Social enterprises are widely viewe

Social enterprises are widely viewed as stakeholder organisations not least because
of the assumption about their asset base. Non-profits are theoretically owned by the
community rather than by shareholders (Pearce, 2003). They may have assets but these
are held in trust and so are locked-in for community benefit (Dunn and Riley, 2004).
There is no direct claim to be made on these assets other than by creditors in the case of
insolvency. Therefore, the democratic model has at its heart the idea that:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

องค์กรทางสังคมจะมองว่าเป็นองค์กรผู้ไม่น้อยเนื่องจากของสมมติฐานเกี่ยวกับฐานสินทรัพย์ของพวกเขา ตามหลักวิชาเป็นของไม่ใช่กำไรชุมชนมากกว่าผู้ถือหุ้น (Pearce, 2003) พวกเขาอาจมีสินทรัพย์แต่เหล่านี้จัดขึ้นในความเชื่อถือ และล็อกอินเพื่อประโยชน์ชุมชน (Dunn และ Riley, 2004) ดังนี้ไม่เรียกร้องโดยตรงจะทำสินทรัพย์เหล่านี้จากเจ้าหนี้ในกรณีที่มีล้มละลาย แบบประชาธิปไตยมีห้องพักที่ความคิดที่:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์กรทางสังคมจะถูกมองอย่างกว้างขวางว่าเป็นองค์กรผู้มีส่วนได้เสียไม่น้อยเพราะสมมติฐานเกี่ยวกับฐานสินทรัพย์ของพวกเขา
ไม่หวังผลกำไรเป็นเจ้าของทฤษฎีโดยชุมชนมากกว่าโดยผู้ถือหุ้น (เพียร์ซ, 2003)
พวกเขาอาจจะมีสินทรัพย์
แต่เหล่านี้จะมีขึ้นในความไว้วางใจและเพื่อให้มีล็อคในเพื่อประโยชน์ของชุมชน(ดันน์และไรลีย์, 2004).
ไม่มีการเรียกร้องโดยตรงที่จะทำต่อสินทรัพย์อื่น ๆ
เหล่านี้กว่าเจ้าหนี้ในกรณีที่เป็นการล้มละลาย ดังนั้นรูปแบบประชาธิปไตยที่มีหัวใจของความคิดที่ว่า:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์กรสังคมอย่างกว้างขวางดูเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กรไม่น้อยเพราะ
ของสมมติฐานเกี่ยวกับฐานสินทรัพย์ของพวกเขา ไม่ใช่กำไรเป็นทฤษฎีที่เป็นเจ้าของโดย
ชุมชนมากกว่า โดยผู้ถือหุ้น ( Pearce , 2003 ) พวกเขาอาจมีทรัพย์สินแต่เหล่านี้
จัดขึ้นในความไว้วางใจและจะถูกล็อคในเพื่อประโยชน์ของชุมชน ( ดันน์ กับไรลี่ย์ , 2004 ) .
มีไม่ตรงอ้างว่าเป็นสินทรัพย์เหล่านี้ นอกจากเจ้าหนี้ในกรณีที่
การล้มละลาย ดังนั้น รูปแบบประชาธิปไตยได้หัวใจของความคิดที่ว่า :