Perhaps ‘peace’ is like ‘happiness’

Perhaps ‘peace’ is like ‘happiness’, ‘justice’, ‘health’ and other human ideals, something every
person and culture claims to desire and venerate, but which few if any achieve, at least on an
enduring basis. Why are peace, justice and happiness so desirable, but also so intangible and
elusive? But perhaps peace is different from happiness, since it seems to require social harmony
and political enfranchisement, whereas happiness appears, at least in Western culture, to be
largely an individual matter.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บางที 'สันติภาพ' ก็เหมือน 'ความสุข' 'ความยุติธรรม' 'สุขภาพ' และ อุดมคติอื่น ๆ มนุษย์ สิ่งที่ทุกวัฒนธรรมและผู้เรียกร้องความปรารถนา และเกรงขาม แต่น้อยถ้ามีให้บรรลุ น้อยในการยืนยงพื้นฐาน เหตุมีความสงบสุข ความยุติธรรมและความสุขดังปรารถนา แต่ยังมีมาก และเปรียว แต่บางทีความแตกต่างจากความสุข เพราะดูเหมือนว่าต้องใช้ความสามัคคีสังคมenfranchisement เมือง และในขณะที่ความสุขปรากฏ น้อยในวัฒนธรรมตะวันตก ให้ส่วนใหญ่เป็นแต่ละเรื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บางทีอาจจะเป็น 'ความสงบสุข' เป็นเช่น 'ความสุข', 'ความยุติธรรม' สุขภาพ 'และอุดมการณ์ของมนุษย์อื่น ๆ
สิ่งที่ทุกคนและวัฒนธรรมที่อ้างว่าต้องการและเคารพ
แต่ถ้ามีไม่กี่บรรลุอย่างน้อยบนพื้นฐานที่ยั่งยืน ทำไมสันติภาพความยุติธรรมและความสุขเพื่อให้เป็นที่น่าพอใจ
แต่ยังไม่มีตัวตนและเพื่อให้เข้าใจยาก? แต่ความสงบสุขอาจจะแตกต่างจากความสุขเพราะมันดูเหมือนว่าจะต้องมีความสมดุลทางสังคมและการให้สัมปทานทางการเมืองในขณะที่ความสุขปรากฏขึ้นอย่างน้อยในวัฒนธรรมตะวันตกที่จะเป็นส่วนใหญ่เป็นเรื่องของแต่ละบุคคล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บางที ' สันติภาพ ' เหมือน ' ความสุข ' , ' ยุติธรรม ' ' สุขภาพ ' และอุดมคติของมนุษย์อื่น ๆ สิ่งที่ทุกๆคน
และวัฒนธรรมอ้างว่าต้องการและเคารพ แต่ถ้าใด ๆที่ไม่บรรลุ อย่างน้อยบน
เจาะพื้นฐาน ทำไมสันติภาพ ความยุติธรรมและความสุขจึงพึงปรารถนา แต่ก็ไม่มีตัวตนและ
เข้าใจยาก ? แต่บางทีความสงบสุขที่แตกต่างจากความสุขเพราะมันดูเหมือนว่าจะต้อง
ความสามัคคีสังคมenfranchisement และทางการเมือง ในขณะที่ความสุขปรากฏขึ้น อย่างน้อยก็ในวัฒนธรรมตะวันตก เป็น
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของแต่ละบุคคล