I don’t want to go too deep here, b

I don’t want to go too deep here, but basically there is a technique known as preemptive multi-tasking which allows the available CPU time to be split among multiple tasks. A “slice” of CPU time will be given to one task (a process) and then a slice to the next process, and so on. At the heart of operating systems like Linux, Windows, OS X, and Android is a bit of technology called a scheduler. Its job is to work out which process should receive the next slice of CPU time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่อยากเกินไปลึกที่นี่ แต่โดยทั่วไปมี เทคนิคที่เรียกว่า preemptive ต่อสู้ซึ่งช่วยให้เวลา CPU ว่างจะแบ่งระหว่างงานหลาย "เสี้ยวหนึ่ง" ของเวลา CPU จะรับการงานหนึ่ง (กระบวนการ) และเสี้ยวหนึ่งไปยังกระบวนการถัดไป และอื่น ๆ ของระบบปฏิบัติการเช่น Linux, Windows, OS X และ Android เป็นบิตของเทคโนโลยีที่เรียกว่าการจัดกำหนดการ ของงานคือการ ทำงานจากกระบวนการที่ควรได้รับชิ้นถัดไปเวลา CPU

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันไม่ต้องการที่จะไปลึกเกินไปที่นี่ แต่โดยทั่วไปมีเทคนิคที่เรียกว่ามัลติทาสกิ้งมาตรการที่จะช่วยให้เวลา CPU ที่มีอยู่จะต้องแยกระหว่างงานหลาย A "ชิ้น" เวลาของ CPU จะได้รับหนึ่งงาน (กระบวนการ) และจากนั้นเป็นชิ้นที่จะดำเนินการต่อไปและอื่น ๆ ที่เป็นหัวใจของระบบปฏิบัติการเช่น Linux, Windows, OS X, และ Android เป็นบิตของเทคโนโลยีที่เรียกว่าตารางเวลา งานของมันคือการทำงานออกเป็นกระบวนการที่ควรจะได้รับชิ้นต่อไปของเวลา CPU

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันไม่ต้องการที่จะไปลึกเกินไป แต่โดยทั่วไปมีเทคนิคที่เรียกว่า preemptive มัลติทาสกิ้งซึ่งช่วยให้เวลาที่ CPU สามารถแบ่งงานหลาย " หั่น " เวลา CPU จะได้รับงานหนึ่ง ( กระบวนการ ) และจากนั้นหั่นกระบวนการต่อไปและอื่น ๆ ที่เป็นหัวใจของระบบปฏิบัติการ เช่น Linux , Windows , OS X ,และ Android เป็นบิตของเทคโนโลยีที่เรียกว่าตารางเวลา งานของมันคือการทำกระบวนการที่ควรจะได้รับ ชิ้นต่อไปของเวลาซีพียู