We have proposed a system and metho

We have proposed a system and methods which build on previous
work for computing depth maps and performing segmentations. To
address inaccuracies in the current depth maps, we have specifically
aimed to make the segmentation refinement, segmentation propagation,
alignment, stereo billboards, and occlusion methods robust to
those inaccuracies. As explained, this is largely achieved by approximating
the objects’ associated 3D point clouds with proxy geometry.
For simplicity, we currently use planar proxy geometry.
Approximating geometry with planar proxies has its limitations.
Planar proxies do not preserve detail depth structure, such as the
grass surface in Figure 13a. As a result of the absence of partial
occlusions the copied object appears to float. Large orientation
changes using planar proxies can introduce distortions. An example
of this is shown in Figure 13b. The copied object (left person)
appears distorted compared to the person in the target image. An alternative
would be to use in-painting [Wang et al. 2008]. However,
high quality in-painting is a difficult task and therefore typically
(a) No partial occlusion (b) Large orientation change
Figure 13: (a) The lack of fine depth structures after planar approximation
makes the copied object appear to float. (b) Large warps
with planar proxy geometry leads to distortions of the copied (left)
object.
limited to only paint in relatively small areas.
Another important problem is that planar stereo billboards may no
longer respect the epipolar geometry, which could result in vertical
disparities that could strongly interfere with the stereopsis. To
evaluate the amount of vertical disparity that is introduced, we use
an object which is not well represented by a plane, shown in Figure
14. The object is copied from the source scene into two target
scenes with the support surface at a different orientation: 10 and
35. For comparison we also show the ground truth images for each
case. The vertical disparities for the 10 case are around 0.8% of
the object height, and for the 35 case around 2.4%. The reader can
evaluate that even for the 35 orientation change the stereo images
can still be comfortably fused. The maximal vertical disparity for
all other result images used in this paper is around 0.5%. Although
the vertical disparity tolerance varies depending on scene content,
for comparison Fukuda et al. [2009] report a tolerance of 45 arcmin
for random dot stereograms. Given a display at 100 dpi, viewed at
a distance of 50 cm, this amounts to a vertical disparity tolerance of
about 26 pixels. The vertical disparity for our 35 case is about 10
pixels. This is well within the reported tolerance, however a more
thorough analysis should be conducted. In summary, our system
produces plausible results for moderate orientation changes. The
limitations for larger orientation changes could be overcome with
more accurate depth reconstruction, but this problem of obtaining
more accurate depth maps is notoriously difficult to solve robustly.
Stereo billboards help to preserve the stereo volume of the copied
source object. However, if the initial depth volume in the source
image is relatively flat, such as for narrow baselines (or interocular),
stereo billboards will not be able to increase the stereo volume
in the target. Furthermore, for large differences in baseline
between source and target, stereo billboards may not be able to preserve
volume. In particular achieving artistic stereo effects such as
hypostereo (gigantism) and hyperstereo (miniaturization) [Koppal
et al. 2010] in copy & paste is an interesting topic for future work.
We may be able to exploit the work by Lang et al. [2010] in such
scenarios.
For plausible appearance of copied objects, we approximate contact
shadows to avoid objects from appearing to float. However, illumination
differences between the source and target images is a larger
problem that we did not address in this paper. This problem is not
specific to 3D, see for example [Lalonde et al. 2007]. Although we
use the color transfer method described by Reinhard et al. [Reinhard
et al. 2001], this does not always give the desired results. For truly
plausible appearance of pasted objects, more information about the
scene illumination should be recovered, and exploited to relight the
objects. The depth map could then also be used for shadow casting
and light attenuation. However, relighting is an active area of
research with no good solution to date.
Segmentations and disparity maps are closely related in that segmentation
boundaries often correspond to depth discontinuities

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราได้นำเสนอระบบและวิธีการที่สร้างก่อนหน้านี้ทำงานสำหรับคำนวณแผนที่ความลึก และทำ segmentations ถึงผิดพลาดใด ๆ ที่อยู่ในแผนที่ความลึกปัจจุบัน เราได้โดยเฉพาะมีวัตถุประสงค์เพื่อทำการรีไฟน์เมนท์แบ่ง แบ่งเผยแพร่ตำแหน่ง ป้ายโฆษณาสเตอริโอ และไม่ควรมองข้ามวิธีที่มีประสิทธิภาพการผิดพลาดใด ๆ ที่ ตามที่อธิบายไว้ ซึ่งส่วนใหญ่ทำ โดยระหว่างของวัตถุเชื่อมโยงจุด 3D เมฆกับเรขาคณิตพร็อกซีราย เรากำลังใช้เรขาคณิตระนาบพร็อกซีระหว่างรูปทรงเรขาคณิตกับระนาบผู้รับมอบฉันทะมีขีดจำกัดของผู้รับมอบฉันทะที่ระนาบไม่เก็บรายละเอียดความลึกของโครงสร้าง เช่นการพื้นหญ้าในรูป 13a จากการขาดงานของบางส่วนocclusions วัตถุคัดลอกแล้วล่องลอย แนวใหญ่เปลี่ยนแปลงโดยใช้ระนาบผู้รับมอบฉันทะสามารถแนะนำบิดเบือน ตัวอย่างนี้จะแสดงในรูปที่ 13b คัดลอกวัตถุ (คนซ้าย)แล้วเพี้ยนเมื่อเทียบกับบุคคลในภาพเป้าหมาย ทางเลือกหนึ่งจะใช้ในจิตรกรรม [วัง et al. 2008] อย่างไรก็ตามคุณภาพสูงในจิตรกรรมเป็นงานยากและโดยทั่วไป(ก) ไม่เปลี่ยนแปลงแนว (b) ขนาดใหญ่ไม่ควรมองข้ามบางส่วนรูปที่ 13: (ก)ขาดความลึกปรับโครงสร้างหลังจากระนาบประมาณทำให้วัตถุคัดลอกจะลอย warps (b) ขนาดใหญ่ด้วยพร็อกซี่ระนาบ เรขาคณิตที่นำไปสู่การบิดเบือนของการคัดลอก (ซ้าย)วัตถุจำกัดการระบายในพื้นที่ค่อนข้างเล็กสเตอริโอที่ระนาบป้ายโฆษณาอาจไม่เป็นปัญหาสำคัญอื่นเคารพทางเรขาคณิต epipolar ซึ่งอาจส่งผลในแนวตั้งอีกต่อไปความแตกต่างที่สามารถขอรบกวน stereopsis ถึงประเมินจำนวน disparity แนวตั้งที่เป็นที่รู้จัก เราใช้วัตถุซึ่งไม่ดีแสดงถึง โดยเครื่องบิน แสดงในรูปที่14.วัตถุถูกคัดลอกจากฉากมาเป็นเป้าหมายที่สองฉาก ด้วยการสนับสนุนพื้นผิวในแนวต่าง ๆ: 10 และ35 สำหรับการเปรียบเทียบ เรายังแสดงภาพความจริงดินในแต่ละกรณี ความแตกต่างแนวตั้งสำหรับกรณี 10 อยู่ที่ 0.8%ความสูงวัตถุ และ สำหรับกรณี 35 ประมาณ 2.4% ผู้อ่านสามารถประเมินว่า สำหรับแนว 35 เปลี่ยนภาพสเตอริโอสามารถยังเป็นรอง fused Disparity แนวตั้งสูงสุดสำหรับภาพทั้งหมดผลที่ใช้ในเอกสารนี้ได้ประมาณ 0.5% ถึงแม้ว่ายอมรับแนวตั้ง disparity แตกฉากเนื้อหาสำหรับการเปรียบเทียบ al. et ดะ [2009] รายงานการยอมรับของ 45 arcminสำหรับจุดสุ่ม stereograms จอแสดงผลที่ 100 dpi ให้ดูที่ระยะ 50 ซม. นี้จำนวนถึง disparity แนวตั้งยอมรับของพิกเซลประมาณ 26 Disparity แนวตั้งสำหรับกรณีของ 35 คือ ประมาณ 10พิกเซล นี้เป็นอย่างดีในการยอมรับรายงาน อย่างไรก็ตามมากขึ้นควรจะดำเนินการวิเคราะห์อย่างละเอียด ในสรุป ระบบของเราให้ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สำหรับการเปลี่ยนแปลงแนวปานกลาง ที่สามารถเอาชนะข้อจำกัดสำหรับการเปลี่ยนแปลงแนวใหญ่ด้วยฟื้นฟูความลึกที่แม่นยำมากขึ้น แต่ปัญหานี้ขอรับแผนผังความลึกแม่นยำยิ่งฉาวยากแก้อย่างทนทานได้ป้ายโฆษณาสเตอริโอช่วยรักษาระดับเสียงสเตอริโอของการคัดลอกวัตถุต้นฉบับ อย่างไรก็ตาม ถ้าปริมาณความลึกที่เริ่มต้นในแหล่งภาพจะค่อนข้างแบน เช่นแคบเส้น (หรือ interocular),ป้ายโฆษณาเสียงจะไม่สามารถเพิ่มระดับเสียงสเตอริโอในเป้าหมาย นอกจากนี้ สำหรับความแตกต่างใหญ่ในพื้นฐานระหว่างต้นทางและปลายทาง ป้ายโฆษณาเสียงอาจไม่สามารถรักษาไดรฟ์ข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรลุผลสเตอริโอศิลปะเช่นhypostereo (gigantism) และ hyperstereo (miniaturization) [Koppalร้อยเอ็ด al. 2010] ในการคัดลอกและวางเป็นหัวข้อน่าสนใจสำหรับการทำงานในอนาคตเราสามารถใช้งานโดยหลัง et al. [2010] ในดังกล่าวสถานการณ์สำหรับรูปลักษณ์ที่เป็นไปได้ของวัตถุที่คัดลอก เราประมาณติดต่อเงาเพื่อหลีกเลี่ยงวัตถุปรากฏลอย อย่างไรก็ตาม รัศมีความแตกต่างระหว่างภาพต้นทางและปลายทางมีขนาดใหญ่ปัญหาที่เราไม่ได้อยู่ในเอกสารนี้ ปัญหานี้ไม่ได้เฉพาะ 3D ดูตัวอย่าง [Lalonde et al. 2007] ถึงแม้ว่าเราใช้วิธีการถ่ายโอนสีอธิบายโดย Reinhard et al. [Reinhardร้อยเอ็ด al. 2001], นี้จะให้ผลลัพธ์ที่ต้องการ สำหรับอย่างแท้จริงลักษณะที่เป็นไปได้ของวัตถุวาง ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแสงสว่างฉากควรกู้ และสามารถให้ relightวัตถุ แผนที่ความลึกแล้วยังใช้หล่อเงาและแสงอ่อน อย่างไรก็ตาม relighting เป็นพื้นที่ใช้งานงานวิจัยกับการแก้ปัญหาไม่ดีวันที่Segmentations และแผนที่ disparity อย่างใกล้ชิดที่เกี่ยวข้องในการแบ่งขอบมักจะตรงกับความลึก discontinuities

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราได้นำเสนอระบบและวิธีการที่สร้างก่อนหน้านี้
ทำงานสำหรับการคำนวณแผนที่ความลึกและมีประสิทธิภาพ segmentations เพื่อ
ความไม่ถูกต้องที่อยู่ในแผนที่ความลึกในปัจจุบันเราได้โดยเฉพาะ
มีวัตถุประสงค์เพื่อให้การปรับแต่งการแบ่งส่วนการขยายพันธุ์การแบ่งส่วน
การจัดตำแหน่งป้ายสเตอริโอและวิธีการบดเคี้ยวมีประสิทธิภาพเพื่อ
ความไม่ถูกต้องเหล่านั้น ตามที่อธิบายนี้จะประสบความสำเร็จโดยส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับ
วัตถุที่เกี่ยวข้องเมฆจุด 3 มิติที่มีรูปทรงเรขาคณิตพร็อกซี.
สำหรับความเรียบง่ายที่เรากำลังใช้พร็อกซีเรขาคณิตระนาบ.
ใกล้เคียงกับรูปทรงเรขาคณิตที่มีผู้รับมอบฉันทะระนาบมีข้อ จำกัด ของมัน.
ผู้รับมอบฉันทะเชิงลาดไม่รักษาโครงสร้างเชิงลึกรายละเอียดเช่น
พื้นผิวหญ้าในรูปที่ 13a อันเป็นผลมาจากการขาดของบางส่วน
occlusions วัตถุคัดลอกดูเหมือนจะลอย ปฐมนิเทศขนาดใหญ่
การเปลี่ยนแปลงโดยใช้พร็อกซี่ภาพถ่ายสามารถแนะนำการบิดเบือน ตัวอย่าง
นี้จะแสดงในรูปที่ 13b คัดลอกวัตถุ (คนซ้าย)
ลักษณะผิดปกติเมื่อเทียบกับบุคคลที่อยู่ในภาพเป้าหมาย ทางเลือกที่
จะใช้ในการวาดภาพ [วังและคณะ 2008] แต่
ที่มีคุณภาพสูงในการวาดภาพเป็นงานที่ยากและดังนั้นจึงมักจะ
(ก) ไม่อุดตันบางส่วน (ข) การเปลี่ยนแปลงการวางขนาดใหญ่
รูปที่ 13 (ก) การขาดโครงสร้างเชิงลึกที่ดีหลังจากที่ประมาณระนาบ
ทำให้วัตถุคัดลอกปรากฏลอย (ข) การประลองยุทธ์ขนาดใหญ่
ที่มีรูปทรงเรขาคณิตพร็อกซี่ภาพถ่ายที่นำไปสู่การบิดเบือนของการคัดลอก (ซ้าย)
วัตถุ.
จำกัด เพียงสีในพื้นที่ที่ค่อนข้างเล็ก.
ปัญหาที่สำคัญก็คือว่าป้ายสเตอริโอภาพถ่ายอาจจะไม่มี
อีกต่อไปเคารพเรขาคณิต epipolar ซึ่งอาจส่งผลในแนวตั้ง
ความแตกต่างที่ยิ่งอาจรบกวนการ stereopsis เพื่อ
ประเมินปริมาณของความแตกต่างกันในแนวตั้งที่นำมาเราใช้
วัตถุที่ไม่ได้แสดงเป็นอย่างดีโดยเครื่องบิน, แสดงในรูปที่
14 วัตถุที่มีการคัดลอกจากที่เกิดเหตุที่มาเป็นสองเป้าหมาย
ฉากกับพื้นผิวการสนับสนุนที่แตกต่างกันปฐมนิเทศ: 10? และ
35 ?. สำหรับการเปรียบเทียบเรายังแสดงให้เห็นความจริงภาพพื้นดินในแต่ละ
กรณี ความแตกต่างในแนวตั้งสำหรับ 10? กรณีที่มีประมาณ 0.8% ของ
ความสูงของวัตถุและสำหรับ 35? กรณีรอบ ​​2.4% ผู้อ่านสามารถ
ประเมินว่าแม้สำหรับ 35? การวางแนวทางการเปลี่ยนแปลงภาพสเตอริโอ
ยังสามารถหลอมรวมความสะดวกสบาย ความแตกต่างกันในแนวตั้งสูงสุดสำหรับ
ภาพผลอื่น ๆ ทั้งหมดที่ใช้ในการวิจัยนี้จะอยู่ที่ประมาณ 0.5% แม้ว่า
ความอดทนความแตกต่างกันในแนวตั้งแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเนื้อหาฉาก
สำหรับการเปรียบเทียบฟูกูดะและคณะ [2009] รายงานความอดทน 45 arcmin
สำหรับ stereograms จุดสุ่ม ที่ได้รับการแสดงผลที่ 100 dpi, ดูได้ที่
ระยะ 50 เซนติเมตรจำนวนนี้จะมีความอดทนความแตกต่างกันในแนวตั้งของ
ประมาณ 26 พิกเซล ความแตกต่างกันในแนวตั้งสำหรับ 35 ของเราหรือไม่ กรณีที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ 10
พิกเซล นี้เป็นอย่างดีในความอดทนรายงาน แต่มากขึ้น
การวิเคราะห์อย่างละเอียดควรจะดำเนินการ โดยสรุประบบของเรา
ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สำหรับการเปลี่ยนแปลงการวางแนวทางในระดับปานกลาง
ข้อ จำกัด สำหรับการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่วางแนวทางอาจจะเอาชนะด้วยการ
ฟื้นฟูเชิงลึกที่ถูกต้องมากขึ้น แต่ปัญหาของการได้รับนี้
แผนที่ความลึกที่ถูกต้องมากขึ้นเป็นอย่างฉาวโฉ่ยากที่จะแก้ปัญหาอย่างมาก.
ป้ายสเตอริโอเพื่อช่วยรักษาปริมาณสเตอริโอจากการคัดลอก
วัตถุที่มา แต่ถ้าปริมาณความลึกเริ่มต้นในแหล่งที่มา
ของภาพที่ค่อนข้างแบนเช่นเส้นเขตแดนแคบ (หรือ interocular)
ป้ายสเตอริโอจะไม่สามารถที่จะเพิ่มปริมาณสเตอริโอ
ในเป้าหมาย นอกจากนี้สำหรับความแตกต่างขนาดใหญ่ในพื้นฐาน
ระหว่างแหล่งที่มาและเป้าหมายป้ายสเตอริโออาจจะไม่สามารถที่จะรักษา
ปริมาณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบรรลุผลกระทบสเตอริโอศิลปะเช่น
hypostereo (gigantism) และ hyperstereo (miniaturization) [Koppal
และคณะ 2010] ในการคัดลอกและวางเป็นหัวข้อที่น่าสนใจสำหรับการทำงานในอนาคต.
เราอาจจะสามารถที่จะใช้ประโยชน์จากการทำงานโดย Lang และคณะ [2010] ในเช่น
สถานการณ์.
สำหรับลักษณะที่เป็นไปได้ของวัตถุคัดลอกเราติดต่อโดยประมาณ
เงาเพื่อหลีกเลี่ยงวัตถุที่ปรากฏจะลอย อย่างไรก็ตามความสว่าง
แตกต่างระหว่างแหล่งที่มาและภาพเป้าหมายเป็นใหญ่
ปัญหาที่เราไม่ได้อยู่ในบทความนี้ ปัญหานี้ไม่ได้
เฉพาะเจาะจงไปยัง 3 มิติดูตัวอย่าง [Lalonde และคณะ 2007] ถึงแม้ว่าเราจะ
ใช้วิธีการโอนสีอธิบายโดยฮาร์ดและคณะ [ฮาร์ด
และคณะ 2001] นี้ไม่ได้มักจะให้ผลลัพธ์ที่ต้องการ เพราะที่จริง
ลักษณะที่เป็นไปได้ของวัตถุวางข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ
การส่องสว่างที่เกิดเหตุควรได้รับการกู้คืนและใช้ในการ relight
วัตถุ แผนที่ความลึกแล้วยังสามารถนำมาใช้สำหรับการหล่อเงา
และลดทอนแสง อย่างไรก็ตาม relighting เป็นพื้นที่ที่ใช้งานของ
การวิจัยที่ไม่มีทางออกที่ดีถึงวันที่.
segmentations และแผนที่แตกต่างกันมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดในการแบ่งส่วนที่
ขอบเขตมักจะสอดคล้องกับความลึกต่อเนื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรานำเสนอระบบและวิธีการที่จะสร้างผลงานที่ผ่านมา
สำหรับการคำนวณแผนที่ความลึก และการแสดง segmentations .

เที่ยงที่อยู่ในแผนที่ความลึก เรามีเฉพาะ
มีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้การแบ่งส่วนการ
คอร์ปอเรชั่น จัด เครื่องเสียง ป้าย และการวิธีการที่แข็งแกร่ง

เที่ยงนั้น ตามที่อธิบายนี้เป็นส่วนใหญ่โดยประมาณของวัตถุที่เกี่ยวข้อง 3
จุดเมฆกับเรขาคณิตพร็อกซี่ .
พูดง่ายๆ ปัจจุบันเราใช้ระนาบเรขาคณิตเรขาคณิตกับพร็อกซีพร็อกซี .
ประมาณระนาบมีข้อ จำกัด ของมัน
มอบฉันทะระนาบไม่รักษาโครงสร้างลึกรายละเอียด เช่น
หญ้าพื้นผิวในรูป 13a เป็นผลของ
ขาดบางส่วนocclusions คัดลอกวัตถุที่ปรากฏให้ลอย การปฐมนิเทศ
ขนาดใหญ่โดยใช้ผู้รับมอบฉันทะระนาบสามารถแนะนำการบิดเบือน ตัวอย่าง
นี้จะแสดงในรูปที่ 13 . การคัดลอกวัตถุ ( คนซ้าย )
ปรากฏบิดเบี้ยวเมื่อเทียบกับ คน ใน ภาพเป้าหมาย ทางเลือก
จะใช้ในการวาดภาพ [ Wang et al . 2008 ] อย่างไรก็ตาม
คุณภาพสูงในจิตรกรรม เป็นงานที่ยากและดังนั้นจึงมักจะ
( ก ) ( ข ) ขนาดใหญ่บางส่วนไม่มีการปรับเปลี่ยน
รูปที่ 13 : ( ก ) การขาดโครงสร้างลึกดีหลังการคัดลอกวัตถุระนาบ
ทำให้ปรากฏให้ลอย ( ข ) ขนาดใหญ่ กับระนาบเรขาคณิต warps
พร็อกซี่ที่จะนำไปสู่การบิดเบือนของการคัดลอกวัตถุ ( ซ้าย )
.
( เฉพาะสีในพื้นที่ที่ค่อนข้างเล็ก
ปัญหาที่ป้ายจะไม่มี
Planar สเตอริโออีกต่อไป เคารพ epipolar เรขาคณิตซึ่งอาจส่งผลในแนวตั้ง
ความแตกต่างที่อาจขอรบกวนด้วย stereopsis .

ประเมินปริมาณของความต่างในแนวตั้งที่แนะนำเราใช้
วัตถุซึ่งจะไม่แสดงโดยเครื่องบิน , แสดงในรูป
14 วัตถุจะถูกคัดลอกจากแหล่งฉากเป็นสองเป้าหมาย
ฉากกับผิว สนับสนุนที่ทิศทางที่แตกต่างกัน :10  และ
3  . สำหรับการเปรียบเทียบเราก็แสดงความจริงพื้นดินภาพของแต่ละ
กรณี ความแตกต่างทางแนวตั้งสำหรับ 10  คดีประมาณ 0.8% ของ
วัตถุสูง และ 35  คดีประมาณ 2.4% ผู้อ่านสามารถประเมินว่าแม้
35  ปรับเปลี่ยนภาพสเตอริโอ
ยังสามารถสะดวกสบายมาก . สูงสุดตามลำดับสำหรับ
แนวตั้งทั้งหมดอื่น ๆใช้ผลภาพในกระดาษนี้ประมาณ 0.5% แม้ว่า
ความอดทนไม่เหมือนกันแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเนื้อหาในแนวตั้งฉาก
เปรียบเทียบ Fukuda et al . [ รายงานความอดทนของ 45 arcmin
สำหรับ stereograms จุดสุ่ม 2009 ] ได้รับการแสดงผลที่ 100 จุดต่อนิ้ว , ดู
ระยะห่าง 50 เซนติเมตร ซึ่งปริมาณการยอมรับความต่างทางแนวตั้งของ
ประมาณ 26 พิกเซลความต่างในแนวตั้งสำหรับกรณี  35 ของเราประมาณ 10
พิกเซล นี้เป็นอย่างดีภายในมีความอดทน แต่มากขึ้น
การวิเคราะห์อย่างละเอียดควรจะดำเนินการ สรุปได้ว่า ระบบของเราสร้างผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ
การปฐมนิเทศปานกลาง
ข้อจำกัดสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่มีขนาดใหญ่อาจจะเอาชนะกับ
การฟื้นฟูความลึกที่ถูกต้องมากขึ้น แต่ปัญหานี้ได้รับ
แผนที่ความลึกที่ถูกต้องเป็นอย่างฉาวโฉ่ยากที่จะแก้ไขข้อมูล .
ป้ายโฆษณาเครื่องเสียงสเตอริโอช่วยรักษาปริมาณของการคัดลอก
แหล่งวัตถุ อย่างไรก็ตาม หากปริมาณความลึกเริ่มต้นในแหล่งภาพ
ค่อนข้างแบน เช่นเส้นแคบ ( หรือ interocular )
ป้ายโฆษณาเครื่องเสียงจะไม่สามารถเพิ่มระดับเสียงสเตอริโอ
ในเป้าหมาย นอกจากนี้ความแตกต่างขนาดใหญ่ในกลุ่ม
ระหว่างแหล่งที่มาและเป้าหมาย บิลล์บอร์ด สเตอริโอ อาจจะไม่สามารถที่จะรักษา
ปริมาณ โดยเฉพาะขบวนการศิลปะสเตอริโอผลเช่น
hypostereo ( กระโชก ) และ hyperstereo ( miniaturization ) [ koppal
et al . 2010 ] ในการคัดลอกวาง&เป็นหัวข้อที่น่าสนใจสำหรับการทำงานในอนาคต .
เราอาจจะใช้งานโดย Lang et al . [ 2010 ] ในสถานการณ์เช่นนี้

สำหรับลักษณะที่ปรากฏมาคัดลอกวัตถุ เราประมาณติดต่อ
เงาเพื่อหลีกเลี่ยงวัตถุที่ปรากฏให้ลอย อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างของแสงระหว่างแหล่งที่มาและภาพเป้าหมาย

มีขนาดใหญ่ปัญหาที่เราไม่ได้อยู่ในกระดาษนี้ ปัญหานี้ไม่ใช่
เฉพาะ 3D , ดูตัวอย่าง [ lalonde et al . 2007 ] ถึงแม้ว่าเรา
ใช้สีโอนวิธีอธิบายโดย Reinhard et al .[ Reinhard
et al . 2001 ] นี้ไม่ได้เสมอให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ สำหรับลักษณะของการวางวัตถุที่เป็นไปได้อย่างแท้จริง

ฉาก ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแสงน่าจะหายและใช้ประโยชน์เพื่อ relight
วัตถุ แผนที่ความลึกก็ยังสามารถใช้สำหรับการลดทอนแสงและเงาหล่อ
. อย่างไรก็ตาม relighting คือพื้นที่ใช้งานของการวิจัยที่มีโซลูชั่นที่ดี

วันที่แผนที่และ segmentations ความต่างที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดในการแบ่งส่วน
ขอบเขตมักจะสอดคล้องกับความลึกของความไม่ต่อเนื่อง