Khawa Karpo, in the eastern Himalay

Khawa Karpo, in the eastern Himalayas, is a mountain considered sacred throughout
Tibet, and is internationally recognized as a global biodiversity hotspot. Numerous areas within
this landscape are considered ‘sacred’ by the indigenous Tibetans of the region, who interact with
these sites in ways potentially beneficial to conservation. Our previous remote sensing study
indicated that sacred sites are found in habitats with greater species richness, diversity, and
endemism than randomly selected non-sacred sites. This study examines the role of sanctity in
biodiversity conservation within habitats in the Khawa Karpo region by pairing plots within the
same habitats in sacred and non-sacred areas. Understory richness, diversity, cover, and number of
useful species are measured; for trees, richness, diversity, cover, and density are measured. Results
indicate that within habitats sanctity does not affect understory plant communities; however,
within sacred areas trees are larger ( p = 0.003) and forests have greater cover ( p = 0.003) than
non-sacred areas. Our results indicate that, whereas placement of sacred areas and preservation of
vegetation cover affects useful plants, biodiversity and endemism, within habitats sacred sites
preserve old growth trees and forest structure. In sum, Tibetan sacred sites are ecologically unique
and important for conservation on varying scales of landscape, community, and species.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Khawa Karpo ในเทือกเขาหิมาลัยตะวันออก เป็นภูเขาถือว่าศักดิ์สิทธิ์ตลอดทิเบต และเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติเป็นจุดที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสากล พื้นที่ต่าง ๆ ภายในแนวนี้ถือเป็น 'มงคล' โดย Tibetans พื้นเมืองของภูมิภาค ที่โต้ตอบกับเว็บไซต์เหล่านี้ในวิธีที่อาจเป็นประโยชน์ในการอนุรักษ์ ศึกษา sensing ระยะไกลของเราก่อนหน้านี้ระบุว่า สถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่ในที่อยู่อาศัย มีมากชนิดร่ำรวย ความหลากหลาย และendemism กว่าไซต์ที่เลือกแบบสุ่มไม่ศักดิ์สิทธิ์ การศึกษานี้ตรวจสอบบทบาทของความศักดิ์สิทธิ์ในอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพภายในที่อยู่อาศัยในภูมิภาค Khawa Karpo โดยจับคู่ผืนภายในอยู่อาศัยที่เหมือนกันในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ และไม่ศักดิ์สิทธิ์ ศึกษาร่ำรวย ความหลากหลาย ครอบคลุม และจำนวนวัดประโยชน์ชนิด สำหรับต้นไม้ ร่ำรวย ความหลากหลาย ครอบคลุม และความหนาแน่นวัด ผลลัพธ์ระบุว่า ภายในที่อยู่อาศัย ความศักดิ์สิทธิ์มีผลต่อการศึกษาพืชชุมชน อย่างไรก็ตามภายในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ต้นไม้มีขนาดใหญ่ (p = 0.003) และป่าได้ครอบคลุมมากขึ้น (p = 0.003) มากกว่าพื้นที่ไม่ศักดิ์สิทธิ์ ผลของเราบ่งชี้ว่า ในขณะที่การจัดวางพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และอนุรักษ์ของครอบคลุมพืชมีผลต่อพืชมีประโยชน์ ความหลากหลายทางชีวภาพ และ endemism ภายในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่อาศัยรักษาต้นไม้เดิมเจริญเติบโตและโครงสร้างของป่า ในผลรวม สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทิเบตมีเอกลักษณ์เฉพาะอย่างและสิ่งสำคัญสำหรับการอนุรักษ์ในระดับแตกต่างกันของภูมิทัศน์ ชุมชน และพันธุ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Khawa Karpo
ในเทือกเขาหิมาลัยตะวันออกเป็นภูเขาถือว่าศักดิ์สิทธิ์ทั่วทิเบตและเป็นที่ยอมรับจากนานาชาติว่าเป็นฮอตสปอตความหลากหลายทางชีวภาพทั่วโลก หลายพื้นที่ภายในภูมิทัศน์นี้ได้รับการพิจารณา 'ศักดิ์สิทธิ์' โดยชาวทิเบตพื้นเมืองของภูมิภาคที่โต้ตอบกับเว็บไซต์เหล่านี้ในรูปแบบที่อาจเป็นประโยชน์ต่อการอนุรักษ์ การศึกษาระยะไกลของเราก่อนหน้านี้ชี้ให้เห็นว่าสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่พบในแหล่งที่อยู่อาศัยที่มีความอุดมสมบูรณ์มากขึ้นชนิดที่หลากหลายและถิ่นกว่าการสุ่มเลือกเว็บไซต์ที่ไม่ศักดิ์สิทธิ์ การศึกษาครั้งนี้จะตรวจสอบบทบาทของความศักดิ์สิทธิ์ในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพภายในที่อยู่อาศัยในภูมิภาค Khawa Karpo โดยการจับคู่แปลงภายในที่อยู่อาศัยในพื้นที่เดียวกันที่ศักดิ์สิทธิ์และไม่ศักดิ์สิทธิ์ ความร่ำรวย understory ความหลากหลายครอบคลุมและจำนวนของสายพันธุ์ที่มีประโยชน์จะถูกวัด; สำหรับต้นไม้, ความร่ำรวยความหลากหลายครอบคลุมและความหนาแน่นของวัด ผลแสดงให้เห็นว่าภายในศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่อาศัยไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสังคมพืช understory; แต่ภายในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ต้นไม้มีขนาดใหญ่ (p = 0.003) และป่าไม้มีฝาครอบมากขึ้น (p = 0.003) กว่าพื้นที่ที่ไม่ศักดิ์สิทธิ์ ผลของเราแสดงให้เห็นว่าในขณะที่ตำแหน่งของพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และการเก็บรักษาพืชพรรณมีผลกระทบต่อพืชที่มีประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพและถิ่นภายในที่อยู่อาศัยสถานที่ศักดิ์สิทธิ์รักษาต้นไม้เจริญเติบโตเก่าและโครงสร้างป่า สรุปสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวทิเบตที่มีระบบนิเวศที่ไม่ซ้ำกันและมีความสำคัญในการอนุรักษ์บนเครื่องชั่งน้ำหนักที่แตกต่างกันของภูมิทัศน์ชุมชนและสายพันธุ์