Jackson CabinetOn March 5, 1829, Pr

Jackson Cabinet
On March 5, 1829, President Jackson appointed Van Buren Secretary of State, an office which probably had been assured to him before the election, and he resigned the governorship on March 12.[13] He was succeeded in the governorship by his Lieutenant Governor, Enos T. Throop, a member of the regency. As Secretary of State, Van Buren took care to keep on good terms with the Kitchen Cabinet, the group of politicians who acted as Jackson's advisers, and did not oppose Jackson in the matter of removals from office but was not himself an active "spoilsman."
He won the lasting regard of Jackson by his courtesies to Peggy Eaton, wife of Secretary of War John H. Eaton, with whom the wives of the cabinet officers led by Vice President Calhoun's wife, Floride Calhoun had refused to associate in the Petticoat Affair. Aside from the Petticoat Affair, he skillfully avoided entanglement in the Jackson-Calhoun imbroglio.
No diplomatic questions of the first magnitude arose during Van Buren's service as secretary, but the settlement of long-standing claims against France was prepared and trade with the British West Indies colonies was opened. In the controversy with the Bank of the United States, he sided with Jackson. After the breach between Jackson and Calhoun, Van Buren was clearly the most prominent candidate for the vice-presidency.
Vice-Presidency
In December 1829, Jackson had already made known his wish that Van Buren receive the nomination.[14] In April 1831, Van Buren resigned as Secretary of State as a result of the Petticoat affair—though he did not leave office until June. Van Buren still played a part in the Kitchen Cabinet.[15] In August 1831 Van Buren was appointed Minister to the United Kingdom and he arrived in London in September. He was cordially received, but in February, he learned that his nomination had been rejected by the Senate on January 25, 1832. The rejection, ostensibly attributed in large part to Van Buren's instructions to Louis McLane, the American minister to Britain, regarding the opening of the West Indies trade, in which reference had been made to the results of the election of 1828, was the work of Calhoun, the vice-president. When the vote was taken, enough of the majority refrained from voting to produce a tie and give Calhoun his longed-for "vengeance." No greater impetus than this could have been given to Van Buren's candidacy for the vice-presidency.
After a brief tour through Europe, Van Buren reached New York on July 5, 1832. The 1832 Democratic National Convention, the party's first and held in May, had nominated him for vice-president on the Jackson ticket, despite the strong opposition to him which existed in many states. Van Buren's platform included supporting the expansion of the naval system. His declarations during the campaign were vague regarding the tariff and unfavorable to the United States Bank and to nullification, but he had already somewhat placated the South by denying the right of Congress to abolish slavery in the District of Columbia without the consent of the slave states.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตู้ Jackson
บน 5 มีนาคม 1829 แจ็คสันประธานาธิบดีแต่งตั้ง Van Buren เลขานุการของรัฐ สำนักงานซึ่งอาจมีการมั่นใจกับเขาก่อนเลือกตั้ง และเขาลาออกจากตำแหน่งที่ governorship ในวันที่ 12 มีนาคม[13] เขาได้ประสบความสำเร็จในการ governorship โดยเขาโทผู้ว่าราชการ Enos ต. Throop เป็นสมาชิกที่รีเจนซี่ เป็นเลขานุการของรัฐ Van Buren ค่ะให้ญาติดีกับตู้ครัว กลุ่มของนักการเมืองได้ปฏิบัติเป็นที่ปรึกษาของแจ็คสัน และไม่ได้ต่อต้านแจ็คสันเกี่ยวกับการเอาออกจากสำนักงาน แต่ไม่ใช่ตัวเอง "spoilsman" ใช้งานอยู่
เขาชนะสัมมาคารวะยั่งยืนของแจ็กสัน โดย courtesies ของเขากับเอตัน Peggy ภรรยาของเลขานุการของสงครามจอห์น H. เอตัน กับที่ ภรรยาของเจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีนำโดยภรรยาของรองประธาน Calhoun, Floride Calhoun ได้ปฏิเสธการเชื่อมโยงในเรื่องกระโปรงชั้นใน นอกจากเรื่องกระโปรงชั้นใน เขารูปหลีก entanglement ในแจ็คสัน Calhoun imbroglio
ไม่ถามทูตของขนาดแรกเกิดระหว่างบริการ Van Buren เป็นเลขานุการ แต่การจ่ายเงินเรียกร้องยาวนานกับฝรั่งเศสถูกเตรียม และเปิดการค้ากับอาณานิคมบริติชอินเดียตะวันตก ในการถกเถียงกับธนาคารของสหรัฐอเมริกา เขาหน้ากับแจ็คสัน หลังละเมิดระหว่างแจ็กสันและ Calhoun, Van Buren ถูกผู้สมัครที่โดดเด่นชัดเจนที่สุดสำหรับรอง-ประธานาธิบดี.
รองประธานาธิบดี
ใน 1829 ธันวาคม แจ็กสันมีแล้วได้รู้จักเขาต้องที่ Van Buren ได้รับการสรรหา[14] ใน 1831 เมษายน Van Buren ลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีจากเรื่องกระโปรงชั้น — แม้ว่าเขาไม่ได้ออกจากสำนักงานจนถึงเดือนมิถุนายน Van Buren ยังคงเล่นเป็นส่วนหนึ่งในตู้ครัว[15] ในเดือน 1831 สิงหาคม Van Buren ถูกแต่งตั้งรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร และเขามาถึงในกรุงลอนดอนในเดือนกันยายน เขาได้รับอย่างจริงใจ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ เขารู้ว่า เขาสรรหาได้ถูกปฏิเสธ โดยวุฒิสภาในวันที่ 25 มกราคม 1832 การปฏิเสธ เกิดจากรัฐบาลส่วนใหญ่ให้คำแนะนำของ Van Buren เพื่อ Louis McLane รัฐมนตรีสหรัฐอเมริกาสหราชอาณาจักร เกี่ยวกับการเปิดการค้าอินเดียตะวันตก ซึ่งอ้างอิงได้ถูกทำให้ผลลัพธ์ของการเลือกตั้งของ 1828 มีการทำงานของ Calhoun รองประธาน เมื่อดำเนินการลงคะแนน พอส่วนใหญ่ refrained จากการลงคะแนนเสียง การผลิตผูกให้เขาปรารถนาสำหรับ "ล้างแค้น" Calhoun ไม่แรงผลักดันที่มากขึ้นกว่านี้อาจได้รับการ candidacy Van Buren สำหรับรอง-ประธานาธิบดี.
หลังจากทัวร์สั้น ๆ ผ่านยุโรป Van Buren ถึงนิวยอร์กบน 5 กรกฎาคม 1832 1832 ประชาธิปไตยประชุมแห่งชาติ พรรคของครั้งแรก และจัดพฤษภาคม ได้เสนอเขารองบนบัตรแจ็คสัน ค้านแข็งแกร่งเขาซึ่งอยู่ในหลายรัฐ แพลตฟอร์ม van Buren รวมสนับสนุนการขยายตัวของกองทัพเรือ เขาประกาศในระหว่างการถูกร้าย ธนาคารสหรัฐอเมริกา และ nullification และคลุมเครือเกี่ยวกับอัตราค่าโดยสาร แต่เขาแล้วค่อนข้างมี placated ภาคใต้ โดยการปฏิเสธการถูกรัฐสภายุบทาสในดิสตริกต์ออฟโคลัมเบียโดยความยินยอมของรัฐทาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตู้แจ็คสัน
เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 1829 ประธานาธิบดีแจคสัน แวน บูเรน แต่งตั้งเลขานุการของรัฐ เป็นสำนักงาน ซึ่งอาจจะได้มั่นใจกับเขาก่อนการเลือกตั้ง และเขาลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด เมื่อวันที่ 12 มีนาคม [ 13 ] เขาประสบความสำเร็จในตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด โดยเขา รองผู้ว่าราชการ อีนอสต. ทรู๊ป สมาชิกของผู้สำเร็จราชการแทน ในฐานะเลขานุการของรัฐแวน บูเรน คอยดูแล เพื่อให้มีข้อตกลงที่ดีกับตู้ครัว กลุ่มนักการเมืองที่ทำตัวเป็นแจ็คสัน ที่ปรึกษา และไม่ได้ต่อต้าน แจ็คสัน ในเรื่องของการขนย้ายจาก ออฟฟิศ แต่ไม่ได้ตัว spoilsman ปราดเปรียว " "
เขาจะยาวนานเกี่ยวข้องของแจ็คสัน โดยเขาให้เพ็กกี้ Eaton ความพอใจส่วนตัว ภรรยาของ เลขานุการของสงคราม จอห์น เอช. Eaton ,ที่ภรรยาของคณะรัฐมนตรี ข้าราชการที่นำโดยภรรยาของรองประธานาธิบดีคาลฮูน floride คาลฮูนได้ปฏิเสธที่จะยังเชื่อมโยงในความสัมพันธ์ นอกเหนือจากกระโปรงชั้นในอะไร เขาชำนาญหลีกเลี่ยงสิ่งกีดขวางในวิกฤติ แจ็คสัน คัลโฮอ์น
ไม่มีทูตถามขนาดเกิดขึ้นครั้งแรกในแวน บูเรน บริการ เป็นเลขานุการแต่การตั้งถิ่นฐานของการเรียกร้องที่ยาวนานกับฝรั่งเศสเตรียมและการค้ากับอาณานิคมอังกฤษอินดีสตะวันตกเปิด ในการโต้เถียงกับธนาคารของสหรัฐอเมริกา เขาเข้าข้าง แจ็คสัน หลังจากข้อตกลงระหว่างแจ็คสันและคาลฮูน แวน บูเรนว่าผู้สมัครที่โดดเด่นที่สุดเพื่อรองประธานาธิบดี รองประธานาธิบดี

ในเดือนธันวาคม 1829แจ็คสันได้ทราบความประสงค์ของเขาที่แวนบิวเรนได้รับสรรหา [ 14 ] ในเดือนเมษายน 1831 แวนบิวเรน , ลาออกจากการเป็นรัฐมนตรีของรัฐเป็นผลของกระโปรงชั้นในอะไรถึงแม้ว่าเขาไม่ได้ทิ้งสำนักงานจนถึงเดือนมิถุนายน แวน บูเรน ยังเล่นเป็นส่วนหนึ่งในตู้ครัว . [ 15 ] ในเดือนสิงหาคม 1831 แวนบิวเรนได้รับการแต่งตั้งรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรและเขามาถึงในกรุงลอนดอนในเดือนกันยายนเขาจึงได้รับ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ เขาได้เรียนรู้ว่า บริษัทของเขาได้รับการปฏิเสธโดยวุฒิสภา ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1828 . การปฏิเสธ เห็นได้ชัดว่าในส่วนที่มีขนาดใหญ่คำแนะนำ แวน บูเรนหลุยส์แม็กเลน รัฐอเมริกันอังกฤษ , เกี่ยวกับการเปิดของอินเดียตะวันตกการค้า ที่อ้างอิงได้ ผลของการเลือกตั้ง 1828 ,คือผลงานของคาลฮูน , รองประธาน เมื่อลงคะแนนได้มาเพียงพอส่วนใหญ่ refrained จากโหวตเพื่อผลิตเสมอ และให้ทุกคนของเขาโหยหา " การแก้แค้น " ไม่เด็ดขาดยิ่งกว่านี้อาจได้รับในแวน บูเรนเพื่อเสนอรองประธานาธิบดี .
หลังจากทัวร์สั้น ๆผ่านยุโรป แวน บูเรนถึงนิวยอร์กในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1828 . ใน 1832 ประชาธิปไตยแห่งชาติประชุมงานแรกที่จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม และมีการเสนอชื่อเขารองบนตั๋ว แจ็คสัน แม้ฝ่ายค้านที่แข็งแกร่งของเขา ซึ่งมีอยู่ในหลายรัฐ ของ แวน บูเรนแพลตฟอร์มรวม รองรับการขยายตัวของระบบเรือ การประกาศของเขาในช่วงหาเสียงมีคลุมเครือเกี่ยวกับภาษีศุลกากรและเสียเปรียบให้กับธนาคารในสหรัฐอเมริกาและไร้ค่า ,แต่เค้าก็ค่อนข้าง placated ภาคใต้โดยการปฏิเสธสิทธิของรัฐสภาที่จะยกเลิกการเป็นทาสในโคลัมเบีย โดยปราศจากความยินยอมของทาสอเมริกา .