษที่ยี่สิบ .