Emma Woodhouse - The protagonist of

Emma Woodhouse - The protagonist of the novel. In the well-known first sentence of the novel, the narrator describes Emma as “handsome, clever, and rich, with a comfortable home and happy disposition.” In some ways, the twenty-year-old Emma is mature for her age. Because her mother is dead and her older sister married, she is already the head of her father’s household. She cares for her father and oversees the social goings-on in the village of Highbury. Emma’s misplaced confidence in her abilities as a matchmaker and her prudish fear of love constitute the central focus of the novel, which traces Emma’s mistakes and growing self-understanding.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอ็มม่า Woodhouse - ตัวเอกของนวนิยาย ในประโยคแรกรู้จักจากนวนิยาย เล่าอธิบายเอ็มมาเป็น "หล่อ ฉลาด และ อุดม ด้วยการครอบครองบ้าน และมีความสุขสบาย" ในบางวิธี เอ็มม่าอายุยี่สิบปีเป็นผู้ใหญ่สำหรับอายุของเธอ เนื่องจากแม่ของเธอเสีย และเธอพี่สาวแต่งงาน เธออยู่ หัวพ่อของครัวเรือน เธอใส่ใจพ่อของเธอ และดูแลเส้นสนกลในสังคมในหมู่บ้านไฮบิวรี่ ของเอ็มมาหาความเชื่อมั่นในความสามารถของเธอ ตามกลัวเธอ prudish ของความรักและ matchmaker การเป็นศูนย์กลางโฟกัสของนวนิยาย การสืบค้นกลับข้อผิดพลาดของ Emma และ self-understanding เติบโต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอ็มม่าไม้ - ตัวเอกของนวนิยาย ในที่รู้จักกันดีประโยคแรกของนวนิยายเรื่องนี้ผู้บรรยายอธิบายเอ็มม่าเป็น "หล่อฉลาดและอุดมไปด้วยบ้านที่สะดวกสบายและจำหน่ายไปมีความสุข." ในบางวิธียี่สิบปีเอ็มม่าเป็นผู้ใหญ่สำหรับอายุของเธอ เพราะแม่ของเธอตายและพี่สาวของเธอแต่งงานกับเธออยู่แล้วหัวของครัวเรือนของพ่อของเธอ เธอดูแลพ่อของเธอและดูแลพฤติกรรมในสังคมในหมู่บ้านไฮบิวรี่ ความเชื่อมั่นของเอ็มม่าถูกใส่ผิดในความสามารถของเธอเป็นสตอรี่และความกลัวของความรักของเธอเคร่งครัดเป็นศูนย์กลางของนวนิยายเรื่องนี้ซึ่งมีร่องรอยของความผิดพลาดของเอ็มม่าและการเจริญเติบโตเข้าใจตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เอ็มม่า บ้านไม้ - ตัวเอกของนวนิยาย ในประโยคแรกที่รู้จักกันดีของนวนิยาย บรรยาย อธิบาย เอ็มม่าเป็น " หล่อ ฉลาด และ รวย กับความสะดวกสบายและสุขนิสัย ในบางวิธี อายุ 20 ปี เอ็มม่าเป็นผู้ใหญ่มากกว่าอายุของเธอ เพราะแม่ของเธอตาย และพี่สาวของเธอแต่งงานกัน เธอจะได้เป็นหัวหน้าครอบครัวบิดาของเธอที่เธอต้องดูแลพ่อและดูแลวิถีสังคมในหมู่บ้านไฮบิวรี่ . เอ็มม่าใส่ผิดที่ความมั่นใจในความสามารถของเธอเป็นแม่สื่อให้เธอกลัวและวิตกกังวลของความรักถือเป็นศูนย์กลางของนวนิยาย ซึ่งร่องรอยความผิดพลาดของเอ็มม่าและเติบโตด้วยตนเองเข้าใจ