The Measurement Movement Begins. Bu

The Measurement Movement Begins. Buswell and Judd (1925) noted that although Rice's interpretations of his data and his conclusions were rejected by many educators, his objective methods of measurement attracted much attention. They contended that “it was not until 1908, however, when Stone publish his results, that the measurement movement in arithmetic can be said to have really gained sanction" (p. 5). Clift W. Stone, as his docuoral dissertation as Teachers College Columbia University, under the guidance of a committee that in cluded E. L Thorndike and D. E. Smith, surveyed the arithmetical achievement of some 3,000 sixth graders from 26 school systems, administering the tests himself. Some was critical of Rice's rather cavalier dismissal of the course of study as an influence on differences in performance across schools. (Rice had claimed, for example, that the effects of students no having learned to perform an operation necessary to solve some school to have an effect on of the problems turned out to have an effect on the school average of no more than 2%, but he did not spell out how he arrived at that figure.) Stone also wanted to measure achievement both in reasoning (word problems similar to those used r by Rice) and fundamentals (addition, subtraction, multiplication, and division of whole numbers), he wanted to standardize the administration and scoring of the tests, and express relationships between achievement and various factors in terms of correlation coefficients

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเคลื่อนไหวการวัดเริ่มต้น Buswell และจัดด์ (1925) ตั้งข้อสังเกตว่า แม้ข้าวของการตีความข้อมูลของเขาและบทสรุปของเขาถูกปฏิเสธ โดยนักการศึกษาจำนวนมาก วิธีเขาประสงค์วัดดึงดูดความสนใจมาก จะ contended "ก็ไม่ถึง 1908 อย่างไรก็ตาม เมื่อหินเผยแพร่ผลลัพธ์ของเขา ที่วัดการเคลื่อนไหวในทางคณิตศาสตร์สามารถจะกล่าวว่า จริง ๆ ได้รับการถูกลงโทษ" (p. 5) Clift ปริมาณหิน เป็นวิทยานิพนธ์ docuoral เขาเป็นครูวิทยาลัยมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ภายใต้การแนะนำของคณะกรรมการที่ cluded E. L Thorndike และ D. E. Smith สำรวจความสำเร็จ arithmetical ของนักเรียนที่หกบาง 3000 จาก 26 โรงเรียนระบบ จัดการการทดสอบตัวเอง บางอย่างไม่ร้ายแรงของข้าวค่อนข้างคาวาเลียร์ไล่ออกหลักสูตรการศึกษาเป็นผลต่อการความแตกต่างในประสิทธิภาพการทำงานในโรงเรียน (ข้าวได้อ้างว่า เช่น ลักษณะพิเศษของนักเรียนไม่รู้การดำเนินการจำเป็นในการแก้ปัญหาบางโรงเรียน มีลักษณะพิเศษในปัญหาที่เปิดออกมายังมี โดยเฉลี่ยโรงเรียนไม่เกิน 2% แต่เขาไม่ได้สะกดไม่ออกว่าเขามาถึง) หินนอกจากนี้ยังต้องการที่จะวัดความสำเร็จทั้ง ในการใช้เหตุผล (ปัญหาคล้ายกับ r ที่ใช้โดยข้าว) และข้อมูลพื้นฐานของเดสก์ท็อป (เพิ่ม ลบ คูณ และหารของเลขจำนวนเต็ม), จะต้องกำหนดมาตรฐานการจัดการและการให้คะแนนของการทดสอบ และแสดงความสัมพันธ์ระหว่างความสำเร็จและปัจจัยต่าง ๆ ในแง่ของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเคลื่อนไหวของวัดเริ่มต้น Buswell และจัดด์ (1925) ตั้งข้อสังเกตว่าถึงแม้จะตีความไรซ์ของข้อมูลและข้อสรุปของเขาถูกปฏิเสธจากการศึกษาจำนวนมากวิธีการของเขาวัตถุประสงค์ของการวัดดึงดูดความสนใจมาก พวกเขาเกี่ยงว่า "มันไม่ได้จนกว่า 1908 แต่เมื่อหินเผยแพร่ผลของเขาว่าการเคลื่อนไหวในการคำนวณการวัดที่สามารถบอกว่าจะต้องได้รับการอนุมัติจริงๆ" (พี. 5). ดับบลิว Clift หินเป็น docuoral วิทยานิพนธ์ของเขาในฐานะครู วิทยาลัยมหาวิทยาลัยโคลัมเบียภายใต้คำแนะนำของคณะกรรมการที่ว่าใน cluded อี L Thorndike และสมิ ธ ที่สำรวจผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของบางส่วน 3,000 คารมที่หกจาก 26 ระบบโรงเรียน, การบริหารการทดสอบตัวเอง. บางคนมีความสำคัญของข้าวค่อนข้างเลิกจ้างนักรบของ หลักสูตรการศึกษาเป็นผู้มีอิทธิพลกับความแตกต่างในการทำงานข้ามโรงเรียน. (ข้าวได้อ้างว่าเช่นว่าผลกระทบของนักเรียนไม่มีมีการเรียนรู้ที่จะดำเนินการที่จำเป็นในการแก้โรงเรียนบางอย่างที่จะมีผลกระทบต่อปัญหาที่เปิดออกมามี ส่งผลกระทบต่อค่าเฉลี่ยของโรงเรียนไม่เกินกว่า 2% แต่เขาไม่ได้สะกดออกวิธีการที่เขามาถึงที่ตัวเลขที่.) หินยังต้องการที่จะวัดความสำเร็จทั้งในการให้เหตุผล (ปัญหาคำที่คล้ายกับที่อาร์ที่ใช้โดยข้าว) และพื้นฐาน ( บวกลบคูณหารของตัวเลขทั้งหมด) เขาต้องการที่จะสร้างมาตรฐานการบริหารงานและการให้คะแนนของการทดสอบและความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด่วนและปัจจัยต่าง ๆ ในแง่ของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวัดการเคลื่อนไหวเริ่มต้นขึ้น บุ วลล์ และจัดด์ ( 1925 ) กล่าวว่า แม้ว่าข้าวของการตีความของเขาข้อมูลและบทสรุปของเขาถูกปฏิเสธโดยมากอาจารย์ของเขา วัตถุประสงค์ วิธีการวัดดึงดูดความสนใจมาก พวกเขายืนยันว่า " มันไม่ได้จนกว่า 1908 เมื่อหินเผยแพร่ผลของเขาที่เคลื่อนไหวในการวัดค่าสามารถบอกได้จริงๆได้รับการลงโทษ " ( หน้า 5 ) โรงแรม ดับเบิลยู หิน เป็นวิทยานิพนธ์ docuoral ของเขาเป็นวิทยาลัยครูมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ภายใต้คำแนะนำของคณะกรรมการใน cluded E L ทอร์นไดค์ และ ดี. อี. สมิ ธ , สำรวจผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนจาก 3000 6 26 ระบบโรงเรียน เรื่อง การทดสอบตัวเองบางคนวิจารณ์ข้าวค่อนข้างยุ่ย เลิกจ้าง ของหลักสูตรของการศึกษาที่มีผลต่อความแตกต่างในการปฏิบัติงานในโรงเรียน ( ข้าว ได้อ้างว่า ตัวอย่าง ผลของนักเรียนไม่ต้องเรียนรู้ เพื่อปฏิบัติงานที่จำเป็นเพื่อแก้ปัญหาบางโรงเรียนที่มีผลกระทบของปัญหาออกมามีผลกระทบต่อโรงเรียนโดยเฉลี่ยไม่เกิน 2 %แต่เขาไม่ได้สะกดออกว่าเขามาถึงรูปที่ ) หินยังต้องการวัดผลสัมฤทธิ์ทั้งในเหตุผล ( โจทย์ปัญหาคล้ายกับที่ใช้โดยข้าว ( R ) และพื้นฐานการบวก การลบ การคูณ และการหารของตัวเลขทั้งหมด ) , เขาต้องการที่จะสร้างมาตรฐานการบริหารและการให้คะแนนของการทดสอบและแสดงความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และปัจจัยต่าง ๆ ในแง่ของสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์