Turles stood up from his seat. All

Turles stood up from his seat. All the students were silent, they watched Turles write it down. The teacher stared at it for a moment, trying to figure out if he got it correct or not. Turles slowly stepped over to the teachers desk and snatched the paper with his tail while no one was looking except Kakarott, he hid it behind him and slowly shuffled back to the board.

Finally the teacher said, "Yes Mr. Furutsu, that is correct, well done" he said happily, forgetting about the note. Turles bowed and walked back to his seat with the note.

Kakarott couldn't believe it. Turles actually saved him!

Later on it was recess, Kakarott took a chance to find Turles and thank him. He walked around outside in the school grounds, searching for him. Finally, he found the Saiyajin sitting under a tree in the shade, eating an apple. He was alone, as always. Kakarott sighed nervously and approached him, "Hello." Kakarott said smiling

"Hey." Turles said casually after swallowing his bite.

Kakarott gulped, "Uh, thanks..."

Turles threw away the apple core, he looked up at him, "for what?"

"You know..... About that note thing..." Kakarott said.

"Oh, thats OK." Turles yawned and laid on his back on the grass.

Kakarott coughed, "Um, can I have it now please?"

Turles closed his eyes and stretched, "Nah not yet, I haven't seen whats in it." he replied

Kakarott gasped, "B-but I haven't either! Yamcha just threw it to me! It could be perverted! I don't want you to read it."

"Why?"

"Because, its none of your business." Kakarott said seriously.

"None of my business?" Turles laughed, "Kakarott I just saved you from the most embarrassing thing thats probably ever happened to you. The least you could do is let me have a look at the note..."

"Why haven't you looked at it yet?" Kakarott asked.

Turles opened his eyes and sat back up, looking up at Kakarott. He grinned and put a hand in his pocket pulling out the note, "Yeah, I don't know. I'll have a look at it now-"

"No, don't!" Kakarott squealed.

Turles ignored him and slowly started opening it. Kakarott panicked. He quickly sat down on the grass in front of him and grabbed both of his wrists to stop him from opening the note. Turles glared at him dangerously and tried pulling away but Kakarott's grip was too strong now.

Turles tried to yank his hands away but pulled Kakarott on top of him. They both fell over with Kakarott yelping, Turles was on his back and Kakarott was over him, his cheeks turned red.

Turles and Kakarott were both frozen.

Finally Kakarott jumped off him, covering his burning face. Turles smirked and sat up, "That was your fault, not mine." he said.

Kakarott glared down at the Saiyajin who was sitting down, "How was that MY fault?! You pulled me on YOU!" he yelled.

"You tried getting the note off me.." Turles finished opening it and read it.

Kakarott had his back turned though, he didn't even see Turles do that. He was still trying to cool down his cheeks. He couldn't believe that just happened. He actually liked that.....

Turles read it out to him, "Come on baby, you know you want it, I promise to make tonight sensational. You'll be screaming my name...." he said in his own bored tone of voice.

Kakarott gasped and spun around, seeing Turles holding the note, "YAMCHA SAID THAT!?"

Turles nodded, "Yes, I believe so. He was the one to throw it to you, right?" he asked.

Kakarott growled and snatched the paper off of him. Turles laughed as he watched Kakarott furiously rip up the paper in his hands until they were little pieces. "I hate that creep." Kakarott said angrily.

"Really?" Turles asked, "I heard people say you two are going out.... I didn't know.... Y-you were single..."

"I've never been out with anyone before! And I don't plan on it either, who told you that anyway?!"

Turles was about to say something until the bell went for class. Turles stood up and walked past Kakarott. Kakarott sadly watched him leave. For some reason, he liked hanging around the dark Saiyajin. He hardly knew him, he was beginning to enjoy his company. As Kakarott watched him leave, he couldn't help but his green eyes trail down to Turles' backside, 'Not bad.....' he thought biting his bottom lip.

Turles turned around and noticed this. Kakarott blushed furiously and looked away quickly. Turles smirked, "See something here you like?" he asked from the distance.

"No!" he shouted looking down at the grass.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Turles ยืนขึ้นจากที่นั่งของเขา นักเรียนทุกคนได้เงียบ พวกเขาดู Turles จด ครูเริ่มที่ช่วง พยายามเข้าใจถ้าเขาได้รับนั้นถูกต้อง หรือไม่ Turles ก้าวผ่านมาโต๊ะครู แล้วกระชากกระดาษกับหางของเขาในขณะที่ไม่มีใครถูกมองหายกเว้น Kakarott เขาซ่อนอยู่เบื้องหลังเขา และสับช้ากลับไปยังกระดานสุดท้าย ครูกล่าวว่า "ใช่นาย Furutsu ที่จะแก้ไข ทำดี" เขากล่าวอย่างมีความสุข ลืมเกี่ยวกับตั๋ว Turles ลง และเดินกลับไปนั่งกับบันทึกของเขาKakarott ไม่เชื่อมัน Turles จริงบันทึกเขาในภายหลังก็ย่อมุม Kakarott เอาโอกาส Turles และขอบคุณเขา เขาเดินรอบ ๆ นอกในบริเวณโรงเรียน ค้นหาเขา สุดท้าย เขาพบ Saiyajin นั่งใต้ต้นไม้ในร่ม กินแอปเปิล เขาเป็นคนเดียว เป็นเสมอ Kakarott ถอนหายใจคน และทาบทามเขา "ฮัลโหล" Kakarott กล่าวว่า ยิ้ม"เฮ้" Turles ตั้งใจว่า หลังจากกลืนกัดของเขาKakarott gulped, "Uh ขอบคุณ..."Turles โยนเก็บหลักแอปเปิ้ล เขาหาว่า "สำหรับอะไรบ้าง""คุณรู้... เกี่ยวกับที่หมายเหตุสิ่งที่..." Kakarott กล่าวว่า"โอ้ นั่นคือ OK" Turles ปากกว้าง และวางไว้บนหลังของเขาบนหญ้าKakarott ไอ "Um ได้ได้โปรดตอนนี้"Turles ปิดตา และยืด "ไม่ยังไม่ได้ ฉันไม่ได้เห็นอะไรในมัน" เขาตอบKakarott gasped, " B- แต่ฉันไม่ได้ Yamcha เพียงโยนเรื่องให้ฉัน มันอาจจะ perverted ไม่ต้องการคุณสามารถอ่าน""ทำไม""เนื่องจาก มันไม่มีในธุรกิจของคุณ" Kakarott กล่าวว่า อย่างจริงจัง"ไม่มีธุรกิจของฉัน" Turles หัวเราะ "Kakarott เพียงบันทึกคุณจากสิ่งน่าอายที่อาจเคยเกิดขึ้นกับคุณ อย่างน้อยคุณไม่มีผมดูที่หมายเหตุ...""ทำไมไม่ได้คุณดูได้ยัง" Kakarott ถามTurles เปิดตาของเขา และนั่งกลับ หาที่ Kakarott เขา grinned และใส่มือในกระเป๋าของเขาดึงออกหมายเหตุ "ใช่ ฉันไม่ ทราบ ต้องดูที่ตอนนี้- ""ไม่มี ไม่" Kakarott squealedTurles ละเว้นเขา และเริ่มเปิดช้า Kakarott พอ เขาได้อย่างรวดเร็วนั่งลงบนหญ้าหน้าเขา และคว้าทั้งสองข้อของเขาที่จะหยุดเขาจากการเปิดบันทึกย่อ Turles glared ที่เขาเลิฟ และพยายามดึงออก แต่จับของ Kakarott แข็งแกร่งนี้Turles ได้พยายามดึงเอามือของเขาไป แต่ดึง Kakarott บนเขา พวกเขาทั้งสองล้มลงไป ด้วย Kakarott yelping, Turles อยู่บนหลังของเขา และ Kakarott ได้เขา แก้มของเขาเปิดสีแดงTurles และ Kakarott มีทั้งแช่แข็งสุดท้าย Kakarott ไปปิดเขา ครอบคลุมหน้าที่เขียน Turles smirked และนั่งอัพ "ที่คุณบกพร่อง ไม่ระเบิด" เขากล่าวKakarott glared ลงที่ Saiyajin ที่นั่งลง "วิธีที่บกพร่องของฉัน คุณผมดึงคุณ "เขา yelled"คุณพยายามการบันทึกปิดฉัน" Turles เสร็จเปิดมัน และอ่านเขาเปิดแต่มี Kakarott เขาไม่ได้เห็น Turles ทำ เขายังคงพยายามที่จะเย็นลงแก้มของเขา เขาไม่เชื่อที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาจะชอบที่...Turles อ่านออกเขา, "โธ่เด็ก คุณรู้ว่า คุณต้องการ ฉันสัญญาว่า จะทำคืนนี้เร้าใจ คุณจะกรีดร้องชื่อของฉัน..."เขากล่าวว่า ในน้ำเสียงของตัวเองเบื่อKakarott gasped และปั่นรอบ เห็น Turles เก็บบันทึก "YAMCHA กล่าว?"Turles พยักหน้า "ใช่ ฉันเชื่อ พระองค์หนึ่งจะทิ้งคุณ ขวา "เขาถามKakarott growled และกระชากกระดาษออกจากเขา Turles หัวเราะ ตามเขาดู Kakarott อย่างดุเดือดฉีกกระดาษในมือของเขาจนกว่าพวกชิ้นเล็ก ๆ "ฉันเกลียดที่คืบ" Kakarott angrily กล่าว"จริง ๆ หรือ" Turles ถาม "ฉันได้ยินคนพูดว่าคุณทั้งสองจะออก... ผมไม่ทราบ... Y-อยู่เดียว... ""เราไม่ได้ออกกับใครก่อน และฉันไม่ได้วางแผนไว้อย่างใดอย่างหนึ่ง ที่บอกคุณว่าต่อไป!"Turles จะ พูดอะไรบางอย่างจนระฆังไปสำหรับการเรียนได้ Turles ลุกขึ้นยืน และเดินผ่าน Kakarott Kakarott เศร้าดูเขาปล่อย ดัง เขาชอบรอบ ๆ Saiyajin ดำ เขาไม่รู้เขา เขาได้เริ่มต้นกับบริษัทของเขา เป็น Kakarott ดูเขาปล่อย เขาไม่ช่วยแต่ทางตาสีเขียวของเขาลงไปที่ด้านหลังของ Turles, ' ไม่เลว...' เขาคิดว่า เสียดสี lip ด้านล่างของเขาได้Turles หันไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นนี้ Kakarott ขวยเขินอย่างดุเดือด และมองออกไปอย่างรวดเร็ว Turles smirked, "ดูนี่คุณชอบ? " เขาถามจากระยะห่าง"ไม่" เขาตะโกนมองลงที่ให้หญ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Turles ลุกขึ้นจากที่นั่งของเขา นักเรียนทุกคนเงียบพวกเขาเฝ้าดู Turles เขียนมันลง ครูจ้องที่มันสักครู่พยายามที่จะคิดออกว่าเขาได้รับมันถูกต้องหรือไม่ Turles ช้าก้าวไปโต๊ะครูและคว้ากระดาษกับหางของเขาในขณะที่ไม่มีใครได้รับยกเว้น Kakarott มองเขาซ่อนไว้ข้างหลังเขาและค่อยๆเดินกลับไปที่กระดาน. ในที่สุดครูกล่าวว่า "ใช่นาย Furutsu ที่ถูกต้อง ทำได้ดี "เขากล่าวอย่างมีความสุขลืมเกี่ยวกับโน้ต Turles โค้งคำนับและเดินกลับไปยังที่นั่งของเขามีหมายเหตุ. Kakarott ไม่อยากจะเชื่อเลย Turles จริงช่วยเขา! ต่อมามันก็พักผ่อน Kakarott เอาโอกาสที่จะหา Turles และขอบคุณเขา เขาเดินไปรอบ ๆ ข้างนอกในบริเวณโรงเรียน, การค้นหาสำหรับเขา ในที่สุดเขาก็พบว่า Saiyajin นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในที่ร่มกินแอปเปิ้ล เขาเป็นคนเดียวเช่นเคย Kakarott ถอนหายใจอย่างหงุดหงิดและเดินเข้ามาใกล้เขา "สวัสดีค่ะ." Kakarott ยิ้มกล่าวว่า"เฮ้." Turles ลวกกล่าวว่าหลังจากที่กลืนกินกัดของเขา. Kakarott กลืนน้ำลาย "เอ่อขอบคุณ ... " Turles โยนไปแกนแอปเปิ้ลที่เขามองมาที่เขา "เพื่ออะไร" "คุณรู้ว่า ..... เกี่ยวกับสิ่งที่ทราบว่า .. "Kakarott กล่าวว่า. "โอ้ thats OK." Turles หาวและวางอยู่บนหลังของเขาอยู่บนพื้นหญ้า. Kakarott ไอ "อืมผมสามารถมีได้ในขณะนี้โปรด?" Turles ปิดตาของเขาและยืด "Nah ยังไม่ได้ฉันไม่ได้เห็นอะไรที่อยู่ในนั้น." เขาตอบKakarott อ้าปากค้าง "B-แต่ฉันไม่ได้อย่างใดอย่างหนึ่ง! Yamcha ก็โยนมาให้ฉัน! มันอาจจะผิด! ผมไม่อยากให้คุณอ่านมัน." "ทำไม?" "เพราะไม่มีของธุรกิจของคุณ . " Kakarott กล่าวอย่างจริงจัง. "ไม่มีธุรกิจของฉัน" Turles หัวเราะ "Kakarott ฉันเพียงแค่บันทึกคุณจากสิ่งที่น่าอับอายที่สุดครับอาจจะเคยเกิดขึ้นกับคุณ. อย่างน้อยคุณจะทำคือให้ฉันได้ดูที่ทราบ ... " "ทำไมคุณไม่ได้มองมันหรือยัง " Kakarott ถาม. Turles เปิดตาของเขาและนั่งสำรองมองขึ้นไปที่ Kakarott เขายิ้มและใส่มือในกระเป๋าของเขาดึงออกมาจากโน้ต "ใช่ผมไม่ทราบ. ฉันจะมีลักษณะที่มัน now-" "ไม่มีไม่ได้!" Kakarott ร้องเสียงแหลม. Turles ไม่สนใจเขาและเริ่มช้าเปิดมัน ตื่นตระหนก Kakarott เขารีบนั่งลงบนพื้นหญ้าในด้านหน้าของเขาและคว้าทั้งสองข้อมือของเขาที่จะหยุดเขาจากการเปิดบันทึก Turles จ้องมาที่เขาเป็นอันตรายและพยายามดึงออก แต่จับ Kakarott เป็นแรงเกินไปในขณะนี้. Turles พยายามที่จะดึงเอามือของเขาออกไป แต่ดึง Kakarott บนยอดเขา พวกเขาทั้งสองลดลงมากกว่าที่มีการร้องเอ๋ง Kakarott, Turles อยู่บนหลังของเขาและ Kakarott ถูกกว่าเขาแก้มของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง. Turles และ Kakarott ทั้งสองแช่แข็ง. สุดท้าย Kakarott กระโดดลงจากเขาครอบคลุมการเผาไหม้ใบหน้าของเขา Turles smirked และลุกขึ้นนั่ง "นั่นคือความผิดของคุณไม่ใช่ของฉัน." เขากล่าวว่า. Kakarott จ้องลงที่ Saiyajin ที่กำลังนั่งลง "วิธีการก็คือว่าเป็นความผิดของฉัน ?! คุณดึงฉันกับคุณ!" เขาตะโกน. "คุณพยายามที่ได้รับการบันทึกออกฉัน .. " Turles เสร็จสิ้นการเปิดและอ่านมัน. Kakarott ได้กลับมาของเขาหันแม้ว่าเขาไม่ได้เห็น Turles ทำอย่างนั้น เขายังคงพยายามที่จะเย็นลงแก้มของเขา เขาอาจจะไม่เชื่อว่าเกิดขึ้นเพียง อันที่จริงเขาชอบที่ ..... Turles อ่านมันออกมากับเขาว่า "Come on ทารกคุณรู้ว่าคุณต้องการมันฉันสัญญาว่าจะทำให้ความรู้สึกในคืนนี้. คุณจะกรีดร้องชื่อของฉัน .... " เขากล่าวในของเขา เสียงของตัวเองเบื่อเสียง. Kakarott อ้าปากค้างและหมุนตัวไปรอบ ๆ เห็น Turles ถือโน้ต "Yamcha กล่าวว่า !?" Turles พยักหน้า "ใช่ฉันเชื่อ. เขาเป็นคนหนึ่งที่จะโยนมันอยู่กับคุณใช่มั้ย?" เขาถาม. Kakarott คำรามและคว้ากระดาษออกจากเขา Turles หัวเราะในขณะที่เขาเฝ้ามอง Kakarott คึกฉีกกระดาษในมือของเขาจนกว่าพวกเขาจะชิ้นเล็ก ๆ "ฉันเกลียดคืบว่า." Kakarott กล่าวว่าด้วยความโกรธ. "จริงเหรอ?" Turles ถามว่า "ผมได้ยินคนบอกว่าคุณทั้งสองกำลังจะออก .... ผมไม่ทราบ .... Y-คุณคนเดียว ... " "ผมไม่เคยออกไปกับใครมาก่อนและผม Don ' แผนทีกับมันอย่างใดอย่างหนึ่งที่บอกคุณว่าอยู่แล้ว ?! " Turles เป็นเรื่องที่จะพูดอะไรบางอย่างจนระฆังไปสำหรับการเรียน Turles ยืนขึ้นและเดินผ่าน Kakarott Kakarott ดูเศร้าเขาออก ด้วยเหตุผลบางอย่างที่เขาชอบแขวนอยู่รอบ ๆ Saiyajin มืด เขาแทบจะไม่รู้จักเขาเขาก็เริ่มที่จะสนุกกับ บริษัท ของเขา ในฐานะที่เป็น Kakarott ดูเขาปล่อยให้เขาไม่สามารถช่วย แต่ดวงตาสีเขียวของเขาทางลงไป Turles 'หลัง' ไม่เลว ..... "เขาคิดว่ากัดริมฝีปากล่างของเขา. Turles หันไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นนี้ Kakarott เขินคึกและมองออกไปได้อย่างรวดเร็ว Turles smirked "เห็นบางสิ่งบางอย่างที่นี่ที่คุณชอบ?" เขาถามจากระยะไกล. "ไม่!" เขาตะโกนมองลงมาที่พื้นหญ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เต่าลุกขึ้นจากที่นั่งของเขา นักเรียนทุกคนเงียบ พวกเขาดูเต่า เขียนมันลงไป อาจารย์จ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่ง พยายามที่จะคิดออกว่าเขาทำมันถูกต้องหรือไม่ เต่าค่อยๆ ก้าวไปที่โต๊ะครูและกระชากกระดาษกับหางของเขาในขณะที่ไม่มีใครเห็นยกเว้น kakarott เขาจะซ่อนมันไว้ และค่อยๆสับกลับบอร์ด

ในที่สุดครูก็บอกว่า" ครับ คุณ furutsu ถูกต้อง ดีมาก " เขากล่าวอย่างมีความสุข ลืมข้อความ เต่าคำนับและเดินกลับไปที่นั่งของเขากับโน๊ต . . .

kakarott ไม่เชื่อมัน เต่าคือคนที่ช่วยชีวิตเขา

หลังจากนั้นก็หยุดพัก kakarott เอาโอกาสที่จะหาเต่า และขอบคุณเขา เขาเดินอยู่ในบริเวณโรงเรียน เพื่อตามหาเขา ในที่สุดเขาพบ saiyajin นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในที่ร่ม กินแอปเปิ้ล เขาอยู่คนเดียวเสมอ kakarott ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด และเข้าหาเขา " สวัสดี " kakarott กล่าวยิ้ม

" เฮ้ " เต่าพูดเรียบๆ หลังจากกลืนกินของเขา kakarott gulped

" เอ่อ . . . ขอบคุณ . . . . . . . "

เต่าทิ้งแกนแอปเปิ้ล เขาเงยหน้ามองเขา " อะไร "

" คุณรู้ . . . . เรื่องที่ทราบเรื่อง . . . . . . . " kakarott พูด

" โอ้ขอบคุณ " เต่าหาวและวางไว้บนหลังของเขาบนพื้นหญ้า

kakarott ไอ " เอ่อ ฉันได้มันแล้วนะ ?

เต่าปิดตาของเขาและยืด , " ไม่เอาไม่ได้ ฉันไม่เห็นอะไรเลย " เขาตอบ

kakarott อ้าปากค้าง " ตะ . . . แต่ผมยังไม่ได้เหมือนกัน หยำฉา แค่โยนมันมาให้ฉัน ! มันอาจจะเป็นโรคจิต ! ฉันไม่อยากให้คุณอ่านมัน . . . "

" ทำไม ? "

" เพราะไม่มีของธุรกิจของคุณ" kakarott บอกว่าจริงๆนะ

" ธุระของฉัน " เต่า หัวเราะ " kakarott ฉันเพิ่งช่วยเธอจากสิ่งที่น่าอายที่สุดมันอาจจะเคยเกิดขึ้นกับคุณ อย่างน้อยก็ให้ผมได้ดู หมายเหตุ . . . . . . . "

" ทำไมคุณไม่เคยมองมันเลย ? kakarott ถาม

เต่าเปิดตาและนั่งกลับขึ้นมอง kakarott .เขายิ้มจนเห็นฟัน และใส่มือในกระเป๋าเค้าดึงออกหมายเหตุ " ใช่ ฉันไม่รู้ ผมจะได้ดูตอนนี้ - "

" ไม่ ไม่ ไม่ ! kakarott ร้อง

เต่าสนใจเขา และเริ่มเปิดมัน kakarott ตกใจ เขารีบนั่งลงบนพื้นหญ้าตรงหน้าแล้วคว้าข้อมือทั้งสองของเขาที่จะหยุดเขาจากการบันทึกเต่าถลึงตาใส่เขาอันตรายและพยายามตีตัวออกห่าง แต่ kakarott Grip ของแรงเกินไปนะ

เต่าพยายามกระชากมือกลับ แต่ดึง kakarott บนเขา ทั้งคู่ล้มลงกับ kakarott ต้นการร้องหงิงๆ , เต่าอยู่บนหลังของเขา kakarott มากกว่าเขา แก้มของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง และ kakarott ทั้งคู่

เต่าแช่แข็ง

ในที่สุด kakarott กระโดดลงเขา ปกปิดใบหน้าไหม้ของเขาเต่าแสยะยิ้มและนั่งขึ้น " นั่นคือความผิดของคุณไม่ใช่ของผม " เขาพูด

kakarott ถลึงตามองลงมาที่ saiyajin คนที่นั่งอยู่ว่า " มันเป็นความผิดของฉัน ! คุณดึงผมคุณ ! เขาตะโกน

" คุณพยายามได้รับทราบนะ . . . . . . . " เต่าเสร็จเปิดมันและอ่าน . . .

kakarott ของเขากลับเปลี่ยนไป เขาไม่เคยเห็นเต่าทำ เขายังพยายามที่จะเย็นลงอาบแก้มของเขาเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น เขาชอบแบบนั้น . . . . .

เต่าลองอ่านดูเขา " ไม่เอาน่าที่รัก คุณรู้ว่าคุณต้องการมัน ฉันสัญญาว่าจะทำให้คืนนี้โลดโผน เธอต้องตะโกนเรียกชื่อฉัน . . . . . . . " เขาพูดของเขาเอง เบื่อเสียง

kakarott อ้าปากค้างและหมุนตัว , เห็นเต่าถือบันทึก " , หยำฉา บอกว่า ! ? "

เต่าพยักหน้า " ครับ ผมเชื่ออย่างนั้นเขาเป็นคนโยนมันให้คุณใช่ไหม ? เขาถาม

kakarott คำราม กระชากกระดาษออกจากเขา เต่าหัวเราะในขณะที่เขาเฝ้าดู kakarott คึกฉีกกระดาษในมือจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย” ฉันเกลียดที่คลาน " kakarott กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว

" จริงๆนะ ? " เต่าถามว่า " ฉันได้ยินคนพูดว่า คุณสองคนคบกันอยู่ . . . . . . . ฉันไม่รู้ว่า . . . . . . . คุณยังโสด . . . . . . . "

" ผมไม่เคยกับใครมาก่อน และฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน ใครบอกคุณว่ายังไง ? ! ! ! "

เต่ากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง จนเบลล์ไปเรียน เต่าลุกขึ้นและเดินผ่าน kakarott . kakarott น่าเศร้าที่เห็นเขาจากไป สำหรับเหตุผลบางอย่าง เขาชอบเที่ยว saiyajin มืด เขาแทบจะไม่รู้จักเขา เขาก็เริ่มเพลิดเพลินกับ บริษัท ของเขา เป็น kakarott ดูเขาออกเขาไม่สามารถช่วย แต่ดวงตาสีเขียวของเขาตามลงไปด้านหลังเต่า ' ' ไม่ ' เขาคิดไม่ดี . . . . . กัดริมฝีปากล่างของเขา

เต่าหันไปรอบ ๆและเห็นนี้ kakarott หน้าแดงคึกและมองออกไปอย่างรวดเร็ว เต่าแสยะยิ้ม " ดูสิ่งที่คุณชอบ ? เขาถามจากไกล

" ไม่ ! " เขาตะโกนหาลงในหญ้า