My 15-year-old self was so stressed

My 15-year-old self was so stressed! As an almost junior in high school, facing the SATS and demanding Honors and AP courses, as well as college applications—and of course, the daily antics involved in peer interactions and being a teen—I was apparently not quite happy.

Thus, much of my letter to myself was fraught with advice and hopes that I wouldn’t stress and worry so much in the future, and that I wouldn’t forget to be present and enjoy my life! It was so wise and sweet

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวเอง 15 ปีของฉันถูกเน้นมาก! ในฐานะที่เป็นจูเนียร์เกือบจะอยู่ในโรงเรียนมัธยมที่หันหน้าไปทาง SATS และความต้องการหลักสูตรเกียรติประวัติและ AP เช่นเดียวกับการใช้งานและวิทยาลัยของหลักสูตรการแสดงตลกในชีวิตประจำวันมีส่วนร่วมในการมีปฏิสัมพันธ์ peer และถูกวัยรุ่นผมก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีความสุขมาก. ดังนั้นมาก จดหมายของฉันกับตัวเองเต็มไปด้วยคำแนะนำและหวังว่าฉันจะไม่ความเครียดและกังวลมากในอนาคตและว่าฉันจะไม่ลืมที่จะนำเสนอและสนุกกับชีวิตของฉัน! มันจึงฉลาดและหวาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตนเองอายุ 15 ปีของฉันเครียด ! เป็นเกือบจูเนียร์ในโรงเรียนมัธยม ซึ่ง SAT และเรียกร้องเกียรติยศและหลักสูตร AP , รวมทั้งวิทยาลัยการใช้งานและแน่นอน ทุกวัน ใช้มาเกี่ยวข้องในปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนและเป็น teen-i ปรากฏว่าไม่ค่อยมีความสุข

ดังนั้นมากของจดหมายของฉันเองเต็มไปด้วยคำแนะนำและหวังว่าผมคงไม่ได้ ความเครียดและกังวลมากในอนาคตและฉันก็จะไม่ลืมที่จะเป็นปัจจุบันและเพลิดเพลินกับชีวิตของฉัน มันช่างฉลาดและหวาน