Pregnant Thai women with GDM A1 in

Pregnant Thai women with GDM A1 in the intervention group had
significantly lower fasting, postprandial blood glucose, and hemoglobin A1c than those in the control group. Mean fasting blood glucose in
the intervention and control group was 83.39 (SD = 17.69) and 85.85
(SD = 17.94) mg/dL) (p= 0.012). Mean postprandial blood glucose
in the intervention and control group was 105.67 (SD = 12.93) and
112.36 (SD = 13.15) mg/dL (p= 0.001). Mean hemoglobin A1c in
the intervention and control group was 5.23% (SD = 0.72) and 5.68%
(SD = 0.68) (p= 0.038) (Table 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หญิงไทยตั้งครรภ์ที่มี GDM A1
ในกลุ่มแทรกแซงมีการอดอาหารลดลงอย่างมีนัยสำคัญระดับน้ำตาลในเลือดภายหลังตอนกลางวันและฮีโมโกลA1c กว่าในกลุ่มควบคุม หมายถึงการอดอาหารระดับน้ำตาลในเลือดในการแทรกแซงและกลุ่มควบคุมเป็น 83.39 (SD = 17.69) และ 85.85 (SD = 17.94) mg / dL) (p = 0.012) หมายความว่าระดับน้ำตาลในเลือดภายหลังตอนกลางวันในการแทรกแซงและกลุ่มควบคุมเป็น 105.67 (SD = 12.93) และ 112.36 (SD = 13.15) mg / dL (p = 0.001) หมายถึง A1c เฮโมโกลบินในการแทรกแซงและกลุ่มควบคุมได้รับ5.23% (SD = 0.72) และ 5.68% (SD = 0.68) (p = 0.038) (ตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งครรภ์ผู้หญิงไทยที่มีภาวะ A1 ในกลุ่มมี
ลดลงการอดอาหาร หลังอาหารระดับน้ำตาลในเลือด และฮีโมโกลบิน A1c มากกว่ากลุ่มควบคุม หมายถึงระดับน้ำตาลในเลือด
การแทรกแซง และกลุ่มควบคุม 83.39 ( SD = 17.69 ) และ 85.85
( SD = 17.94 ) มก. / ดล. ) ( p = 0.012 ) หมายถึงระดับน้ำตาลในเลือดหลังรับประทานอาหาร
ในการแทรกแซง และกลุ่มควบคุม 105.67 ( SD =
12.93 ) และ112.36 ( SD = 13.15 ) mg / dl ( P = 0.001 ) ค่าเฉลี่ยฮีโมโกลบิน A1C ใน
การแทรกแซง และกลุ่มควบคุมเป็น 5.23 % ( SD = 0.77 ) และ 5.68 %
( S.D . = 0.68 ) ( p = 0.038 ) ( ตารางที่ 2 )