Fortunately, it is possible to encourage students to think in a mathematical way at
university level, as is shown by problem-solving approaches such as Mason et al (1982),
Schoenfeld (1987), Rogers (1988), and the “proof debates” of the Grenoble school
(Alibert, 1988). Following the problem-solving approach of Mason et al, Mohd Yusof
(1995) has shown that such a problem-solving approach changed student attitudes in a
way that university professors desired, whereas the adherence to traditional lecture
methods and the vast quantity of rote-learnt content caused students to change attitude in
the opposite direction. Typical responses from professors and students were as follows:
โชคดีที่มันเป็นไปได้ที่จะส่งเสริมให้นักเรียนคิดในทางคณิตศาสตร์ที่
ระดับมหาวิทยาลัยเป็นที่แสดงให้เห็นว่าการแก้ปัญหาวิธีการเช่น Mason et al, (1982),
Schoenfeld (1987), โรเจอร์ส (1988) และ " หลักฐานการอภิปราย "ของโรงเรียนเกรอน็อบ
(Alibert, 1988) ต่อไปนี้เป็นวิธีการแก้ปัญหาของเมสัน, et al, Mohd Yusof
(1995) แสดงให้เห็นว่าวิธีการดังกล่าวในการแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของนักศึกษาในทาง
ว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ต้องการในขณะที่การยึดมั่นกับการบรรยายวิธีการแบบดั้งเดิม
และปริมาณกว้างใหญ่ของเนื้อหาการเรียนรู้ท่องจำทำให้เกิดนักเรียนที่จะเปลี่ยนทัศนคติใน
ตรงข้าม ทิศทาง การตอบสนองโดยทั่วไปจากอาจารย์และนักศึกษามีดังนี้
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)