In order to increase production of

In order to increase production of airplanes for World War II at a safe inland location, the Douglas Aircraft Company, the Corps of Army Engineers, the Civil Aeronautics Authority, Chicago Association of Commerce, and the Chicago Regional Planning Association selected a site on the outskirts of the Northwest Side of the city. The first C-54 Skymaster rolled off the line on July 30, 1943. Jennie Giangreco, the Windy City's answer to “Rosie the Riveter,” dedicated this craft Chicago.

Simultaneously the city of Chicago was looking to expand air travel beyond Midway Airport. In 1944 Ralph Burke, city engineer, designated the Douglas Aircraft plant for use as an additional commercial airport. After retiring to private practice Burke developed a master plan for the airport, including its passenger terminals, highway access and, above all, provisions for later construction of a mass transit link to the Loop. Domestic commercial flights began on a small scale in 1955.

After Burke's death in 1956, Mayor Richard J. Daley selected C. F. Murphy Associates to continue the airport development. Led by partner Carter Manny, Jr., the firm designed a passenger terminal complex comprising four semiautonomous buildings linked by walkways. The terminals have long projections or “fingers” where passengers enplane and deplane. Mayor Daley and President John F. Kennedy dedicated the completed facility on March 23, 1963, formally naming it after the World War II hero Lt. Comdr. Edward O'Hare.

CHICAGO'S WORLD (MAP)
In the ensuing decades air travel grew faster than many of the most optimistic long-term projections. In 1966, the Federal Aviation Agency employed I. M. Pei & Associates to design a new air traffic control tower. Seven years later a new hotel and multistory parking structure opened. Again Carter Manny, with the assistance of John M. Novack, led the design of both of these projects.

When the federal government passed the Airline Deregulation Act of 1978, completing the transformation of flight into mass, long-haul transit, the resulting low, and sometimes idiosyncratic, fare structure greatly increased the number of travelers. In the 1980s this growth undergirded the demand for design and construction of new terminals, an internal surface mass-transportation system or “people mover,” and the extension of a rapid transit line (1984) to the airport. In 1983 Helmut Jahn of Murphy/Jahn designed a new terminal, meeting standards jointly set by the tenant (United Airlines) and the city Department of Aviation. Approximately five years later Perkins & Will completed a new international terminal. By the end of the century the array of buildings, transportation systems, and amenities at O'Hare constituted a city within a city.

David Brodherson

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อเพิ่มการผลิตของเครื่องบินในสงครามโลกครั้งที่สองที่ตำแหน่งที่ตั้งที่ปลอดภัย บริษัทเครื่องบินดักลาส หน่วย วิศวกรกองทัพ หลง อำนาจแพ่ง สมาคม พาณิชย์ชิคาโก สมาคมวางแผนระดับภูมิภาคของชิคาโกเลือก และไซต์ของด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง แรก C 54 Skymaster สะสมปิดบรรทัดบน 30 กรกฎาคม 1943 Jennie Giangreco คำตอบของเมืองวินดี้ "Rosie the Riveter ทุ่มเทฝีมือนี้ชิคาโกพร้อมกันเมืองชิคาโกถูกมองการขยายเดินทางอากาศเหนือสนามบินมิดเวย์ ใน 1944 ราล์ฟลิตี้เบอร์ก เมืองวิศวกร กำหนดให้โรงงานผลิตเครื่องบินดักลาสสำหรับใช้เป็นสนามบินพาณิชย์เพิ่มเติม หลังจากออกฝึกส่วนตัวลิตี้เบอร์กพัฒนาแผนหลักสำหรับสนามบิน รวมถึงการโดยสาร ทางเข้าและ เหนือทั้งหมด ส่วนสำรองสำหรับการก่อสร้างขนส่งมวลชนภายหลังเข้าลูป เที่ยวบินพาณิชย์ภายในประเทศเริ่มบนมาตราส่วนขนาดเล็กใน 1955หลังความตายของลิตี้เบอร์กในปี 1956 นายกเทศมนตรีริชาร์ดเจ Daley เลือก C. F. เมอร์ฟีร่วมในการดำเนินการพัฒนาสนามบิน นำ โดยคู่แมนนี่คาร์เตอร์ จูเนียร์ บริษัทออกแบบคอมเพล็กซ์สถานีผู้โดยสารประกอบด้วย 4 อาคาร semiautonomous เชื่อมโยง โดยทางเท้า เทอร์มินัลมีประมาณยาวหรือ "มือ" ที่ผู้โดยสาร enplane และ deplane Daley นายกและประธานาธิบดีจอห์นเอฟเคนเนดี้ทุ่มเทสิ่งอำนวยความสะดวกสมบูรณ์บน 23 มีนาคม 1963 อย่างเป็นกิจจะลักษณะตั้งชื่อหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองพระเอกแฮร์ Comdr. วอร์เร็นเอ็ดเวิร์ดโลกของชิคาโก (แผนที่)ในทศวรรษที่ผ่านมาเพราะ เดินทางอากาศขยายตัวเร็วกว่าที่คาดการณ์ระยะยาวในเชิงบวกมากที่สุด ใน 1966 หน่วยงานการบินสหพันธ์ลูกจ้าง I. M. พีอีไอและการออกแบบอาคารควบคุมจราจรอากาศใหม่ เจ็ดปีต่อมาโรงแรมใหม่และโครงสร้างที่จอดรถ multistory เปิด อีก แมนนี่คาร์เตอร์ ด้วยความช่วยเหลือของจอห์นม. Novack นำการออกแบบของทั้งสองโครงการนี้เมื่อรัฐบาลผ่านสายการบินเสรีบัญญัติของ 1978 เสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลงเที่ยวบินเป็นขนส่งมวลชน ข้าม โครงสร้างค่าโดยสารต่ำ และบางครั้ง idiosyncratic ได้เพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวมาก ในไฟต์ นี้เจริญเติบโต undergirded ความต้องการออกแบบและก่อสร้างของเทอร์มินัลใหม่ ระบบขนส่งมวลชนผิวภายใน หรือ "คนดี mover" และส่วนขยายของเส้นรถไฟฟ้าใต้ดิน (1984) สนามบิน ในปี 1983 Jahn ฮัลเมทของเมอร์ ฟี่/Jahn ออกแบบเทอร์มินัลใหม่ ประชุมมาตรฐานร่วมกำหนด โดยผู้เช่า (United Airlines) และเมืองบพ. ประมาณ 5 ปีภายหลังระบุวันและจะเสร็จอาคารระหว่างประเทศแบบใหม่ โดยศตวรรษอาร์เรย์ของอาคาร ระบบการขนส่ง และสิ่งอำนวยความสะดวกที่โอแฮร์ทะลักเมืองภายในเมืองDavid Brodherson

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อที่จะเพิ่มการผลิตเครื่องบินสงครามโลกครั้งที่สองในสถานที่ที่ปลอดภัยในประเทศ บริษัท ฯ ดักลาสอากาศยานคณะวิศวกรกองทัพการบินพลเรือน, ชิคาโกสมาคมพาณิชย์และชิคาโกสมาคมวางแผนภูมิภาคที่เลือกเว็บไซต์ในเขตชานเมือง ของทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง ครั้งแรกของ C-54 Skymaster รีดออกจากสายในวันที่ 30 กรกฏาคม 1943 เจนนี่ Giangreco คำตอบที่วินดี้ซิตี้ถึง "โรซี่ตอกหมุด" ทุ่มเทฝีมือชิคาโก. พร้อมกันที่เมืองชิคาโกถูกมองที่จะขยายการเดินทางทางอากาศสนามบินมิดเวย์เกิน ในปี 1944 ราล์ฟเบิร์ค, วิศวกรเมืองที่กำหนดโรงงานอากาศยานดักลาสเพื่อใช้เป็นสนามบินพาณิชย์เพิ่มเติม หลังจากเกษียณตัวเองในการปฏิบัติส่วนตัวเบิร์พัฒนาแผนแม่บทสำหรับสนามบินรวมทั้งอาคารผู้โดยสารของการเข้าถึงทางหลวงและเหนือสิ่งอื่นบทบัญญัติสำหรับการก่อสร้างในภายหลังของการเชื่อมโยงระบบขนส่งมวลชนที่จะห่วง เที่ยวบินพาณิชย์ในประเทศเริ่มในขนาดเล็กในปี 1955 หลังจากการตายของหนังสือในปี 1956 นายกเทศมนตรีริชาร์ดเจเลย์เมอร์ฟี่ที่เลือก CF Associates จะดำเนินการพัฒนาสนามบิน นำโดยคู่คาร์เตอร์แมนนี่จูเนียร์ บริษัท ออกแบบอาคารผู้โดยสารที่ซับซ้อนประกอบด้วยอาคารสี่ semiautonomous เชื่อมต่อกันด้วยทางเดิน อาคารมีการคาดการณ์ระยะยาวหรือ "นิ้วมือ" ซึ่งผู้โดยสาร enplane และ deplane นายกเทศมนตรีเลย์และประธานาธิบดีจอห์นเอฟเคนเนดีที่ทุ่มเทให้สิ่งอำนวยความสะดวกแล้วเสร็จวันที่ 23 มีนาคมปี 1963 อย่างเป็นทางการตั้งชื่อตามวีรบุรุษสงครามโลกครั้งที่สองพงษ์ผบ. เอ็ดเวิร์ดโอแฮร์. CHICAGO ของโลก (MAP) ในการเดินทางทางอากาศมานานหลายทศวรรษต่อมาขยายตัวได้เร็วขึ้นกว่าหลายแง่ดีที่สุดการคาดการณ์ในระยะยาว ในปี 1966 สำนักงานการบินแห่งชาติลูกจ้าง IM Pei & Associates การออกแบบหอควบคุมการจราจรทางอากาศใหม่ เจ็ดปีต่อมาเป็นโรงแรมใหม่และโครงสร้างที่จอดรถ multistory เปิด อีกครั้งคาร์เตอร์แมนนี่ด้วยความช่วยเหลือของจอห์นเมตร Novack นำการออกแบบของทั้งสองโครงการเหล่านี้. เมื่อรัฐบาลที่ผ่านพระราชบัญญัติกฎระเบียบสายการบินแห่งปี 1978 เสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลงของเที่ยวบินเข้าไปในมวลการขนส่งระยะไกลต่ำส่งผลให้ และนิสัยบางครั้งโครงสร้างค่าโดยสารที่เพิ่มขึ้นอย่างมากจำนวนผู้เดินทาง ในช่วงปี 1980 การเจริญเติบโตนี้กับการให้ความต้องการในการออกแบบและการก่อสร้างของอาคารใหม่ระบบพื้นผิวภายในมวลขนส่งหรือ "คนที่มีอิทธิพล" และส่วนขยายของสายการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (1984) ไปยังสนามบิน ในปี 1983 เฮลมุทจาห์นเมอร์ฟี่ของ / จาห์นได้รับการออกแบบอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่มาตรฐานกำหนดประชุมร่วมกันโดยผู้เช่า (สายการบินยูไนเต็ด) และเมืองที่กรมการบินพาณิชย์ ประมาณห้าปีต่อมาเพอร์กินและจะเสร็จสมบูรณ์อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศใหม่ ในตอนท้ายของศตวรรษที่อาร์เรย์ของอาคารระบบการขนส่งและสิ่งอำนวยความสะดวกที่ประกอบด้วยเมืองโอแฮร์ในเมือง. เดวิด Brodherson

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อที่จะเพิ่มการผลิตของเครื่องบินสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ที่ตั้งแหล่งปลอดภัย , ดักลาสอากาศยานบริษัท คณะวิศวกรกองทัพ หน่วยงานการบินพลเรือน , ชิคาโกสมาคม หอการค้า และสมาคมชิคาโกภูมิภาควางแผนเลือกเว็บไซต์ในเขตชานเมืองด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง การ skymaster c-54 แรกรีดออกบรรทัดที่กรกฎาคม 30 , 943 .เจนนี่ giangreco คำตอบของวินดี้ซิตี้ " โรซี่ผิดส่วน " โดยเฉพาะงานฝีมือนี้ชิคาโก

พร้อมกันเมืองชิคาโกถูกมองเพื่อขยายการเดินทางทางอากาศเหนือ Midway Airport 1 วิศวกรราล์ฟเบิร์ก , เมือง , เขต ดักกลาส อากาศยานพืชเพื่อใช้เป็นสนามบินเชิงพาณิชย์เพิ่มเติม หลังจากเกษียณอายุในการปฏิบัติส่วนตัว เบิร์กพัฒนาแผนแม่บทสำหรับสนามบินรวมทั้งผู้โดยสารขั้ว , ทางหลวงและการเข้าถึง , ทั้งหมดข้างต้น บทบัญญัติสำหรับการก่อสร้างต่อมาของระบบขนส่งมวลชนเชื่อมโยงไปยังห่วง เที่ยวบินเชิงพาณิชย์ในประเทศเริ่มต้นในขนาดเล็กใน 1955 .

หลังจากเบิร์กเสียชีวิตในปี 1956 , Richard J . C . F . เลือกนายกเทศมนตรี Daley เมอร์ฟี่ร่วมต่อการพัฒนาสนามบิน นำโดย หุ้นส่วน คาร์เตอร์ แมนนี่ จูเนียร์บริษัทออกแบบอาคารผู้โดยสารที่ซับซ้อนประกอบด้วยสี่ semiautonomous อาคารเชื่อมกันด้วยทางเท้า เทอร์มินัลมีประมาณการยาวหรือ " นิ้ว " ที่ผู้โดยสารขึ้นเครื่องบิน และ deplane . นายกเทศมนตรี Daley และประธานาธิบดี จอห์น เอฟ เคนเนดี้ โดยเฉพาะสถานที่เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2506 เป็นตั้งชื่อตามวีรบุรุษสงครามโลกครั้งที่สอง พ.ต.ท. comdr. เอ็ดเวิร์ด โอแฮร์ชิคาโกของโลก


( แผนที่ )