glanced at his best friend and smir

glanced at his best friend and smirked. Now he remembered. Min Ho hates carrot. This is going to be fun. “No worries. I love carrot. I’ll finish it for you.” He said as he looked back at Shin Hye.

Shin Hye smiled and put the whole bowl in front of Si Wan. “Thank you.”

Hyun Jun and Kang Chun Hwa moved their gazes from Shin Hye to Min Ho with their hearts pounding extremely fast against their chests. They know it wouldn’t be long before Min Ho explodes like a volcano.

“Oppa… do you want coffee or orange juice?” Shin Hye asked.

“I want…”

But before Si Wan could finish his sentence, Min Ho stood up abruptly and walked to his wife. He held her hand and pulled her up. “I need to talk to you.” He said, glaring at her dangerously. And without waiting for her to reply, he half dragging her towards the stairs.

Hyun Jun turned to Si Wan and pouted his lips when he heard Si Wan laughed. “Seonsaeng-nim, you gave eomma a big trouble.”

Si Wan grinned and stroked Hyun Jun’s head. “No worries. I’m just helping your eomma and appa. You have to thank me if you get a baby brother soon.”

-----------------------------------------------------------

Bedroom…

“Do you want to die?” Min Ho almost shouted at Shin Hye after they both entered their room and closed the door.

Shin Hye took few steps backward to lengthen a safe distance between them as she crossed her arms. “What did I do wrong?” She asked fearlessly.

Min Ho inhaled sharply. “Have you forgotten what I told you? I asked you to stay away from him. And you even dare to flirt with him right in front of my face just now.” He glared at her. “Si Wan oppa?” He chuckled sarcastically. “I hardly even hear you calling me Min Ho oppa.”

“W-What is wrong with that? H-He is your best friend. It means… he is my friend too. And furthermore… he is Hyun Jun’s tutor and we should communicate closely to… ahhh…” Shin Hye stop mid-sentence and was startled when Min Ho suddenly lunged forward, swept her off her feet and tossed her onto the bed with him hovered on top of her.

“Yah, Lee Min Ho. What are you doing? You… ahhh…” Shin Hye winced when Min Ho leaned over and took her lower lip in between his teeth, biting it softly. “What communicate closely? If you dare to go any closer to him, I’m going to kill him.” He threatened her dangerously. “And what ‘Yah, Lee Min Ho’? He is oppa and I’m ‘Yah, Lee Min Ho’?”

Shin Hye blushed and looked away.

Min Ho cupped her face and forced her to look back at him. “You are mine.” He said possessively.

Shin Hye bit her lip. “No, I’m not.”

Min Ho held her gaze and understood what she meant. The damn three words again. He sighed deeply. “I thought you said you will wait a little longer.”

Yes she did but impatience is one of the most basic character flaws of women. She heaved a deep sigh too and doesn’t want to go to that sensitive topic now. “I didn’t flirt with him. He doesn’t have any bad intention too. You know him better than me. You should understand that he is not a bad person.”

Min Ho’s gaze softened as his fingers gently caressed along her jaw. “And I didn’t say I don’t like the food you cook too. I just… don’t like carrot.”

“I know.” Shin Hye said as she looked into his eyes. “And that was why I tried to think of something else to make the dish doesn’t taste like carrot at all. I’m not forcing you to like what I cook. I just want you to eat something healthy and stop eating something that is bad for your health.”

A wide smile slowly spread across his face. He likes the way she cares for him. “Wae? Are you scared that something will happen to me and I’ll die…” His sentence was cut off when Shin Hye covered his mouth with her hand, stopping him to continue.

“Stop talking nonsense!” She scolded him.

The smile on his face grew wider as he took her hand away from his mouth. “I’ll prefer if you could shut me up with your lips next time.”

Shin Hye glared at him with her face reddened further.

Min Ho chuckled at her cute expression. “I think I’m being too soft to you lately. You are not scared of me anymore.” He said as he stole a kiss on her lips. “But I love fighting with you. Whenever we did, I always get to know something new about you.” He said again and stole another kiss.

“Y-You should go now. You will be late.” Shin Hye tried to push him away but it only make his arm tightened around her waist.

“I think I’m just going to call back and cancel the meeting. I don’t feel good with you staying with that wolf downstairs.” He said unhappily.

Shin Hye smiled. She loves seeing him jealous and being possessive over her. It means he care for her too. “Don’t worry. I won’t be staying here with him. I’m going back to visit my eomma later.”

“Good.” He said with a satisfied smile.

“Then… let go of me. You have to go now.” Shin Hye tried to push him again.

Min Ho shook his head and let out a mischievous smile. “I still have twenty minutes.”

And before Shin Hye could protest, he already leaned down and captured her lips.

--------------------------------------------------------------

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

glanced ที่เพื่อนของเขา และ smirked ตอนนี้ เขาจำ นาทีโฮเกลียดแครอท นี้เป็นไปได้สนุก "ไม่ต้องกังวล ชอบแครอท ฉันจะเสร็จคุณ" เขากล่าวว่า ตามที่เขามองไปที่ Shin HyeShin Hye ยิ้ม และใส่ชามทั้งหน้าวรรณศรี "ขอบคุณ"ฮยอนจุนและกังฮวาชุนย้าย gazes ของพวกเขาจาก Shin Hye นาทีโฮจิมินห์กับหัวใจของพวกเขาห้ำหั่นกับทรวงอกของพวกเขาอย่างรวดเร็วมาก พวกเขารู้ว่า มันจะไม่เป็นนานก่อนที่โฮจิมินห์นาทีระเบิดเหมือนภูเขาไฟ" Oppa...คุณต้องน้ำส้ม หรือกาแฟ? " Shin Hye ถาม"อยาก..."แต่ก่อนซีวานเสร็จประโยคของเขา โฮจิมินห์นาทีลุกขึ้นยืนทันที และเดินกับภรรยาของเขา เขาจัดมือของเธอ และดึงเธอขึ้น "ผมได้คุยกับคุณ" เขากล่าวว่า แกลริงที่เธอเลิฟ และโดย ไม่รอเธอตอบกลับ เขาครึ่งหนึ่งลากเธอไปบันไดฮยอนจุนไปศรีวรรณ และ pouted ริมฝีปากของเขาเมื่อเขาได้ยินหัวเราะศรีวรรณ "Seonsaeng-นิ่ม คุณให้ eomma ปัญหาใหญ่"วรรณศรี grinned และแบบขีดลงหัวฮยอนจุน "ไม่ต้องกังวล ผมแค่กำลังช่วยคุณ eomma และ appa ได้ขอบคุณฉันถ้าคุณพี่เด็กเร็ว ๆ นี้"-----------------------------------------------------------ห้องนอน..."คุณต้องตาย" โฮจิมินห์นาทีเกือบตะโกนที่ Shin Hye หลังจากที่พวกเขาป้อนของห้อง และปิดประตูShin Hye เอาขั้นตอนย้อนหลังเพื่อยืดระยะห่างที่ปลอดภัยระหว่างเธอเดินข้ามแขนของเธอ "สิ่งที่ได้ฉันทำผิดไหม" เธอถาม fearlesslyนาทีโฮจิมินห์ช่วยในอย่างรวดเร็ว "คุณลืมที่ฉันบอกคุณหรือไม่ ผมถามคุณอยู่ให้กับพระองค์ และยังกล้าจีบเขาอยู่ตรงหน้าใบหน้าของฉันเดี๋ยวนี้" เขา glared ที่เธอ "ศรีวรรณ oppa" เขาเบา ๆ sarcastically "ไม่ได้ฟังคุณเรียกฉัน oppa นาทีโฮจิมินห์""W-อะไรคือผิดที่ H-เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด หมายความว่า...เขาเป็นเพื่อนของฉันเกินไป และนอกจากนี้...เขาเป็น tutor Hyun Jun และเราควรสื่อสารอย่างใกล้ชิดถึง... ahhh... " ชิน Hye หยุดกลางประโยค และเป็น startled เมื่อนาทีโฮจิมินห์ก็ lunged ไปข้างหน้า กวาดเธอปิดเท้าของเธอ และเพราะเธอลงบนเตียงกับเขาโฮเวอร์ด้านบนของเธอ"Yah โฮจิมินห์ Lee Min คุณทำอะไรอยู่ คุณ... ahhh... " Shin Hye winced เมื่อนาทีโฮจิมินห์เอง และเอา lip ของเธอต่ำระหว่างฟันของเขา เสียดสีเบา ๆ "อะไรสื่อสารอย่างใกล้ชิดหรือไม่ ถ้าคุณกล้าที่จะไปใด ๆ ใกล้เขา ฉันจะฆ่าเขา" เขาขู่เธอเลิฟ "และว่า 'Yah, Lee Min โฮจิมินห์' เขาเป็น oppa และฉัน 'Yah, Lee Min โฮจิมินห์' "Shin Hye และดูขวยเขินไปด้วย โฮจิมินห์นาที cupped ใบหน้าของเธอ และบังคับให้เธอกลับมามองที่เขา "คุณจะระเบิด" เขากล่าวว่า possessivelyShin Hye บิต lip ของเธอ "ไม่ ฉันไม่"นาทีโฮจิมินห์จัดสายตาของเธอ และเข้าใจเธอตั้งใจ ไอ้สามคำอีกด้วย เขาถอนหายใจลึก "ฉันคิดว่า คุณว่า คุณจะรออีกหน่อย"เธอไม่ใช่ แต่ความอดทนเป็นหนึ่งในข้อบกพร่องอักขระพื้นฐานของผู้หญิง นาง heaved ล่องลึกเกินไป และไม่ต้องไปหัวข้อที่สำคัญตอนนี้ "ผมไม่ได้จีบเขา เขาไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ มากเกินไป คุณรู้จักเขาดีกว่าฉัน คุณควรเข้าใจว่า เขาไม่ใช่คนเลว" สายตาของโฮจิมินห์นาทีก่อเป็นนิ้วมือของเขาคนนั้นกอดเบา ๆ ตามแนวขากรรไกรของเธอ "แล้วผมไม่ได้บอกว่า ไม่ชอบอาหารที่คุณปรุงอาหารเกินไป ฉันเพียงแค่...ไม่ชอบแครอท ""ฉันรู้" Shin Hye กล่าวว่า เธอมองในตา "แล้วที่ถูกเหตุพยายามที่จะคิดว่า ของอย่างอื่นที่ทำให้จานไม่ลิ้มรสเช่นแครอทเลย ผมก็ไม่บังคับคุณชอบฉันอาหาร เพียงอยากให้กินอะไรสุขภาพ และไล่กินสิ่งที่ไม่ดีต่อสุขภาพ"รอยยิ้มกว้างแพร่กระจายไปทั่วใบหน้าของเขาอย่างช้า ๆ ชอบวิธีเธอห่วงใยเขา "Wae คุณกำลังกลัวว่า อะไรจะเกิดขึ้นกับฉัน และฉันจะตาย..." ประโยคของเขาถูกตัดออกเมื่อ Shin Hye ครอบคลุมปาก ด้วยมือของเธอ หยุดเขาต่อไป"หยุดพูดเหลวไหล" นาง scolded เขารอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเติบโตกว้างเขาเอามือของเธอจากปากของเขา "ฉันจะต้องถ้าคุณสามารถหุบผม ด้วยริมฝีปากของคุณครั้งต่อไป"Shin Hye glared ที่เขากับใบหน้าของเธอ reddened เพิ่มเติมโฮจิมินห์นาทีเบา ๆ ที่นิพจน์ของเธอน่ารัก "ฉันคิดว่า ฉันกำลังจะอ่อนเกินไปให้คุณเมื่อเร็ว ๆ นี้ คุณจะไม่กลัวของฉันอีกต่อไป" เขากล่าวว่า ตามที่เขาขโมยจูบบนริมฝีปากของเธอ "แต่ฉันรักต่อสู้กับคุณ เมื่อเราได้ ฉันจะได้รู้สิ่งใหม่เกี่ยวกับคุณ" เขากล่าวว่า อีกครั้ง และขโมยจูบอีก"วาย-คุณควรไป คุณจะได้ล่าช้า" Shin Hye พยายามผลักดันเขาออกไป แต่ก็ทำให้แขนของเขารัดกุมกว่านี้รอบเอวของเธอเท่านั้น"ฉันคิดว่า ฉันแค่จะโทรกลับ และยกเลิกการประชุม ฉันไม่รู้สึกดีกับคุณอยู่กับหมาป่าที่ชั้นล่าง" เขากล่าวว่า unhappilyShin Hye ยิ้ม รักเธอเห็นเขาอิจฉา และเป็นข้างหวงมากกว่าเธอ มันหมายความว่าเขาดูแลเธอเกินไป "ช่างเถอะ ผมไม่ได้เที่ยวกับเขา ฉันจะกลับไป eomma ของฉันในภายหลัง""ดี" เขากล่าว ด้วยรอยยิ้มพอใจ" แล้ว...ปล่อยฉัน ได้ไปเดี๋ยวนี้" Shin Hye พยายามผลักดันให้เขาอีกโฮจิมินห์นาทีจับศีรษะของเขา และให้ออกยิ้มซน "ฉันยังมียี่สิบนาที"และก่อนที่ Shin Hye สามารถปฏิเสธ เขาแล้วก็เอนลง และจับริมฝีปากของเธอ--------------------------------------------------------------

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหลือบมองไปที่เพื่อนที่ดีที่สุดของเขาและ smirked ตอนนี้เขาจำได้ มินโฮเกลียดแครอท นี้จะเป็นเรื่องสนุก "ไม่ต้องห่วง. ฉันรักแครอท ฉันจะทำมันสำหรับคุณ. "เขากล่าวว่าในขณะที่เขามองกลับมาที่ชินเฮ. ชินเฮยิ้มและใส่ชามทั้งในด้านหน้าของศรีวรรณ "ขอบคุณ." ฮยอนมิถุนายนและคังฮวาชอนย้าย gazes ของพวกเขาจากชินฮเยมินโฮจะมีการห้ำหั่นหัวใจของพวกเขาได้อย่างรวดเร็วกับทรวงอกของพวกเขา พวกเขารู้ว่ามันจะไม่นานก่อนที่มินโฮระเบิดเช่นภูเขาไฟ. "พี่คะ ... คุณต้องการกาแฟหรือน้ำส้ม?" ชินฮเยถาม. "ฉันต้องการ ... " แต่ก่อนที่จะ Si Wan จะจบประโยคของเขา, มินโฮลุกขึ้นยืน ทันทีและเดินกับภรรยาของเขา เขาจับมือเธอและดึงเธอขึ้น "ฉันต้องการที่จะพูดคุยกับคุณ." เขากล่าวว่าจ้องมองที่อันตรายของเธอ และโดยไม่ต้องรอให้เธอตอบเขาครึ่งหนึ่งของเธอที่มีต่อการลากบันได. ฮยอนมิถุนายนหันไปศรีวรรณและ pouted ริมฝีปากของเขาเมื่อเขาได้ยิน Si Wan หัวเราะ "Seonsaeng-nim คุณให้ eomma ปัญหาใหญ่." ศรีวรรณยิ้มและลูบหัวฮยอนจุน "ไม่ต้องห่วง. ฉันแค่ช่วย eomma และพ่อของคุณ คุณต้องขอบคุณฉันถ้าคุณได้รับน้องชายเร็ว ๆ นี้. "------------------------------------ ----------------------- ห้องนอน ... "คุณต้องการที่จะตาย?" มินโฮเกือบตะโกนใส่ชินเฮหลังจากที่พวกเขาทั้งสองเข้ามาในห้องของพวกเขาและปิดประตู . ชินเฮเอาไม่กี่ขั้นตอนย้อนหลังเพื่อยืดระยะห่างที่ปลอดภัยระหว่างพวกเขาขณะที่เธอเดินอ้อมแขนของเธอ "ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า?" เธอถามเกรงกลัว. มินโฮสูดดมอย่างรวดเร็ว "คุณลืมสิ่งที่ผมบอกคุณ? ฉันขอให้คุณอยู่ห่างจากเขา และคุณยังกล้าที่จะเล่นกับเขาอยู่ตรงหน้าของใบหน้าของฉันเพียงแค่ตอนนี้. "เขาจ้องมาที่เธอ "ศรีวรรณพี่?" เขาหัวเราะประชด "ฉันแทบจะไม่ได้ยินคุณเรียกผมว่าพี่มินโฮ." "W-อะไรคือสิ่งที่ผิดปกติกับที่? H-เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ มันหมายความว่า ... เขาคือเพื่อนของฉันเกินไป และยิ่งไปกว่า ... เขาคือฮยอนจุนครูสอนพิเศษและเราควรสื่อสารอย่างใกล้ชิดกับ ... ahhh ค ... "ชินฮเยหยุดกลางประโยคและก็ต้องสะดุ้งเมื่อมินโฮอยู่ ๆ ก็พุ่งไปข้างหน้ากวาดเธอออกจากเท้าของเธอและโยนเธอลงบนเตียงกับเขาวนเวียนอยู่ด้านบน ของเธอ. "ย่ะอีมินโฮ คุณกำลังทำอะไร? คุณ ... ahhh ค ... "ชินเฮสะดุ้งเมื่อมินโฮโน้มตัวไปข้างและเอาริมฝีปากล่างของเธอในระหว่างฟันของเขากัดมันเบา ๆ "การสื่อสารอย่างใกล้ชิดคืออะไร? ถ้าคุณกล้าที่จะไปใด ๆ ใกล้ชิดกับเขาฉันจะฆ่าเขา. "เขาขู่เธอแกว่งไปแกว่งมา "และสิ่งที่ 'ย่ะอีมินโฮ'? เขาเป็นพี่และฉัน 'ย่ะอีมินโฮ'? "ชินเฮเขินและมองออกไป. มินโฮป้องใบหน้าของเธอและบังคับให้เธอมองกลับมาที่เขา "คุณเป็นของเรา." เขากล่าวว่า possessively. ชินเฮกัดริมฝีปากของเธอ "ไม่ฉันไม่." มินโฮที่จัดขึ้นจ้องมองเธอและเข้าใจสิ่งที่เธอหมาย ไอ้สามคำอีกครั้ง เขาถอนหายใจลึก "ผมคิดว่าคุณบอกว่าคุณจะรออีกหน่อย." ใช่เธอทำ แต่ความอดทนเป็นหนึ่งในข้อบกพร่องของตัวละครที่พื้นฐานที่สุดของผู้หญิง เธอยกถอนหายใจลึกเกินไปและไม่ต้องการที่จะไปหัวข้อที่ละเอียดอ่อนที่ตอนนี้ "ผมไม่ได้เจ้าชู้กับเขา เขาไม่ได้มีความตั้งใจที่ไม่ดีมากเกินไป คุณจะรู้ว่าเขาดีกว่าค่ะ คุณควรเข้าใจว่าเขาไม่ได้เป็นคนไม่ดี. "จ้องมองมินโฮที่ปรับตัวลดลงในขณะที่นิ้วมือของเขาลูบเบาๆ พร้อมขากรรไกรของเธอ "และฉันไม่ได้พูดผมไม่ชอบอาหารที่คุณปรุงอาหารมากเกินไป ฉันเพียงแค่ ... ไม่ชอบแครอท. "" ฉันรู้ว่า. "ชินเฮกล่าวว่าขณะที่เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขา "และนั่นคือเหตุผลที่ผมพยายามที่จะคิดว่าสิ่งอื่นเพื่อให้จานไม่ได้ลิ้มรสเช่นแครอทที่ทั้งหมด ฉันไม่ได้บังคับให้คุณชอบสิ่งที่ฉันทำอาหาร ฉันเพียงแค่ต้องการให้คุณกินสิ่งที่มีสุขภาพดีและหยุดกินสิ่งที่ไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ. "กว้างยิ้มแพร่กระจายไปอย่างช้าๆ ทั่วใบหน้าของเขา เขาชอบวิธีที่เธอเป็นห่วงเขา "แว? คุณกลัวว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับฉันและฉันจะตาย ... "ประโยคของเขาถูกตัดออกเมื่อชินเฮปกคลุมปากของเขาด้วยมือของเธอหยุดเขาเพื่อดำเนินการต่อ." หยุดพูดเรื่องไร้สาระ! "เธอดุเขา. รอยยิ้มของเขา ใบหน้าขยายตัวกว้างขึ้นในขณะที่เขาเอามือของเธอออกไปจากปากของเขา "ฉันจะชอบถ้าคุณสามารถปิดฉันกับริมฝีปากของคุณในครั้งต่อไป." ชินเฮจ้องที่เขาด้วยใบหน้าของเธอแดงต่อไป. มินโฮหัวเราะที่การแสดงออกของเธอน่ารัก "ฉันคิดว่าฉันเป็นอ่อนเกินไปสำหรับคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้ คุณกำลังกลัวไม่ได้ของฉันอีกต่อไป. "เขากล่าวว่าในขณะที่เขาขโมยจูบบนริมฝีปากของเธอ "แต่ผมรักการต่อสู้กับคุณ เมื่อใดก็ตามที่เราทำผมมักจะได้รับรู้สิ่งใหม่ ๆ เกี่ยวกับคุณ. "เขากล่าวอีกครั้งและขโมยจูบอีก." Y-คุณควรไปตอนนี้ คุณจะสาย. "ชินเฮพยายามที่จะผลักดันเขาออกไป แต่มันทำให้แขนของเขาแน่นรอบเอวของเธอ." ฉันคิดว่าฉันแค่จะโทรกลับและยกเลิกการประชุม ฉันรู้สึกไม่ดีกับคุณอยู่กับหมาป่าที่ชั้นล่าง. "เขากล่าวว่ามีความสุข. ชินเฮยิ้ม เธอรักเห็นเขาอิจฉาและเป็นเจ้าของเธอ มันหมายความว่าเขาดูแลเธอมากเกินไป "ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่อยู่ที่นี่กับเขา ฉันจะกลับไปเยี่ยมชม eomma ภายหลัง. "" ดี. "เขากล่าวด้วยรอยยิ้มพอใจ." แล้ว ... ปล่อยให้ไปของฉัน คุณต้องไปขณะนี้. "ชินเฮพยายามที่จะผลักดันให้เขาอีกครั้ง. มินโฮส่ายหัวและปล่อยออกมาเป็นรอยยิ้มซุกซน "ผมยังคงมียี่สิบนาที." และก่อนที่ชินฮเยจะประท้วงเขาแล้วโน้มตัวลงและจับริมฝีปากของเธอ. -------------------------- ------------------------------------

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เห็นเพื่อนสนิทของเขา และแสยะยิ้ม ตอนนี้เขาจำได้ มินโฮเกลียดแครอท งานนี้คงสนุก " ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันรักแครอท ผมจะทำเพื่อคุณ . " เขากล่าวว่า เขากลับมามองที่ชินเฮ

ชินเฮยิ้มและใส่ทั้งชาม ในด้านหน้าของ ซี วัน " ขอบคุณ "

ฮยอนจุน และ คัง ชุน ฮวา ย้ายของพวกเขาชื่นชอบจากชินเฮ มิน โฮ กับหัวใจของตนเองเต้นเร็วมากกับทรวงอกของพวกเขา พวกเขารู้ว่ามันคงไม่นานก่อนที่มินโฮจะระเบิดเหมือนภูเขาไฟ

" พี่ . . . . . . . คุณต้องการกาแฟหรือน้ำผลไม้สีส้ม " ชินเฮถาม

" ฉันต้องการ . . . . . . . "

แต่ก่อน ซี วัน อาจจบคำพูดของเขา มินโฮลุกขึ้นยืนทันทีแล้วเดินกับภรรยาของเขาเขาจับมือเธอและดึงเธอขึ้นมา " ฉันต้องการจะคุยกับคุณ " เขาพูด จ้องเธอน่ากลัว และโดยไม่รอให้เธอตอบ เขากึ่งลากเธอต่อบันได

ฮยอนจุนหันไปซื่อวานและยื่นริมฝีปากของเขาเมื่อเขาได้ยิน ชีวันหัวเราะ " seonsaeng นิม พี่ให้แม่คะปัญหาใหญ่ "

ชีวันและฮยอนจุนเลยด้วยลูบหัว " ไม่ต้องเป็นห่วงฉันแค่ช่วยคุณแม่คะ และพ่อ คุณต้องขอบคุณฉัน ถ้านายได้น้องชายแล้ว "

---------------- -------------------------------------------

ห้องนอน . . . . . . .

" อยากตายเหรอ " มินโฮแทบจะตะโกนใส่ชิน เฮ หลังทั้งคู่เข้าห้องของตนและปิดประตู

ชินเฮเอาไม่กี่ก้าวถอยหลังเพื่อยืดไกลปลอดภัยระหว่างพวกเธอข้ามแขนของเธอ ." ฉันทำอะไรผิด ? " เธอถามกล้า

มินโฮสูดเข้าไปอย่างรวดเร็ว " คุณลืมสิ่งที่ผมบอกคุณ ฉันบอกให้เธออยู่ห่างจากเขา และคุณกล้าที่จะจีบเขาอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้ เขาจ้องมองเธอ " พี่ซี วัน ? " เขาหัวเราะแดกดัน " ฉันแทบจะได้ยินนายเรียกฉันว่าพี่มินโฮ . . . "

" มีอะไรผิดปกติกับที่ ? เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณมันหมายความว่า . . . เขาเป็นเพื่อนของฉันด้วย และยิ่งไปกว่านั้น . . . เขาคือฮยอนจุน ติวเตอร์ และเราควรจะสื่อสารอย่างใกล้ชิด . . . . . . อ๊าาาาาาา . . . . . . . " ชินเฮหยุดกลางประโยคและตกใจเมื่อมินโฮก็ lunged ไปข้างหน้า กวาดออกจากเท้าของเธอและโยนเธอลงบนเตียงกับเขาอยู่ด้านบนเธอ

" นี่ ลี มิน โฮ คุณจะทำอะไร ?คุณ . . . . . . . อ๊าาาาาาา . . . . . . . " ชินเฮ winced เมื่อมินโฮโน้ม และเอาริมฝีปากล่างระหว่างฟันของเขากัดมันเบาๆ " สิ่งที่สื่อสารอย่างใกล้ชิด ? ถ้าคุณกล้าไปใกล้เขา ฉันจะฆ่าเขา " เขาขู่เธอน่ากลัว " แล้วนี่ ลี มิน โฮ ' ? เขาเป็นพี่ชายผมนี่ ลี มิน โฮ ' ? "

ชินเฮหน้าแดงและมองออกไป

มินโฮถ้วยใบหน้าของเธอและบังคับให้เธอมองกลับมาที่เขา " เธอเป็นของฉัน " เขากล่าว possessively

ชินเฮบิตของเธอริมฝีปาก " ไม่ ผมไม่ . . . "

มินโฮจับสายตาของนาง และเข้าใจสิ่งที่เธอหมายถึง ไอ้สามคำอีก เขาถอนหายใจลึกๆ " ฉันนึกว่าเธอจะรออีกหน่อยนะ "

ใช่เธอแต่ความอดทนเป็นหนึ่งในตัวละครพื้นฐานที่สุดข้อบกพร่องของผู้หญิงเธอถอนใจยาวลึกเกินไป และไม่อยากจะไปที่อ่อนไหวเรื่องตอนนี้ " ผมไม่ได้เจ้าชู้กับเขา เขาไม่ได้มีเจตนาร้ายด้วย คุณรู้จักเขาดีกว่าฉัน คุณควรเข้าใจว่า เขาไม่ได้เป็นคนเลว "

มินโฮมองนิ่มเป็นนิ้วมือลูบเบา ๆไปตามเธอ ขากรรไกร " ผมไม่ได้บอกว่าไม่ชอบอาหารที่คุณปรุงอาหารด้วย ฉันแค่ . . . . . . . ไม่ชอบแครอท

"" ฉันรู้ " ชินเฮพูดเมื่อเธอมองเข้าไปในดวงตาของเขา " และนั่นคือเหตุผลที่ฉันพยายามคิดเรื่องอื่นที่จะทำให้อาหารรสชาติไม่เหมือนแครอทเลย ผมไม่ได้บังคับให้คุณเหมือนที่ฉันทำอาหาร ฉันแค่อยากให้คุณกินมีสุขภาพดี และหยุดกินอาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ . "

ยิ้มกว้างค่อยๆ แผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของเขา . เขาชอบวิธีที่เธอแคร์เขา " แว ?คุณกลัวว่าบางสิ่งจะเกิดขึ้นกับผม และผมจะตาย . . . . . . . " คำพูดของเขาถูกตัดออกเมื่อชินเฮครอบปากกับมือของเธอหยุดเขาต่อไป . . .

" หยุดพูดไร้สาระ ! " เธอด่าเขา

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเติบโตขึ้น เขาจับมือของเธอห่างจากปากของเขา " ผมก็ชอบถ้าคุณจะปิดปากฉันด้วยริมฝีปากของคุณครั้งต่อไป

"ชินเฮจ้องมองเขาด้วยใบหน้า reddened ต่อไป

มินโฮหัวเราะที่น่ารักของเธอ การแสดงออก " ฉันคิดว่าฉันเป็นอ่อนเกินไปที่จะคุณเมื่อเร็วๆ นี้ คุณไม่กลัวผมแล้ว " เขาพูดขณะที่เขาขโมยจูบบนริมฝีปากของเธอ " แต่ฉันชอบทะเลาะกับนาย เมื่อใดก็ตามที่เราทำ ฉันได้รู้อะไรใหม่ๆเกี่ยวกับคุณ . " เขากล่าวอีกครั้งและขโมยจูบอีก

" คุณควรไปได้แล้ว เธอจะสายนะ" ชินเฮพยายามจะผลักเขาออกไปแต่ก็ทำให้แขนกระชับรอบเอวของเธอ

" ฉันคิดว่าฉันจะเรียกกลับและยกเลิกการประชุม ฉันรู้สึกไม่ดีกับนายอยู่กับหมาป่าข้างล่าง เขาบอกว่าเสียใจ . . .

ชินเฮยิ้ม รัก เธอเห็นเขาหึงและหวง มากกว่าเธอ มันหมายความว่า เขาดูแลเธอด้วย " ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะอยู่ที่นี่กับเขาผมจะกลับไปเยี่ยมแม่คะนะคะ "

" ดี . " เขากล่าวด้วยรอยยิ้มพอใจ

" แล้ว . . . . . . . ปล่อยข้า ตอนนี้คุณต้องไป " ชินเฮพยายามจะผลักเขาอีกครั้ง

มินโฮส่ายหัวและปล่อยออกมาซนยิ้ม " ผมยังมีอีกยี่สิบนาที "

และก่อนที่ชินเฮจะประท้วง เขาก็โน้มตัวลงและจับริมฝีปากของเธอ . . . . .

--------------------------------------------------------------