In the past view years the concept

In the past view years the concept of stakeholders has boomed a lot and
academics wrote a lot about the topic. But also non-governmental organizations
(NGOs), regulators, media, business and policymakers are thinking about the concept and are trying to implement it in some way or the other. Most contributions
are particularly about the normative principle. They promote the vision of the
company and the role of managers whose objective is mainly to maximize
shareholder value in order to be sustainable. However, this perspective seems to be
giving way to that business has more and broader responsibilities. Those are best
defined in terms of the stakeholder approach. Another reason why this topic is very
popular and contested among theorists is that there is quit an amount of contesting
literature around which is tried to be replaced and up dated. Along with the popularity
has come a profusion of different overlapping approaches to the stakeholder
concept. This has led to a confusing situation in this sector. In order to deal with this conceptual con fusion a number of classification schemes have been developed. The
most famous literature contribution which makes the distinction between normative
and strategic or analytical stakeholder theory was done by Donaldson and Preston in
1995. We will discuss this concept of stakeholders in more detail later on in our
paper.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในอดีตดูปีที่แนวคิดของเสียมี boomed มาก และนักวิชาการเขียนมากเกี่ยวกับหัวข้อ แต่นอกจากนี้องค์กรเอกชน(Ngo), เร็คกูเลเตอร์ สื่อ ธุรกิจ และผู้กำหนดนโยบายคือ ความคิดเกี่ยวกับแนวคิด และพยายามที่จะใช้ในบางวิธีหรืออื่น ๆ ผลงานส่วนใหญ่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับหลัก normative พวกเขาส่งเสริมวิสัยทัศน์ของการบริษัทและบทบาทของผู้บริหารที่มีวัตถุประสงค์หลักคือเพื่อ เพิ่มมูลค่าผู้ถือหุ้นเพื่อให้ยั่งยืน อย่างไรก็ตาม มุมมองนี้น่าจะ เป็นทางธุรกิจนั้นให้มีความรับผิดชอบมากขึ้น และกว้างขึ้น ที่ดีสุดกำหนดไว้ในวิธีการมาตรการ อีกเหตุผลที่ทำไมหัวข้อนี้อยู่มากนิยม และระหว่างระหว่าง theorists นั่นคือมี จำนวน contesting ออกจากวรรณกรรมที่จะพยายามที่จะถูกแทนที่ และ ค่าเช็ค ด้วยความนิยมที่มาเขาของวิธีต่าง ๆ ทับซ้อนกันให้ผู้แนวคิดการ มีผลให้สถานการณ์ที่สับสนในภาคนี้ เพื่อจัดการกับฟิวชั่นคอนแนวคิดนี้ได้รับการพัฒนาจำนวนแผนงานการจัดประเภท ที่ส่วนวรรณคดีมีชื่อเสียงมากที่สุดซึ่งทำให้ความแตกต่างระหว่าง normativeและทำทาง Donaldson เพรสตันในทรรศนะเชิงกลยุทธ์ หรือการวิเคราะห์ทฤษฎี1995 เราจะหารือเกี่ยวกับแนวคิดนี้ของเสียในภายหลังในรายละเอียดของเรากระดาษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปีที่ผ่านมามุมมองแนวคิดของผู้มีส่วนได้เสียได้ดังมากและ
นักวิชาการจำนวนมากเขียนเกี่ยวกับหัวข้อ แต่ก็ยังมีองค์กรพัฒนาเอกชน
(เอ็นจีโอ) กำกับดูแลสื่อธุรกิจและผู้กำหนดนโยบายมีความคิดเกี่ยวกับแนวคิดและกำลังพยายามที่จะใช้มันในทางเดียวหรืออื่น ๆ ส่วนใหญ่มีส่วนร่วม
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับหลักการกฎเกณฑ์ พวกเขาส่งเสริมวิสัยทัศน์ของ
บริษัท และบทบาทของผู้บริหารที่มีวัตถุประสงค์เป็นส่วนใหญ่เพื่อเพิ่ม
มูลค่าผู้ถือหุ้นในการที่จะมีความยั่งยืน อย่างไรก็ตามมุมมองนี้ดูเหมือนว่าจะมี
วิธีที่จะทำให้ธุรกิจที่มีความรับผิดชอบมากขึ้นและกว้าง เหล่านี้จะดีที่สุด
ที่กำหนดไว้ในแง่ของวิธีการที่ผู้มีส่วนได้เสีย เหตุผลที่ว่าทำไมเรื่องนี้เป็นอย่างมากอีกประการหนึ่งที่
เป็นที่นิยมและเข้าร่วมประกวดในหมู่นักทฤษฎีคือว่ามีจำนวนเงินที่จะออกจากการแข่งขัน
รอบวรรณกรรมซึ่งเป็นความพยายามที่จะถูกแทนที่ขึ้นลงวันที่ พร้อมกับความนิยม
ที่มีมาฟุ่มเฟือยของที่ทับซ้อนกันที่แตกต่างกันวิธีการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
แนวคิด นี้ได้นำไปสู่สถานการณ์ที่ทำให้เกิดความสับสนในภาคนี้ เพื่อที่จะจัดการกับฟิวชั่นแย้งความคิดนี้เป็นจำนวนมากของรูปแบบการจัดหมวดหมู่ได้รับการพัฒนา
มีส่วนร่วมของวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดซึ่งจะทำให้ความแตกต่างระหว่างกฎเกณฑ์
ทฤษฎีผู้มีส่วนได้เสียและการวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์หรือทำโดยโดนัลด์และเพรสตันใน
1995 เราจะหารือเกี่ยวกับแนวความคิดของผู้มีส่วนได้เสียในรายละเอียดเพิ่มเติมในภายหลังในของเรา
กระดาษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในปีที่ผ่านมาแนวคิดมุมมองของผู้มีส่วนได้เสียและเฟื่องฟูมาก
นักวิชาการเขียนเรื่องหัวข้อ แต่ยังมีองค์กรพัฒนาเอกชน ( เอ็นจีโอ ) ควบคุม
, , สื่อ , ธุรกิจและนโยบายของคิดเกี่ยวกับแนวคิด และพยายามที่จะใช้มันในบางวิธีหรืออื่น ๆ ที่สุดผลงาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับหลักการเชิงบรรทัดฐาน พวกเขาส่งเสริมวิสัยทัศน์ของ
บริษัท และบทบาทของผู้จัดการซึ่งมีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อเพิ่มมูลค่าให้แก่ผู้ถือหุ้น
ในการที่จะยั่งยืน . อย่างไรก็ตาม มุมมองนี้ดูเหมือนว่าจะ
ให้วิธีการ ธุรกิจที่มีมากขึ้นและความรับผิดชอบที่มากขึ้น เหล่านั้นจะดีที่สุด
นิยามในแง่ของผู้มีส่วนได้เสียวิธีการ อีกเหตุผลหนึ่งว่าทำไมหัวข้อนี้มาก
ที่นิยมและโต้แย้งในหมู่นักทฤษฎีคือว่ามีจำนวนมากของการแข่งขันออกรอบ ซึ่งเป็นวรรณกรรม
พยายามที่จะถูกแทนที่และอัพเดท พร้อมกับความนิยม
ได้มาความฟุ่มเฟือยของต่าง ๆทับซ้อนกันแนวทางแนวคิดร่วมกัน

นี้ได้นำไปสู่สถานการณ์ที่สับสนในภาคนี้เพื่อที่จะจัดการกับนี้ในคอนฟิวชั่นจำนวนหมวดหมู่โครงการได้รับการพัฒนา
ที่มีชื่อเสียงที่สุดในวรรณกรรมผลงานซึ่งทำให้ความแตกต่างระหว่างมาตรฐานและวิเคราะห์ทฤษฎีผู้มีส่วนได้เสีย
เชิงกลยุทธ์ หรือ ทำโดย โดนัลด์สันและ Preston ใน
1995 เราจะหารือเกี่ยวกับแนวคิดนี้ของผู้มีส่วนได้เสียในรายละเอียดเพิ่มเติมในภายหลังในบทความของเรา