In general, married people are more

In general, married people are more likely to engage in
positive and less likely to engage in negative health behaviors
than widowed, divorced, or single people [10-13].
Some studies have suggested that the social ties, social networks,
and/or social support, which marriage often provides,
may reduce the risk of mortality [8,14,15].
Moreover, women in Japan tend to receive more social
supports from the national government and from their
relatives than do men. For instance, widows receive their
deceased husband's pension as well as their own from the
government, but widowers only their own pension. In
addition, the national government provides child support
for divorced women. Finally, many Japanese women
return to live with their parents after a divorce (16%) or
live with their children after their spouse's death (64%)
[16]. Hence, there could be gender differences in adapting
to the loss or the absence of a spouse among Japanese
but the effects of divorce or widowhood on mortality
were not be thoroughly examined in that study due to
the limited number of deaths [9].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั่วไป คนแต่งงานมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในโน้มในพฤติกรรมสุขภาพที่เป็นค่าลบ และบวกกว่าบรรทัด หย่า หรือหนึ่งคน [10-13]บางการศึกษาได้แนะนำที่ความสัมพันธ์ทางสังคม สังคมสนับสนุนทางสังคม การแต่งงานซึ่งมักจะแสดง และ/อาจลดความเสี่ยงของการตาย [8,14,15]นอกจากนี้ ผู้หญิงในญี่ปุ่นมักจะ ได้รับเพิ่มเติมสังคมสนับสนุน จากรัฐบาลแห่งชาติ และจากการญาติกว่าผู้ชายทำ ตัวอย่าง แม่หม้ายรับของพวกเขาเงินบำนาญของสามีเสียชีวิตแล้วและตนเองจากการรัฐบาล แต่ widowers บำนาญของตนเองเท่านั้น ในนอกจากนี้ รัฐบาลแห่งชาติให้การสนับสนุนเด็กสำหรับผู้หญิงที่หย่า ในที่สุด ญี่ปุ่นผู้หญิงกลับไปอยู่กับครอบครัวหลังจากการหย่าร้าง (16%) หรืออยู่กับลูก ๆ หลังจากความตายของคู่สมรสของพวกเขา (64%)[16] . ดังนั้น อาจมีความแตกต่างของเพศในการดัดแปลงการสูญเสียหรือการขาดงานของคู่สมรสในญี่ปุ่นแต่ผลของการหย่าร้างหรือ widowhood ในการตายถูกไม่ต้องตรวจในที่ศึกษาเนื่องจำนวนที่จำกัดของเสียชีวิต [9]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยทั่วไปแล้วคนที่แต่งงานแล้วมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในเชิงบวกและโอกาสน้อยที่จะมีส่วนร่วมในพฤติกรรมสุขภาพเชิงลบกว่าม่ายหย่าร้างหรือคนเดียว[10-13]. บางการศึกษาแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ทางสังคมเครือข่ายทางสังคมและ / หรือ การสนับสนุนทางสังคมซึ่งการแต่งงานมักจะให้อาจลดความเสี่ยงของการตาย[8,14,15]. นอกจากนี้ผู้หญิงในประเทศญี่ปุ่นมีแนวโน้มที่จะได้รับทางสังคมมากขึ้นการสนับสนุนจากรัฐบาลแห่งชาติของพวกเขาและญาติกว่าผู้ชาย ยกตัวอย่างเช่นม่ายของพวกเขาได้รับเงินบำนาญของสามีของผู้ตายเช่นเดียวกับของตัวเองจากรัฐบาลแต่เพียงเงินบำนาญแม่ม่ายผัวของตัวเอง ในนอกจากนี้รัฐบาลแห่งชาติให้การสนับสนุนเด็กสำหรับผู้หญิงที่หย่าร้าง สุดท้ายผู้หญิงญี่ปุ่นจำนวนมากกลับไปอยู่กับพ่อแม่ของพวกเขาหลังจากการหย่าร้าง (16%) หรือมีชีวิตอยู่กับเด็กของพวกเขาหลังจากการตายของคู่สมรสของพวกเขา(64%) [16] ดังนั้นอาจจะมีความแตกต่างทางเพศในการปรับตัวเข้ากับการสูญเสียหรือไม่มีคู่สมรสในหมู่ชาวญี่ปุ่นแต่ผลกระทบของการหย่าร้างหรือเป็นม่ายต่อการตายที่ไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดในการศึกษาว่าเนื่องจากจำนวนที่จำกัด ของการเสียชีวิต [9]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยทั่วไป บุคคลที่แต่งงานมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมใน
บวกและมีโอกาสน้อยที่จะมีส่วนร่วมในทางลบพฤติกรรมสุขภาพ
กว่า หม้าย หย่า หรือคนหนึ่ง [ 5 ] .
บางการศึกษาพบว่า มีความสัมพันธ์ทางสังคม , เครือข่ายทางสังคม
และ / หรือการสนับสนุนทางสังคม ซึ่งการแต่งงานมักจะให้
อาจลด ความเสี่ยงของการตาย [ 8,14,15 ] .
นอกจากนี้ ผู้หญิงในญี่ปุ่นมีแนวโน้มที่จะได้รับสังคมมากขึ้น
สนับสนุนจากรัฐบาล และจากญาติ
มากกว่าผู้ชาย ตัวอย่าง ม่ายรับของ
ผู้ตายสามีเงินบำนาญเช่นเดียวกับตนเองจาก
รัฐบาล แต่พ่อม่ายเพียงเงินบำนาญของพวกเขาเอง ใน
นอกจากนี้ รัฐบาลสนับสนุนให้
เด็กผู้หญิงที่หย่า สุดท้ายกลับผู้หญิง
ชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่กับผู้ปกครองหลังการหย่า ( 16 % ) หรือ
อยู่กับเด็กของพวกเขาหลังจากการตายของคู่สมรส ( 64 )
[ 16 ] ดังนั้น อาจจะมีความแตกต่างระหว่างเพศในการปรับ
กับการสูญเสียหรือการขาดงานของคู่สมรสในญี่ปุ่น
แต่ผลของการหย่าร้างหรือม่ายต่อการตาย
ไม่ได้ถูกตรวจสอบอย่างละเอียดในการศึกษาเนื่องจาก
จํากัดจํานวนผู้เสียชีวิต [ 9 ]