■ A visual impairment doesn’t affec

■ A visual impairment doesn’t affect what a child is
able to learn, but it can affect how a child
learns.Everyday communication can become a real
challenge. Without eye contact, it’s hard to tell if a
child is paying attention (or if someone is paying
attention). Children with visual impairments may
also miss visual cues, such as a frown, raised eyebrows,
or smiles to communicate with others.
Waving, pointing, and nodding can also create
confusion because they are visual cues.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

■ผลภาพไม่ส่งผลกระทบต่อเด็กเป็นสิ่งสามารถเรียนรู้ได้ แต่มันมีผลต่อวิธีการเด็กเรียนรู้ การสื่อสารในชีวิตประจำวันสามารถทำงานได้ จริงความท้าทาย ไม่ มีตา ก็ยากถ้าเป็นเด็กจะจ่ายความสนใจ (หรือถ้าใครจะจ่ายความสนใจ) เด็ก มีความบกพร่องอาจนอกจากนี้ นางสาวภาพสัญลักษณ์ เช่นหน้านิ่ว ยกคิ้วหรือรอยยิ้มที่สื่อสารกับผู้อื่นโบก ชี้ และ nodding สามารถสร้างสับสนเพราะเป็นสัญลักษณ์ที่มองเห็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

■ความบกพร่องทางสายตาไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสิ่งที่เด็กเป็นความสามารถที่จะเรียนรู้แต่ก็สามารถส่งผลกระทบต่อวิธีการที่เด็กสื่อสารlearns.Everyday จะกลายเป็นจริงความท้าทาย โดยไม่ต้องติดต่อตามันยากที่จะบอกได้ว่าเด็กจะให้ความสนใจ(หรือถ้ามีคนจะจ่ายเงินให้ความสนใจ) เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาอาจยังพลาดชี้นำภาพเช่นขมวดคิ้วยกคิ้วหรือรอยยิ้มในการสื่อสารกับคนอื่นๆ . โบกชี้และพยักหน้ายังสามารถสร้างความสับสนเพราะพวกเขาเป็นตัวชี้นำภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

■ภาพบกพร่องไม่มีผลต่อสิ่งที่เด็ก
สามารถที่จะเรียนรู้ แต่มันสามารถส่งผลกระทบต่อวิธีที่เด็ก
learns.everyday การสื่อสารสามารถกลายเป็นความท้าทายที่แท้จริง

โดยไม่สบตา มันบอกยาก ถ้า
เด็กให้ความสนใจ ( หรือถ้าใครจ่าย
ความสนใจ ) เด็กกับตาพร่ามัวอาจ
ยังพลาดคิวภาพ เช่น ขมวดคิ้ว ยกคิ้ว หรือยิ้ม

เพื่อสื่อสารกับผู้อื่นโบก , ชี้ , และพยักหน้า ยังสามารถสร้างความสับสน เพราะคิว

ภาพ .