Muriel shook her head. ‘It’s hard t

Muriel shook her head. ‘It’s hard to pull a comb through it.’
‘shouldn’t we let Edward up now?’ Macon asked anxiously.
Muriel snapped her fingers over Edward’s head. ‘Okay!’ she said, and Edward jumped up , barking
Edward learned to sit when Muriel pointed, and then it was Macon’s turn. He pointed to Edward’s rump. Edward stood fast. Macon frowned, and pointed more fiercely. He felt foolish.
‘Push him down,’ Muriel said.
Macon leaned one crutch against the wall, and bent stiffly to push Edward’s rump with a finger. Edward sat. Macon clucked. Then he straightened and backed away, holding out his hand, but instead of staying, Edward got up and followed him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Muriel ส่ายหัวของเธอ 'มันเป็นเรื่องยากที่จะดึงหวีผ่านมัน' 'ไม่ควรเราให้เอ็ดเวิร์ดขึ้นตอนนี้' มาคอนขอเฝ้า Muriel จัดชิดนิ้วของเธอผ่านหัวของเอ็ดเวิร์ด เธอบอกว่า 'เอาล่ะ ' และเอ็ดเวิร์ดกระโดด เห่า เอ็ดเวิร์ดได้เรียนรู้การนั่ง เมื่อชี้ไป Muriel จากนั้น ก็เปิดของคอน เขาชี้ไปยังสะโพกของเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดยืนอยู่อย่างรวดเร็ว มาคอน frowned และชี้ถึงพริกถึงขิงมาก เขารู้สึกว่าโง่'ดันเขาลง Muriel กล่าว มาคอนวางกระจกขาหนึ่งกับผนัง และงอ stiffly ดันสะโพกของเอ็ดเวิร์ด ด้วยนิ้ว เอ็ดเวิร์ดส มาคอน clucked เขายืดให้ตรง แล้วสำรอง จับมือของเขา แต่แทนที่จะหา เอ็ดเวิร์ดตื่น และตามเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Muriel ส่ายหัวของเธอ 'มันยากที่จะดึงหวีผ่านมัน.'
'ไม่ควรเราปล่อยให้เอ็ดเวิร์ดขึ้นตอนนี้หรือไม่' Macon ถามอย่างใจจดใจจ่อ.
มิวเรียล snapped นิ้วมือของเธอเหนือหัวของเอ็ดเวิร์ด 'เอาล่ะ! เธอกล่าวและเอ็ดเวิร์ดกระโดดขึ้นเก้ง
เอ็ดเวิร์ดเรียนรู้ที่จะนั่งเมื่อ Muriel ชี้และจากนั้นก็หัน Macon ของ เขาชี้ไปที่เอ็ดเวิร์ดตะโพก เอ็ดเวิร์ดยืนอยู่ได้อย่างรวดเร็ว แมคอนขมวดคิ้วและชี้รุนแรงยิ่งขึ้น เขารู้สึกว่าโง่.
'ผลักดันให้เขาลง' มิวเรียลกล่าวว่า.
แมคอนโน้มตัวหนึ่งไม้เท้ากับผนังและงอเคร่งครัดที่จะผลักดันตูดของเอ็ดเวิร์ดด้วยนิ้ว เอ็ดเวิร์ดนั่ง แมคอน clucked จากนั้นเขาก็ยืดตัวและถอยห่างถือมือของเขาออก แต่แทนที่จะอยู่เอ็ดเวิร์ดลุกขึ้นและเดินตามเขาไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มิวเรียลส่ายหน้า " มันเป็นเรื่องยากที่จะดึงหวีผ่านมัน ." เราไม่ควรให้เอ็ดเวิร์ดขึ้นในตอนนี้ ? " แมคอนถามอย่างกระวนกระวายMuriel snapped นิ้วมือของเธอเหนือหัวของเอ็ดเวิร์ด . " โอเค " เธอพูด และเอ็ดเวิร์ดกระโดดขึ้น , เห่าเอ็ดเวิร์ดเรียนรู้ที่จะนั่งเมื่อ Muriel ชี้แล้วมันมากงตา . เขาชี้ไปที่หางของเอ็ดเวิร์ด . เอ็ดเวิร์ดยืนอยู่อย่างรวดเร็ว แมคอนขมวดคิ้วและชี้ขึ้นอย่างรุนแรง เขารู้สึกโง่" ผลักเขาลง " มิวเรียล กล่าวแมคอนพิงหนึ่งไม้ยันรักแร้พิงผนังและงอสะโพกแข็งแรงผลักเอ็ดเวิร์ดด้วยนิ้วมือ เอ็ดเวิร์ดนั่งแมคอน clucked . เขาตรงและถอยหนี ถือมือของเขาออก แต่แทนที่จะอยู่ เอ็ดเวิร์ดก็ลุกขึ้นและตามเขาไป