นิทานสอนคุณธรรมความซื่อสัตย์ - คนตั

นิทานสอนคุณธรรมความซื่อสัตย์ - คนตัดไม้กับเทพารักษ์
คนตัดไม้คนหนึ่งนั่งร้องไห้อยู่ริมลำธาร เพราะทำขวานของตนเองตกลงไปในน้ำ เทพารักษ์สงสารจึงปรากฎกายช่วยเหลือ โดยครั้งแรกงมขวานทองคำ ครั้งที่สองงมขวานเงินขึ้นมาให้ คนตัดไม้นั้นเป็นคนซื่อสัตย์จึงปฏิเสธว่า ไม่ใช่ขวานของตน จนเทพารักษ์งมขวานเหล็กขึ้นมา เขาจึงยอมรับ เทพารักษ์ตอบแทนความซื่อสัตย์ด้วยการมอบขวานทองคำและเงินให้ด้วย เพื่อนบ้านคนหนึ่งทราบเรื่อง เกิดความละโมบ จึงไปที่ลำธารและทำขวานหล่น แต่ด้วยความไม่ซื่อสัตย์ ทำให้เขาไม่ได้ขวานคืนแม้กระทั่งขวานขอตนเอง

คติเตือนใจคือ จงซื่อ สัตย์และจงพอใจในสิ่งที่เป็นของตนไม่โลภมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นิทานสอนคุณธรรมความซื่อสัตย์ -
เพราะทำขวานของตนเองตกลงไปในน้ำ โดยครั้งแรกงมขวานทองคำครั้งที่สองงมขวานเงินขึ้นมาให้ ไม่ใช่ขวานของตนจนเทพารักษ์งมขวานเหล็กขึ้นมาเขาจึงยอมรับ เพื่อนบ้านคนหนึ่งทราบเรื่องเกิดความละโมบจึงไปที่ลำธารและทำขวานหล่น แต่ด้วยความไม่ซื่อสัตย์ จงซื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นิทานสอนคุณธรรมความซื่อสัตย์ - คนตัดไม้กับเทพารักษ์
คนตัดไม้คนหนึ่งนั่งร้องไห้อยู่ริมลำธารเพราะทำขวานของตนเองตกลงไปในน้ำเทพารักษ์สงสารจึงปรากฎกายช่วยเหลือโดยครั้งแรกงมขวานทองคำครั้งที่สองงมขวานเงินขึ้นมาให้คนตัดไม้นั้นเป็นคนซื่อสัตย์จึงปฏิเสธว่า